3 juli 2044
'Kleinkinderen en het weer van vroeger'
Vandaag, 3 juli 2044 was een mooie dag. Nog een
week en ik mag eindelijk van mijn pensioen gaan
genieten. Nou ja, genieten.. ik mag al blij zijn
dat ik uberhaupt nog wat krijg. 69 jaar en 3
maanden van mijn leven heb ik over 6 dagen achter
de rug.
Als vanzelf kwamen vandaag de herinneringen uit al
die jaren naar boven. Mijn kleinkinderen, nu 6 en 8
jaar oud, kwamen zoals wel vaker op zondagmiddag
binnenwandelen. Ze hadden wel trek in een ijsje,
wat wel logisch was want de thermometer wees op het
middaguur al 32,7 graden aan en het was drukkend
warm. Verrassend was de warmte allerminst, 4 weken
geleden berichtte het Telegraafbericht op het
tafelblad al dat er een hittegolf aan zat te komen,
en in tegenstelling tot vroeger hebben ze vaak
gelijk als het om de weersverwachtingen op lange
termijn gaat. Over 5 dagen gaat de middagtemperatuur
weer onder de 30 graden blijven, maar over 3 weken
wordt er alweer een hittegolf verwacht. Dat is de 3e
al dit jaar.
'Opa, hoe ging dat vroeger met de weersverwachtingen,
en hoe wisten jullie wat voor weer het ging worden?',
vroeg de oudste. 'Nou jongen', zei ik. 'Dat ging heel
veel anders vroeger.'
Ik vertelde de kinderen over hoe opa vroeger al
's morgens vroeg naar de radio luisterde naar de
temperatuurwaarnemingen. En daarna de verwachtingen
voor de komende week, die vaker niet dan wel
uitkwamen. Over de weerberichten van Hans de Jong en
Jan Pelleboer, die een stem had die je als je die
ooit een keer had gehoord nooit meer zou vergeten.
En dat die wel eens zei over de weersvoorspellingen:
'Kijk nooit langer dan je neus lang is...
en je neus is maar drie dagen lang.'
De jongste voelde meteen aan haar neus en schoot in
de lach. 'Maar opa, je neus kan toch niet 3 dagen
lang zijn?' Ik lachte mee en kon nog net voorkomen
dat ze haar ijsje op de tafelcomputer liet vallen.
Niet dat die er niet tegen kan, hij is vuil- en
vloeistofbestendig, en als er wat opvalt laat het
systeem het meteen zien, maar ik had geen zin om in
deze hitte ook nog eens wat te moeten schoonmaken.
Ik vertelde verder, dat er televisies kwamen met
Teletekst, waar we dan met de afstandsbediening een
paginanummer in konden tikken en dan het nieuws of
het weerbericht op konden lezen. 'Teletekst, wat is
dat nou weer?' vroeg de jongen. 'Ja, en wat is een
afbandiening?' vroeg de kleine meid.
'Tafel aan!' riep ik, en na een zacht piepje begon
de rand van het tafelblad zachtblauw te gloeien
en automatisch ging meteen de luxaflex dicht.
'Google Holo', 'Teletekst', riep ik en prompt
verschenen er vele teletekstpagina's van vroeger
als kleine genummerde pictogrammen in het hologram
boven de tafel.
Verwonderd keken de kids naar het hologram.
'Alleen letters en geen plaatjes?' riepen
ze zowat in koor. 'Teletekst 704' riep ik, en de
wirwar aan pictogrammen veranderde in sterk op
elkaar lijkende pictogrammen.
'4' riep ik, en de 4e afbeelding verscheen
levensgroot boven de tafel. Het was een pagina
van begin 2012, minimumtemperaturen van -8 en -10
stonden erop. Ik leg uit wat alles op de pagina
betekent. “Wauw! Zooo koud?', zei de jongen. 'Ja, zo
koud werd het toen nog in de winter. Er was zelfs
bijna een Elfstedentocht. Een lang en interessant
verhaal kinderen, dat vertel ik een volgende keer
wel' Ja, de kinderen van tegenwoordig zijn niks
meer gewend van kou, de laatste keer dat er
geschaatst kon worden is ook alweer 9 jaar geleden.
Alleen vorig jaar is er nog een uurtje
geschaatst in de Ryptsjerksterpolder, maar nadat er
2 mensen onder het ijs waren geschoten heeft de
politie iedereen van het ijs af gestuurd.
Opeens begon het hologram rood te knipperen en
aan de andere kant van de tafel verscheen een
rode pijl die naar een grote rode stip wees.
In haar enthousiasme was mijn kleindochter haar
ijsje helemaal vergeten en in deze hitte was die
gesmolten en op de tafelcomputer terechtgekomen.
Toch blij dat wij er een met vuildetectie hebben
aangeschaft! Doekje erover en schoon was de
tafel weer. Mooi momentom even de actuele
temperaturen te checken.
'Actuele temperaturen' riep ik, en een in rode
tinten gekleurde kaart van Nederland verscheen
boven tafel. 'Hoogste 34.2, Hoek van Holland'
'Laagste 27.3, Dokkum' stond er boven de kaart.
Zelf op Ameland was het al 31 graden.
'Vergelijk verwachting 10 dagen'
Er verscheen een 2e kaart naast de actuele kaart.
Een vlugge blik leerde dat de actuele temperaturen
maar weinig afweken van de verwachting van 10 dagen
geleden. Bijna overal zat te actuele temperatuur
binnen een marge van 0,2 graden ten opzichte
van de verwachting. Alleen station Leiden-Centrum
had een afwijking van 0.5 graden, een afwijking
waar al zeker 35 jaar sprake van is maar waar
nog geen verklaringen en oplossingen voor gevonden
zijn.
'Verwachting Amstelveen 30 dagen'. Diverse grafieken
verschenen boven de tafel. Alle modellen zaten de
eerstekomende 2 weken vrijwel op 1 lijn. Pas na dag
15 was wat duidelijker spreiding te zien. Wederom
opvallend dat het ROSDORFF model keurig gelijkliep
met ECLWF en WP-GFS tot aan dag 23 zelfs. Sinds een
maand of 3 is het ROSDORFF model uiterst precies
geworden. Er is tientallen jaren fanatiek aan
gewerkt door amateurs en het model wordt de laatste
tijd ook door professionals op handen gedragen.
'OPA! OPA!' hoor ik opeens. Ik was weer eens
afgedwaald in mijn hobby en was even vergeten
dat de kleinkinderen er waren.
'Hoe ging dat vroeger nou met die weerberichten opa?'
Ik vertelde over begin jaren '80, toen op het
TV-weerbericht de wolkjes en andere icoontjes nog
handmatig op de kaart van Nederland werden geplaatst.
Tíjdens het weerpraatje nog wel!
4 Stomverbaasde ogen staarden mij aan.
Ja, toen was het heel anders natuurlijk, de 3d
hologrampresentaties die we sinds februari in onze
huiskamers te zien krijgen zijn heel andere koek.
Toch blijft het wel bijzonder om de wolken
boven je tafel te zien hangen en de virtuele
bliksemschichten op tafel in je Papertab of je kop
koffie te zien schieten.
Ik vervolgde over de uiterst sympathieke en altijd
geloofwaardige John Bernard, over Piet Paulusma
die ook erg sympathiek was maar vaak juist weer niet
echt geloofwaardig. Dat 'Oant moarn' tot morgen
betekent in het Fries. Stormbuien, dat vonden de
kinderen een mooi woord, dat hadden ze nog nooit
eerder gehoord. Ik vertelde over Helga van Leur,
waarbij het niet uitmaakte wat voor weer het zou
worden, omdat het dan altijd leuk was om naar het
weerbericht te kijken.
En over Erwin Kroll natuurlijk. 'Die noemde men ook
wel “de man met de handjes” of “de man met de
losse handjes”, zei ik. Lachen die 2 natuurlijk,
en dat wilden ze wel eens zien.
'GoogleBeam, Archief, Erwin Kroll' riep ik. Zacht
zoemend zakte de Samsung 16K HomeBeamer uit het
plafond en op de muur verschenen gesorteerd op
jaartal in icoonvorm diverse YTArchive filmpjes
op de muur ons. '1986' riep ik en een filmpje van
Erwin Kroll's weerbericht uit 1986 speelde af op de
muur. Met brede gebaren vertelde een besnorde man
wat voor weer het zou gaan worden. En of het de
normaalste zaak ter wereld was draaide hij ook nog
even het pijltje van de windrichting met de hand bij.
'Haha, hij heeft een snor', zei mijn kleindochter.
'Hadden alle weermannen toen een snor?'
Ik grinnikte en zei dat het niet zo was. Wel dat ik
me nog een andere weerman kon herinneren die een
snor had. 'Peter Timofeeff, met ff-en aan het eind,
die had ook een snor', zei ik. Dat was een ook een
heel passioneerde weerman, zo jammer dat die door
zijn gezondheid al vroeg met zijn werk moest stoppen.
'Nu we het toch over Peter Timofeeff hebben, moet ik
opeens denken aan die rare zomer van 2015'.
Nieuwschierige gezichtjes keken mij aan.
'Vertel opa, vertel!'
Ik kon niet meer terug natuurlijk en vertelde over
2015. Ik weet nog goed dat het begon ergens rond de
dagen dat Peter Timofeeff definitief stopte als
weerman bij het nog steeds populaire RTL.
Tot die tijd hadden we op 2 of 3 dagen na geen noemenswaardig warme dagen gehad. Dat de
weermodellen toen tekenen gaven van een mogelijke
hittegolf ruim een week later maar dat dat nog
lang niet zeker was.
'Maf', zei de jongen, 'ruim een week van tevoren
nog niet zeker weten wat voor weer het wordt, en
nu weten we het al 3 weken van tevoren'
Ik ging verder en vertelde dat het met de dag
zekerder werd dat de hittegolf er zou komen, al
wisselde het met de dag of het nou 31 of 38 graden
zou gaan worden.
Tijdens het praten rommelde ik wat met mijn
Papertab waarmee ik de tafelcomputer ook aan
kan sturen. Uit het Weerwoord-archief dook ik
tussen de vele 'afbeelding niet beschikbaar'
mededelingen toch nog wat kaartjes en grafieken
op van de verwachtingen van eind juli 2015.
Ondanks de ouderwets ogende plaatjes was het de
kinderen meteen duidelijk wat ze betekenden.
'Kijk Opa! Er was zelfs een model dat meer dan
40 graden voorspelde!' Een temperatuur die
overigens tot op de dag van vandaag ondanks de
sterke gemiddelde opwarming nog steeds niet is
gehaald in ons land. Vorig jaar, op 12 augustus
was het bijna zover. Hoek van Holland kwam tot
39.8 graden en toen viel toch nog de zeewind binnen.
Jammer, ik hoop het toch nog een keer mee te
mogen maken.
Verbaasd waren de kinderen over zulke grote
verschillen tussen de weermodellen op zo'n korte
termijn van 7-10 dagen. Ik vertelde dat die 40
graden in die zomer ook nergens was gehaald.
Nou ja, bijna nergens, want alleen een onofficïele
melding uit Bokrijk in België kwam tot 42 graden.
Het was wel erg heet in 2015, de eerste hittegolf
duurde van 1 juli tot 9 juli. En na een onderbreking
van 2 dagen volgde een hittegolf die maar liefst 16
dagen aanhield! Ongekend lang was dat. Tegenwoordig
gebeurt dat wel vaker. 'Ja meissie, in jouw
geboortejaar, 6 jaar geleden, was er zelfs een
hittegolf die maar liefst 23 dagen duurde!'
'Dan zal U wel veel ijs hebben gegeten opa!'
Lachen natuurlijk met zijn drieën.
Ik vervolgde over de zomer van 2015. Na die 2e
hittegolf volgde ook nog een hete augustus.
Acht keer in die maand werd het landelijk meer dan
30 graden maar door het onstabiele weer werd
er geen officiële hittegolf meer geregistreerd.
En dan die man uit Doetinchem die eind 2015 een
crowdfundingactie was begonnen voor een koude
bunker in zijn achtertuin om nooit meer zo'n
zomer als dat jaar te hoeven meemaken. Die bunker
wordt tot de dag van vandaag nog steeds gebruikt voor
voor de jaarlijkse WeerWoord-meeting voor
50+-ers. En de grap die ze hadden uitgehaald in
Haarlem. Daar woonde iemand die zo van regen hield
en die zo klaagde dat zijn regenmeter zo nutteloos
was dat jaar. Toen hadden een paar grapjassen die
regenmeter 's nachts volgegoten met bier.
Ik wilde nog meer vertellen. Over de droogte die
zo lang duurde, over de warme september die ook
nog drie 30+-ers wist voort te brengen.
Over dat enorme onweer van 26 augustus waar we bij
de jaarlijkse meeting nog steeds elke keer de
beelden van bekijken. De tornado die die dag over
de Veluwe raasde maar wonder boven wonder behalve
een zwaar gehavend bos geen ernstig gewonde slachtoffers naliet. Sowieso was het die dag
een wonder dat er ondanks het noodweer met windstoten
tot 143 km/u en bijna 200.000 ontladingen in 24 uur
slechts materiele schade was.
Maar ik kwam er niet aan toe.
Gerinkel vanaf de tafelcomputer verstoorde het
gesprek met mijn kleinkinderen. Boven tafel
verscheen het gezicht van mijn dochter. 'Meneer
en mevrouw, komen jullie naar huis? Nog 1.5 uur
voor de onweersbuien komen, en we moeten nog
een mooi plekje zoeken. Wel opschieten dus.'
Enthousiast staan de kinderen op. 'Opa, we gaan
hoor. Dit wordt echt zoooo coolgaaf'. Ja, mijn
kleindochter ging vandaag voor de allereerste
keer mee met een chase.
Voor een avondchase is ze nog te jong, maar nu
aan het eind van de middag was een mooie tijd.
De oudste is vorige maand al een keer meegeweest
met een avondchase en dat vond hij geweldig.
Wat dat betreft lijken ze op hun opa, en gelukkig
heeft mijn dochter het weer- en chasevirus
overgenomen. De foto's en video's die ze vanmiddag
naar WWLive doorstreamden zagen er mooi uit.
Al was het jammer dat de shelfcloud mooier was
toen de buien het Ijsselmeer waren overgestoken.
Maar de bliksems bij daglicht waren prachtig gelukt,
iets wat ik zelf vroeger maar niet voor elkaar kreeg
met de camera's van die tijd.
Ik liep met mijn kleinkinderen mee naar de deur en
zei ze op te schieten omdat papa en mama op ze
stonden te wachten. Het is maar 5 minuten lopen,
maar toch. Net voordat ik de deur dichtdeed hoorde
ik mijn kleinzoon roepen. Rennend kwam hij terug
naar de voordeur. Met een bezweet voorhoofd zei hij:
'Opa, na de vakantie in groep 6 moeten we een
spreekbeurt doen. Ik wil die dan gaan doen over het
weer en oude weerberichten, wil U dan alvast wat
beelden voor mij opzoeken en naar mijn LeerBox
sturen? En wil U volgende keer nog meer vertellen
over het weer vroeger, want U weet zoveel van die
leuke dingen! Ik wil die man met die handjes zeker
laten zien, dat zullen ze mooi vinden!'
Natuurlijk stemde ik toe. Ik ga meteen beginnen
met beelden verzamelen, van slapen zal voorlopig
toch niks komen want het is bijna middernacht
en de temperatuur staat buiten eindelijk onder
de 30 graden. 29.8, dat gaat weer een lange klamme
nacht worden...
'Kleinkinderen en het weer van vroeger'
Vandaag, 3 juli 2044 was een mooie dag. Nog een
week en ik mag eindelijk van mijn pensioen gaan
genieten. Nou ja, genieten.. ik mag al blij zijn
dat ik uberhaupt nog wat krijg. 69 jaar en 3
maanden van mijn leven heb ik over 6 dagen achter
de rug.
Als vanzelf kwamen vandaag de herinneringen uit al
die jaren naar boven. Mijn kleinkinderen, nu 6 en 8
jaar oud, kwamen zoals wel vaker op zondagmiddag
binnenwandelen. Ze hadden wel trek in een ijsje,
wat wel logisch was want de thermometer wees op het
middaguur al 32,7 graden aan en het was drukkend
warm. Verrassend was de warmte allerminst, 4 weken
geleden berichtte het Telegraafbericht op het
tafelblad al dat er een hittegolf aan zat te komen,
en in tegenstelling tot vroeger hebben ze vaak
gelijk als het om de weersverwachtingen op lange
termijn gaat. Over 5 dagen gaat de middagtemperatuur
weer onder de 30 graden blijven, maar over 3 weken
wordt er alweer een hittegolf verwacht. Dat is de 3e
al dit jaar.
'Opa, hoe ging dat vroeger met de weersverwachtingen,
en hoe wisten jullie wat voor weer het ging worden?',
vroeg de oudste. 'Nou jongen', zei ik. 'Dat ging heel
veel anders vroeger.'
Ik vertelde de kinderen over hoe opa vroeger al
's morgens vroeg naar de radio luisterde naar de
temperatuurwaarnemingen. En daarna de verwachtingen
voor de komende week, die vaker niet dan wel
uitkwamen. Over de weerberichten van Hans de Jong en
Jan Pelleboer, die een stem had die je als je die
ooit een keer had gehoord nooit meer zou vergeten.
En dat die wel eens zei over de weersvoorspellingen:
'Kijk nooit langer dan je neus lang is...
en je neus is maar drie dagen lang.'
De jongste voelde meteen aan haar neus en schoot in
de lach. 'Maar opa, je neus kan toch niet 3 dagen
lang zijn?' Ik lachte mee en kon nog net voorkomen
dat ze haar ijsje op de tafelcomputer liet vallen.
Niet dat die er niet tegen kan, hij is vuil- en
vloeistofbestendig, en als er wat opvalt laat het
systeem het meteen zien, maar ik had geen zin om in
deze hitte ook nog eens wat te moeten schoonmaken.
Ik vertelde verder, dat er televisies kwamen met
Teletekst, waar we dan met de afstandsbediening een
paginanummer in konden tikken en dan het nieuws of
het weerbericht op konden lezen. 'Teletekst, wat is
dat nou weer?' vroeg de jongen. 'Ja, en wat is een
afbandiening?' vroeg de kleine meid.
'Tafel aan!' riep ik, en na een zacht piepje begon
de rand van het tafelblad zachtblauw te gloeien
en automatisch ging meteen de luxaflex dicht.
'Google Holo', 'Teletekst', riep ik en prompt
verschenen er vele teletekstpagina's van vroeger
als kleine genummerde pictogrammen in het hologram
boven de tafel.
Verwonderd keken de kids naar het hologram.
'Alleen letters en geen plaatjes?' riepen
ze zowat in koor. 'Teletekst 704' riep ik, en de
wirwar aan pictogrammen veranderde in sterk op
elkaar lijkende pictogrammen.
'4' riep ik, en de 4e afbeelding verscheen
levensgroot boven de tafel. Het was een pagina
van begin 2012, minimumtemperaturen van -8 en -10
stonden erop. Ik leg uit wat alles op de pagina
betekent. “Wauw! Zooo koud?', zei de jongen. 'Ja, zo
koud werd het toen nog in de winter. Er was zelfs
bijna een Elfstedentocht. Een lang en interessant
verhaal kinderen, dat vertel ik een volgende keer
wel' Ja, de kinderen van tegenwoordig zijn niks
meer gewend van kou, de laatste keer dat er
geschaatst kon worden is ook alweer 9 jaar geleden.
Alleen vorig jaar is er nog een uurtje
geschaatst in de Ryptsjerksterpolder, maar nadat er
2 mensen onder het ijs waren geschoten heeft de
politie iedereen van het ijs af gestuurd.
Opeens begon het hologram rood te knipperen en
aan de andere kant van de tafel verscheen een
rode pijl die naar een grote rode stip wees.
In haar enthousiasme was mijn kleindochter haar
ijsje helemaal vergeten en in deze hitte was die
gesmolten en op de tafelcomputer terechtgekomen.
Toch blij dat wij er een met vuildetectie hebben
aangeschaft! Doekje erover en schoon was de
tafel weer. Mooi momentom even de actuele
temperaturen te checken.
'Actuele temperaturen' riep ik, en een in rode
tinten gekleurde kaart van Nederland verscheen
boven tafel. 'Hoogste 34.2, Hoek van Holland'
'Laagste 27.3, Dokkum' stond er boven de kaart.
Zelf op Ameland was het al 31 graden.
'Vergelijk verwachting 10 dagen'
Er verscheen een 2e kaart naast de actuele kaart.
Een vlugge blik leerde dat de actuele temperaturen
maar weinig afweken van de verwachting van 10 dagen
geleden. Bijna overal zat te actuele temperatuur
binnen een marge van 0,2 graden ten opzichte
van de verwachting. Alleen station Leiden-Centrum
had een afwijking van 0.5 graden, een afwijking
waar al zeker 35 jaar sprake van is maar waar
nog geen verklaringen en oplossingen voor gevonden
zijn.
'Verwachting Amstelveen 30 dagen'. Diverse grafieken
verschenen boven de tafel. Alle modellen zaten de
eerstekomende 2 weken vrijwel op 1 lijn. Pas na dag
15 was wat duidelijker spreiding te zien. Wederom
opvallend dat het ROSDORFF model keurig gelijkliep
met ECLWF en WP-GFS tot aan dag 23 zelfs. Sinds een
maand of 3 is het ROSDORFF model uiterst precies
geworden. Er is tientallen jaren fanatiek aan
gewerkt door amateurs en het model wordt de laatste
tijd ook door professionals op handen gedragen.
'OPA! OPA!' hoor ik opeens. Ik was weer eens
afgedwaald in mijn hobby en was even vergeten
dat de kleinkinderen er waren.
'Hoe ging dat vroeger nou met die weerberichten opa?'
Ik vertelde over begin jaren '80, toen op het
TV-weerbericht de wolkjes en andere icoontjes nog
handmatig op de kaart van Nederland werden geplaatst.
Tíjdens het weerpraatje nog wel!
4 Stomverbaasde ogen staarden mij aan.
Ja, toen was het heel anders natuurlijk, de 3d
hologrampresentaties die we sinds februari in onze
huiskamers te zien krijgen zijn heel andere koek.
Toch blijft het wel bijzonder om de wolken
boven je tafel te zien hangen en de virtuele
bliksemschichten op tafel in je Papertab of je kop
koffie te zien schieten.
Ik vervolgde over de uiterst sympathieke en altijd
geloofwaardige John Bernard, over Piet Paulusma
die ook erg sympathiek was maar vaak juist weer niet
echt geloofwaardig. Dat 'Oant moarn' tot morgen
betekent in het Fries. Stormbuien, dat vonden de
kinderen een mooi woord, dat hadden ze nog nooit
eerder gehoord. Ik vertelde over Helga van Leur,
waarbij het niet uitmaakte wat voor weer het zou
worden, omdat het dan altijd leuk was om naar het
weerbericht te kijken.
En over Erwin Kroll natuurlijk. 'Die noemde men ook
wel “de man met de handjes” of “de man met de
losse handjes”, zei ik. Lachen die 2 natuurlijk,
en dat wilden ze wel eens zien.
'GoogleBeam, Archief, Erwin Kroll' riep ik. Zacht
zoemend zakte de Samsung 16K HomeBeamer uit het
plafond en op de muur verschenen gesorteerd op
jaartal in icoonvorm diverse YTArchive filmpjes
op de muur ons. '1986' riep ik en een filmpje van
Erwin Kroll's weerbericht uit 1986 speelde af op de
muur. Met brede gebaren vertelde een besnorde man
wat voor weer het zou gaan worden. En of het de
normaalste zaak ter wereld was draaide hij ook nog
even het pijltje van de windrichting met de hand bij.
'Haha, hij heeft een snor', zei mijn kleindochter.
'Hadden alle weermannen toen een snor?'
Ik grinnikte en zei dat het niet zo was. Wel dat ik
me nog een andere weerman kon herinneren die een
snor had. 'Peter Timofeeff, met ff-en aan het eind,
die had ook een snor', zei ik. Dat was een ook een
heel passioneerde weerman, zo jammer dat die door
zijn gezondheid al vroeg met zijn werk moest stoppen.
'Nu we het toch over Peter Timofeeff hebben, moet ik
opeens denken aan die rare zomer van 2015'.
Nieuwschierige gezichtjes keken mij aan.
'Vertel opa, vertel!'
Ik kon niet meer terug natuurlijk en vertelde over
2015. Ik weet nog goed dat het begon ergens rond de
dagen dat Peter Timofeeff definitief stopte als
weerman bij het nog steeds populaire RTL.
Tot die tijd hadden we op 2 of 3 dagen na geen noemenswaardig warme dagen gehad. Dat de
weermodellen toen tekenen gaven van een mogelijke
hittegolf ruim een week later maar dat dat nog
lang niet zeker was.
'Maf', zei de jongen, 'ruim een week van tevoren
nog niet zeker weten wat voor weer het wordt, en
nu weten we het al 3 weken van tevoren'
Ik ging verder en vertelde dat het met de dag
zekerder werd dat de hittegolf er zou komen, al
wisselde het met de dag of het nou 31 of 38 graden
zou gaan worden.
Tijdens het praten rommelde ik wat met mijn
Papertab waarmee ik de tafelcomputer ook aan
kan sturen. Uit het Weerwoord-archief dook ik
tussen de vele 'afbeelding niet beschikbaar'
mededelingen toch nog wat kaartjes en grafieken
op van de verwachtingen van eind juli 2015.
Ondanks de ouderwets ogende plaatjes was het de
kinderen meteen duidelijk wat ze betekenden.
'Kijk Opa! Er was zelfs een model dat meer dan
40 graden voorspelde!' Een temperatuur die
overigens tot op de dag van vandaag ondanks de
sterke gemiddelde opwarming nog steeds niet is
gehaald in ons land. Vorig jaar, op 12 augustus
was het bijna zover. Hoek van Holland kwam tot
39.8 graden en toen viel toch nog de zeewind binnen.
Jammer, ik hoop het toch nog een keer mee te
mogen maken.
Verbaasd waren de kinderen over zulke grote
verschillen tussen de weermodellen op zo'n korte
termijn van 7-10 dagen. Ik vertelde dat die 40
graden in die zomer ook nergens was gehaald.
Nou ja, bijna nergens, want alleen een onofficïele
melding uit Bokrijk in België kwam tot 42 graden.
Het was wel erg heet in 2015, de eerste hittegolf
duurde van 1 juli tot 9 juli. En na een onderbreking
van 2 dagen volgde een hittegolf die maar liefst 16
dagen aanhield! Ongekend lang was dat. Tegenwoordig
gebeurt dat wel vaker. 'Ja meissie, in jouw
geboortejaar, 6 jaar geleden, was er zelfs een
hittegolf die maar liefst 23 dagen duurde!'
'Dan zal U wel veel ijs hebben gegeten opa!'
Lachen natuurlijk met zijn drieën.
Ik vervolgde over de zomer van 2015. Na die 2e
hittegolf volgde ook nog een hete augustus.
Acht keer in die maand werd het landelijk meer dan
30 graden maar door het onstabiele weer werd
er geen officiële hittegolf meer geregistreerd.
En dan die man uit Doetinchem die eind 2015 een
crowdfundingactie was begonnen voor een koude
bunker in zijn achtertuin om nooit meer zo'n
zomer als dat jaar te hoeven meemaken. Die bunker
wordt tot de dag van vandaag nog steeds gebruikt voor
voor de jaarlijkse WeerWoord-meeting voor
50+-ers. En de grap die ze hadden uitgehaald in
Haarlem. Daar woonde iemand die zo van regen hield
en die zo klaagde dat zijn regenmeter zo nutteloos
was dat jaar. Toen hadden een paar grapjassen die
regenmeter 's nachts volgegoten met bier.
Ik wilde nog meer vertellen. Over de droogte die
zo lang duurde, over de warme september die ook
nog drie 30+-ers wist voort te brengen.
Over dat enorme onweer van 26 augustus waar we bij
de jaarlijkse meeting nog steeds elke keer de
beelden van bekijken. De tornado die die dag over
de Veluwe raasde maar wonder boven wonder behalve
een zwaar gehavend bos geen ernstig gewonde slachtoffers naliet. Sowieso was het die dag
een wonder dat er ondanks het noodweer met windstoten
tot 143 km/u en bijna 200.000 ontladingen in 24 uur
slechts materiele schade was.
Maar ik kwam er niet aan toe.
Gerinkel vanaf de tafelcomputer verstoorde het
gesprek met mijn kleinkinderen. Boven tafel
verscheen het gezicht van mijn dochter. 'Meneer
en mevrouw, komen jullie naar huis? Nog 1.5 uur
voor de onweersbuien komen, en we moeten nog
een mooi plekje zoeken. Wel opschieten dus.'
Enthousiast staan de kinderen op. 'Opa, we gaan
hoor. Dit wordt echt zoooo coolgaaf'. Ja, mijn
kleindochter ging vandaag voor de allereerste
keer mee met een chase.
Voor een avondchase is ze nog te jong, maar nu
aan het eind van de middag was een mooie tijd.
De oudste is vorige maand al een keer meegeweest
met een avondchase en dat vond hij geweldig.
Wat dat betreft lijken ze op hun opa, en gelukkig
heeft mijn dochter het weer- en chasevirus
overgenomen. De foto's en video's die ze vanmiddag
naar WWLive doorstreamden zagen er mooi uit.
Al was het jammer dat de shelfcloud mooier was
toen de buien het Ijsselmeer waren overgestoken.
Maar de bliksems bij daglicht waren prachtig gelukt,
iets wat ik zelf vroeger maar niet voor elkaar kreeg
met de camera's van die tijd.
Ik liep met mijn kleinkinderen mee naar de deur en
zei ze op te schieten omdat papa en mama op ze
stonden te wachten. Het is maar 5 minuten lopen,
maar toch. Net voordat ik de deur dichtdeed hoorde
ik mijn kleinzoon roepen. Rennend kwam hij terug
naar de voordeur. Met een bezweet voorhoofd zei hij:
'Opa, na de vakantie in groep 6 moeten we een
spreekbeurt doen. Ik wil die dan gaan doen over het
weer en oude weerberichten, wil U dan alvast wat
beelden voor mij opzoeken en naar mijn LeerBox
sturen? En wil U volgende keer nog meer vertellen
over het weer vroeger, want U weet zoveel van die
leuke dingen! Ik wil die man met die handjes zeker
laten zien, dat zullen ze mooi vinden!'
Natuurlijk stemde ik toe. Ik ga meteen beginnen
met beelden verzamelen, van slapen zal voorlopig
toch niks komen want het is bijna middernacht
en de temperatuur staat buiten eindelijk onder
de 30 graden. 29.8, dat gaat weer een lange klamme
nacht worden...
Een geslaagde chase is pas compleet als je hem deelt
