Je kostbare levensjaren tikken ook weg Wim. Steen en been klagende over het nimmer maar aflatende hopeloze Nederlandse klimaat kwijnde je langzaam weg. Je was niet bij machte en krachte om verbetering aan te brengen. Het enige dat je nog restte was de weerkaarten afspeuren naar verbetering, die nooit kwam, want het was immers Nederland waar je nog steeds was. En de dagen werden langer, de dagen werden donkerder, de dagen werden zwaarder en het gras bij de buren almaar groener.
Sterkte kerel!
Sterkte kerel!
.