De zomer was ook vandaag ver te zoeken door de onderkoelde temperaturen die zelfs geen twintig graden meer haalden (19,4 max. en 12,7 min.) De wind deed het bovendien erg fris aanvoelen want ook vandaag ging die weer vlot boven de 40 km/h, met een piek van 42 km/h. Het weertype was erg wisselvallig en de buien waren talrijk, vooral rond en na de middag. Hoe het ook zij, de buien lieten ons meestal links liggen (en de linkse buien lieten ons rechts liggen) zodat ook vandaag als een weinig boeiende weersdag de geschiedenis ingaat, met 1,2 mm neerslag. De diepblauwe luchten en de mooie wolkenlandschappen tussendoor konden gelukkig nog heel wat goed maken, vooral achter glas was dit best te genieten. Morgen krijgen we een gelijkaardig weerbeeld maar na de middag zouden de onstabiliteiten sterk gereduceerd worden.
Na de opklaringen van gisteren bleek de lage bewolking het luchtruim opnieuw heroverd te hebben. We ontwaakten onder een uitgestrekt Stratocumulusveld bij temperaturen rond 15,2 graden maar de kleine gaatjes in het wolkendek waar de zon af en toe doorpriemde verraadden al dat het spoedig zou beteren. Tegen de middag gaf de bewolking zowat de helft van het luchtruim terug prijs wat garant stond voor een erg aangename zomerdag. De temperatuur kon zonder veel moeite oplopen naar een zomerse 27,1 graden bij een zuid - zuidwestelijk briesje tot 19,9 km/h. Tegen de avond was er hoofdzakelijk hoge bewolking overgebleven die zich vooral in het westen erg consentreerde door de aanwezigheid van een onweerszone die het land reeds dicht was genaderd. Op deze lokatie is er echter de hele dag geen neerslag gevallen en ook de rest van de avond verliep in droge omstandigheden.
Nog steeds konden we genieten van tropisch zomerweer waarbij de zon van 's morgens vroeg tot 's avonds laat aktief was. De aangevoerde lucht was erg droog waardoor bewolking nauwelijks tot ontwikkeling kwam met uitzondering van een paar rudimentaire stapelwolkjes rond de middag en wat sluierbewolking. Een hittegolf werd meteen een feit te Malderen toen het kwik er na de middag in slaagde de dertig graden grens te bereiken. Het werd uiteindelijk 31,1 graden, doch we moeten ermee rekening houden dat in veel officiële meetstations gisteren en eergisteren de tropische grens niet bereikt werd terwijl ook de amateurstations er net onder bleven steken. Het tuineffekt heeft het Malderse weerstation dus ongetwijfeld parten gespeeld. De minima waren daarentegen betrouwbaarder, deze bedroeg vandaag 16,0 graden. Aan het weersbeeld veranderde er tijdens de avond weinig behalve het feit dat de oostelijke wind die overdag nog 22,5 km/h haalde opnieuw ging liggen terwijl de warmte nog lang bleef hangen tijdens de nachtelijke uurtjes.
Enkele opklaringen, hoge sluierwolken en veel laaghangende SC en St bewolking zijn de ingrediënten waarmee we deze dag aanvangen. Hoewel de hoge sluierbewolking verdwijnt, nemen de overige wolkensoorten toe in aantal en de gevolgen hiervan dienen zich in de late namiddag aan in de vorm van motregen. De wolkenstructuren ogen hierbij dreigend en erg dramatisch maar naarmate de motregen overgaat in gewone regen wordt het boeltje geleidelijk saaier en monotomer. Naar zonsondergang toe krijgt de bewolking echter weer structuur en worden er terug fraaie kleuren en vormen zichtbaar die in combinatie met de bergen voor een erg sfeervol plaatje zorgen.
Vandaag bevonden we ons definitief achter het koufront waardoor de dag nogal aarzelend op gang kwam met heel wat Stratus en Stratocumulusbewolking terwijl de omgeving er drassig bijlag door de stortbuien die ons voorbije nacht hebben overspoeld. Veel kleur bekende het weersbeeld ook daarna niet al kregen we heel af en toe toch wat zon te zien terwijl er veel Altostratusbewolking kwam opzetten vanuit het zuiden en zuidwesten. Een paar uur na de middag begon het hieruit lichtjes te regenen, maar uiteindelijk werd het weer droog en kwamen de opklaringen die al een tijdje te zien waren in het westen, onze richting uit. Dit was nog goed om het kwik op te krikken naar een bescheiden(ere) 20,9 graden. De opklaringen waren echter geen gratis geschenkje van de weergoden, want we kregen al snel de rekening gepresenteerd in de vorm van een buienlijn met onweer die vanuit het westen kwam binnengedenderd. Hoewel deze een spektaculaire intrede maakte met een forse wallcloud, whales mouth en rukwinden tot 33,8 km/h uit het zuid- zuidwesten, ging het onweer eruit zodra het boven Malderen hing, en degradeerde de buienlijn tot een saaie regenzone die ons een paar uur kil en druilerig regenweer bracht. De temperatuur daalde naar 11,9 graden en het duurde tot kort voor zonsondergang eer de opklaringen ten westen van de regenzone ons konden bereiken. Niettemin waren de wolkenluchten hierin zeer fraai en oogstrelend met een knaloranje zonsondergang als hoogtepunt zodat er veel werd goedgemaakt. Alle regenzones en buien die we vandaag hebben gezien, bleken uiteindelijk een niet onaardige 6,6 mm te hebben opgeleverd.
Vandaag waren de weergoden er al vroeg bij om de tropische warmte uit het land te verdrijven. Het was nog maar 4H in de ochtend eer de eerste donderslagen ven een buienlijn weerklonken. De buien zaten op een convergentielijntje, maar waren door het vroege tijdstip nauwelijks actief. De erg hoge ochtendminima van 20,1 graden (dagminima pas 's avonds bereikt met 17,6 graden) brachten hier weinig verandering in, al is één donderslag om de drie minuten zeker geen slechte prestatie naar Malderse normen. Hoe dan ook, het onweer zwakte verder af en na een twintigtal minuutjes was het reeds verworden tot een gewoon regenbuitje. Kort daarop volgde een tweede regenbuitje met nog een paar verdwaalde donderslagen in het oosten, en toen keerde de rust definitief weer. De eerste zonnestralen weerkaatsten op Cirrus densus en Cirrus spissatuswolkjes terwijl er in het zuiden nog wat Stratocumulus castellanus te zien was. Van het onweer viel om 5H geen spoor meer te bekennen en omstreeks 5H40 stak er een zuidwestelijke wind op die de koelere lucht achter de convergentielijn Malderen in loodste. Op een hoogte van enkele honderden meters verscheen er een zwakke waas van Stratusbewolking die later plaats maakte voor dikkere Stratus en Stratus fractusbewolking. Gelukkig niet definitief, want tijdens de namiddag doken er weer opklaringen op vanuit het zuidwesten. Deze brachten een ondanks alles nog steeds zomers weertype met zich mee. Onder een afwisseling van Cumulus, Stratocumulus en Stratus fractus liep het kwik op naar een aangename 26,3 graden en er viel geen neerslag meer. De wind was op sommige momenten vrij pittig en haalde snelheden tot 29,0 km/h uit het west- noordwesten, om 's avonds weer te gaan liggen. Met een dagtotaal van 0,4 mm bracht het onweer weing goed nieuws voor de slinkende watervoorraden.
Het was nog steeds erg zwoel bij temperaturen die niet beneden 15,7 graden zakten en een half bewolkte hemel. Deze bewolking bestond uit Cirrostratus, Stratocumulus castellanus en Altocumulus waardoor het er allemaal erg onstabiel uitzag. De buien die vandaag zouden vallen werden vooral in de oostelijke landshelft verwacht, maar kort na de middag bleken deze voorspellingen niet helemaal waterdicht te zijn. In Malderen kwam het immers tot krachtige stortbuien en zelfs in het uiterste westen van het land viel aardig wat neerslag die echter uit gewone regen bij een klassieke Nimbostratuslucht bestond. Wat onweersactiviteit betreft hadden de voorspellingen het wél bij het juiste eind want in de oostelijke landshelft is het inderdaad her en der tot onweer gekomen. Het zware werk moest echter voorbij de landsgrenzen gezocht werden waarbij het er vooral in het westen van Duitsland erg vurig aan toeging. Naast dit alles waren ook de temperatuursverschillen indrukwekkend waarbij het uiterste westen met moeite voorbij 20 graden raakte terwijl het in de Kempen nog tot 33 graden werd. Malderen bevond zich duidelijk nog net in de warme lucht want de maxima haalden er 28,1 graden. Tegen de avond werd het alsnog erg fris bij een naar het zuid- zuidwesten draaiende tot 20,9 km/h halende wind maar van neerslag was er ondertussen geen sprake meer. Hiervan hebben we gelukkig nog een royale 6,8 mm kunnen verzamelen tijdens de stortbuien die zich kort na de middag voordeden.
Na een ijzige nacht waarbij het afkoelde tot 7,4 graden en in Nederland plaatselijks zelfs het vriespunt in zicht kwam, zagen we het daglicht terugkeren onder een heldere, diepblauwe hemel. Hierin ontwikkelden zich stapelwolken, maar in tegenstelling tot gisteren ontwikkelden ze zich niet meer tot forse exemplaren. Ze spreidden zich slechts op beperkte schaal uit waardoor de bewolkingsgraad op vrijwel geen enkel moment boven 4/8 uitkwam. De wolken werden tijdens de namiddag schaarser en kleiner en het werd opnieuw fraai zomerweer bij maxima van 22,4 graden. De wind beet zich echter nog steeds in het koude noorden vast waardoor het vooral in de schaduw wel eens fris durfde aan te voelen. Gelukkig bleven de snelheden beperkt tot 27,4 km/h. In het noordoosten van Nederland zagen we dan weer een heel ander weertype opduiken dat zich kenmerkte door Stratusbewolking, motregen en maxima beneden 15 graden. Deze herfstachtige kilte breidde zich tegen zonsondergang over de hele Benelux uit al bleef de sombere bewolking gelukkig achterwege. We sloten opnieuw af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het was vanochtend tamelijk zacht met wat sluierwolkjes en in het westen Altocumulus undulatus velden die bij het koufront verderop horen. Niettemin was het droog en rustig terwijl het kwik is uitgekomen op 14,6 graden. Tijdens de voormiddag werden er Cumuluswolkjes gevormd die beperkt bleven qua afmetingen maar zo talrijk werden dat ze het de zon knap lastig maakten. Ondertussen kwam er vanuit het westen ook Cirrostratusbewolking binnendrijven die geleidelijk dikker werd. Dit proces werd kort na de middag een halt toegeroepen en we zagen toen hoe de Cumuluswolken zich uitspreidden tot Stratocumulusvelden. Niet meteen een gemakkelijke opgave voor de zon om daarlangs haar weg naar Malderen te vinden, maar gelukkig schoot het kwik haar te hulp om de Vlaamse bevolking middels maxima van 24,8 graden alsnog van een zomerachtig gevoel te voorzien. Bovendien was de wind erg zwak met slechts 25,7 km/h uit het zuidwesten als uitschieter. Tegen de avond waren er castellanus structuren te zien in de Stratocumulusvelden en daar waar een opklaring overbleef ontwikkelden zich forse stapelwolken die alles een zeer onstabiel uitzicht gaven. Niettemin konden we het vandaag droog houden (0,0 mm) en de vochtige tropenlucht zorgde later voor een mooie en sfeervolle zonsondergang bij zeer comfortabele terrasjestemperaturen.
Ondanks de plotse afkoeling die de stortbuien gisterenavond meebrachten, is de temperatuur onmiddellijk daarna gestagneerd en bleef het kwik zowat de ganse nacht rond 15 graden schommelen. Op deze manier werd het dan toch nog een zwoele en drukkende zomernacht, wat niet in de laatste plaats door de met vocht bezwangerde atmosfeer kwam. De constant gebleven temperatuur hebben we aan een dikke laag Stratus, Stratus fractus, Altocumulus en Altostratus bewolking te danken. Niet meteen een ideale cocktail om stralend zomerweer mee te maken, en we zagen dan ook hoe het met tussenpozen verder regende terwijl de temperatuur nog steeds constant bleef. In de loop van de voormiddag ging het zelfs weer harder regenen en zagen we het water op sommige momenten met bakken naar beneden komen. Pas na de middag werd het weer droger en kwam het slechts tot sporadische regen of motregen uit een somber Stratus wolkendek. Het neerslagtotaal stagneerde op 6,8 mm en geen enkele motregenbui slaagde erin om daar nog iets aan toe te voegen. Omstreeks 14H30 werd de lucht opeens veel helderder waardoor eerst de zichtbaarheid in horizontale richting spectaculair toenam en vervolgens het Stratus wolkendek wat ging openbreken. De zon kwam er weer bij en we zagen nu een mix van Stratocumulus, Cumulus en Stratus fractus voorbijdrijven. In de hogere luchtlagen vonden we Cirrostratus en Altostratus bewolking waarbij deze laatste vanuit het noordwesten weer dikker leek te worden. De opklaringen werden dus meteen in hun bestaan bedreigd al waren het uiteindelijk de laaghangende Stratocumulusvelden die alles overnamen en de avond dus somber maakten. Na verloop van tijd ging het uit de nieuwe bewolking terug regenen, maar de hoeveelheden waren niet meetbaar en de neerslag was van korte duur. De bewolking raakten we echter niet meer kwijt zodat we de dag in erg sombere omstandigheden eindigden. Het koelde nauwelijks af in deze omstandigheden, en hoewel we nu pas een eind in de polaire lucht zaten werden de minima vanochtend reeds genoteerd met 14,8 graden door waterkoeling uit de regenvlagen toen. De grootste windvlagen kwamen eveneens rond die tijd voor uit overwegend zuidelijke richtingen. De nieuwe luchtsoort was dan ook alleen aan de maxima te herkennen die met 19,1 graden een stuk lager waren dan gisteren.
Dankzij de bewolking was het vanochtend een stuk zachter dan we gewoon zijn (geworden) met 12,1 graden. De sluierwolken zijn grotendeels weer opgelost en de dag begon dus zonnig ondanks de aanwezigheid van een paar Stratocumulusveldjes. Overdag werd er Cumulus gevormd, maar deze bewolking was veel minder talrijk en een stuk kleiner van omvang dan de afgelopen dagen. De zon had er dus weinig moeite mee en het warmde snel op tot we maxima van 28,9 graden haalden. Deze temperaturen konden we aflezen bij een zeer zwak, nauwelijks voelbaar briesje dat meestal uit west- zuidwestelijke richtingen kwam. Op het einde van de namiddag waren de stapelwolken op een microscopisch exemplaar na volledig opgelost en hing er naast een paar Cirruswolken en de zon bijna niets meer. De warmte bleef tijdens de avond goed hangen en ondanks een korte opleving van de wind omstreeks 20H was het dan ook voor het eerst sinds lang weer aangenaam toeven op de terrasjes en rond de pluviometers die 0,0 mm aangaven.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.