Vandaag kregen we een mengelmoes van wolken en zon voorgeschoteld waarbij deze laatste vooral in de namiddag haar gang kon gaan. Blikvanger van formaat was de temperatuur die naar een zomers warme 26,4°C kon oplopen, een waarde die toch al een tijdlang niet meer werd gehaald. De minima waren daarentegen vrij normaal met 12,2°C, en voorts viel ook de lage vochtigheidsgraad op, deze daalde naar slechts 38% wat voor een junimaand vrij ongewoon is. Bij dit zomerse weer moesten we wel een vrij sterke wind dulden die pieken haalde tot 31 km/h. Naar de avond toe is de bewolking weer gaan opzetten en lijkt het er naar uit te zien dat er hier en daar een druppeltje regen zou kunnen gaan vallen. De warmte zijn we voorlopig kwijt, het wordt de komende dagen wisselvallig en de lucht is van polaire oorsprong. Doch door de krachtige junizon zal het ook dan nog vrij aangenaam aanvoe
Vandaag zijn de weergoden er uiteindelijk in geslaagd om paal en perk te stellen aan de hittegolf die Malderen reeds 10 dagen in haar greep hield. De temperatuur bereikte voor het eerst sinds die periode niet meer de 25 graden die ervoor vereist was. Met een maximumtemperatuur van 24,0 graden scheelde het nogthans niet veel want deze temperatuur werd reeds in de loop van de voormiddag bereikt waarna de opbollende stapelwolken al snel komaf maakten met de zon en op hun beurt gevolgd werden door een aantal regenbuien, goed voor een neerslagtotaal van 2,8 mm. Het voelde met momenten ronduit guur aan, mede door een redelijk krachtige noordwestenwind tot 29 km/h, al kunnen we hier tegenover nog de zachte minima van 15,5 graden aanhalen. Nadat de buien hun ding gedaan hadden boven Malderen keerde de rust er weer en heroverden alsmaar breder wordende opklaringen het luchtruim. Hier en daar komt een uit de kluiten gewassen stapelwolk nog de show stelen, maar wellicht zal het zeker tot middernachtdroog blijven op deze lokatie waarna de buienaktiviteit zal heropleven bij de nadering van een troglijn in het tweede deel van de nacht. Een donderslagje is hierbij niet uitgesloten maar het blijven lokale fenomenen. In tegenstelling tot gisteren (en een aantal lokaties in België vandaag) moesten we het vandaag zonder 'elektriciteit' stellen en ook van hagel bleven we gespaard. ¨Morgen zal het na eerdervernoemde trogpassage geleidelijk rustiger worden door drukstijgingen, doch een warmtefront dat het dichterbijkomen van de warme lucht markeert zal de bewolking weer doen toenemen en in de namiddag verse regen brengen. De warmte die onze streken even zal aaien zal afgestraft worden met veel regen en mogelijk ook onweer tussen zondagavond en dinsdagvoormiddag.
Zachtere luchtmassa's hebben ondertussen hun weg gevonden tot het Vlaamse binnenland. Deze brachten ook wat vocht mee wat zich vertaalde in met nevelslierten bedekte velden en weilanden. Aan het weersbeeld deed dit evenwel geen afbreuk door het zeer tijdelijke karakter ervan en de schoonheid waarmee ze het ochtendlandschap tooiden. De temperatuur was bij dit alles gezakt naar 11,7 graden, maar geholpen door de zachte lucht dreef de zon het kwik al snel op naar zomerse waarden van 29,8 graden in de namiddag. Hierbij moesten we wel stapelwolken incasseren die vooral na de middag fors ontwikkelden uit veldjes van Stratocumulus castellanus die zich tijdens de voormiddag reeds hadden gevormd. De bewolking vormde zich meestal boven de grote steden; boven het platte land was de thermiek duidelijk veel zwakker. Buien, warmte - onweders en dat soort toestanden hoefden we echter niet te vrezen, de zaak bleef mooi rustig en de wolken verdwenen spontaan naar de avond toe. Enige verkoeling konden we nog ontvangen van een zij het nogal zwakke noordoostenwind tot 12,9 km/h. De rest van de avond verliep zeer zacht en bij heldere hemel.
De reis naar Zwitserland begint niet meteen veelbelovend met veel Stratocumulus en Cumulusbewolking die de zon nauwelijks ruimte lieten bij aanvang van de reis. Gelukkig was het erg zacht met temperaturen die niet beneden de 13,7 graden uitkwamen. Het weersbeeld bleef helaas hetzelfde en pas bij het binnenrijden van Zwitserland kwamen er vanuit het zuiden opklaringen tevoorschijn welke een heel wat vriendelijker weertype inluidden. De bewolking bestaat vanaf dan voornamelijk uit een paar Cumuluswolkjes en wat hoge sluierwolkjes en in de bergen erg veel Cumulus fractus met een paar opbollende congesti ertussen. Het blijft over het ganse reistraject echter droog en de dag wordt eveneens in rustige omstandigheden afgesloten.
In de rustige nachtelijke atmosfeer heeft zich tijdens de nacht een Stratusveld ontwikkeld waardoor we de dag grijs begonnen. Wel was het droog en zacht bij minimumtemperaturen van 13,3 graden. De Stratusbewolking was erg dun en manifesteerde zich aanvankelijk in een golvende undulatus- vorm waarbij tussen de golven de bewolking erboven te zien was die uit Stratocumulus en Altocumulus bestond. Dit geheel oogde erg chaotisch maar werd na een paar uur afgeschermd door de kennelijk dikker wordende Stratusbewolking. Er volgde een episode met saai en grijs weer waarbij de hemel geen enkele struktuur meer vertoonde, doch naar de middag toe week de bewolking snel uit en kregen we alsnog bijzonder fraai zomerweer onder een typische met Cumuluswolkjes volgezaaide hemel. De zon kwam weer ruimschoots aan bod zodat de temperatuur kon oplopen naar 25,1 graden. De wind was hierbij wat kalmer maar met snelheden tot 32,2 km/h uit het zuidwesten blijven we afstevenen op wat wel eens de winderigste junimaand van de eeuw zou kunnen worden. Naar de avond toe kwam er ook wat hoge bewolking binnengedreven door de invloedsperikelen van een naburig warmtefront, maar alle regengebieden bleven op veilige afstand zodat het neerslagtotaal van 0,0 mm vandaag ongewijzigd bleef. Naar zonsondergang toe ging de wind uiteindelijk helemaal liggen zodat we de dag in een rustige atmosfeer kunnen afsluiten; iets dat we ook al niet meer gewend zijn...
Een mooi gekleurde zonsopgang en talloze dunne nevelslierten die zich over het platteland hebben uitgespreid verleenden de ochtend een serene, ietwat mystieke sfeer. Het was aangenaam koel met een naar 15,2 graden gezakte ochtendtemperatuur. De zon maakte hier echter snel komaf mee en loodste ons weer de tropenhitte in. Kort voor de middag werden er wat stapelwolkjes gevormd die echter geen kwade bedoelingen hadden. Ze bleven tijdens de namiddag marginaal aanwezig om tijdens de avond weer te verdwijnen. Meestal was er wat Cirrusbewolking te zien, maar de zon bleef bijna onafgebroken schijnen waardoor zinderende maxima van 30,1 graden ook vandaag onvermijdelijk waren. Enige verkoeling konden we krijgen van een noordelijk briesje dat met snelheden tot 16,1 km/h droge landlucht aanvoerde. De vochtige en koele zeelucht werd door de opwarming echter gedeeltelijk het land ingezogen waardoor de kuststreek het met minder warm weer moest doen. Het was er vandaag (en ook de voorbije dagen)een groot deel van de tijd mistig terwijl de temperaturen moeite hadden om 20 graden te halen. Tijdens de avond en vooral na zonsondergang koelde het ook in het binnenland aardig af, al werd dit door vele mensen best wel gewaardeerd. De met vulkaanstof gevulde hogere lagen van de atmosfeer zorgde net als gisteren weer voor opvallende effectn. Deze keer ging het niet om lichtende nachtwolken, maar om een bizarre, purperachtige gloed die veel weg had van de gekleurde schemeravonden in februari 2008
. De droogte lijkt zich van dit alles nog steeds weinig aan te trekken waardoor we er weer met een neerslagtotaal van 0,0 mm zijn vanafgekomen.
Met een weinig Cirrus en Cirrostratusbewolking zag het er vanochtend weer vredig uit bij temperaturen die naar 15,4 graden zijn gezakt. Deze rust was bedrieglijk, want in Nederland spookten opnieuw een paar pittige regenbuien rond. In Malderen was hij dan weer minder bedrieglijk want het bleef droog en zonnig voor het grootste deel van de voormiddag. Daarna werden er stapelwolken gevormd die soms flink opzwollen en dreigende afmetingen kregen maar verder niet veel vochtige ambities leken te hebben (0,0 mm). De zonnige perioden waren voldoende om het kwik weer in zomerse sferen te brengen, en de maxima haalden dan ook vlot 29,3graden. De wind kwam nu uit west- zuidwestelijke richtingen en haalde snelheden tot 20,9 km/h. De stapelwolken losten naar de avond toe weer grotendeels op en al wat er nog restte was Cirrus en Altocumulus. Vooral deze laatste oogde erg fraai met haar ragfijne ribbel- en korrelstructuren terwijl we bij zonsondergang nog van warme avondkleuren en temperaturen konden genieten.
Het was even wennen toen het vanochtend terug fris aanvoelde bij minima van 10,3 graden. De hemel was bedekt met uitgestrekte Stratocumulusvelden terwijl er veel nevelbanken werden gevormd die voor een sfeervol ochtendtafereel zorgden. De Stratocumulus maakte geleidelijk plaats voor stapelwolken die tegen de middag dreigende afmetingen kregen op nadering van een troglijntje. Daarna kwam het al snel tot buien, en deze waren duidelijk met elkaar overeen gekomen om zich in twee groepjes te splitsen. De ene groep trok met veel tumult Nederland in waar een aantal stevige buien met een lokale donderklap opdoken. De andere groep nam de zuidelijke helft van België en Brussel voor haar rekening waarbij het vooral tot flinke regenval kwam maar op het eerste zicht zonder onweersverschijnselen. Van deze buien kreeg Malderen een schampschot mee, maar de hoeveelheden bleven daar beperkt tot een schamele 0,2 mm. De buien lieten zich op een noordwestelijke wind met snelheden tot 17,7 km/h voortdrijven, en zorgden ervoor dat de maxima niet verder dan 21,1 graden konden oplopen. De gebieden die vol door de buien getroffen werden hebben wellicht nog lagere maxima gemeten daar er een periode van meer egale en verkillende regen op volgde. Tijdens de avond ging de buiigheid er opnieuw uit en losten de stapelwolken op. Wat overbleef waren Stratocumulus en Altocumulus floccus velden die fraai oogden in het zachte avondlicht maar nog steeds op een onstabiele atmosfeer wezen. Op de satellietbeelden zien we inderdaad nog een aantal buienlijnen liggen waarmee we komende nacht en morgenvoormiddag te maken zullen krijgen. In Malderen konden we het voor de rest van het etmaal nog droog houden onder een wisselend bewolkte hemel terwijl het gevoelig afkoelde.
We begonnen de dag in lichtbewolkte omstandigheden en met een azuurblauwe lucht, maar er werden stapelwolkjes gevormd die zich zeer snel uitbreidden en voor een zwaarbewolkt tot betrokken weertype gingen zorgen. Ze gingen over in een mengvorm tussen Stratus fractus en Cumulus terwijl er op sommige momenten sprake was van een gesloten Stratus wolkendek. Hoe dan ook was het zeker niet de Stratus die we van een rustige en druilerige herfstdag kenden, want de weergoden waren vandaag zeer temperamentvol. De wolken trokken aan hoge snelheden voorbij terwijl er een brutale zuid- zuidwestenwind stond die de met bladeren en bloemen overladen vegetatie uit al haar voegen liet kraken met haar snelheden tot 33,8 km/h. Halverwege de namiddag klaarde het plots op en waren de Stratusachtige wolkenflarden als bij toverslag verdwenen. Het zag er nu heel anders uit met flinke stapelwolken en diepblauwe luchten en het voelde waarempel tamelijk warm aan bij temperaturen die opliepen naar 25,8 graden. Onstabiele warmte in elk geval, want we kwamen terug onder een koufront te liggen dat van zuidwest naar noordoost lopende Cirrusbanden over ons stuurde. Daaronder ontstonden buien die langzaam maar zeker met het front naar het noordoosten trokken en Malderen op hun pad tegenkwamen. De inflow van de buien bewoog zich tegen de windrichting in en zorgde tijdelijk voor een afzwakkende wind wat meteen ook het enige rustige moment was waar we voor zonsondergang konden van genieten. Daarna zorgden valwinden en slagregens terug voor een gure herfstsfeer en we zagen het neerslagtotaal oplopen tot 3,2 mm. Het wegtrekkende koufront zorgde voor mooie kleuren tegen zonsondergang terwijl de polaire lucht het liet afkoelen tot de minima van 15,7 graden. Toen ging de wind definitief liggen, al is dat maar tijdelijk aangezien de weerkaarten voor morgen zelfs nóg meer wind berekenen...
Wie een slaapkamer heeft die op het oosten uitkeek, ontwaakte onder een prachtige, veelbelovende blauwe zomerhemel bij minima van 9,4 graden. Wie een raam op het westen heeft, begon de dag in grauwe, kille en herfstachtige omstandigheden bij dezelfde minima. Het vervolg was voor iedereen echter hetzelfde: het werd kil, grijs en somber want we hadden met een slepend warmtefront te maken dat voor veel Stratus en Stratocumulus bewolking zorgde. Neerslag zat er niet in en het front bleek zelfs grotendeels aan oplossing onderhevig te zijn zodat het tegen de middag weer opklaarde. We bevonden ons nu in tropische luchtmassa's en dat was meteen voelbaar aan de zon die flink begon te steken terwijl de lucht diepblauw kleurde tussen de oplossende Stratocumulusvelden. Het werd zeker niet overal zomerweer want in het noorden van Nederland bleef de warmtefrontbewolking erg lang hangen waardoor er weer klaagzangen te verwachten waren uit die richting. Na de middag kregen we mooie lenticularis wolken te zien die geleidelijk plaats maakten voor stapelwolken die tot flinke afmetingen uitgroeiden maar zonder verdere gevolgen. Het warmde op tot 24,0 graden en tijdens de late namiddag volgde er een periode waarin de stapelwolken zo talrijk waren dat de zon het erg moeilijk kreeg. Het werd ook voor het gevoel kouder toen er een flinke bries opstak uit zuidwestelijke richting. De stapelwolken losten tegen de avond weer grotendeels op en de lucht kleurde nu melkachtig zodat we de diepblauwe kleurentinten kwijt waren. De wind zwakte hierbij af waardoor het aangenaam terrasjesweer werd, al trad er bij zonsondergang toch een zekere kilte in. We sloten de dag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
In tegenstelling tot gisteren begonnen we de dag eens met een mooie, blauwe hemel die er veelbelovend uitzag voor de zonnekloppers. Onder de open hemel is het echter een fractie verder kunnen afkoelen met minima van 11,0 graden tot gevolg. Overdag werden er meer Cumuluswolken gevormd die zich op een gegeven moment gingen uitspreiden tot Stratocumulus waardoor het somber en kil werd. De zon kregen we slechts af en toe in een flits te zien bij een voor 7/8 bewolkte hemel. De tot Stratocumulus uitspreidende stapelwolken wisten blijkbaar nog hoog genoeg door te groeien om er af en toe een verdwaalde regendruppel uit te persen. Meer dan 0,0 mm leverde dit echter niet meer op te Malderen. Tijdens de tweede helft van de namiddag dreef er vanuit het zuidwesten Cirrus bewolking binnen die gepaard ging met opwarmende bovenluchten. Hierdoor werden de stapelwolken in hun ontwikkeling afgeremd en werden er ook minder Stratocumulusvelden gevormd. met andere woorden, de opklaringen werden weer breder en we konden terug van aangenaam en vriendelijk zomerweer genieten tijdens de late namiddag en avond. Hierbij warmde het op tot een comfortabele 23,9 graden terwijl de wind erg zwak was maar overwegend uit noordelijke richtingen kwam. De avond werd qua bewolking vooral door Cirrus en Cirrostratus gekenmerkt al bleef er ook nog een weinig Cumulus en Stratocumulus over die zich vooral in het oosten en zuidoosten leken te consentreren. Zodra de zon onder was koelde het bliksemsnel af en lijkt het erop dat we morgenvroeg erg lage minima zullen opt
1 juni 201
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.