Misschien een aanvulling op zijn boek:
Bij Buisman staat:
De winter van 934 is in Oost-Europa waarschijnlijk streng, de Zwarte Zee en de Bosporus zouden zijn dichtgevroren.
Op 16 april heeft er een ringvormige zonsverduistering. Op 4 september geeft de maan haast geen licht, doordat ze door een bloedachtige kleur wordt omhuld.
Te Reims ziet men op 14 oktober 934 vurige tongen aan de hemel: noorderlicht. Daarop volgen er allerlei ziekten.
937 - Te Reims ziet men een deel van de hemel als het ware in brand staan. Hoogstwaarschijnlijk gaat het om poollicht
939-940. In Gallie en Germanie is de winter streng en wordt gevolgd door hongersnood en sterfte. Mogelijk is deze winter in Ierland streng.
942 - Ernstige hongersnood in geheel Francie en Bourgondie, tevens een zware sterfte onder de runderen.
-> nu het moge duidelijk zijn dat minstens 1 vd 3 waarnemingen te maken hebben met de fissure eruption van Eldgja bij Katla. Wellicht heeft de winter niets te maken/ of slechts deels te maken met de Eldgja eruptie doordat deze in (start eind 933 tot eind 934?) 934 wellicht startte/eindigde (met een onzekerheid van zeg maar 1 jaar). Het is ook niet zeker hoelang de eruptie aanhield. En of deze mogelijk even stopte om dan weer te hervatten. De eruptie was nog net iets zwaarder dan Laki in 1783. Op veel plaatsen wordt een zware pestuitbraak gemeld, mogelijk valt deze te associëren met het slechte weer (slechte oogsten) in die periode.
De zogenaamde zonne-eclips van 16 april 1934 zou volledig te wijten zijn aan de vulkaanuitbarsting aangezien volgens latere modellen er dan geen zonverduistering kon geweest zijn. In 933 meldt men ook dat de luchten door een bloedachtige kleur wordt omhuld in Ierland (mogelijk mist men hier van jaartal). In Portugal zou de zon aan het dimmen zijn, en felheid verliezen. Er spreekt een bron zelfs over twee maanden geen zon. In 939 was er ook een zonne-eclips die uiteindelijk geen zonne-eclips bleek te zijn.
Bronnen van die tijd zijn bijna altijd secundair door de hoge politieke spanningen toen, en de primaire bronnen zouden wellicht verloren zijn door branden (of mogelijk doorverteld zijn). In de Arabische landen wordt over de winter van 934-935 gezegd dat deze zeer koud was, en dat er zelfs dagen waren van hevige sneeuwval in Bagdad. In juni de daaropvolgende zomer was het vaak koud en opvallend nat. De oogsten waren massaal mislukt. Ook in Constantinopel komen er ijzige berichten binnen. De keizer bouwde zelfs tijdelijke schuilplaatsen voor daklozen. Een koude winter wordt ook gemeld in Ierland. In Belgie zou volgens Jean d'Outremeuse de maas van 30 november tot maart bevroren geweest zijn. (neem dit met een korreltje zout). Daarna dook dus zoals eerder gezegd de pest op in Frankrijk.
Volgens die bron zou ook 939-940 ontzettend koud geweest zijn in Duitsland, Zwitserland en Ierland. Dat laatste heeft vrij veel bronnen die hierover spreken. In de annalen van Ulster spreekt men over 940 en 944, 939 in de annalen van de Four Masters en 934 in de annalen van Clonmacnoise. De Annalen van Ulster spreekt over twee zeer strenge winters gescheiden door een vier, vijftal jaar. Wellicht gaat het om de winters van 934-935 en 939-940 en niet zoals men oorspronkelijk dacht. Hongersnood wordt gemeld in Italie, Cairo en Bagdad. Zware overstromingen vonden plaats bij de Tigris in 940 die bepaalde nederzettingen liet overstromen (en mogelijke delen van het land). Duidelijk is dat er veel zware sneeuw- en regenval in de hogere gebieden van de Tigris-rivier was. In 1941 brak er in Bagdad en Cairo een nieuwe pest uit. Er is enige consistentie met de bron uit 936 die ook meldde over een pest.
Wellicht gaat het hier om een plaag - en zware pestuitbraak - die door gebrek aan onderzoek nog niet erkend wordt als een historische pestuitbraak (door de oostelijke ligging)
In de bron spreekt men over een uitstoot van +-100 megaton SO²
Quote selectie