In tegenstelling tot gisteren waren er vanochtend reeds talloze opklaringen aanwezig waardoor we de zon reeds vroeg te zien kregen. De temperaturen liepen echter niet hoger op dan 16,3 graden en ook de minima waren eerder aan de frisse kant met 8,3 graden, en dit hebben we te danken aan een naar het noorden gedraaide wind die met snelheden tot 26 km/h onderkoelde poollucht naar onze streken wist te transporteren. Samen met de poollucht dreven ook noordzeewolken binnen en deze zorgden in de loop van de voormiddag voor een zo goed als betrokken weertype, zij het dan zonder neerslag, terwijl het in de namiddag terug verder opklaarde en de lage bewolking steeds meer plaats maakte voor hoge sluierbewolking, doch voor de zon vormt deze nauwelijks een hindernis. De sluierbewolking is ondertussen weer afgenomen waardoor het op dit ogenblik zo goed als helder is, maar dit zorgt weer voor een ander nadeel want met de kern van het hogedrukgebied dichtbij en de nog steeds noordelijke stroming zal het kwik de komende uren een forse duik nemen en dreigt er groot gevaar voor nachtvorst. Vooral boven zandgronden en op de Ardense hoogtes kan dit voor problemen zorgen. Morgen zal de zon echter een poging doen om alles weer op te warmen, maar de wind zal meer naar het noordoosten ruimen waardoor het weer een schrale toets zal krijgen. Het zal echter zowat de beste dag van de week worden doordat we de dagen erna weer rendez-vous hebben met de vertrouwde noordzeebewolking...
Ondanks het feit dat we op de zelfde manier als gisteren de dag aanvatten (veel zon en een weinig ochtendnevel terwijl het weer aardig was afgekoeld), werd het deze keer niet zo'n stralende zomerdag. De blauwe lucht werd immers snel ingepalmd door hoge wolkensluiers die er een melkachtige boel van maakten. De zon raakte hier wel doorheen, maar echt krachtig konden we ze zeker niet noemen. Convectieve bewolking (Cumulus) was dan ook veel minder aan de orde dan gisteren en beperkte zich tot een paar verspreide wolkentoefjes die zich onder de witte waas vormden kort na de middag. De bewolking is afkomstig van een ernstig verzwakt koufront dat een stille dood sterft onder invloed van de hogedrukgebieden die zich reeds geruime tijd in de buurt van onze streken ophouden. Voor de inval van koudere lucht zoals dat bij een koufront gewoonlijk het geval is, hoeven we echter niet te vrezen want de hogedrukgordel ten westen van ons zal dwars over het koufront heen trekken, richting het Europese continent zodat we met zuidelijke of zuidoostelijke stromingen gaan te maken krijgen waarin de temperaturen, die vandaag nog "beperkt" waren tot waarden tussen 6,1 en 21,8 graden, in de loop van volgende week gemakkelijk met een tiental eenheden kunnen verhoogd worden. Voorts werd vandaag nog gekenmerkt door een zwak noordwestelijk briesje met snelheden tot 13km/h. De rudimentaire stapelwolkjes verdwenen weer naarmate de avond dichterbijkwam terwijl de hoge wolkensluiers ons nog een tijdje gezelschap bleven houden. Maar deze werden uiteindelijk steeds dunner zodat de hoofdkleur halverwege de avond opnieuw blauw werd. De avondlijke afkoeling valt overigens binnen de perken vermits het omstreeks 20H nog steeds ruim 21 graden was.
Het lijkt een beetje traditie te worden: de ochtend verliep alweer onder een zwaarbewolkte tot betrokken hemel waarin vooral Stratuswolken het voor het zeggen hadden. En de ochtendminima vielen hierdoor opnieuw erg zacht uit met 15,0 graden. Het bleef ondanks de wolken droog en naarmate de voormiddag vorderde, leek de bewolking transparanter te worden terwijl uiteindelijk de zon er weer in slaagde om gaatjes te boren in het wolkendek. Tegen de middag bleef er nog wat verspreide stapelbewolking over terwijl de hogere regionen van de atmosfeer zich geleidelijk vulden met wat ijle Cirrostratusbewolking. Op het eerste zicht leek het een rustige dag te gaan worden vermits de wind reeds snel noordelijke richtingen is gaan opzoeken (met een maximale snelheid van 20,9 km/h uit het noorden) maar de warmte bleef stevig in het zadel zitten terwijl het naar de avond toe erg drukkend en onaangenaam is gaan aanvoelen bij temperaturen die ondertussen reeds waren opgelopen naar 29,3 graden. Verschillende onweerscellen ontwikkelden zich ten zuiden en zuidoosten van het land terwijl er te Malderen dreigende stapelwolken zichtbaar werden die later gevolgd werden door wat typische Altocumulus castellanusbewolking. De onweders dreven in een oostelijke tot zuidoostelijke stroming langzaam onze kant uit maar uiteindelijk kwamen ze net iets te zuidelijk te liggen om te Malderen voor water- en vuurwerk te kunnen zorgen. Niettemin was er met heel veel moeite wat gerommel te horen uit de dreigend donkere lucht in het zuiden en het zuidwesten tijdens de vooravond, maar dit kan evengoed inbeelding geweest zijn. De stroming deed de buien vervolgens lichtjes afdraaien naar het noorden, maar voor een bezoekje aan Malderen was het ondertussen al te laat, eveneens voor wat het krachtige, nieuwe complex betrof die zich een eindje ten zuiden van Kortrijk ontwikkelde en voor de zuidelijke helft van West- Vlaanderen voor aardig wat spektakel moet gezorgd hebben. Het vervolg was dus al te raden: we hielden het de ganse dag droog te Malderen, al bleven we wel in de warme onstabiele lucht zitten wat ervoor zorgde dat de temperaturen tot laat in de avond onaangenaam hoog bleven, en dit bij een uit overwegend uit noordelijke richtingen waaiende wind. Het enige dat het onweersgeweld voor Malderen opleverde was veel Cirrus en Altostratusbewolking afkomstig van de ijskappen van de onweerscellen die zich op grote hoogte uitsptreidden en tot na middernacht het weersbeeld bleven beïnvloeden.
Opnieuw weinig verandering in het monotone weersbeeld waardoor we werderom tegen een troosteloos ogend Stratus wolkendek aankeken. Deze keer was het echter wat hoopgevender doordat er middengrijze en donkergrijze tinten in waar te nemen vielen terwijl de neerslag uit lichte regen en motregen bestond in plaats van matige regen en lichte regen met motregen ertussen. Qua temperaturen was het opnieuw hetzelfde verhaal waarbij de minima vrij hoog zaten met ... graden en de maxima onderkoeld bleven met ... graden. Niettemin vond er na de middag een duidelijke weersverbetering plaats want vanaf dan kregen we enkel nog maar motregen voorgeschoteld. Deze was echter continu van karakter waardoor er weinig ruimte overbleef voor buitenaktiviteiten. De zon kregen we evenmin te zien waarbij dit de derde dag op rij is waarin het wolkendek volledig intakt bleef. De continue neerslag bleek uiteindelijk toch niet meer dan ... mm op te hebben geleverd terwijl er met windsnelheden tot ... km/h uit het ... opnieuw weinig beweging zat in de atmosfeer.
Bij veel Cumulus, Stratus en Stratocumulus was het vanmorgen vrij warm. Overdag werd het snel drukkend bij een CAPE die boven de 4500 j/kg steeg, en de uitgegeven moderate risk voor Nebraska was dan ook niet uit de lucht gegrepen. De wolken lieten er geen gras over groeien en de geboorte van een eerste supercel op de grens tussen Kansas en Nebraska was dan ook al snel een feit. Later werden er meer supercells gevormd waarvan veel hun leven als LP versie begonnen om vervolgens over te gaan in een classic supercel. Het voor onze chase uitverkoren exemplaar was uiteraard een flinke knaap die tot het classic type hoorde, en verraste ons na een tijdlang filmen, fotograferen en genieten van de wallcloud met grote hagelstenen. De bui verplaatste zich niet zo snel waardoor we gemakkelijk uit de gevarenzone konden ontsnappen, al raakte één van de chasers alsnog lichtgewond bij het ijzige bombardement. Na twee keer halte houden om de opkomende hagelbui te fotograferen/filmen verzwakte ze en werd onze aandacht gevestigd op een andere supercel die ondertussen tot flinke afmetingen was uitgegroeid. Bij de achtervolging van dit exemplaar werd ons verlangen om de bui in te halen al snel getemperd toen de weg bezaaid lag met hagelstenen ter grootte van tennisballen in Oregon. Voeg daar nog een loeiend tornadoalarm en het vlakbij hangende neerslaggordijn aan toe en een impulsieve beweging naar de rempedalen was zo gemaakt. We besloten de bui stapvoets te volgen, en zodra de tennisballen verdwenen waren gaven we weer verkwistend gas om aan de voorkant van de bui te raken. Dit leverde erg turbulente wolkenstructuren op die snel bewogen en soms in een whalesmouth- achtige structuur gingen roteren. Het was ondertussen al avond waarbij we konden genieten van een okerkleurige zonsondergang dwars door de regengordijnen van de bui. Bij het invallen van de schemering volgde dan onze routinematige sessie bliksemfoto's maken. Vervolgens hield de bui ons bij de rit naar het hotel in Missouri gezelschap met regen, enkele fraaie bliksems en nog wat lichte hagel.
De vochtige zeelucht aan de achterzijde van het wegtrekkende koufront heeft vanochtend een somber Stratus wolkendek opgewekt waardoor het tijdens de voormiddag niet meteen aan zomer deed denken. Wie er vroeg bij was, kon nog wat opklaringen meepikken die zich bij minima van 13,2 graden manifesteerden, maar nog voor 8H was iedereen er aan voor de moeite. Tijdelijk dan toch, want tijdens de namiddag bekenden de weergoden opnieuw kleur en ging de Stratus over in Stratus fractus en Stratocumulus. Dit werd gevolgd door Cumuluswolkjes die voor een erg aangenaam weertype zorgden met redelijk wat zon en maxima van 22,3 graden. De wind draaide hierbij naar het west- zuidwesten en haalde snelheden tot 30,6 km/h. Tijdens het tweede deel van de namiddag verscheen er Cirrusbewolking die geleidelijk overging in Cirrostratus en het werk was van een depresie die ons vanuit het zuidwesten probeerde te bereiken. Dit zal echter niet voor vandaag zijn, want veel verder dan Cirrostratus kwam het niet terwijl de Cumuluswolken tijdens de avond geleidelijk plaats maakten voor een weinig Stratocumulus en bijzonder mooie Altocumulus lenticularis wolken. Bij zonsondergang was in het zuidwesten Cirrus densus te zien en zag het er in die hoek een beetje dreigend uit, maar ook dit leverde ons (voorlopig) geen neerslag op. De avond verliep windstil, droog, redelijk koel en het neerslagtotaal bleef steken op 0,0 mm doordat de Stratus- invasie deze voormiddag al evenmin neerslag achterliet.
De laaghangende Stratusbewolking hing er vanochtend nog steeds waardoor het ondanks de plotse afkoeling bij de frontpassage gisteren niet kouder dan 11,7 graden werd. Het grootste deel van de voormiddag verliep somber en grijs terwijl er tegen de middag wat opklaringen ontstonden. Erg overtuigend was dit echter niet te noemen en de opklaringen waren bovendien het gevolg van advectiestromingen uit een naderende regenzone. Deze zorgde in de loop van de namiddag voor meer Cirrostratus en Altostratusbewolking terwijl we al snel de eerste neerslagkernen op de radar zagen verschijnen. Voor de regen uit werd het nog 22,4 graden terwijl het overwegend rustig was bij een zuid- zuidwestelijk briesje tot 20,9 km/h. In het westen bevond zich koudere en stabiele lucht waardoor de neerslag daar meestal als gewone regen viel. In het oosten bevond zich de warme en onstabiele lucht met onweersbuien terwijl Malderen net in de stabiele luchtlaag bleef hangen met gewone regenbuien. Deze waren niettemin erg pittig en werden gevolgd door aanhoudende, continue regen die het grootste deel van de avond bleef vallen. De regenzone leverde uiteindelijk een dagtotaal van 6,8 mm op waardoor de plantjes zich de eerste weken geen zorgen meer hoeven te maken over droogte en neerslagtekorten. Tijdens het tweede deel van de avond begon het koufront aan een snelle opmars naar het oosten wat gepaard ging met een opstekende westenwind en het binnenstromen van veel koelere lucht waardoor het vooral rond en na zonsondergang erg herfstachtig aandeed. De neerslag bestond toen vooral uit lichte regen en motregen terwijl het geleidelijk droger werd.
Het was zwaarbewolkt vanochtend met Stratus en Stratocumulusvelden waaruit af en toe zelfs regen viel. Daarna klaarde het weer geleidelijk op en konden we andermaal genieten van diepblauwe luchten en vriendelijke stapelwolkjes waartussen Stratocumulus en Altocumulus zat. Het warmde flink op en na de middag haalden we 22,4 graden bij een lichtbewolkt weertype. Kouder dan 13,5 graden is het overigens niet geworden afgelopen nacht. Ten zuiden van ons bevond zich echter een regenzone die aan haar zuidelijke flank een buienlijn met onweer meezoog. Kortom, de actief weerliefhebbers hadden vandaag weer een flinke kluif om hun tanden in te zetten. De gunstigste omstandigheden voor zware buien waren in het zuidoosten te vinden waar zich de warmeluchttong van de voorbijtrekkende depressie bevond. Noordwestelijke gebieden met onderandere Malderen erin, moesten het hebben van de krachtige jetstreak die de buien eveneens tot dynamische exemplaren wist te boetseren. De regenzone werd er afgesloten met tropische stortregens waarna het plots opklaarde vanuit het westen. Daarna trok een nieuwe buienlijn over die werd voorafgegaan door een indrukwekkende shelfcloud, zeer zware regenval en een opvallende wijziging van lichtinval en kleur tijdens de kortdurende passage van de bui. Ondanks het machtige vertoon van de shelfcloud bleven de rukwinden beperkt tot 25,7 km/h uit het zuid- zuidwesten in tegenstelling tot andere locaties waar valwinden en een enkele windhoos voor flink wat schade hebben gezorgd. Na de buienpassage keerde de rust definitief weer maar was het voor de weersfotografen nog steeds genieten van golvende Stratocumulusvelden die zich snel voortbewogen in de diepblauwe lucht. Het natuurgeweld dat ons vandaag te beurt viel, bleek goed te zijn voor een neerslagtotaal van 7,8 mm welke we in erg zachte omstandigheden konden optekenen.
We begonnen de dag terug onder een heldere hemel maar deze keer waren de blauwtinten niet meer zo fel en diep. De minima waren iets hoger met 13,2 graden, maar het voelde wat killer aan dan de voorbije dagen. Er stak een koele wind op die eveneens krachtiger was en er sneller bij was dan de afgelopen dagen. Kortom de klad begon in het zomerweer te komen al hoefden we zeker nog niet te klagen want vooral na de middag was het nog aangenaam toeven in de buitenlucht bij maxima van 28,3 graden. Vooral in de zon voelde het zeer warm aan, en deze dook slechts af en toe weg achter stapelwolken die kleiner en schaarser waren dan gisteren. Er werden ook geen warmte onweders meer gevormd (binnen ons gezichtsveld). De wind haalde snelheden tot 27,4 km/h uit het noord- nooordoosten en had een sterk uitdrogend effect door de lage vochtigheidsgraad. Tijdens de avond losten de stapelwolken op zodat het volledig helder werd. Maar de avondkilte viel eveneens vroeger in en vooral na zonsondergang ging het onaangenaam koel aanvoelen bij een terug wat aanwakkerende wind vanuit het noorden. Het neerslagtotaal was met 0,0 mm het vermelden niet waard.
Het was vanochtend al snel zwoel en drukkend terwijl er vanuit het zuidwesten Cirrostratus en Altostratus kwam binnenzetten. De temperatuur is niet meer beneden 15,2 graden gezakt en ondanks het ontbreken van de zon warmde het snel op. Tegen de middag waren er geen opklaringen meer te zien en zaten we onder een volledig grijze hemel (Altostratus) gevangen. Onze vrees voor een sombere zomerdag was echter niet gegrond want vanuit het zuidwesten klaarde het plots op en ging de kleur vrij scherp over van grijs naar staalblauw. De zon brandde als een ovengrill boven onze hoofden en de 29,6 graden die we spoedig noteerden voelden veel warmer aan dan ze waren door de hoge vochtigheidsgraad. Natuurlijk hoorden daar ook onweersverklikkers zoals Altocumulus castellanus bij want we bevonden ons niet voor niets in onstabiele tropische luchtmassa's. Boven het westen van Vlaanderen was het al omstreeks 16H prijs met een onweer dat uitgroeide tot een supercel en daar plaatselijk voor grote hagel (>5 cm) zorgde. De ijskap van dit gevaarte was mooi vanuit Malderen te zien in het westen en het ding vertoonde ook een indrukwekkende stijgstroom aan haar achterzijde, compleet met inflow tails zoals het een echte Amerikaanse supercel zou betamen. Maar ondertussen verscheen in het zuiden een nieuwe onweerswolk en ook deze groeide plots uit tot een supercel die in Brussel hagelbollen tot 7 centimeter opleverde met de nodige schade tot gevolg. Het ding stevende op Malderen af maar gelukkig voor beplanting en bebouwing kwam het dan toch ten oosten van ons terecht. Ondertussen ontwikkelde zich echter een tweede onweerscel aan haar westelijke flank die we letterlijk voor onze neus zagen geboren worden. Tijdens haar beginstadium betrof het een flinke stapelwolk waar geen neerslag uitviel terwijl er toch de ene donder na de andere uit weerklonk. Pas na een kwartier verschenen er valstrepen onder maar de bui bleef uiteindelijk net ten westen van ons. Uiteindelijk wist een uitloper van de Brusselse supercel ons nog te treffen met tijdelijk forse regen met zeer dikke druppels. Deze neerslag was goed voor 3,0 mm in amper een goeie minuut tijd, maar doordat het plotsklaps weer ophield werd dit ook meteen het dagtotaal. Er was een aangename koelte voelbaar na het onweer en daarin konden we van een fraai uitzicht genieten met de supercel die aan haar voet bruin was, daarboven oranje was, en vervolgens via geel naar spierwit overging net alsof we naar een cocktailglas keken waarin drankjes met verschillende kleuren in laagjes over elkaar waren uitgegoten. Na pakweg een uurtje verdween de koelte weer en warmde het terug enkele graden op zodat de avond alsnog in zwoele omstandigheden werd afgesloten.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.