De ochtendstond werd vandaag meteen goed op smaak gebracht door een met dotjes Altocumulus volgespikkelde hemel die weer fraai oplichtte in het eerste zonlicht. Een mooie start dus maar het vervolg was minder interessant want de bewolking ging tijdens de uren daarop gevoelig toenemen zodat we uiteindelijk met een zo goed als betrokken hemel opgescheept zaten. Tegen de middag kregen we daar ook nog eens een paar lichte buitjes bij cadeau (te Malderen niet meetbaar en in Brussel ook slechts wat licht gedruppel) maar gelukkig herstelde het zomerweer zich daarna waardoor we tijdens de namiddag weer konden genieten van opklaringen die steeds breder werden waarbij de bewolking vooral uit Cumulus en wegtrekkende Altocumulus bestond. De temperaturen moesten bij dit alles echter een weinig inleveren waardoor we het vandaag moesten stellen met 15,3 tot 24,3 graden, en dit bij een oost- zuidoostelijk briesje met snelheden tot 22,5 km/ h. Later in de namiddag gingen de Cumulusjes het weer hogerop zoeken waardoor ze al snel dreigende afmetingen aannamen en de eerste (nieuwe) buien waren dan ook al snel een feit. Op sommige plaatsen werd hier intense neerslag inclusief hagel, onweer en rukwinden op waargenomen, maar te Malderen waren het vooral de fraaie wolkenluchten waarmee men vrede moest nemen. De buienwolken borrelen echter langs alle kanten op dus het is niet uitgesloten dat hier de komende nacht of vanavond nog verandering zal in komen. Voorlopig dus nog een neerslagtotaal van 0,0 mm vandaag onder voorbehoud...
De neerslag die gisterenavond begon te vallen, heeft kennelijk de hele nacht aangehouden want tijdens de ochtend was het nog steeds volop aan het regenen terwijl de heuvels van Malmedy in dichte mistsluiers gehuld waren. De neerslag hoorde duidelijk bij een warmtefront want het was vanochtend reeds opvallend zacht en het ging na een poosje zelfs een beetje zwoel aanvoelen. Omstreeks 10H hield het op met regenen en een half uurtje later verschenen er weer opklaringen terwijl de mist snel optrok. De bewolking bestond nu uit Stratocumulus en Stratus fratus waarbij opviel dat er in de opklaringen daartussen totaal niets van hoge of middelhoge bewolking te zien was. De lucht nam zelfs een opvallend diepblauwe kleur aan. ---Einde zomerverblijf Malmedy---Bij de terugkeer naar Vlaanderen neemt de Stratus fractusbewolking zienderogen toe waardoor de vakantie in mistroostige en sombere omstandigheden dreigt te eindigen, maar gelukkig klaart het even later weer op waarbij de bewolking een Cumuliform karakter krijgt. Een tijdelijke toename van de bewolking laat niet lang op zich wachten, maar ook deze keer wordt dit gevolgd door opklaringen waarbij de bewolking geleidelijk overgaat in Stratocumulus.
Het was even schrikken toen de omgeving er vanmorgen druipnat bij lag. Volgens de satellietbeelden hebben we een koufrontje over ons heen gekregen en bevonden we ons in de onstabiele zeelucht erachter. Dat onstabiele werd al snel duidelijk toen het plots flink ging stortregenen uit de met dreigende stapelwolken gevulde lucht. Zoals het bij buien meestal gaat was de neerslag erg grillig en hield hij even plots op als hij begonnen was. Later volgden nog een paar buien die veel pit en karakter uitstraalden, maar tot onweer is het uiteindelijk niet gekomen. Te Malderen althans, want de radarbeelden tonen wel degelijk een aantal kruisjes die niet eens zover hier vandaan zijn ingetekend. De grootste bliksemactiviteit was weggelegd voor Nederland en het noorden van Vlaanderen. Naar de middag toe kwamen we in stabiele lucht terecht die ons weer mooie opklaringen bracht, doorspekt met zomers ogende stapelwolkjes. De buien hielden het voor gezien, en de stapelwolkjes namen eveneens af om plaats te maken voor dunne Stratocumulusvelden. Op de krachtige zon hadden deze weinig invloed, maar de kille noordenwind kon er met haar snelheden tot 25,7 km/h alsnog voor zorgen dat de eerste meteorologische zomerdag eerder aan herfst deed denken. Voeg daar nog eens de temperaturen van 10,5 tot 20,5 graden bij en de verleiding om in klaagzang te vervallen werd moeilijk te onderdrukken. Naar de avond toe werden de Stratocumulusvelden bovendien talrijker en dikker waardoor de zon steeds meer verstek gaf, al leek het later op de avond weer de goede richting uit te gaan. De brede opklaringen die we toen weer te zien kregen, zorgden immers voor een mooi sluitstuk op deze (vrij) frisse en wisselvallige zomerdag, al gaan we daar zometeen de prijs voor betalen in de vorm van een erg koude nacht. De pittige buien zorgden voor de middag reeds voor het dagtotaal van 7,0 mm.
Het was vanochtend nog steeds somber, kil en grijs met wat motregen en een minimumtemperatuur van 8,6 graden erbij. Rond de middag kwam daar echter verandering in, en ingeleid door een lichte regenbui verschenen er plots opklaringen vanuit het noordwesten. Deze veroverden geleidelijk het binnenland en de bewolking ging hierbij over in Cumulus en Stratocumulus. De stapelwolken werden snel kleiner zodat er halverwege de namiddag enkel mooiweerswolkjes overbleven, die het luchtruim deelden met wat Cirrusbewolking. Het leek alsof het al dagen niet anders is geweest, en een blik op de grotendeels uitgedroogde grond en het neerslagtotaal van 0,2 mm wekte dezelfde indruk. Op het einde van de namiddag waren er slechts minuscule Cumulus humilis wolkjes te zien, en tijdens de avond bleef enkel de sluierbewolking over die voor een groot deel uit condensatiesporen bestond. Niettemin oogde dit sfeervol in combinatie met de diepblauwe lucht erboven, zeker toen ze bij zonsondergang oranje oplichtten. Hierbij viel op hoe de maan een koude witte gloed uitstraalde ondanks de warme kleuren die overal leken door te dringen. Ook de thermometers straalden de koude bijna letterlijk uit in de snel afkoelende atmosfeer en van de maxima die overdag nog 20,8 graden haalden, bleven na zonsondergang slechts een tiental stuks over. Aan de grond is het op sommige plaatsen zelfs niet uitgesloten dat de tere plantjes vorstelijk bezoek krijgen. De overdag nog tot 25,7 km/h aanwakkerende noordwestenwind viel helemaal weg waardoor de afkoeling nog eens extra in de hand wordt gewerkt.
De eerste 'officiële' zomerdag deed haar naam in elk geval weinig eer aan vanochtend, toen het betrokken was met Stratusbewolking. Deze had een dreigend uitzicht en de motregen die eruitviel kreeg een buiig karakter, doch veel stelde het niet voor met een schamele 0,2 mm. Wel was het opvallend zacht met minima van 15,7 graden. Het werd geleidelijk droog en er dreven opklaringen binnen vanuit het zuidwesten terwijl er stapelwolken werden gevormd. Deze waren erg talrijk en kregen gezelschap van Stratus fractus en Stratocumulus terwijl er onderandere in Brussel nog een paar buitjes uitvielen. Daarna werd het overal droog terwijl de stapelwolken kleiner werden en het aangenaam zomerweer werd bij maxima van 22,8 graden. Er stond ook niet al te veel wind ondanks een kleine uitschieter tot 35,4 km/h uit het westen, een heel verschil met afgelopen weekend. We bevonden ons in subtropische luchtmassa's en een koufront trachtte hier een einde aan te maken door vanuit het noordwesten af te komen zakken. Dit was tijdens de namiddag reeds merkbaar door Cirrostratus die overging in Altostratus translucidus waardoor we 's avonds slechts een waterzonnetje te zien kregen. Later doken vanuit het westen Stratocumulusvelden op die er dreigend uitzagen maar geen neerslag veroorzaakten. Nieuwe Stratocumulus castellanus bewolking dreef tegen zonsondergang binnen vanuit het zuidwesten en had volgens de radar een paar buitjes aan boord die echter niet in Malderen vielen. Deze wolkenvelden dreven met een opvallend snelle hoogtestroming naar het noordoosten terwijl de nog steeds aanwezige Altostratusbewolking en wat oranje oplichtende Cumuluswolken voor een fraai kleurenspel zorgden bij zonsondergang. Daarna werd het zwaarbewolkt tot betrokken maar nog steeds droog en rustig.
We begonnen de dag met veel Altostratus en Altocumulusbewolking, maar het was boterzacht bij minima van 15,2 graden. Op de radarbeelden zagen we een buienlijn verschijnen die zonder veel erg België introk. Deze werd na de middag gevolgd door een aantal opklaringen waarna de bewolking opnieuw toenam en het terug tot een aantal buitjes kwam. Het leek allemaal heel onschuldig, maar op de radar waren wel degelijk flinke onweersbuien te zien die zich in de vroege avond nog boven noord Frankrijk bevonden. Deze werden voorafgegaan door een nieuwe zone van opklaringen al liep het luchtruim al flink vol met de vezelachtige bewolking uit de toppen van deze buien. Het warmde op tot 24,6 graden. Er volgde een tamelijk zwoele en kleffe avond waarna omstreeks 19H de eerste bui ons bereikte, maar die was kennelijk van onweersverschijnselen ontdaan zodat het bij een gezapig regentje bleef. Daarna trok een nieuwe bui ten oosten van ons langs en daar zaten enkele donderslagen en bliksemflitsen in al bleef het hier bij wat gedruppel. Een nieuwe bui trok dan weer ten westen van ons langs en het onweer bleef buiten ons gehoor- en zichtsveld. Niettemin mochten we als afsluiter genieten van een indrukwekkende arcus die vanuit het westen aanstormde, gitzwart kleurde en in geen tijd uitgroeide tot een nieuwe buienlijn met forse stapelwolken. De passage ging gepaard met plotse rukwinden tot 32,2 km/h uit het oosten wat ook de maximumsnelheid werd voor vandaag. Daarna was het met de buiigheid definitief afgelopen en zagen we enkel nog Altostratus en Stratocumulus castellanus bewolking van het wegtrekkende koufront. Boven Nederland bleek dit overigens een stuk actiever uit te pakken waardoor de meest tot de verbeelding sprekende foto's ten noorden van de Belgisch- Nederlandse grens geschoten werden. Bij zonsondergang zaten we reeds aan de voorzijde van een post frontaal buiengebiedje dat flinke stapelwolken opwierp die oranje kleurden in de laatste stralen van de ondergaande zon. Het was in deze oranje gloed dat we notitie konden nemen van het neerslagtotaal dat 1,0 mm bleek te bedragen.
Na een rustige en zwoele nacht werd Malderen opeens verrast door intense regenbuien die vanuit het zuiden kwamen binnengedenderd. De buien hoorden bij het koufront dat gisteren al een paar buienlijnen voor zich uit over het land heeft gestuurd (Malderen niet inbegrepen) en nu in hoogst eigen persoon een bezoekje aan Vlaanderen bracht. Deze keer ontsnapte het weerstation niet aan het watergeweld en kwam de regen ook hier met bakken naar beneden. Daar waar we eerst nog met hoge en middelhoge bewolking en enkele stapelwolken te maken hadden, dreef er met het koufront massaal Stratus fractus bewolking binnen waardoor het weersbeeld een totaal ander aanzien kreeg dan we de voorbije dagen gewend waren. Het zag er nu ronduit herfstachtig uit en er stak een kille wind op die geleidelijk naar noordwestelijke richtingen ruimde. De aanvankelijk zeer buiige regen ging over in gewone aanhoudende regen die wel langzaam minder intens werd. Daarna werd het droger met nog een paar losse buien ertussen waarop de zon kon doorbreken. Dit gebeurde echter maar in beperkte mate want we kregen meestal af te rekenen met hardnekkige Stratocumulusvelden en Stratus fractus die samen met de polaire lucht een team vormden om de opmars van het kwik te stuiten. Met succes want we kwamen niet verder dan 19,7 graden terwijl het al een flink stuk koeler aanvoelde door de krachtige wind die snelheden tot 38,6 km/h haalde uit west- zuidwestelijke richting. Op het einde van de namiddag dreven er bredere opklaringen binnen en ging het er alsnog wat vriendelijker uitzien. Maar dat was een illusie want er dreef opnieuw Stratocumulusbewolking binnen vanuit het zuidwesten. Het bleef echter droog en we konden de dag nog afsluiten met opklaringen. De neerslag die tijdens de voormiddag viel bleek goed te zijn voor een dagtotaal van 10,8 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.