Ondanks de vrij zachte temperaturen (vanochtend zelfs niet koeler dan 14,5 graden) was het een erg sombere herfstdag die volledig in het teken van de bewolking stond, welke slechts zeer weinig ruimte liet voor de zon. De maxima verschillen uiteindelijk niet veel van de minima met 18,7 graden, en de lichte neerslag die 's ochtends viel en ook een heel klein beetje in de avond, zorgde voor een dagtotaal van 0,2 mmDe wind wilde met zijn pieken tot 32 km/h duidelijk laten merken dat hij er ook bijhoort, maar naar de avond toe is deze weer gaan afzwakken zodat de onovertroffen winnaar van de dag de bewolking wordt. Morgen zou deze geleidelijk moeten wijken voor de zon, maar lang duurt dat niet want vrijdag en zaterdag beloven weer miezerig uit te pakken terwijl zondag gelukking alsnog een poging zal wagen om zijn naam eer aan te doen.
Een stralende azuurblauwe ochtendhemel zorgde voor een mooie maar frissere (10,8°C) start maar we bevonden ons wel aan de andere kant van het koufront in maritiem polaire lucht en de tot 27,6 km/h aanspannende WZW wind maakte deze feiten maar al te duidelijk. Boven de noordelijke helft van Nederland kregen ze er een aantal post frontale buien bovenop aldus de radar, maar Malderen en omstreken wordt van deze vochtige schermutselingen gespaard waardoor we hier enkel de stapelbewolking in volume en aantal sterk zien toenemen. Ten zuiden van ons zijn het vooral hoge en middelhoge wolken die de plak zwaaiden maar in de late namiddag wordt het hele zaakje uiteindelijk gevuld met Cirrostratus en Altostratus waardoor de zon uiteindelijk verstek moest geven en de rest van de daglichtperiode eerder guur maar nog steeds droog verliep. Op de weerkaarten vinden we een inzettende zonale stroming terug waarin de restanten van tropische stormen zijn opgenomen en deze zorgen ervoor dat de depressietrein flink wat vaart heeft en morgen zullen we dan ook reeds in de polaire lucht achter de volgende depressie vertoeven waarin zich weer een aantal buien kunnen ontwikkelen terwijl krachtige westelijke winden voor de hoofdrol zullen gaan. Nog een depressie later zijn we dan uiteindelijk in het weekend beland waarin er duidelijk een noordwestelijke circulatie wordt berekend wat kan vertaald worden in zeer grillige najaarsbuien waarbij hagel en onweer zeker niet uitgesloten zijn. De temperaturen leveren dan verder in en op de Ardense toppen wordt zelfs een klodder natte sneeuw niet uitgesloten.
Deze ochtend was er voldoende beweging in de atmosfeer om de eventuele vorming van mist in de kiem te smoren. De bewolking zat nu een paar niveautjes hoger en bestond bijna uitsluitend uit Altocumulus floccus en castellanus, welke de aanwezigheid van een koufront een eindje ten westen van ons land verraadden. De warme lucht aan diens voorzijde zorgde er samen met de bewolking voor dat we weer erg hoge minima registreerden: het kwik kwam niet beneden 14,1 graden uit. De bewolking bleef de hele dag aanwezig en wist haar afkoelend effekt overdag ruimschoots te compenseren met de fraaie uitzichten die erdoor gerealiseerd werden. Opvallend was dat de opklaringen eerst ten noorden van Malderen zaten terwijl het zuiden gedomineerd werd door de Altocumuli, en het na de middag precies andersom was. Het kwik kwam ondanks dit alles uit op een zeer comfortabele 23,0 graden, al deed de aantrekkende zuid- zuidwestelijke wind hier met haar snelheden tot 19,3 km/h enigzins afbreuk aan. Hoe dan ook, tegen de avond kalmeerde deze weer zodat de afkoeling minder onaangenaam aanvoelde dan gisteren. De bewolking bleef gedeeltelijk aanwezig tijdens de avonduren maar uiteindelijk hielden we het ook vandaag de hele dag droog.
Zoals verwacht kregen we in het tweede deel van de nacht eveneens te maken met de regenzone waardoor de ochtendspits in erg druilerige, om niet te zeggen verzopen omstandigheden verliep. De bewolking voorkwam een al te sterke afkoeling van de atmosfeer, maar de minima van 8,6 graden zijn ondanks dit gebeuren niet overdreven hoog te noemen. De regenzone hield ons vervolgens een groot deel van de voormiddag zoet, maar tegen de middag leek de bewolking wat uiteen te rafelen en werd het weer droger. Er verschenen zelfs opklaringen die de namiddag een heel wat vriendelijkere sfeer bezorgden. Bovendien stond er niet al teveel wind met 17,7 km/h uit het west- zuidwesten. (na)zomerse toestanden hoefden we echter niet te verwachten bij maxima van 16,4 graden, maar de sfeervolle compositie van stapelwolken die het sombere grijze van deze voormiddag geleidelijk overnam, maakte al veel goed. De opklaringen werden geleidelijk breder naar de avond toe, maar de regenzones waren nooit veraf waardoor we van de bewolking nooit helemaal verlost raakten. Tegen middernacht konden we van het neerslagtotaal van 0,6 mm notitie nemen.
Na een erg nevelige start waarbij er tijdens het eerste deel van de voormiddag zelfs aardig wat Stratus en Stratus fractus bewolking hing (en de temperatuur was uitgekomen op 4,8 graden), konden we weer van een zonnige dag met nazomerse allures genieten. Qua bewolking hebben we het duidelijk goed getroffen want enkele kilometers verder naar het noordwesten bevond zich een uitgestrekt mistveld dat nog een hele poos weerstand wist te bieden tegen de zwakke herfstzon, en het grootste deel van de voormiddag aldaar in sombere omstandigheden deed geschieden. Maar uiteindelijk moest de Stratusbewolking zich ook daar gewonnen geven zodat we overal van een aangenaam en vriendelijk weersbeeld konden genieten. Te Malderen liep de temperatuur halverwege de namiddag op tot 20,7 graden bij een noordwestelijk windje tot 12,9 km/h, al zorgde de vochtige atmosfeer ervoor dat er wat stapelwolken werden gevormd waar de zon af en toe achter wegdook. 's Avonds doken ook de stapelwolken weg, maar toch viel het op dat ze vrij lang hebben standgehouden, en dat zou wel eens met de eerste perikelen van de naderende weersomslag die voorspeld is, te maken kunnen hebben. De atmosfeer was volledig bezwangerd van het vocht en dat vertaalde zich in een bloedrode zonsondergang, waarbij de zon zodanig door nevel was afgezwakt dat je er zonder problemen kon inkijken terwijl ze nog vrij hoog boven de horizon stond. Hetzelfde vocht begon zich tijdens de avond geleidelijk in een fijne nevel of mist om te zetten die de afkoeling enigzins lijkt af te remmen. Sterren en andere hemellichamen bleven echter nog goed zichtbaar dwars door de zich ontvouwende mistlaag heen. De dag liep uiteindelijk ten einde met een neersagtotaal van 0,0 mm.
Het was vanochtend opnieuw erg nevelig, en er hing zelfs laaghangende bewolking die de eerste helft van de voormiddag hooguit een bleek waterzonnetje toeliet. Daarna klaarde het uit en kregen we opnieuw het erg nevelige en melkachtige weerbeeld dat we de voorbije dagen gewend zijn, te zien. De bewolking zorgde voor iets zachtere minima van 7,9 graden, maar zou later op de dag echter voor een omgekeerd effect zorgen. Er verschenen immers een aantal Cirruswolken die zich ontpopten als voortekenen van een niet echt gewaardeerde weersverandering. Van deze vederwolkjes zelf hoefden we niets te vrezen, zelfs niet toen een paar toefjes in het oosten het uiterlijk van een bevroren ijskap van een zomers onweer kregen. Het echte gevaar kwam van de aanvankelijk onschuldig ogende Stratus fractus die werd gevormd, want deze gingen in een mum van tijd over in een uitgestrekt Stratus wolkendek. De alom bekende grijze herfstlucht liet dus niet lang op zich wachten en zorgde voor een uitermate somber en kil weertype dat ons voor de rest van de dag in haar greep hield. Heel af en toe had het wolkendek de neiging om weer open te breken, maar meer dan een vluchtig straaltje zonneschijn liet dit niet meer toe. De maxima bleven hierdoor achterwege en hielden het bij een bescheiden(ere) 20,7 graden. De wind maakte het gelukkig niet al te bont met haar snelheden tot 20,9 km/h uit het westen. Wie hoopte dat de bewolking regen zou brengen, was er echter aan voor de moeite, net als de talloze planten die ondertussen reeds tot bruingele hoopjes voorgedroogde biomassa zijn verworden. Tijdens de avond had de bewolking de neiging om over te gaan in Stratocumulus, maar besloot om het uiteindelijk toch maar bij Stratus te houden. Hierbij vielen een paar verdwaalde motregen druppeltjes die echter geen invloed hadden op het neerslagtotaal van 0,2 mm dat afkomstig was van erg intense dauwvorming vanochtend. De rest van de avond en nacht verliep door de bewolking wel in zeer zachte omstandigheden.
Vanochtend viel er nog steeds dichte motregen en regen uit een gesloten Stratuswolkendek. De neerslag werd steeds intenser met geleidelijk dikker wordende druppels. Tegen de middag kon er reeds van een kleine zondvloed worden gesproken, en ging het plots onweren uit het dikke wolkendek dat boven Tokyo hing. Het onweer werd geleidelijk intenser met meer en hardere donderslagen en de bijhorende bliksemflitsen. De min of meer egale wolkenlucht ging op het einde van het onweer plots over in een chaotische variant met zeer laaghangende stapelwolken. Hierin waren zeer krachtige stijgstromen te zien terwijl de lucht ging kolken als een woeste bergrivier. De zon kregen we ondanks deze verandering niet te zien, al trok het onweer vrij snel weg naar het noordoosten. Daarna volgde weer een ouderwetse regen(namid)dag waarbij het wolkendek gesloten bleef en we de zon geen seconde te zien kregen. Soms was de regen intens, dan weer wat lichter (buien) maar op het einde van de namiddag keerde het tij en dreven er plots opklaringen binnen vanuit het zuidwesten. De bewolking ging over in Cirrus en Stratus fractus, maar doordat de zon in Japan zeer vroeg onder gaat, konden we weinig profijt trekken uit deze langverwachte opklaringen. Niet dat het veel uitmaakte, want de bewolking sloot zich daarna weer als een graf(tempel) boven onze hoofden waarna een erg sombere maar droge avond volgde. De laatste schemeringskleuren konden niettemin een mooie oranjerode gloed opwekken voor zover deze tussen de wolkenkrabbers nog kon worden opgemerkt. Samen met de regen en het onweer is in de loop van de dag zachtere lucht binnengestroomd waardoor het vooral 's avonds gevoelig ging opwarmen. Door al dat vocht voelde het een beetje drukkend aan, maar de zuid-zuidwestenwind kon tussendoor voor wat verkoeling zorgen.
Vanochtend werd er flink wat nevel en mist gevormd, maar de sterrenhemel was boven ons nog steeds zichtbaar en het zelfde zou spoedig ook voor de zon gelden. Het is weer flink afgekoeld tijdens de nacht, maar doordat we gisterennamiddag bij hoge maxima waren vertrokken, bleef er vancohtend nog steeds een royale 11,0 graden over als minimumtemperatuur. Na zonsopgang warmde het snel op en werd de nevel snel opgeruimd. Er was geen enkele wolk zichtbaar en onder begeleiding van een oost- zuidoostelijke bries tot 12,9 km/h warmde het op tot een zinderende 26,7 graden. Ook 's avond bleef de warmte nog lange tijd hangen, maar de snelle en overvloedige dauwvorming herinnerde er ons aan dat het wel degelijk herfst is. Hoewel de pluviometers her en der in het land hierdoor neerslagtotalen tussen 0,2 en 0,4 mm aangaven, was het officiëel een droge dag.
De gisteren op gang komende warmte advectie vertaalde zich vanmorgen in Altocumulusveldjes die in de licht tot halfbewolkte hemel voorbijdreven. Onder de open hemel kon het wel nog gemakkelijk afkoelen tot 9,9 graden. We kwamen onder invloed van een warmtefront, en de bewolking ging spoedig over in Stratocumulus die later overging in een sombere mengeling van Stratus en Stratus fractus. Dit drama had zich reeds voor zonsondergang voltrokken waardoor het reeds grijs en betrokken was toen het helemaal licht was. Gelukkig was dit maar tijdelijk want de bewolking brak in de loop van de voormiddag weer open om plaats te maken voor een mengeling van Stratocumulus en Cumulus. Na verloop van tijd bleef er enkel Cumulus over al dreven er hoge sluierwolken (Cirrus) voorbij terwijl er later in het westen meer gesloten Cirrostratusvelden te zien waren. Het werd aangenaam nazomerweer bij temperaturen tot 19,1 graden en een niet al te krachtige zuidwestenwind die snelheden tot 30,6 km/h haalde. Naar de avond toe verschenen er Stratus fractus wolken en grillig gevormde Stratocumulusvelden waardoor het op sommige momenten leek alsof we een koude douche zouden krijgen, maar het bleef rustig en droog. Bovendien waren deze wolkenvelden niet aaneengesloten zodat we af en toe de zon nog zagen. Bij zonsondergang werden de Stratocumulus en Stratus fractus wolken langs onder beschenen en waren er ook crepusculaire stralenbundels te zien waardoor het vermelden van een mooie zonsondergang een understatement was. Nadat we bekomen waren van het duizelingwekkende kleurenspectakel, bleken we ons in onderkoelde toestand te bevinden want de temperatuur daalde snel met het intreden van de duisternis. Tenslotte bevonden we ons nog steeds in polaire lucht, al was deze nog droog genoeg om een neerslagtotaal van 0,0 mm los te weken.
We begonnen opnieuw met vrij lage minima van 8,7 graden terwijl het in het oosten van Nederland andermaal tot grondvorst is gekomen. De kou was vooral de eerste paar uren na zonsopgang goed voelbaar want toen stak er een schrale noordoostenwind op die de gevoelstemperaturen tijdelijk flink onderuit haalde. Het was wachten tot de middag voordat de zwakke eind september- zon voldoende kracht had om het koudegevoel eruit te halen. De ijzige noordooster veranderde terug in een luchtig zomerbriesje al was het op sommige momenten misschien iets te luchtig want de snelheden liepen behoorlijk op. In het zuidwesten was ondertussen de bewolking van een depressie te zien die net onde ons doortrok, en deze bestond uit Altocumulus castellanus en Cirrus. Duidelijke tekenen van onstabiliteit en nog geen tweehonderd kilometer verderop zagen we inderdaad hoe er op de radar stevige onweersbuien werden gevormd. Deze konden echter niet tot bij ons doordringen waardoor de dag droog en winderig bleef verlopen terwijl de zon af en toe wegdook achter de Altocumulusvelden. We haalden maxima van 20,1 graden en tegen zonsondergang zwakte de wind weer wat af waardoor de rust weerkeerde in de wijde omgeving van een pluviometer die nog maar eens 0,0 mm aangaf als dagtotaal
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.