Als de temperatuur tot kookhitte oploopt, moeten de waarnemingen wel goed gedaan worden natuurlijk, anders kan eraan worden getwijfeld.
Tegenwoordig gaat alles automatisch en geldt ook een protocol voor autorisatie van gemeten waarden. Er kan dus "niets" misgaan.
Vroeger, zo las ik vandaag bij Jan Versteegt, werden de waarnemingen nog gedaan door medewerkers van het KNMI, er werd handmatig gemeten in een voorgeschreven thermometerhut. Op die wijze heeft ook die Gouden Waarneming van Warnsveld woensdag 23 augustus 1934 van maximaal 38.6º C. plaatsgevonden.
Natuurlijk is er toen ook wel aan díe waarneming getwijfeld. Zou er niet iets mis mee gegaan zijn. Elk fractie van de kwikstand was immers van belang... Lang geleden - ergens in de jaren '70 - heb ik al eens een opmerking van Hans de Jong of Jan Pelleboer gelezen naar aanleiding van die waarneming. Daarin werd aangetekend, dat sommigen ook toen of later wel aan deze unieke aflezing getwijfeld hebben.
Maar hij schijnt onomstreden te zijn.
Als ik mij goed herinner, zou de waarneming gedaan zijn, niet door zo maar iemand, laten we zeggen niet door zo'n omstreden figuur als mij, maar door een zeer gewaardeerd lid van de samenleving, namelijk een professor. Althans een zeer hoog geplaatst iemand.
Die woensdag 23 augustus 1944 was het zeer goed mogelijk dat de temperatuur tot 38.6º C. kon oplopen. In De Bilt was het met 34.7º C. nog redelijk, Eelde zat al hoger met 36.8º C. en Maastricht is waarschijnlijk ook even in de race geweest voor de finale. het werd er 38.0 rond. Voor verkoeling moest je ook toen al in Vlissingen zijn. De outsider kwam niet verder dan 26.2º C. op die gedenkwaardige woensdag 23 augustus 1944, die het de laatste dagen wel een beetje nerveus kreeg vanwege de opgewonden standjes dezer dagen.
Die nervositeit is tot nu toe onterecht gebleken. Warnsveld, 23 augustus 1944 staat nog altijd solitair in de Nederlandse temperatuurreeksen.
Quote selectie