Het is inmiddels een voor mij althans terugkerend patroon: het je willen scharen in degenen die menen te denken te kunnen voorzien wat ons staat te wachten, de komende drie maanden, en het heeft een hoog Jomanda-gehalte. Want: je weet niet wat je niet weet en houdt je vast aan wat je denkt te weten, En dus ga je los. Met, zoals elk jaar, de disclaimer: reken me maar af in maart. Waarbij ik aanteken dat ik vorig jaar een "Westdrift ohne Ende" voorzag, maar dat was niet zo moeilijk, met zo'n extreem opgewonden Polar Vortex.
Daarover gesproken: die komt dit jaar niet echt lekker op gang. Ik geloof in een koppeling tussen de stratosferische vortex, vaste patronen en de invloed daarvan op de troposfeer.
De verschillende modellen hebben moeite met de patronen nu: komt er (zo vroeg in het seizoen) wel of geen 'deuk' in de vortex, misschien wel twee deuken of een split, maar onderliggend is: de razende west-oostvortex wil dit jaar niet echt van de grond komen. En de modellen worstelen nu daarmee.
Het gehannes nu in de kaarten zie ik als prematuur. Je ziet dat vaak ook in de zomer: onweerssituaties worden keer op keer in het vooruitzicht gesteld en komen pas weken later welvoegelijk uit. Het lijkt of de modellen iets 'voelen' maar dat te snel meenemen in hun output.
Hetzelfde meen ik nu te zien: de Vortex komt niet echt lekker op gang en er ontstaan op noordelijke breedten blokkades, waar de modellen nog even moeite mee hebben. Maar het zegt iets. Er is sprake van verstoring.
Of dat komt door een negatieve QBO, een tanend aantal zonnevlekken of de ingegroeide teennagel van de huis-mol in de tuin: dat is buiten mijn competentie.
Evenwel denk ik dat we aan een verstoorde vroege winter gaat lijden. Geen vroeg-winter (november - midden december) maar vroege winter, zeg: vanaf kerst tot eind januari. De kernwinter. Een leuke kernwinter.
Na een aanvankelijke her-groepering van de Vortex verwacht ik een verdere afbraak ervan, en dat de effecten ervan rond kerst in onze contreien te merken zullen zijn. Dan Gebeurt Er Iets. Een leuke winterinval, die in de verte aan de inval in '79 doet denken, zeker in het noorden.
Daarna consolidatie en verflauwing maar handhaving van de vorst die eigenlijk de hele maand januari zal voortduren, zij het flauwtjes, met elke dag een Hellman of 2. Stratustuoestanden. Een afgekoeld continent. Lichte vorst bij zuidwestenwinden midden januari. Aan het eind van de maand misschien nog een verscherping voordat de winter zijn biezen pakt.
Februari tapt dan uit een ander vaatje: de warmte zal de stijfbevroren grond snel doen ontdooien en ik verwacht een ontploffende natuur. Ontijdige warme.
Daarmee zal de winter als geheel net niet streng (edit: ik bedoelde inderdaad 'koud') worden, maar gemiddeld.
En, zoals de afgelopen jaren vaak: her ijs zal voor de schaatsers onder ons (ik) voorbips zijn: teveel sneeuw, tussentijdse dooi en kwalstergedoe zal, zeker voor de E-woordliefhebbers, geen goed nieuws zijn.
Tot zover uw Jomanda.
Bron: de Grote Teen, de status van de stratosfeer, persoonlijke vermoedens, zonnevlekken, analoge jaren en de mate van bergvorming van huismol. Afzeiken mag, maar liever aan het eind van de rit, mét quotes - dat is eerlijker.
Quote selectie