toen kon het wel.
[Quote]Maandag, 16 juli 2007
Ondanks de heldere atmosfeer gisteren, is er in de loop van de nacht een vers onweersgebied dichterbij gekomen waardoor net als gisteren grote delen van West- Vlaanderen letterlijk en figuurlijk kopje onder gingen. Malderen hield het opnieuw bij enkele schaarse druppels en veel wolken die vooral in het westen erg dreigend oogden. Niettemin startte de dag ook hier op indrukwekkende wijze want in de ochtend was de lucht boven het weerstation getooid met een uitzonderlijk mooi patroon van Stratocumulus castellanus, net alsof een ijverige metselaar ze daar netjes heeft geplaveid op een 'ondergrond' van Altostratusbewolking. Het metselwerk werd echter opgeruimd terwijl er in de voormiddag nog af en toe lichte regenbuitjes op bezoek kwamen, en tegen de middag was het enkel de Altostratusbewolking die overbleef terwijl er op geringere hoogte wat stapelwolkjes gevormd werden. De Altostratusbewolking begon later opnieuw erg dik te worden aan de westelijke horizon, en dit resulteerde in wat gedruppel in de vooravond. Het koufront is immers boven onze streken beginnen te golven waarbij de aktiviteit geleidelijk toenam en er licht onweer in de buurt tot ontwikkeling kwam. Meer dan wat gerommel leverde dit hier niet op maar de bui aktiveerde snel bij haar noordwaartse trek zodat het in een mum van tijd transformeerde in een apocalyptisch monster dat in het noorden van het land en het westelijke deel van Nederland voor veel overlast zorgde met stortregens, hagel, hevige rukwinden en zelfs een paar hoosverschijnselen. Een heel contrast met het Malderse waar de neerslag beperkt bleef tot 3,4 mm. De eerste buien tijdens de ochtend brachten echter toch nog rukwinden tot 40,2 km/h voort uit zuidwestelijke richtingen. De warmte werd pas 's avonds verdreven waardoor de minima van 17,1 graden pas op het einde van het etmaal werden opgemeten en de temperatuur overdag nog vlot kon stijgen naar 27,5 km/h. [/Quote]
Quote selectie