Waarin het stromingspatroon al in meer of mindere mate geblokkeerd was. Zie onderstaande kaart. Nederland kreeg toen niet de volle mep maar een Zeer Coud Putje bereikte toen wel de Alpen. Ik wil je nergens van beschuldigen, maar cherry picking (d.w.z. net die ene zonale kaart in '63 uitkiezen oid) is wel een gevaar in deze.
Ook maart 2013 werd voorafgegaan door een geblokeerde januari en februari. Februari 2012 blijft wat mij betreft een goed, en eigenlijk het enige, voorbeeld hoe iets echt uiltiem om kan slaan en goed kan vallen.
Eigenlijk ben ik het helemaal met je eens.
Hoewel 2012 niet het enige voorbeeld is van een zuiver uit het niets ontstane omslag die goed viel. Februari 1956 is er ook een, en wat voor een.
En verder ... dien ik wel toe te geven dat échte grote voorbeelden schaars zijn, maar ze bestaan wél.
Aangaande februari 1986 bv. ben ik het helemaal niet eens dat die winter een significante voorgeschiedenis had die een invloed zou hebben gehad op die omslag en op die februariwinter. November mocht toen wel redelijk geblokkeerd zijn geweest met af en toe een drabdekje en enkele ijsdagen (lang niet overal overigens), maar de eerste 3 weken van december waren compleet anti-winters en zeer zonaal. Omstreeks kerst kregen we toen een 10-tal dagen met wat wij vandaag "winters gepruttel" of "kwakkel" zouden noemen. Verder in januari 1986 wekenlang opnieuw zachte zonaliteit, die uiteindelijk toch ook omsloeg omstreeks de maandwisseling, aanvankelijk niet eens spectaculair (in tegenstelling met 1956). De winter van februari 1986 was er écht een die op kousevoeten binnen sloop, maar het huis hier toch stevig naar zijn hand heeft gezet met een ronduit zalige derde decade zelfs waarop ik iedere dag bij een zonnetje en lichte vorst overdag en strenge vorst 's nachts op de schaats heb gestaan(sommigen noemden het toen "het Siberische wonder"). Het summum van een schaatswinter vind ik dus nog altijd (februari) 1986. En die kwam er zonder échte voortekenen na een wekenlange WC.
Quote selectie