..of beter laat dan nooit? Dat is aan u. Want willen we nog wel aan 2014 herinnerd worden?
Niet bepaald een jaar om vrolijk van te worden. Zowel in meteorologisch opzicht, en dat met name voor de winterliefhebbers, als in het algemeen.
Een 'rampenjaar' om het maar even kort te zeggen. Over kort gesproken, ditmaal ook een korter jaarverslag. Minder tijd voor de hobby vanwege een baan. Over baan gesproken, de winter van 2014 was van de baan, helaas. Over helaas gesproken.. enzovoorts.
Helaas dus geen winterweer, en daardoor minder foto's. Om de eerste maanden door te komen dus enkele foto's waar toch nog iets van het weer op staat.
Januari
Op de avond van 11 januari was het helder en er stond een licht briesje.
En dat was januari. Gaat Februari spannender worden?
Februari
Het begin in ieder geval niet. De 9e was een kille regenachtige en tevens grijze dag, één uit duizenden.
Nee, de rest ook niet.
Maart
Het is toch al merkbaar langer licht buiten, en het geeft daarbij ook de kans om na 't werk nog foto's te maken. Een heerlijke maand ook verder met al vroeg lente.
9 maart. 9 maart? ja, dit is 9 maart. Een top lente dag, zeer vroeg in het seizoen. Temperaturen liepen lokaal op tot nabij de 22C.
En daarna overheerste er weer luiheid en weinig tijd voor foto's. Goed, onderstaande dan nog op 19 maart.
April
Aprilletje zoet, heeft oo.. dit jaar natuurlijk niet! Een op en top lentemaand met maximum temperaturen veelal tussen de 15 en 25 graden. En daarmee ook de eerste warmteonweders.
Tijdens pasen werden de temperaturen nog wat verder omhoog gedrongen..
..waarna de rookpluimen veranderden in woeste pyrocumuli. Uitgroeiende naar het buienstadium wat weer resulteerde in de eerste chase op de 24e. We kwamen uit bij het Drentse Beilen. Een ongewone bestemming aangezien we in noordelijke richting nooit verder kwamen dan Enschede.
Een dag later volgde er nog een stroboscopisch hoogteonweer nabij huis, echter was dit niet te fotograferen. Helaas.
En zo zat april er ook op. De eerste voorproefjes voor de zomer hebben we achter de rug. Op naar mei, een maand waarin het vaak toch wel los komt.
Mei
In mei werden we al vroeg getracteerd op mooie luchten. De 9e bijvoorbeeld. Een buienlijn doemde op vanachter het struikgewas. Reden om het struikgewas te verlaten en het hogerop te zoeken.
Soort van een paar wolken die de voorste begrenzing moesten voorstellen hihi.
De wind op de voorste begrenzing van de buienlijn haalde even flink uit. Dit had dan weer het volgende resultaat in het struikgewas.
Na de buien klaarde het op, en bescheen de zon de ijskappen. Hier zaten flinke tetten onder, die mooi aangelicht werden door de ondergaande zon.
Eind van de maand, de 20e mochten we weer op pad. Dit keer niet naast de deur, maar richting België. Daar troffen we een woelige wolk aan, bij tijden lijkende op een wallcloudje. Op de foto ziet het er niet uit natuurlijk, maar in werkelijkheid zag het er ook niet uit natuurlijk. Toch was het wel woelig.
Na deze bui volgde een nieuwe buienlijn en kwam deze schwanz tevoorschijn nabij Antwerpen.
En als toetje nog even een gratis wasbeurt nabij Baarle Hertog/Nassau. Op de voorgrond overigens Fluitenkruid.
Juni
Juni brak aan. Achteraf gezien een maand met convectieve hoogstandjes. Maar we beginnen met deze softie op 4 juni. Paar drupjes en het zag er wel leuk uit.
En toen brak pinksteren aan. Ook meteen het begin van een paar onvergetelijke dagen. Alles was mogelijk. Bow echo's, grote hagel, supercells, erger, nog erger, enzovoorts. De 7e mochten we voor het eerst ruiken aan wat supercells in het zuidwesten.
We reden echter de gehele rit net achter de feiten aan.
Extreem-weer-4daagse dag 2. 8 Juni. Er was nu nog iets meer mogelijk, iets dichter bij huis, verspreid over een groter gebied. Reden te meer dus om er weer een volle dag op uit te trekken.
We begonnen vroeg in de buurt van Bocholt(D) waar we tot in den treure naar een grijze wolk met onweer hebben staan kijken. Geen reet aan.
Wegwezen dus, eerst naar een favoriet uitzichtpunt nabij Coesfeld. Er gebeurde niks. Dus gas met die zooi en richting het zuiden. Niet dat daar wat gebeurde, maar voor ons gevoel zaten we daar toch beter.
Eenmaal uitgekomen op een vlakte bij Titz schoot er voor ons een wolkje de lucht in dat even het buienstadium wist te bereiken. Het is in ieder geval iets.
En 20 minuten later was het enkel nog een dode bui. Op naar Maastricht om ons aan te sluiten bij Roland, Piet en Patrick, om via de lokale snackbar de rit te vervolgen naar de Franse grens. Prijs. Volop onweer, weinig op de foto.
We zaten te zuidelijk. Met enige spoed dus richting het noorden. Op naar een gehucht ergens in de Ardennen. Daar brak de hel dan eindelijk los. Een pracht van een supercell overmeesterde ons, en we moesten dringend op zoek naar een schuilplaats, die net op tijd gevonden werd.
Na deze belhamel klaarde het volledig op en vanaf een heuvel iets verderop was het uitzicht prachtig.
Een beter voorproefje voor hét onweer van het jaar kun je niet hebben, al wisten we toen nog niet wat ons in de rest van deze vierdaagse te wachten stond.
En die dag? Daar begin ik mee in deel 2.
Grtz,
Erwin.
Quote selectie