Heb gelukkig mijn laptop bij de hand maar het blijft helaas wel een probleem met mijn codes.
Mijn werk is nu ook veel zwaarder geworden waardoor ik de eerste maanden wellicht geen ruimte meer zal hebben om al mijn codes te herwerken en er de bugs uit te halen.
Tot en met 31 augustus kon ik nog teren uit een reeks manueel herwerkte Flashbacks uit een rustige periode die nu helaas is 'opgebruikt'.
2010
De laatste dag op Belgische bodem begint alvast erg somber door toedoen van Altostratus bewolking met grote hoeveelheden Stratus fractus eronder. Regen kon in deze omstandigheden nooit ver uit de buurt zijn, en dat werd meteen bevestigd toen er motregen en lichte regen over Malderen neerdaalde. Bij het vertrek richting Schiphol kreeg de regen een erg buiig karakter maar het bleef droog en de intensiteit van de buien was op sommige momenten erg hoog. Bij het opstijgen was er net een bui met opvallend dichte motregen bezig, en daar het toen reeds donker was bleef het weersgebeuren voor het begin van de vlucht onzichtbaar. Toch was het wolkendek niet volledig gesloten, want een enkele natriumlamp die eventjes door de wolken priemde wees op de aanwezigheid van minstens één opklaring(kje) bij Groningen. Meer opklaringen vertoonden zich in het noorden van Duitsland, en voor wat meer actie was het wachten tot de oversteek van het Oeral gebergte dat turbulentie met zich meebracht. Boven China waren bij zonsopgang buienwolken te zien die een lange rij vormden aan de zuidelijke horizon. Vermoedelijk zaten de restanten van tyfoon Meranti hier voor iets tussen, maar korte tijd later kregen we met een doodgewone regenzone af te rekenen die het zicht op de Japanse zee voor een groot deel onttrok. Het begon met Cirrus spissatus en werd gevolgd door een kluwen van Cirrus en Cirrostratus waar wellicht een kilometers dik wolkenpak onder hing. Pas boven Japan (noordelijk Honshu) kwamen er weer opklaringen maar nu werd de bewolking bijzonder chaotisch met een mengelmoes van Cumulus, Cirrostratus, Altocumulus en Altostratus. Hier keken we bij de landing in Tokyo tegenaan en bij de vlucht naar Fukuoka werd het geleidelijk weer helder. Tot er onweer onstond dat zich aankondigde met bliksemschichten in het westen, maar op veilige afstand bleef. De buien bevonden zicht wellicht bij de kust van zuid Korea daar ze zich op erg grote afstand leken te bevinden. Op de eindbestemming Fukuoka was er niets meer van onweer of bliksemflitsen te merken en sloten we er de dag af met lichte bewolking (Cumulus fractus).
2011
We begonnen de dag met fraaie opklaringen, en het was zwoel bij minima van 18,1 graden. Er verscheen echter sluierbewolking die geleidelijk dikker werd door het naderende koufront, en we hoefden ons dan ook niet aan een brandende zomerzon te verwachten. Het enige dat brandde, waren de thermometers die erg enthousiast waren en maxima van maarliefst 27,9 graden toonden. Af en toe dreef er Stratocumulus castellanus voorbij, en de bewolking werd tijdens de late namiddag eventjes wat dunner. Dit kwam door advectiestromingen aan de voorzijde van een buienlijntje dat in de vroege avond het westen van het land bereikte. We kregen banden van Cirrus spissatus virga bewolking te zien en in de verte ontstonden plots stapelwolken die als raketten de lucht in schoten en in een mum van tijd uitgroeiden tot onweer. Hierin waren zelfs bij klaarlichte dag felle lichtflitsen te zien en het onweer trok net ten noordwesten van ons voorbij met een verbazingwekkende bliksemshow die tot 22H doorging. Het bleef ook zeer warm tot rond dat tijdstip en toen het onweer wegtrok, stak er een warme zuidelijke bries op die na een paar minuten veranderde in een koude west-noordwestenwind. Op dat moment hing er een band van Cumulus congestus boven ons die wellicht de convergentielijn markeerde. De hoogste windsnelheid werd uit het zuiden gemeten met 27,4 km/h. De bliksemactiviteit met iets meer dan 30 flitsen per minuut verdween vrij plots en daarna waren er enkel net boven de noordelijke horizon nog af en toe flitsen te zien. Het onweer leverde op geen enkel moment neerslag op en donderslagen waren ook maar nauwelijks hoorbaar doordat de bui de lucht en daarmee ook geluidstrillingen naar zich toe zoog door haar positie ten noorden van ons. We sloten dus af met een dagtotaal van 0,0 mm.
2012
Het leek alsof de zomer een dag vroeger uit het land was vertrokken dan voorzien. Het luchtruim was met sombere Stratusbewolking gevuld en er waren zelfs al een aantal regendruppels gevallen terwijl het door de bewolking weliswaar nog zacht bleef met minima van 14,9 graden. Erg dikke druppels die je niet uit het bijna egale en rustgevende wolkendek zou verwachten, maar spoedig zou blijken dat het ook de laatste druppels voor vandaag waren. In Nederland was het uiteraard een ander verhaal want daar werden plaatselijk onweersbuitjes gesignaleerd die wel meer dan een paar dikke druppels moeten gelost hebben. De bewolking ging weer over in Stratocumulus en er ontstonden opklaringen. Nog voor de middag verscheen er in het westen een ononderbroken blauwe lucht en spoedig zagen we de wolkenband wegtrekken naar het zuidoosten. Hierbij viel op dat hij zeer scherp begrensd was. Wie zich verwachtte aan helder zomerweer kwam bedrogen uit want de aangevoerde lucht was wat vochtiger en er werden al snel rafelig gevormde stapelwolken gevormd. Deze werden talrijker en gingen zowat de helft van het luchtruim bedekken. Daarnaast ging ook de wind een belangrijke rol spelen, deze ging op sommige momenten als een furie tekeer en haalde snelheden tot 27,4 km/h uit het west- zuidwesten. Gelukkig voerde ze zachte lucht aan want ondanks de bewolking tussendoor werd het nog vlot 26,1 graden. De stapelwolken verdwenen weer naar de avond toe en maakten plaats voor Altocumulus en Stratocumulusvelden die echter maar 1/8 van het luchtruim bedekten. De lucht werd ook dieper blauw want overdag had deze een melkachtig uiterlijk en leek er Cirrostratus en dunne Altostratus in te zitten. De avond verliep bijzonder zwoel naar septembernormen met temperaturen die pas laat onder 20 graden doken. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm + de 7 regendruppels van vanochtend.
2013
Tijdens het tweede deel van de nacht kwam het tot erg pittige regenval waardoor we reeds met een neerslagtotaal van 11,5 mm zaten tijdens de ochtend. Het was fris bij minima van 9,7 graden. We kwamen in onstabiele buienlucht terecht wat zich vertaalde in mooie blauwe luchten en fraaie buienwolken. Lang konden we van deze opklaringen niet genieten voordat een nieuwe reeks buien ons overspoelde en het neerslagtotaal verder aanvulde. Daarna volgden weer opklaringen en vervolgens volgde een nieuwe buienreeks. Langzaam maar zeker begonnen de opklaringen en buien steeds geleidelijker in elkaar over te vloeien en er was uiteindelijk geen sprake meer van opklaringen. Op de satellietbeelden was te zien hoe een occlusiefront vanuit het noordwesten over ons indraaide en voor het betrokken weertype zorgde. De buien gingen over in continue regen en het koelde flink af. Daar waar we overdag nog 17,1 graden haalden was het omstreeks 20H nog maar een ruime 12 graden en bovendien stak er een stormachtige noordwestenwind op die voor een pure herfstsfeer ging zorgen.
Quote selectie