Terwijl we deze voormiddag nog konden genieten van brede opklaringen waarbij opviel dat de lucht opvallend diepblauw kleurde en de zon nog flink kon 'steken' tussendoor, ging in de loop van de middag en namiddag de bewolking vanuit het westen stelselmatig toenemen waarbij de wind gevoelig in kracht toenam (pieken tot 40 km/h) en het af en toe wat begon te druppelen. Tot nu toe heeft de regenzone echter nog niet veel om het lijf gehad en zag het er enkel wat dreigend uit op sommige momenten. We zagen bij dit alles het kwik oplopen van 13,9 naar 24,1 graden, waardoor de zomerse grens met momenten dichtbij kwam te liggen. Maar deze zullen we voorlopig niet meer halen want ondertussen is de hemel volledig volgepropt met middelhoge bewolking en zou het best wel kunnen dat we de komende nacht wat meer zullen krijgen dan alleen wat gedruppel. Na de middag komen we niet alleen in de opklaringen maar ook in frissere lucht terecht, al zou het daarna weer mooi en droog moeten blijven tot woensdag.
De dag begint helder maar fris waarna voor de zon de zware taak was weggelegd om het kwik op te krikken naar aangename nazomerwaarden. Ze slaagde er niet volledig in want we bleven ruimschoots onder de twintig graden 'plakken'. In de zon en uit de wind was het echter goed toeven voor zover de stapelwolkjes die zich rond de middag hadden gevormd er niet teveel gingen voorhangen. Vanaf 16h begint de avontuurlijke reis van schrijver dezes naar zuid-thailand. Tijdens het eerste deel van de reis tot in München valt op hoe het aandeel Cirrusbewolking aanzienlijk toeneemt maar ook daar bleven hun proporties voldoende binnen de perken om er van een mooie nazomerdag te kunnen spreken.
Nog steeds zat de herfstsfeer er goed in deze morgen. We ontwaakten onder een egaal grijze hemel waarvan het enige positieve effekt de temperatuur was die erg hoog bleef met 15,7 graden als minimum. De bewolking bleef langer intakt dan gisteren en het duurde tot na de middag eer er een paar minuscule opklarinkjes zichtbaar werden. De enkele motregendruppels slaagden erin om aan de aandacht van de pluviometer te ontsnappen waardoor we opnieuw op 0,0 mm als dagtotaal strandden. Er is overigens nog maar weinig regen gevallen in september waardoor de droogteproblemen die nog vers in ons geheugen zitten weer vanachter het hoekje komen gluren. Neerslag van betekenis lijkt er ook de komende dagen immers niet in te zitten. De geduldige zonneliefhebber werd vandaag uiteindelijk beloond met bredere opklaringen die halverwege de namiddag alsnog het Vlaamse luchtruim binnengleden en voor een 180 graden- wending van het sombere weersbeeld zorgden. Het was slechts een kwestie van minuten vooraleer er een bijna wolkenloze, blauwe hemel boven onze hoofden ontvouwde.De opklaringen waren echter een gevolg van opwaartse forcering door een zwak koufront, welke natuurlijk niet lang op zich liet wachten en de bewolking opnieuw deed toenemen. Het ging echter om convectieve bewolking die enerzijds nog een paar gaatjes overliet voor de zon tussendoor en anderzijds voor fraaie uitzichten zorgde. De wind wakkerde tijdens dit proces tijdelijk aan tot 22,5 km/h uit het noordwesten. Het koufront had duidelijk niet veel werk om haar doortocht over Malderen te volbrengen en nadat er een paar alweer niet meetbare druppels vielen, klaarde het snel op vanuit het westen. De hemel kreeg hierbij een dieper blauwe kleur (polaire lucht) en de prijs die we hiervoor betaalden was een snelle afkoeling tijdens de avonduurtjes. Het kwik wist vandaag echter nog te pieken op 23,4 graden vlak voordat het koufront haar intrede maakte. De dag eindigde onder een wolkenloze, fonkelende sterrenhemel.
onderdag, 18 september 2008
Tijdens de ochtend stond alles in het teken van Altostratus translucidus en Altocumulus bewolking die opnieuw voor 'iets hogere' minima van 5,7 graden zorgden. De bewolking was in feite het stoffelijk overschot van een heldhaftige regenzone die probeerde de hogedrukbarrière boven onze streken te doorbreken en dit met haar leven moest bekopen. De bewolking ging over in Cirrus spissatus en later werd ze steeds dunner en schaarser zodat we al snel konden genieten van een bijna wolkenloze hemel waarin de zon een temperatuursstijging tot 16,8 graden kon verwezenlijken. Meer zat er niet in door toedoen van een erg schrale oostenwind die met snelheden tot 30,6 km/h voor airco ging spelen. Af en toe dreef er wat Altocumulus of Stratocumulus castellanus voorbij, maar het onstabiele uiterlijk van deze wolkjes bracht geen verdere gevolgen met zich mee. Tijdens de avond werd het tijd om ons op te maken voor een felle afkoeling van de atmosfeer waardoor we al vrij snel beneden de tien graden doken. Op wat Cirrusbewolking na was er immers niets dat ons kon warm houden terwijl het geelachtige licht van de afnemende maan al evenmin soelaas bracht. Toen de wind tijdens de uren daarop verder afzwakte, ging het steeds sneller bergaf met het kwik waardoor er voor het eerst gevaar bestaat voor vorstige toestanden en een berijpt landschap morgenvroeg. Ondanks het optreden van de eerdergenoemde regenzone vanochtend hielden we het droog met 0,0 mm als dagtotaal.
De verlammende kilte die gisterenavond over het weerstation neerdaalde, resulteerde vanochtend in vrij lage minima van 9,2 graden. Dit was echter niets in vergelijking met sommige locaties waar grondvorst en rijpvorming werd waargenomen. Gelukkig bleef het helder zodat de zon alles uit de kast kon halen om de thermische achterstand weer in te halen. Na de middag kregen we af te rekenen met Altocumulusvelden die vanuit het westen en zuidwesten kwamen opzetten, maar de opklaringen bleven in de meerderheid zodat de maxima nog konden oplopen tot 24,1 graden. De wind trok hierbij aan tot 22,5 km/h uit het noordoosten. De wolkenvelden brachten geen verdere gevolgen met zich mee en werden naar de avond toe verdrongen door hoge sluierbewolking die voor een erg fraai gekleurde zonsondergang zorgde. Het was hierbij duidelijk zachter dan gisterenavond, maar het neerslagtoaal was nog steeds hetzelfde met 0,0 mm.
We konden dankzij de wolkenband die gisteren reeds over ons lag, weer genieten van fraaie wolkenluchten die voor een fotogenieke zonsopgang zorgden. Het werd warm en zonnig en er werd Cumulusbewolking gevormd die net als de sluierbewolking de neiging kreeg om zich in banden te schikken. Vermoedelijk was dit opnieuw het werk van de luchtcirculatie rond de tyfoon, maar voor de rest had dit geen invloed op het erg mooie en warme weer. Wie zich toen op het deeleiland Shikoku aan de oostelijke kust bevond, moest echter rekening houden met metershoge golven die met enorme kracht op de rotskusten inbeukten. Dankzij de opvallend helderblauwe kleur van het water zorgde dit voor een heel apart uitzicht daar je bij dergelijke golven eerder bruin en modderig zeewater zou verwachten. Tegen zonsondergang bevonden we ons in Shikoku waar enkel nog sluierwolken overbleven, maar de lucht werd boven zee opnieuw erg nevelig.
Brede opklaringen en een diepblauwe lucht zorgden voor een nazomerse start, maar het was wel degelijk herfstweer dat vandaag op het programma stond. Om te beginnen was het al erg fris met temperaturen die op 7,9 graden uitkwamen, en nam de bewolking snel toe (Stratus fractus). Er stak een onaangename west- zuidwestenwind op met snelheden tot 32,2 km/h en de wolken kregen een dreigend uiterlijk. In Malderen bleek het aanvankelijk nog mee te vallen en glipten we steeds tussen de buien door waardoor het vooral op beschutte plekken nog aangenaam toeven was in de buitenlucht. Tijdens het tweede deel van de namiddag kwam daar echter verandering in en zagen we steeds meer Cumulonimbus wolken voorbijdrijven waardoor het luchtruim al snel dichtgesmeerd raakte met sluierbewolking die slechts een waterig zonnetje doorliet. Nu pas konden we ervaren hoe fris de maxima van 17,7 graden wel niet waren, en de temperatuur daalde naar een twaalftal graden toen het luchtruim volledig dichttrok. In het westen weergalmden donderslagen en er volgde een pittige onweersbui die het neerslagtotaal van 2,6 mm vertegenwoordigde. Daarna volgden terug opklaringen waarbij opviel hoe de lucht weer diepblauw kleurde ondanks de uitgestrekte sluierwolken die daarvoor nog boven ons hingen. In het westen waren weer dreigende stapelwolken en zelfs enkele Cumulonimbi te zien maar veel verder dan wat losse regendruppels kwam het later op de avond niet meer.
Toen de eerste lichtstralen het Malderse luchtruim doordrongen, bleken ze te weerkaatsen op een wolkenmuur die als koufront aan een ritje doorheen Vlaanderen was begonnen. Dreigende Stratocumulus en Altocumuluswolken veroverden het luchtruim en er volgde een korte periode van intense neerslag die 0,6 mm opleverde. Daarna ging de bewolking over in Altostratus die geleidelijk dunner werd vanuit het westen. Er verschenen stapelwolkjes onder en even later was ook de scherp begrensde band van opklaringen zichtbaar die zo typerend is voor deze situatie. We kwamen terug in het gekende scenario terecht waarbij flinke buien Nederland in duikelden terwijl Malderen in een stabiele zone tussen de regenzone en de buien terechtkwam. De opklaringen deden het opwarmen tot ... graden, maar de aangevoerde lucht ging steeds kouder aanvoelen en de ... wind voelde met haar snelheden tot ... km/h dan ook niet lekker aan. De onstabiele lucht drong verder door naar het zuiden en ook in Malderen kregen we uiteindelijk dreigende wolkenluchten te zien. Eén van de buien trok net ten zuiden van ons door omstreeks 22H wat 11 regendruppels opleverde in de buurt van het weerstation. De meter stond na deze bui nog steeds op de 0,6 mm van deze morgen. Na deze bui deed een opklaring het verder afkoelen en werden tussen de Cumuluswolken en Stratocumulusveldjes de uiteindelijke dagminima van ... graden zichtbaar.
Tijdens het tweede deel van de nacht kwamen we terug onder de invloed van de regenzone terecht en volgde er een kletsnatte ochtendspits. De bewolking hield het zacht met temperaturen die rond 11 graden bleven schommelen (uiteindelijke minima werden 10,5 graden) en de regen ging over in buien terwijl er koelere lucht binnenstroomde vanuit het westen. Er stond veel wind die vooral overdag flink tekeer ging uit westelijke richtingen. Het bleef ook de hele tijd betrokken waardoor het herfstgevoel doordringend aanwezig was. De wat drogere periode die op het einde van de voormiddag begon en tot kort na de middag duurde, werd afgestraft door actievere buien die tijdens de namiddag de neiging hadden om over te gaan in continue regen terwijl er nog steeds geen enkele opklaring was die zich durfde te vertonen. Het gebrek aan zon enerzijds en de binnenstromende polaire lucht anderzijds zorgden ervoor dat het niet warmer werd dan 14,7 graden. Naar de avond toe kwamen die opklaringen er dan toch en de atmosfeer toonde zich duidelijk stabieler doordat de stapelwolken zich uitspreidden tot Stratocumulus voordat ze tot buien konden uitgroeien. Maar vanuit het westen wist een andere buienlijn zich toch nog doorheen de 'stabiele zone' te wringen en zo kwam het kort na zonsondergang weer tot regen. Deze hield een paar uur aan alvorens over te gaan in lichtere motregen; We sloten de dag af met enkele opklaringen waarin de maan weer zichtbaar werd. het neerslagtotaal was ondertussen opgelopen tot 5,2 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.