Vanmorgen was de lucht in tegenstelling tot gisteren weer mooi blauw, doch boven de velden en buiten de steden en dorpen hadden zich verscheidene nevelslieren ontwikkeld die zich als een satijnen deken over het landschap hadden uitgespreid. Op sommige plaatsen, meerbepaald in de valeien ten noordwesten van Brussel waren de nevelslierten dikker en zo ging de dagelijkse pendeltrein richting Brussel eventjes letterlijk de mist in. Doch naarmate de voormiddag vorderde werden deze sluierdekens netjes opgeruimd onder de kritische blikken van een uitbundige zomerzon waarop het kwik al even enthousiast reageerde door zich tot een warme 29,6 graden omhoog te slingeren. De ochtend was een tikkeltje frisser dan gisteren met 14,3 graden, maar de langslapers zullen daar niks van gemerkt hebben, integendeel. De wind zocht het vandaag in zowat alle richtingen maar de hoogste piek kwam uit het noorden met 16 km/h. De komende dagen blijft de zomer de scepter zwaaien, maar deze kan niet voorkomen dat een aantal geniepige onweersbuien zullen binnensluipen, vooral op en na dinsdagavond.
In sterk contrast met gisteren konden we de dag starten met een schitterende zonsopgang. Hier en daar waren wat schaarse wolkenvelden aanwezig, maar deze vormden voor de zon geen enkel probleem, integendeel, het werd er alleen maar mooier door. De wolkenveldjes verdwenen vrij snel waarna we gedurende een paar uur onder een heldere hemel vertoefden. Tegen de middag vormden zich echter prompt stapelwolkjes en moesten we onze gouden bol bijgevolg regelmatig missen; tijdens de namiddag was het te Brussel zelfs korte tijd bijna volledig betrokken, maar naarmate de zon 's avonds in kracht afnam verdwenen ook de stapelwolken geleidelijk om plaats te maken voor hoge sluierbewolking. De aanwezigheid van de zon was niet alleen visueel merkbaar maar ook op thermisch gebied met temperaturen die opliepen tot een aangename 24,0 graden; de ochtend verliep door de opklaringen echter koeler met 11,4 graden, terwijl dit alles op smaak gebracht werd met een zacht noordwestelijk briesje tot 18 km/h. De hogervermelde sluierbewolking is echter een voorbode van een regenzone die dichterbij komt en daar wordt zelfs onweer op berekend. Doch doordat we nog op de rand van het hogedrukgebied balanceren vallen de parameters van de atmosfeer maar net in het gunstige gebied voor onweer dus de buien zullen kleinschalig zijn en slechts licht onweer voortbrengen. Er kan gedurende enige tijd ook frontale regen vallen waardoor een deel van de namiddag enigzins somber zal verlopen. Hoewel donderdag en vrijdag zonniger en stabieler zouden uitpakken lijkt de buiigheid tijdens het weekend opnieuw toe te zullen nemen.
Reeds voor zonsopgang waren er te Malderen buien aktief die echter nauwelijks uitblonken in aktiviteit en na een tijdje zelfs terugweken tot boven de Nederlandse grens. De meeste Belgen stonden ondertussen oog in oog met een geleidelijk uitbreidend Stratocumulus wolkendek welke het geheel eerder de stemming van een rustige winterdag bezorgde. Ware het niet dat de zon die in de late voormiddag bijna volledig buiten spel werd gezet, geleidelijk weer opkwam en het wolkendek met gaatjes doorzeefde. De bewolking ging over in een meer Cumuliforme variant terwijl de azuurblauwe lucht erboven weer een zomerse sfeer opriep, zeker voor wie de temperaturen die vandaag tussen 16,0 en 22,0 graden schommelden, even kon vergeten en zich terugtrok achter een glaswand of windscherm. De buien die vanochtend moeiteloos het land werden uitgedreven, zinden ondertussen echter op wraak en een nieuwe tegenaanval kon deze keer succesvol doorstoten tot voorbij Malderen. Eerst ging het om een kort en licht regenbuitje omstreeks 17H, gepaard gaande met rukwinden tot 41,8 km/h (west- noordwest) maar omstreeks 19H30 daagden er ook onweders op die ons intensere regen opleverden die ook langer aanhield doordat de stroming boven Malderen flink in kracht is afgenomen. De onweersaktiviteit was niet indrukwekkend met slechts één donderslag, maar ten westen van het weerstation wacht nog een hele trein verse buien die het neerslagtotaal dat vlak voor de tweede vlaag 0,4 mm bedroeg, verder zullen doen toenemen.
Zoals we de avond gisteren doorbrachten, ging deze dag ook van start: een met sluierwolkjes gevulde hemel waarin zich wat Altocumulus castellanus en Stratocumulus voordeden bij zonsondergang. Het was hierbij redelijk zacht bij temperaturen die niet beneden de 13,3 graden daalden. De toestand wijzigde echter snel en vanuit het zuiden kwamen dichtere wolkenmassa's opzetten waarbij de Altocumulusbewolking meteen overging in Altostratus en er even later wat lichte regen viel. Later op de voormiddag konden we terug wat drogere perioden meepikken, maar de zon bleef de hele tijd nog verstek geven door toedoen van een gesloten Altostratuslaag waaronder verspreid nog een weinig Altocumulus voorkwam. Het duurde tot een heel eind na de middag eer er vanuit het zuiden weer wat sporadische opklaringen opdoken, welke garant stonden voor een vriendelijker weertype tijdens de avond. De bewolking bleef in de meerderheid maar het bleef rustig en het koelde later wat af onder invloed van koudere lucht die is komen binnenstromen. Niettemin blijft het kwik dat in de namiddag nog piekte op 23,9 graden, tot laat in de avond boven de 17 graden. De wind was de hele dag door ook eerder beperkt met snelheden tot 19,3 km/h uit het noord- noordwesten. Ondanks het gedruppel deze voormiddag heeft de pluviometer geen vin verroerd en kunnen we dit dus als een droge dag beschouwen met 0,0 mm.
De dag begon veelbelovend met brede opklaringen die slechts door schaarse Stratocumulus- partijtjes werden onderbroken. Daarboven was de hemel diepblauw. Enige bezorgdheid in het kamp van de zomerliefhebbers bleek al snel terecht toen de Stratocumulusvelden steeds talrijker en uitgestrekter werden vanuit het westen terwijl de wind terug erg vlagerig werd met snelheden tot 41,8 km/h uit het zuidwesten. Halverwege de namiddag transformeerde het boeltje zich in Stratus met wat Stratus fractus ertussen gemengd, en vanaf dan was het niet lang meer wachten op de eerste neerslag die als fijne motregen viel. Hoewel deze na een tijdje werd afgewisseld met perioden van gewone regen, werd het een erg saai weertype dat herfstachtig en somber overkwam. De temperaturen waren eveneens een stuk minder dan wat we de voorbije dagen gewoon waren, al blijft het met waarden tussen 16,0 en 23,2 graden best wel aangenaam zacht. Tijdens de avond werd het weer wat droger terwijl de bewolking opnieuw overging in Stratocumulus. Breder wordende opklaringen die hierin ontstonden, zorgden ervoor dat de dag in redelijke weersomstandigheden werd afgesloten. Doordat de meeste neerslag als motregen viel, was het neerslagtotaal niet echt indrukwekkend te noemen met 0,0 mm.
Het eerste schemerlicht was vanochtend nog maar nauwelijks tot het Malderse landschap doorgedrongen, of we kwamen reeds in aanvaring met het behoorlijk actieve koufront. Het ging vooral om neerslagactiviteit, want van onweer viel er in de verste verte geen spoor te bekennen. Na een periode van flinke stortregens volgde een grijze voormiddag waarin het voor het grootste deel van de tijd nog aan matige intensiteit bleef doorplenzen. Toen de pluviometer de 11,6 mm aantikte, besloten ze er hierboven een punt achter te zetten, en werd het weer droog vanuit het westen. De bewolking ging over van Nimbostratus naar Altostratus, en in het noordwesten verscheen al snel een diepblauwe band van opklaringen. De Stratus fractus wolkenflarden die de hele tijd zichtbaar waren, gingen nu over in Cumuli welke op hun beurt nog konden uitgroeien tot flinke afmetingen. Meer dan wat verdwaalde regendruppels kregen we echter niet te zien en de stapelwolken spreidden zich uit tot Stratocumulus door de snel stijgende luchtdruk. Naast dit alles kregen we nog brede opklaringen te zien, en op deze manier kon het kwik ondanks de gevoelig frissere zeelucht nog oplopen naar 21,5 graden. De wind ruimde hierbij naar het noordwesten en haalde snelheden tot 19,3 km/h. Tijdens de avond koelde het weer behoorlijk af en werd de bewolking verder uitgedund. Wat overbleef waren verspreide Stratocumulusveldjes die in het zachte zonlicht oranje oplichtten. Dankzij de zwoele nacht en ochtend werden de minima pas op het einde van het etmaal bereikt met 12,5 graden.
Tijdens het tweede deel van de nacht is het in Malderen alsnog tot buien gekomen, waartussen een erg pittig exemplaar zat met opvallend dikke druppels. Onweer zat er echter niet op en in vergelijking met veel plaatsen in de Benelux is het zelfs behoorlijk tegengevallen met slechts een paar mm neerslag. Toen de dageraad aanbrak, bleek het nog lichtjes na te druppelen uit een grijze hemel en waren de temperaturen gedaald naar 14,6 graden. Vanuit het zuidwesten kwamen er opklaringen aanzetten en zagen we de bewolking overgaan in vredig ogende Stratocumulusvelden. Hieronder ontwikkelden zich Stratus fractus flarden die geleidelijk overgingen in stapelwolken. Maar voorlopig bleef het hierbij en kregen we gedurende enkele uren een afwisseling van de eerdergenoemde stapelwolken en Stratocumulusvelden te zien. Na de middag veranderde er niet zoveel al deed de atmosfeer een beetje nevelig aan en leek er ook wat sluierbewolking in het spel te komen. De zonnige perioden tussendoor waren niet meteen royaal te noemen, maar lieten alsnog maxima van 22,9 graden toe. In het westen van het land waren ondertussen een aantal buienlijnen tot ontwikkeling gekomen, die voorzien waren van onweer en felle stortregens die voor plaatselijke wateroverlast zorgden. Vooral het Gentse Drongen bleek het favoriete doelwit van de weergoden, maar tijdens de avond ontstonden er nieuwe buien die in de buurt van Kortrijk rondspookten en langzaam maar zeker opschoven naar het oosten. Opvallend hierbij was dat de buien zich zeer snel uit het niets ontwikkelden en dikwijls voor verrassingen zorgden. Er stond nauwelijks wind waardoor de buien zich erg langzaam verplaatsten. Een enkele rukwind (outflow van de buien) zorgde voor de maximale windsnelheid die vandaag 19,3 km/h bedroeg uit het west - zuidwesten. Tijdens het avond werd het voor de Londerzeelse weerliefhebbers interessanter toen één van de onweersbuien dicht genoeg naderde om ook hier voor hoorbare donderslagen te zorgen. Deze bijzonder actieve neerslagkern trok echter net ten zuiden van het weerstation langs waardoor het bij wat licht gedruppel bleef. Het werd tegen zonsondergang een stuk rustiger en het neerslagtotaal stokte op 3,4 mm. Het grootste deel hiervan is afkomstig van de buien die ons eerder vanochtend en vannacht hebben aangedaan.
Ook vanochtend was het erg fris, maar de stroming was nu overwegend zuidwestelijk waardoor zachtere luchtmassa's het kwik tot staan brachten op 12,0 graden ondanks de heldere hemel. Daarna kwam de zon weer tevoorschijn, en kon de opwarming weer beginnen. Ze had niet veel werk om de nevelslierten op te ruimen, want die waren opvallend schaarser dan gisterenochtend ondanks de rijkelijke vorming van ochtenddauw op grasperken. Kort voor de middag werden er stapelwolken gevormd en zagen we in het westen Altocumulusvelden ontstaan welke de eerste voorboden waren van een weertype waarme we in juli 2011
al bijzonder veel ervaring hebben opgedaan. Op de satellietbeelden zagen we inderdaad hoe een koufront duchtig plannen aan het smeden was voor een aanslag op het nog jonge zomeropstootje. Aan de voorzijde ervan bevond zich een buiengebied, welke snel naar het noorden schoof en verantwoordelijk was voor de Altocumulusveldjes die vooral in het westen van het land nadrukkelijk aanwezig waren. Na de middag kregen we een afwisseling van Altocumulusvelden, Cumuluswolken en gelukkig nog brede opklaringen waarin de zon nog goed haar ding kon doen. Samen met de zuidelijke luchtstroming zorgde dit voor erg warme maxima van 29,4 graden terwijl de wind overwegend zwak was met snelheden tot 12,9 km/h uit noord- noordoostelijke richtingen. Op het einde van de namiddag was het dan uit met het korte zomerse sprookje, en kwam er massaal Stratocumulus castellanusbewolking opzetten vanuit het westen, welke het luchtruim volledig bedekte. Hieronder verschenen valstrepen terwijl de radarbeelden blauw uitsloegen van de buienactiviteit, maar het waren slechts enkele verdwaalde regendruppels die de grond bereikten. Bovendien bleef de warmte erg goed hangen waardoor het ondanks de kil en somber ogende bewolking drukkend warm bleef en de temperaturen tot rond middernacht boven 20 graden bleven schommelen. De verdwaalde regendruppels waren niet meetbaar waardoor de pluviometer toen nog steeds 0,0 mm aangaf als dagtotaal.
Ondanks de overvloedige bewolking is het afgelopen nacht zo goed als droog gebleven. Het was een zachte nacht met temperaturen die niet beneden 14,9 graden zijn gezakt, en de lucht maakte een onstabiele indruk met Altostratus en Stratocumulus castellanus bewolking. Uiteindelijk bleef dit zonder vergaande gevolgen en kregen we een erg sombere voormiddag die eveneens droog verliep. Na de middag klaarde het plots uit vanuit het westen en kregen we een diepblauwe Arctische hemel te zien met een paar Cirruswolkjes en in de verte Cumulus congestus wolken. Deze kwamen onze richting uit en zorgden even later voor een half tot zwaarbewolkt weertype. Ook de buien ontbraken niet, maar in Malderen hoefden we hier niet van wakker te liggen want het kwam slechts tot een buitje dat de straatstenen ongeveer twee derde bedekte met spatten omstreeks 17H30. Daarna werd het terug droog en zagen we oplossende Cumulus en Stratocumuluswolken waar tegen het einde van de avond vrijwel niets meer van overbleef. Het werd toen meteen een stuk aangenamer al begon het ondertussen weer af te koelen terwijl de maxima overdag al bescheiden waren met 23,6 graden. De wind ging gelukkig eveneens liggen na 's namiddags nog snelheden tot 29,0 km/h uit het west- zuidwesten gehaald te hebben. Zoals te verwachten was vonden we na dat druppelbuitje slechts 0,0 mm in de pluvio terug wat meteen ook het dagtotaal werd.
Dankzij de droge lucht was het niet plakkerig of benauwd, maar bij minima van 19,8 graden was het in de meeste woon/slaapkamers toch nog een zwoele en drukkende bedoening. In het zuidwesten verschenen bij zonsopgang de eerste onweersvoorboden: veldjes met Altocumulus floccus bewolking die de nog steeds diepblauwe lucht onderbraken en zich geleidelijk over het luchtruim gingen uitbreiden. De zon had het echter nog steeds voor het zeggen en het warmde razendsnel op met temperaturen die al snel boven de dertig graden stegen. Naar de middag toe verschenen er terug wat bandjes van Altocumulus floccus en castellanusbewolking, maar zonder veel erg. Het werd weer volledig helder en ook een volgend bandje van deze bewolking kon weinig uitrichten. Wel stond er erg veel wind uit zuidelijke richtingen: een droge, warme wind die ervoor zorgde dat de barbecuers maar beter een goede brandverzekering hadden. Halverwege de namiddag kwamen we opeens in vochtige lucht terecht: de heldere blauwe lucht werd vager, er kwam terug Castellanus bewolking binnendrijven en nu werden de kleuren opeens flets en melkachtig. Het ging uit deze bewolking regenen met zeer dikke druppels, doch de hoeveelheden waren niet meetbaar (25 tot 30 druppels per vierkante meter). De bui activeerde duidelijk op haar tocht naar het noorden daar de valstrepen onder de bewolking steeds dikker werden en er een gesloten regengordijn ontstond waar je eerst nog onder de wolk door kon kijken. De heldere lucht trok vervolgens weer vanuit het zuiden Londerzeel in waardoor we onverwachts toch weer met drukkende en warme condities te maken kregen onder een loden woestijzon. De maxima van 34,7 graden die we net voor de bui haalden, werden geëvenaard, maar toch hadden de weergoden nog een andere verrassing voor ons in petto. Onder begeleiding van een aanzwellend geruis kwam de prefrontale vore aangestormd die de windwijzertjes in één klap van het zuidoosten naar het noordwesten liet zwaaien en er stroomde veel koelere lucht binnen. We zagen de thermometers in enkele minuten bijna vijf graden zakken en de warmte maakte plaats voor een luchtige koelte. Bewolking was nog steeds in geen velden of wegen te bespeuren en we zagen alleen de blauwe lucht een beetje fletser worden terwijl er in het westen een zeer dunne golvende laag van Cirrus te zien was. De afkoeling zette zich door en tijdens de avond voelde het zelfs koud aan toen we het dagtotaal van 0,0 mm optekenden.
-----
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.