Ergens in augustus een venijnig onweer, dat ik met de fiets probeerde vooruit te blijven. Hierdoor had ik gedurende twee uren een angstaanjagend zicht op de onweerswolken en de bliksems. Uiteindelijk vergiste ik me van richting en belandde toch nog in een akelig koude stortbui. De avond viel, het zicht liep in de gutsende regen terug tot nauwelijks 20 meter, auto's ontstaken hun lichten en ik reed er met mijn fietsje tussen.
Daarnaast die ene sneeuwdag, gevolgd door die ene ijsdag met heel mooi weer. Die ene dag redt sowieso al deze winter van de vergetelheid.
En tot slot de nulwinter 2013/2014. Geen vorst, geen sneeuw. Zelfs in het midden van zweden lag er eind februari, begin maart niets. Dat was pas van een kale reis thuiskomen.
Quote selectie