In tegenstelling tot gisteren mochten we vandaag al vanaf de eerste seconde genieten van de zon waarbij de temperaturen na het iets minder hoge maar toch nog best zachte ochtendminimum van 12,2 graden oprezen naar een zomerse 25,1 graden. Bewolking was er nauwelijks op hoge wolkensluiers en een enkele stapelwolk na al liet de wind met snelheden tot 23 km/h wel duidelijk merken dat hij er ook bijhoorde. Een andere opvallende weersdeelnemer was de luchtdruk die met 1032,5 hPa best wel erg hoog te noemen was. Ook gisteren gingen we trouwens vlot boven de 1030 hPa maar ondertussen is ie alweer wat aan het zakken. Vanaf vrijdag zal ook de nazomer achteruitboeren en zondag zit zelfs twintig graden er niet meer in. Regenbuien, een donderklap en wolken worden vanaf vrijdag de voornaamste ingredienten van onze herfstschotel.
Nadat de nevelslierten vanochtend zorgden voor een buitenaards mooie omkadering van de ochtendstond, volgde een andermaal zeer geslaagde zomerdag waarbij de eerste uren van de voormiddag verliepen onder een wolkenloze hemel waarin de zon alle kansen had om het kwik opnieuw ver boven de normaalwaarden voor september te slingeren. Rond de middag vormden zich echter kleine stapelwolkjes die later erg talrijk werden maar ook deze keer bracht dit geen verdere gevolgen met zich mee dan het af en toe verdwijnen van de zon. Uiteindelijk werd het net niet tropisch bij een maximumtemperatuur van 29,7 graden terwijl de zuidwestelijke bries tot 21 km/h voor de haast broodnodige verkoeling zorgde. De minima waren ook niet al te fris bij 14,4 graden en het ziet ernaar uit dat de thermische tendens ook de komende dagen rustig wordt verder gezet, waarbij het zaakje vanaf morgen echter tijdelijk zal destabiliseren met de eerder aangekondigde onweerachtige buien tot gevolg. De zogenaamde zondvloed die ons zaterdag zou te wachten staan zou al bij al nog meevallen, al blijft het wellicht niet droog. Door de buiige neerslag kunnen de sommen echter sterk verschillen van plaats tot plaats. De droogte zou na het weekend terugkeren terwijl tegen het einde van de week de temperaturen alsnog zullen terugkrabbelen naar de normale waarden om daar later zelfs een eindje onder te duiken...
Een kraakheldere nacht bij een felwitte maan die slechts eventjes door de Aarde werd verduisterd, zorgde ervoor dat het kwik een flinke duik heeft genomen. Het was vanochtend dan ook even wennen bij een tot 8,4 graden gedaalde temperatuur. Boven sommige velden, ver buiten de bebouwde gebieden, heeft zich hierdoor een dun laagje nevel gevormd dat in combinatie met de ochtendkleuren weer voor de juiste sfeer zorgde. De zon die er even later door kwam, wachtte een zware taak om deze thermische achterstand in te halen, maar gelukkig had ze weinig hinder te vrezen aan de wolkenloze, diepblauwe hemel. Voorlopig althans, want na een paar uur verschenen er kleine, met het blote oog nauwelijks te ontwaren wolkenflardjes en op erg korte tijd groeiden deze uit tot ontelbare middelgrote stapelwolken waardoor het al snel bijna evenveel moeite kostte om de overgebleven stukjes blauwe lucht te kunnen ontwaren. Het kwik werd bij haar opmars dan ook meteen een halt toegeropen, maar ook dit was slechts een tijdelijke situatie want de luchtdruk bleef gestaag oplopen waardoor de stapelwolken zware verliezen leden en het grootste deel van de namiddag alsnog in een aangenaam, zonnig kader verliep, met slechts verspreide (2/8) stapelwolkjes en aan de westelijke horizon een weinig sluierbewolking. De temperatuur kwam uiteindelijk uit op een bescheiden 21,9 graden, wat een stuk warmer aanvoelde dan gisteren doordat de wind het vrij rustig hield bij maximaal 17,7 km/h uit het noordoosten. Maar in deze tijd van het jaar verliest de zon al snel haar kracht waardoor het nog maar nauwelijks avond was eer de afkoeling het erg onaangenaam begon te maken. Van bewolking schiet er tevens maar amper wat over buiten een band van Cirrostratus aan de zuidelijke en zuidwestelijke horizon, wat in combinatie met de polaire lucht waar we nog steeds in vertoeven garant staat voor een andermaal erg frisse nacht. Misschien zal zich op de toppen van de Ardennen of op de zandgronden van de Kempen zelfs een enkel ijskristalletje vormen...
Opnieuw voerden lage wolken vanochtend het hoge woord en bleef het ook tijdens het eerste deel van de voormiddag een sombere bedoening. Wel was het een beetje zachter met minima van 12,7 graden. Gaandeweg kwam er echter wat meer beweging in het grijze weersbeeld en dreven er af en toe minuscule opklaringen voorbij in een met Stratocumulusvelden bedekte hemel. Na de middag waren de opklaring voldoende breed om een aangenaam nazomergevoel uit te lokken bij temperaturen die naar 22,8 graden stegen, maar de wolken lagen steeds op de loer en kwamen regelmatig in grote massa's opzetten om de zon te verjagen. Bovendien verschenen er ook stapelwolken die steeds hoger opbolden en een onstabiele opbouw van de atmosfeer verraadden. Dit bleef dan ook niet lang zonder gevolgen en onder begeleiding van fraaie buienwolken ging het te Malderen omstreeks 16H lichtjes regenen. De hoeveelheden waren echter niet meetbaar en de zon was ook niet maar krachtig genoeg om de buien verder te laten uitgroeien. De bewolking nam geleidelijk af en 's avonds schoten er slechts dunne Stratocumulusvelden over die evenwel voor een sfeervolle zonsondergang zorgden. Tijdens de avond evlueerden we naar bijna heldere omstandigheden terwijl de temperatuur erg lang rond een aangename vijftien graden bleef hangen. Met een noordelijk briesje tot 19,3 km/h was dit een betrekkelijk rustig dagje en de neerslag die viel bracht een niet meetbare 0,0 mm op.
Terwijl we voor zonsondergang aankeken tegen laaghangende bewolking die gelukkig onzichtbaar was door de duisternis, viel er af en toe nog wat lichte motregen bij eerder zachte ochtendtemperaturen van 13,9 graden. De motregen leverde al meteen 0,0 mm op als neerslagtotaal. Bij het aanbreken van de daglichtperiode was het echter weer droog terwijl het luchtruim doorspekt was met breder wordende opklaringen. De eerste zonnestralen zorgden weer voor schitterende uitzichten toen ze de Stratocumulus castellanusbewolking die nu kwam voorbijgedreven, oranjerood inkleurden. Deze bewolking verdween vrij snel en maakte plaats voor Stratus fractus die op haar beurt snel overging in Cumulus mediocris. Deze bepaalden voor het grootste deel van de dag het uitzicht terwijl de zon er nauwelijks werd door gehinderd. Het kwik kon in deze omstandigheden nog stijgen naar 21,2 graden terwijl de zuidwestenwind het kalmer aan deed dan gisteren. De snelheden liepen echter nog steeds op tot 29,0 km/h. Tijdens de avond werd het snel rustiger terwijl er Cirrus en Cirrostratusbewolking verscheen naast een aantal Altocumulus translucidus veldjes. Dit zorgde in het warme licht van de avondzon weer voor een fraai kleurenspel tijdens zonsondergang, al zorgde de open hemel ervoor dat het snel afkoelde en de meeste terrasjesgangers al snel de aftocht moesten blazen. Na zonsondergang waren er nog verspreide Altocumulus en Stratocumulusvelden te zien in het geelachtige licht van de laagstaande maan.
Het nazomerweer ging vandaag onverminderd door, al is het vanochtend weer naar 11,9 graden afgekoeld. De zon werd tijdens de voormiddag onderbroken door een paar Altocumulusveldjes die waarschijnlijk bij een warmtefront horen, maar tijdens en na de middag bleven er slechts enkele Cirrusplukjes over. Geen wonder dat het kwik kon uittorenen naar een tropische 30,6 graden, al tonen de weerkaarten duidelijk aan dat de herfst haar intrede maakt. De depressie die deze warme lucht naar ons stuwt heeft zich immers flink uitgediept en zorgt een kleine duizend kilometer ten noordwesten van ons reeds voor pittig stormweer. Bij ons bleef het ondertussen beperkt tot een zuid- zuidwestelijk briesje tot 27,4 km/h, terwijl de bewolking ongewijzigd bleef met de eerdergenoemde Cirrusplukjes. Wat er nadien volgde, was een aangenaam warme zomeravond zonder kilte of klammigheid, zoals we ze in onze streken maar zelden meemaken. De temperatuur had veel moeite om onder de 20 graden te raken en slaagde daar dit etmaal ook niet in. Er was bij zonsondergang geen bewolking meer te zien, en neerslag al evenmin met die 0,0 mm als dagtotaal.
Tijdens het tweede deel van de nacht arriveerde de gisteren besproken regenzone in Malderen, en dit ging natuurlijk niet onopgemerkt voorbij aan wie zich toen buitenshuis bevond. Niet alleen de zachte minima van 13,5 graden konden gevoeld worden, maar ook de regenval die geleidelijk intenser werd. De regen had een enigszins buiig karakter en consentreerde zich vooral op de westelijke helft van het land waarbij Malderen zich in het overgangsgebied naar het drogere oosten bevond. Na enkele uren werd het terug droger en verschenen er opklaringen vanuit het zuiden. We bevonden ons nu in de buik van de depressie waar de lucht erg onstabiel was terwijl het door de tijdelijk erg brede opklaringen opwarmde tot 22,0 graden. Er werden flinke stapelwolken gevormd terwijl er meer Stratocumulus undulatus- en lenticularis binnendreef. De eerste neerslagschermen tekenden zich al snel af aan de horizon en op verschillende plaatsen kreeg men af te rekenen met onweer en slagregens. Voor hoever dit in Malderen het geval was, is onduidelijk maar droog bleef het er zeker niet. Op het einde van de namiddag kwamen we immers ten westen van de depressiekern te liggen en draaide de stroming abrupt van het zuiden naar het noorden (hoogste snelheid bedroeg 35,4 km/h uit het zuid- zuidwesten). De daarrond gewikkelde regenzone kwam pal boven Malderen te liggen en het water kwam omstreeks 20H weer massaal naar beneden. Er was ook een bliksemflits te zien, maar de ontlading zat veraf doordat er geen donder hoorbaar was. Het werd vervolgens weer wat rustiger maar het bleef nog lange tijd naregenen of motregenen. Ondanks de noordelijke stroming verliep deze avond nog uitermate zacht bij temperaturen die zich rond 15 graden ophielden. We klokten af op een neerslagtotaal van 13,6 mm.
We bevonden ons nog steeds onder de slepende wolkenband die ook vandaag voor de nodige neerslag, wind en kilte zorgde. De minima en maxima lagen hierdoor weinig uit elkaar met respectievelijk 13,5 en 16,4 graden en de neerslag werd geleidelijk intenser met een hoogtepunt ergens in de namiddag. Tegen de avond werd het weer eventjes droog, maar korte tijd later ging het opnieuw afwisselend regenen en motregenen. De wind was nog steeds in topvorm met haar snelheden tot 32,2 km/h uit het west- zuidwesten en dat was ook niet verwonderlijk met de temperatuursverschillen aan beide zijden van de fontale zone en de restanten van ex-Irene die door de moederdepressie werden verzwolgen. Zo zagen we de temperaturen op de Britse eilanden 's avonds oplopen tot 21 graden terwijl het in Malderen rond 16 graden bleef steken. Het is deze zachte lucht die geleidelijk dichterbij komt als aanloop naar een kort zomeropstootje dit weekend, maar voor het zover is moeten we nog veel wolken en somberheid trotseren. Tijdens de late avond leek de wind weer wat af te zwakken terwijl het nog lichtjes motregende, goed voor een verdere aanvulling van het dagtotaal tot 1,8 mm.
Het was door de reeds erg lange nachten flink afgekoeld waardoor we ondanks de hoogzomerse periode tamelijk frisse minima van 9,6 graden optekenden. Daarna werd dit rechtgezet en warmde het onder de azuurblauwe hemel snel op. Geen wolkje durfde zich te vertonen al trokken er wel enkele condensatiesporen van vliegtuigen over die opvallend fors gebouwd waren. Er zat dus wat vocht in de hogere luchtlagen en op de satellietbeelden was inderdaad te zien hoe uitgestrekte wolkenvelden over de noordelijke helft van Nederland voor een heel wat minder zomers weertype zorgden. In Malderen hoefden we hier niet van wakker te liggen want het bleef stralend zonnig onder een azuurblauwe lucht terwijl het kwik opliep naar 28,8 graden. Er stond bovendien nauwelijks wind (0,0 km/h, mogelijk beinvloed door een spinneweb) Zodra de zon (bijna) onder was ontdekten we dat de heldere lucht moeilijk warmte kon vasthouden en koelde het snel af. Niettemin was het ook dan nog erg zacht bij temperaturen die nog altijd een kleine 18 graden bedroegen omstreeks 22H. Zoals verwacht was neerslag opnieuw de grote afwezige met een klein getal (0,0 mm).
.
Tijdens het tweede deel van de nacht kregen we terug met regen te maken, maar ook deze keer waren de hoeveelheden niet meteen om van achterover te vallen met 2,0 mm. Bij het krieken van de dag konden we alweer van mooie opklaringen genieten waarbij de resterende bewolking uit een scherp begrensde band van Cirrostratus bestond die naar het noordoosten wegtrok en wat verspreide Stratocumulusveldjes. De lucht kleurde diepblauw en er werd zeelucht van polaire oorsprong aangevoerd wat zich onderandere vertaalde in lagere temperaturen. De luchtsoort resulteerde ook in de vorming van stapelwolken toen de zon wat aan kracht won maar gelukkig kwam het niet tot overtrokken toestanden en kregen we enkel onschuldige stapelwolken te zien. De wind was opvallend zwak en kwam meestal uit westelijke tot zuidwestelijke richtingen. Op het einde van de namiddag viel hij weg en voelde het erg warm aan in de zon. We haalden nu de maxima van 22,6 graden. De bewolking werd echter dreigender toen er vanuit het westen een scherp begrensde band van Cirrostratus en Altostratus naderde. Deze bewolking liet echter nog net de zon door en verderop zaten alweer opklaringen. Het 'gevaar' was echter nog niet geweken want achter deze band van sluierwolken lag onstabiele lucht klaar die volgezaaid was met buien. Een deel van deze buien schikte zich in een lijn waar ook onweer op ontstond en aan de voorzijde daarvan werden dreigende Stratocumulus castellanus velden gevormd die in het tegenlicht inktzwart kleurden. Neerslag viel hier nochtans niet uit, daarvoor was het wachten tot omstreeks 21H toen de onweersbuien ons bereikten. Dit begon met een gewone onweersvrije bui die regelmatig oplichtte door bliksemflitsen uit het onweer dat zich daarachter bevond. De neerslag was meestal matig met soms tamelijk dikke druppels. Daarna werd het droog en was het wachten op de onweersbui zelf die op ramkoers lag en ons dus de volle laag zou geven. Doch plots waren de onweersbuien als bij toverslag verdwenen en vielen er slechts vier extra regendruppels. Samen met de bui van daarnet was dit goed voor 0,7 mm wat het dagtotaal op 2,7 mm bracht. Wel is het flink afgekoeld waardoor we de minima pas nu bereikten met 13,1 graden. Hoewel dit nog tamelijk zachte temperaturen zijn voelde het buiten bijtend koud aan en waren terrasjes toch wel het laatste wat in onze gedachten opkwam.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.