Lang op moeten wachten, maar gisteravond was het dan eindelijk zover, een geweldig CG-onweer waarbij het lange tijd droog bleef. In dit jaar tot op heden weinig kansen dus een goede reden om met je zweetpens je rijdende kachel in te springen, op zoek naar wat spanning.
Buiten Zelhem waren de ontladingen al snel in grote getale zichtbaar aan de westelijke horizon, dus met enige spoed mezelf getransporteerd richting Steenderen, waar het onweer in eerste instantie langs zou trekken. Te Steenderen aangekomen de auto geparkeerd op een voor mij al bekend uitzichtspunt en mijn gammele statief opgezet. Tijdens het rijden was al duidelijk dat er een rolwolk voor hing. Op de foto's was deze wolk, die meer de vorm had van iets dat wel eens in je toilet ligt na wat inspanningen, ook duidelijk zichtbaar.
Na een minuut of 10 had de (d)rolwolk zich noordoostwaarts verplaats naar een stuk lucht ergens boven me, en de wind (hoe toepasselijk) nam flink toe. De meeste ontladingen lieten zich zien richting het noordwesten. Tijd dus om de focus te verleggen, en m'n mobiele zweetcabine in te duiken vanwege naderende regen. Alle volgende foto's zijn dus gemaakt vanuit de auto.
Het begon te druppen, en van de drup raakte ik in de regen. Tijd om te verplaatsen dus. Nadat ik met een ritje door Steenderen ca. 5 tegenliggers voor het leven verblind had met groot licht (oeps) een spot gevonden 4km verderop waar nog geen druppel de grond had weten te bereiken. En ondanks dat het gewoon droog was, sloegen veel bliksems al binnen de kilometer in.
Rotklap, maar wel lekker!
Nog voordat de regen me bereikt had ben ik met enige spoed richting de maan gereden. De maan? jawel, in de opklaringen oost van me was de volle man zichtbaar, een prima indicatie van waar het dan toch wel droog moest zijn. Na een kort ritje kwam ik uit bij een boerderij in Toldijk, waar direct naast mijn fotoplek een kennelijk diezelfde dag overleden en dus dode koe me aankeek in het licht van de ontladingen. Spooky! Vanwege dit kadaver me maar iets verder verplaatst en aldaar nog enkele ontladingen vast kunnen leggen voordat de regen echt met bakken uit de hemel zou komen zetten.
Vanuit hier maar besloten richting de keet te knap'n en te corepunchen, in de hoop dat de achterkant nog wat moois liet zien. Het ritje richting huis was weer fantastisch, met vele oogverblindende cg's, soms zeer nabij met een trillende auto tot gevolg. De achterkant liet helaas niet geweldig veel meer zien en dus: Einde.
Doei.
Buiten Zelhem waren de ontladingen al snel in grote getale zichtbaar aan de westelijke horizon, dus met enige spoed mezelf getransporteerd richting Steenderen, waar het onweer in eerste instantie langs zou trekken. Te Steenderen aangekomen de auto geparkeerd op een voor mij al bekend uitzichtspunt en mijn gammele statief opgezet. Tijdens het rijden was al duidelijk dat er een rolwolk voor hing. Op de foto's was deze wolk, die meer de vorm had van iets dat wel eens in je toilet ligt na wat inspanningen, ook duidelijk zichtbaar.
Na een minuut of 10 had de (d)rolwolk zich noordoostwaarts verplaats naar een stuk lucht ergens boven me, en de wind (hoe toepasselijk) nam flink toe. De meeste ontladingen lieten zich zien richting het noordwesten. Tijd dus om de focus te verleggen, en m'n mobiele zweetcabine in te duiken vanwege naderende regen. Alle volgende foto's zijn dus gemaakt vanuit de auto.
Het begon te druppen, en van de drup raakte ik in de regen. Tijd om te verplaatsen dus. Nadat ik met een ritje door Steenderen ca. 5 tegenliggers voor het leven verblind had met groot licht (oeps) een spot gevonden 4km verderop waar nog geen druppel de grond had weten te bereiken. En ondanks dat het gewoon droog was, sloegen veel bliksems al binnen de kilometer in.
Rotklap, maar wel lekker!
Nog voordat de regen me bereikt had ben ik met enige spoed richting de maan gereden. De maan? jawel, in de opklaringen oost van me was de volle man zichtbaar, een prima indicatie van waar het dan toch wel droog moest zijn. Na een kort ritje kwam ik uit bij een boerderij in Toldijk, waar direct naast mijn fotoplek een kennelijk diezelfde dag overleden en dus dode koe me aankeek in het licht van de ontladingen. Spooky!
Vanwege dit kadaver me maar iets verder verplaatst en aldaar nog enkele ontladingen vast kunnen leggen voordat de regen echt met bakken uit de hemel zou komen zetten. Vanuit hier maar besloten richting de keet te knap'n en te corepunchen, in de hoop dat de achterkant nog wat moois liet zien. Het ritje richting huis was weer fantastisch, met vele oogverblindende cg's, soms zeer nabij met een trillende auto tot gevolg. De achterkant liet helaas niet geweldig veel meer zien en dus: Einde.
Doei.
Meer van mijn foto's zien? Kijk dan op https://www.instagram.com/erwin_klein1
