[...]Het weer stroomopwaarts beinvloedt uiteraard wel de stroming, maar bij droogte klappen we gewoon de stuwen dicht. Snap niet dat ze dit bij jullie niet doen?
De Maas is sowieso een regenrivier, dus afhankelijk van neerslag in het stroomgebied. Maar ook van toevoer kwel uit een watervoerende laag (aquifer), dat i.g.v. de Maas makkelijk gebeurt omdat de rivier is ingesleten in heuvelachtig gebied. De Rijn bijvoorbeeld is een gemengde rivier, namelijk een gletsjer/smeltwaterrivier icm regenwater uit het stroomgebied. Die is minder afhankelijk van grondwaterpeilen en of neerslag in het stroomgebied.
Daarnaast loopt de Maas door gebieden met grof grind, waar het water in no-time wegzijgt in de ondergrond. Misschien ligt Ottersum al in een vlakker gebied met minder grindachtige bodem, dat weet ik verder niet maar dat zou het kunnen verklaren. Stroomopwaarts is op een luchtfoto goed te zien waar zich grind bevindt, een hoop baggergaten waar het ooit gewonnen is of nog nu nog wordt.
Voor wat betreft de grondwaterstroming. Grind heeft een veel hogere porositeit dan bijvoorbeeld andere gronden in Nederland, als leem, klei of veen. Hierdoor kan in grind grondwaterstroming plaatsvinden van 100m tot zelfs 1000m/dag tov klei/veen van <0,001m tot maximaal 1m/dag. De opname van water en de stroming daarvan is in heuvelachtig en grindachtig Limburg daarom aanzienlijk hoger.
Opstuwen helpt daarom maar beperkt omdat de druk eveneens zorgt (hogere potentialen tov de ondergrond, Wet van Darcy o.a.) dat water versnelt wegloopt. Alleen de scheepvaartroutes, ook bijvoorbeeld opgeleide kanalen, zijn volledig bekleed met klei of i.c.m. waterbouwkundig waterdicht asfalt. Op die manier kan in grofzandig en -grindige gebieden het peil worden gehandhaafd in scheepvaartkanalen. Als er een scheur bijv. door zetting in komt of ouderdom, dan krijgt de omgeving meer kwel en zal merkbaar worden dat het peil moeilijker te handhaven is. Een voorbeeld daarvan is misschien het Julianakanaal uit het verleden. Dat zie je trouwens ook bij simpele waterwegen als men bijv. de bodem uitbaggert. Het baggerslib heeft een dempend effect op kwel naar het achterland, wanneer het weg is kan er zo opeens grote kwelproblematiek ontstaan. Het Twentekanaal is daar een recent voorbeeld van. Niks is vanzelfsprekend lijkt het soms.
Ik zou zelf ooit in eerste instantie bij Rijkswaterstaat bezig gaan met een 3D simulatiestromingsmodel van waterberging ter hoogte van Maasbracht (Lateraalkanaal West), waar men een retentiebekken heeft gemaakt. Daar was bijvoorbeeld ook sprake van mogelijke wegzijging dat de keringen om het bekken onstabiel konden maken. Dat is wel een goed voorbeeld waarom opstuwen ook link en evt. averechts kan werken. Nu is een retentiebekken natuurlijk met een ander doel, maar toch, beetje vergelijkbaar.
Onwear in et kale holt, breg een veuarjoar nat en kolt....
