doch zijn feest is in juni. 
(warme nacht hier!)
Feest 5 & 7 juni.
Ieder kent uit het jaartallenboekje: 754: Bonifatius te Dokkum vermoord.
Hij was afkomstig uit de plaats Crediton in Zuid-Engeland, waar hij in 672 was geboren. Van zijn ouders had hij de naam Winfried ('vredesvriend') meegekregen. Hij was ingetreden bij de Benedictijner monniken. In 716 was hij overgestoken naar de streken der Friezen om er het evangelie te verkondigen. In 719 missioneerde hij in Thuringen. Vandaar vertrok hij naar Rome om er door Paus Gregorius II tot bisschop gewijd te worden. Het was op de dag van zijn vertrek naar Rome, 14 mei, dat hij de naam aannam van de heilige van die dag: Bonifatius, de martelaar in Tarsus, Cilicië (huidig Zuid-Turkije).
Sedert zijn terugkeer uit Rome was hij druk bezig geweest de kerkorganisatie ter hand te nemen. Hij maakte van talrijke Duitse steden bisschopszetels (Passau, Regensburg, Salzburg, Eichstätt, Würzburg, Erfurt). Meermalen reisde hij tussendoor naar Rome. In 744 stichtte hij te Fulda zijn lievelingsklooster. Vandaar verkondigde hij het evangelie onder de Friezen, in gezelschap van een groot aantal Benedictijner monniken. Tenslotte kostte het hem en 52 anderen het leven. Van een paar gezelllen zijn de namen overgeleverd: de bisschop Eoban; de priesters Wintrung, Waltheri en Ethelheri (ook Adelar); de diakens Hamund, Scirbald en Bosa; en de monniken Wacchar, Gundaecer, Illehere en Hathowulf.
De legende vertelt, hoe Bonifatius nog probeerde met een dik missaal zijn hoofd tegen het zwaard te beschermen, Tot op de dag van vandaag wordt er een boek bewaard waarin duidelijk de houwen van een scherp voorwaar te zien zijn: volgens de overlevering is dat het boek waarmee Bonifatius de slagen probeerde af te weren.
(warme nacht hier!)Feest 5 & 7 juni.
Ieder kent uit het jaartallenboekje: 754: Bonifatius te Dokkum vermoord.
Hij was afkomstig uit de plaats Crediton in Zuid-Engeland, waar hij in 672 was geboren. Van zijn ouders had hij de naam Winfried ('vredesvriend') meegekregen. Hij was ingetreden bij de Benedictijner monniken. In 716 was hij overgestoken naar de streken der Friezen om er het evangelie te verkondigen. In 719 missioneerde hij in Thuringen. Vandaar vertrok hij naar Rome om er door Paus Gregorius II tot bisschop gewijd te worden. Het was op de dag van zijn vertrek naar Rome, 14 mei, dat hij de naam aannam van de heilige van die dag: Bonifatius, de martelaar in Tarsus, Cilicië (huidig Zuid-Turkije).
Sedert zijn terugkeer uit Rome was hij druk bezig geweest de kerkorganisatie ter hand te nemen. Hij maakte van talrijke Duitse steden bisschopszetels (Passau, Regensburg, Salzburg, Eichstätt, Würzburg, Erfurt). Meermalen reisde hij tussendoor naar Rome. In 744 stichtte hij te Fulda zijn lievelingsklooster. Vandaar verkondigde hij het evangelie onder de Friezen, in gezelschap van een groot aantal Benedictijner monniken. Tenslotte kostte het hem en 52 anderen het leven. Van een paar gezelllen zijn de namen overgeleverd: de bisschop Eoban; de priesters Wintrung, Waltheri en Ethelheri (ook Adelar); de diakens Hamund, Scirbald en Bosa; en de monniken Wacchar, Gundaecer, Illehere en Hathowulf.
De legende vertelt, hoe Bonifatius nog probeerde met een dik missaal zijn hoofd tegen het zwaard te beschermen, Tot op de dag van vandaag wordt er een boek bewaard waarin duidelijk de houwen van een scherp voorwaar te zien zijn: volgens de overlevering is dat het boek waarmee Bonifatius de slagen probeerde af te weren.
Bericht laatst bijgewerkt: 14-05-2015 12:38
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.