Een echte topzomerdag waarbij we beginnen met helder weer op een weinig Ci bewolking na. Onder invloed van de krachtige zon ontwikkelen er zich stapelwolken (Cumulus fractus) boven de bergen maar hun afmetingen blijven eerder beperkt. In de late namiddag komt er ook Stratocumulus opzetten die zich bij de reeds aanwezige wolken komt vervoegen. Soms krijgt deze onstabiele trekjes (Castellanus) en lijken de stapelwolken wat verder op te bollen. De gevolgen hiervan krijgen we na zonsondergang te zien wanneer er vanuit het westen onweders komen opzetten die af en toe het luchtruim met bliksemflitsen laten oplichten. De activiteit is echter beneden alle peil en indrukwekkend is het al evenmin. De neerslag slaagt er nog niet in om ons dit etmaal nog te bereiken.
Zoals het in België wel gebruikelijk is, sloeg het gematigde zomerweertje van gisteren in een mum van tijd om in tropische hoogzomertoestanden waarbij het kwik volledig op hol sloeg en de zon er meedogenloos op los brandde. Voordat het zover was, konden we vanochtend nog even genieten van de nachtelijke koelte in een erg sfeervol met nevelbanken aangekleed ochtendlandschap, wat bij minima van 9,9 zeker geen probleem kon zijn. Na het verdwijnen van de nevelslierten was er geen wolkje meer te bespeuren en dit bleef de hele dag zo terwijl de lucht een diepblauwe kleur had die aan heldere zeelucht van polaire oorsprong deed denken. Met maxima van 30,3 graden weten we natuurlijk wel beter, en dat briesje met snelheden tot 17,7 km/h uit het oosten was dan ook meer dan welkom. Zoals eveneens gebruikelijk is in onze streken, wordt deze overenthousiaste zomeropstoot al snel bedreigd door een oprukkend koufront vanuit het zuidwesten, maar ondanks de nabijheid van deze regen- en onweerszone is er tot op het einde van dit etmaal nog niets van te merken en kan zelfs de doorgewinterde wolken- expert nog niets ontwaren dat in die richting wijst. De dag eindigt dan ook rustig en droog met 0,0 mm neerslag.
Het was vanochtend opnieuw erg nevelig, en volgens de satellietbeelden werd bijna de helft van de Benelux door dichte mistvelden verzwolgen. Vooral in het westen konden ze op een flinke portie frisse erwtensoep rekenen, terwijl het in Malderen vooral om nevelbanken ging. De temperaturen waren gezakt naar 14,7 graden, maar de brandende zon bracht ons al snel weer in tropische sferen. Restanten van optrekkende mist zorgden tijdens de voormiddag voor enkele Stratus fractus wolkjes die tijdens de namiddag subtiel overgingen in Cumulus mediocris. Het aandeel van de bewolking was echter te verwaarlozen en daar kon dat ene plukje Cirrus al evenmin wat aan veranderen. Bij een noordwestelijk briesje tot 16,1 km/h steeg het kwik naar een zinderende 30,3 graden. Wie snakte naar koelte kon nog steeds aan de kust terecht waar de hardnekkige zeemist opnieuw haar tol eiste, of hoefde gewoon de avond af te wachten. Het koelde immers weer aardig af eens de zon achter de horizon was verdwenen, zodat het zeker geen zwoele nacht zal worden. Ondanks de droge landlucht en het neerslagtotaal van 0,0 mm begonnen nevel- en mistbanken 's nachts opnieuw aan hun verraderlijke opmars.
Warmere luchtmassa's hebben opnieuw de weg naar Malderen teruggevonden, waarbij we vanochtend nog even konden herademen in de ochtendkoelte bij 15,0 graden. Daarna ging het kwik met duizelingwekkende snelheid de hoogte in en zaten we binnen de kortste keren weer boven de 30 graden grens. De wolken probeerden het kwik te volgen en schoten dus ook flink de hoogte in, maar hopen op vers regenwater stond synoniem met vragen om teleurstelling aangezien er geen buien ontstonden. De lucht was immers droog en stabiel waarbij echter opvallend veel Cirrus en Cirrostratusbewolking aanwezig was. Tijdens de avond ging deze tijdelijk over in Altostratus terwijl het kwik op haar maximale waarde van 32,6 graden piekte. Maar ook dit bracht geen regen want de bewolking werd weer dunner vanuit het westen. De stapelwolken maakten ondertussen plaats voor wat Altocumulusveldjes en Stratocumulus castellanus, aanwijzingen dat we stilaan in onstabiele maar nog warmere lucht terechtkwamen. Dit was 's avonds al merkbaar aangezien het kwik zelfs na zonsondergang veel moeite had om onder 30 graden te blijven. Het verkoelende briesje tot 22,5 km/h uit het zuiden waren we ondertussen weer kwijt en het belooft dan ook een bijzonder zwoele tropennacht te worden die morgen misschien wel door een 35+ zou gevolgd worden. En misschien wel een regenbuitje of onweer dat de eindeloze reeks neerslagvrije dagen zal onderbreken...
Het zag er vanochtend erg vredig uit met dunne, fluwelen nevelslieren die zich in het gouden licht van de opkomende zon over de ontwakende wereld uitstrekten. Maar in de verte wierpen kolossale stapelwolken reeds hun dreigende schaduwen over het landschap terwijl de hemel volgezaaid was met onstabiele Altocumulus floccus. Sommige stapelwolken hadden reeds flinke ijskappen en vanuit Nederland kwamen dan ook volop meldingen binnen over wolkbreuken, hagel en oorverdovende donderslagen. België hoefde niet lang te wachten om eveneens een graantje van het Nederlandse buiengeweld mee te pikken, want er vormden zich al snel stapelwolkjes over zowat het ganse luchtruim. Deze groeiden uit tot dreigende afmetingen en nog voor de middag was de eerste bui geboren die zeker niet de laatste zou zijn. Na de middag waren er reeds talloze buien boven België actief al lag het zwaartepunt van de buieninvasie duidelijk over Nederland. Niet alleen de buienwolken waren onstuimig, maar ook de noordenwind die er met haar snelheden tot 32,2 km/h weer flink op los sloeg en het kwik in bedwang hield. De maxima bleven dus steken op 21,3 graden terwijl de minima eveneens erg magertjes uitpakten met 8,8 graden. Later op de namiddag kwam er vanuit het zuidwesten warmte advectie op gang waardoor de buienwolken het zwaar te verduren kregen en geleidelijk overgingen in klassieke mooiweerswolkjes. In Malderen hebben de buien er overigens niet veel van terechtgebracht daar het neerslagtotaal opnieuw niet meer dan 0,2 mm bedroeg. De latere avonduurtjes verliepen dan weer sfeervol met fraaie Stratocumuluspartijtjes die zich aftekenden tegen een diepblauwe lucht, al werd die sfeer voor een stuk bedorven door de vroeg invallende avondkilte.
Diepblauwe luchten en enkele spierwitte wolkenflarden zorgden vanmorgen voor een hemelse sfeer ondanks de vrij koele minima van 13,3 graden. De rust die vanochtend over de omgeving was neergedaald, was slechts van korte duur want er stak al snel een stormachtige west- zuidwestenwind op die na de middag aantrok tot 38,6 km/h en voor een erg guur weertype ging zorgen. Gelukkig waren er brede opklaringen en vooral op het einde van de voormiddag was het nog redelijk aangenaam toeven toen de wind nog niet op volle kracht was gekomen. Na de middag was er een periode met zwaarbewolkt weer (veel Cumulus fractus) en een bui die opnieuw werd gevolgd door brede opklaringen. Hierin werden echter meer buien gevormd, al toonden die maar weinig interesse voor een ommetje langs Malderen. We zagen omstreeks 15H nog een uitstervende buienwolk overtrekken waarvan de resten op ons neerregenden terwijl de wolk zelf al was opgelost. Dit zorgde voor lichte tot matige regen die uit een heldere lucht naar beneden kwam bij volle zon. In het noorden zagen we Cumulonimbuswolken voorbijtrekken die er een stuk gezonder uitzagen, maar naar de avond toe ging de buiigheid er overal in de Benelux uit en kregen we enkel wat verspreide stapelwolkjes te zien tegen een nog steeds diepblauwe hemel. Het warmde hierbij nog op tot 20,7 graden. Wie genoeg geduld oefende, was 's avonds laat getuige van een wegvallende wind maar terrasjesweer zat er door de snelle afkoeling niet in. We maten een neerslagtotaal van 0,2 mm, grotendeels afkomstig van de bui kort na de middag.
Een zwak koufront zorgde voor veel laaghangende bewolking, maar het bleef droog en de bewolking hield ons zacht bij minima van 13,6 graden. Zowat de ganse voormiddag verliep in sombere omstandigheden, en het was wachten tot na de middag voordat de bewolking hier en daar wat dunner werd en er uiteindelijk opklaringen begonnen te verschijnen. We zijn in koelere lucht terechtgekomen wat aanvankelijk voelbaar was maar na verloop van tijd werd gecompenseerd door de zon die steeds uitbundiger ging schijnen in een typische zomerhemel met stapelwolken erin. Zo konden we toch nog maxima van 20,8 halen al mogen we de lat begin juli gerust wat hoger leggen. De wind draaide naar westelijke richtingen en was redelijk goed voelbaar. Naar de avond toe losten de stapelwolken grotendeels op en kregen we een prachtig uitzicht op diepblauwe luchten met verwaaide sluierwolken in het zuidoosten. Deze vormden een prachtige compositie alsof een kunstschilder met een perfect gevoel voor balans en contrast met een wit penseel tewerk is gegaan. Zodra de zon wat lager was gezakt koelde het flink af onder de open hemel en het was dan ook al ronduit kil toen we het neerslagtotaal van 0,0 mm (niet) opmaten op het einde van de avond.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.