Ik kwam dinsdag 5 mei tijdens een chase op het bevrijdingsfestival van Groningen terecht (of andersom 
). Bij aankomst ontstond er net een bui boven de stad met dikke druppels. Deze cel begon onweer te geven en trok tegelijk noordoostwaards weg. Aan de westelijke hemel begon het te dreigen. Onderweg kwam ik borden tegen waarop werd geadviseerd niet te komen. Als rechtgeaard ZW-er trok ik me er niets van aan en liep door. De lucht werd steeds dreigender en bliksems doorkliefden de donkere wolken (foto). Het optreden van Chef Special werd afgebroken en geleidelijk zette de regen in terwijl het terrein verder leeg stroomde.
Toen barste de bui los met stortregens en bliksems overal met een frequentie van meerdere per minuut. Zo te horen zaten er ook CG's tussen dus echt veilig was het niet. Maar de masten zouden de bliksems wel op moeten vangen.
Terwijl ik het naderende onweer stond te aanschouwen was ik zo naïef om geen schuilplaats te vinden. Meer foto's maken was niet te doen, alles werd nat en tegelijk probeerde ik ook nog een vriend te zoeken. Nadat de regen minderde kwam er een volgende cel aan met turbulente arcus. De stortregen zette weer in maar nu met windstoten. Ik besloot bij het afdakje van de loempjekraam bij een vrouw onder de paraplu te schuilen. Aanvankelijk wilde ik nog bij twee anderen dames onderdak vragen (maar 2 vond ik een beetje eng). De vrouw toonde trots op de app dat de volgende piek er aankwam...
Was er sprake van noodweer? Niet echt. De windstoten bedroegen naar schatting 70 km/h. Maar na wat gerommel op het dak van de kraam donderde een reclamebord naar beneden. Een standaard (zoiets als van een parasol) met metalen staaf rolde over de grond. Even later zag ik, één van de twee eerder genoemde vrouwen, met zwaar bebloed hoofd in de loempjatent zitten... Zij bleek dat dus op haar te hebben gekregen.
Dus toch wel noodweer en wat onnozel om zo'n constructie op dak neer te zetten.
De zware bui duurde geen 10 minten en veroorzaakte grote waterplassen langs de rand van de drafbaan en een drassig veld. Er volgde nog een flinke kraker op 1 km afstand. Maar daarna bleef het nog lang doorregen en waaien. Het was een kille bedoeling en ik was ook zeiknat. De sfeer was er wel wat uit. Na 17:00 brak de zon steeds meer door en stroomde het festivalterrein weer vol. Uiteindelijk werd het een gezellige avond en toen de wind ging liggen best nog aangenaam.
(Invalid img)
). Bij aankomst ontstond er net een bui boven de stad met dikke druppels. Deze cel begon onweer te geven en trok tegelijk noordoostwaards weg. Aan de westelijke hemel begon het te dreigen. Onderweg kwam ik borden tegen waarop werd geadviseerd niet te komen. Als rechtgeaard ZW-er trok ik me er niets van aan en liep door. De lucht werd steeds dreigender en bliksems doorkliefden de donkere wolken (foto). Het optreden van Chef Special werd afgebroken en geleidelijk zette de regen in terwijl het terrein verder leeg stroomde.Toen barste de bui los met stortregens en bliksems overal met een frequentie van meerdere per minuut. Zo te horen zaten er ook CG's tussen dus echt veilig was het niet. Maar de masten zouden de bliksems wel op moeten vangen.
Terwijl ik het naderende onweer stond te aanschouwen was ik zo naïef om geen schuilplaats te vinden. Meer foto's maken was niet te doen, alles werd nat en tegelijk probeerde ik ook nog een vriend te zoeken. Nadat de regen minderde kwam er een volgende cel aan met turbulente arcus. De stortregen zette weer in maar nu met windstoten. Ik besloot bij het afdakje van de loempjekraam bij een vrouw onder de paraplu te schuilen. Aanvankelijk wilde ik nog bij twee anderen dames onderdak vragen (maar 2 vond ik een beetje eng
). De vrouw toonde trots op de app dat de volgende piek er aankwam...Was er sprake van noodweer? Niet echt. De windstoten bedroegen naar schatting 70 km/h. Maar na wat gerommel op het dak van de kraam donderde een reclamebord naar beneden. Een standaard (zoiets als van een parasol) met metalen staaf rolde over de grond. Even later zag ik, één van de twee eerder genoemde vrouwen, met zwaar bebloed hoofd in de loempjatent zitten... Zij bleek dat dus op haar te hebben gekregen.
Dus toch wel noodweer en wat onnozel om zo'n constructie op dak neer te zetten.De zware bui duurde geen 10 minten en veroorzaakte grote waterplassen langs de rand van de drafbaan en een drassig veld. Er volgde nog een flinke kraker op 1 km afstand. Maar daarna bleef het nog lang doorregen en waaien. Het was een kille bedoeling en ik was ook zeiknat. De sfeer was er wel wat uit. Na 17:00 brak de zon steeds meer door en stroomde het festivalterrein weer vol. Uiteindelijk werd het een gezellige avond en toen de wind ging liggen best nog aangenaam.
(Invalid img)
