Vandaag kregen we een zomerdag met herfstallures te verwerken. terwijl de temperaturen het op een juni onwaardige 11,1 tot 18,9 graden hielden nam de reeds overvloedige bewolking verder toe en volgden er enkele korte momenten met neerslag. De wind haalde nog 29 km/h en deed het guur aanvoelen terwijl naar de avond toe er zelfs wat motregen begon te vallen, veel stelde dat allemaal echter niet voor, de neerslag was niet meetbaar. Na deze episode van miezerige motregen lijkt het weer wat op te klaren, maar alles wijst er op dat we nog meer regen tegoed hebben voor vanavond en vannacht. Morgen zouden er dan nog wat buitjes kunnen volgen terwijl de temperaturen gelukkig weer wat winst zullen boeken, woensdag zou het zelfs 25 graden kunnen worden, maar of dit een zonnige zomerdag wordt valt zeer te betwijfelen.
Tijdens de vroege ochtenduurtjes werd de Malderse bevolking zachtjes gewekt door het zwoele gerommel van enkele donderslagen. De ijle vederwolkjes van gisterenavond bleken plaats gemaakt te hebben voor een zware en dreigende onweerslucht die geleidelijk onze richting uitkwam. Volgens radio en televisie heeft dat ding reeds de hele nacht lelijk huisgehouden in het westen van het land met neerslaghoeveelheden tot 130 mm terwijl we het hier nog droog hielden. Lang duurde het echter niet of de eerste regendruppels raakten de bodem en in een minimum van tijd bevonden we ons middenin een kleine zondvloed. De neerslagintensiteit liep op tot 96,0 mm/h en na een hele reeks buien die het Malderse weerstation geselden bleek het dagtotaal te zijn opgelopen tot 26,0 mm. Nadien koelde het onder sombere laaghangende bewolking af tot 15,1 graden terwijl het vanochtend niet kouder werd dan een krappe 18 graden tegenover de maximumtemperatuur van 19,0 graden maar uiteindelijk hebben brede opklaringen 'savonds het kwik weer naar een ruime 17 graden gestuwd; op dit moment is het zelfs bijna helder. Het koufront blijft morgen nog een poos net ten oosten van ons zwabberen waardoor we een eerder wisselvallig weerstype zullen kennen en op woensdag zou de bijhorende depressie zich in een wurgende greep rond België kronkelen waarbij in de buik van de depressie vrij zachte maar onstabiele lucht wordt aangezogen, resulterend in een erg buiig weertype. Er wordt oa door het GFS onweer berekend boven onze streken, maar doordat de lifting en CAPE - waarden erg ongunstig blijven zal dit onweer vooral van dynamische factoren afhangen en dus weinig aktief zijn. Wellicht blijft het bij gewone regenbuien met een losse donderslag ertussen.
Enkele veldjes met Altocumulus castellanus en Altocumulus floccus die goudgeel kleurden in het zachte licht van de eerste zonnestralen, lieten al meteen doorschemeren dat ons zomerweer bedreigd wordt. Een blik op de satellietbeelden bevestigt dit: vanuit het zuiden rukt een thermische depressie op in de richting van Malderen terwijl ten westen van ons regenzones aktief zijn die zich een weg doorheen de hogedrukbarricade trachten te forceren. Het betrof slechts een waarschuwing want de wolkenvelden verdwenen al snel en wat volgde was opnieuw een zonovergoten, tropische dag waarbij de temperaturen nog een stapje hoger zetten. We haalden na een zwoele ochtend van 16,6 graden nu een zinderende 34,1 graden terwijl geregeld wat ijle Cirrusbewolking voorbijdreef. Na de middag vormde zich wat Cumulusbewolking maar deze vormde (nog) geen bedreiging, wat we dan niet kunnen zeggen van een mesoscaled systeem dat zich boven Frankrijk vormde en reeds haar dichte aambeeldbewolking tot over Malderen gestuwd heeft. De onweersaktiviteit is er ondertussen weer uit en op het moment dat dit verslag aan haar race over de electronische snelweg begint, kijkt de Malderse bevolking toe hoe steeds dikker worden Altostratus vanuit het zuidwesten het luchtruim inpalmt en de radarbeelden blauw oplichten door de lichte tot matige neerslag die zich enkele kilometers van dit weerstation bevindt. Voorts werd deze dag gekenmerkt door een oostelijk windje tot 16,1 km/h en het neerslagtotaal van 0,0 mm.....waar in extremis nog flink wat verandering in kan komen.
De dag begint opnieuw veelbelovend met brede opklaringen en met dotjes Cumulus fractus omgeven bergtoppen. Doorde regen van gisteren zijn deze tevens voorzien van een extra poederlaagje van verse sneeuw. Naarmate de zon begint te klimmen, vertoont de bewolking steeds onstabielere trekjes doordat deze weer volumineuzer wordt en er na een tijdje aambeeldvormige toppen verschijnen van volwassen buien. De eerste exemplaren bereiken al snel de glooiende omgeving van St. Moritz en ze bestaan uit regen die naarmate de buien de revue passeren geleidelijk overgaat in korrelhagel, gemengd met smeltende sneeuw. De heldere poollucht zorgt tussendoor voor bijzonder aantrekkelijke, diepblauwe opklaringen. Naar de avond te begint de buienmolen weer te sputteren en wordt het terug droger terwijl de opklaringen breder worden. Resterende buiencomplexen in de verte weten er in combinatie met de overige wolken, bergtoppen en ondergaande zon opnieuw de juiste sfeer in te brengen tijdens de avond. Ondanks het turbulente vertoon van de wolken was dit terug een onweersvrije dag.
Tijdens de nacht is de vochtige atmosfeer een ideale voedingsbodem gebleken voor Stratusbewolking die vanochtend over grote delen van het Vlaamse binnenland uitgespreid lag. Aanvankelijk was dit een zeer laaghangende, flinterdunne wolkenlaag die het midden hield tussen Stratus undulatus en Stratocumulus terwijl daarboven wat Stratocumulus floccus hing, maar de bewolking werd dikker en leverde ons ruim een uur kil en herfstachtig weer op. Gelukkig ging de bewolking daarna over in Stratus fractus die op haar beurt tot Cumulus mediocris transformeerde (mooiweerswolkjes dus) en ruimte liet voor mooie, brede opklaringen en aardig wat zon. De Stratocumulus floccus was echter nog steeds zichtbaar en gaf aan dat de atmosfeer wat onstabiel was. Dit werd even later bevestigd door de radarbeelden die een kluwen van regen- en onweersbuien toonden boven Nederland. Terzelfdertijd kwam een depressie vanuit het zuidwesten onze kant op, en deze zorgde ervoor dat de atmosfeer stabieler werd door warmelucht- advectie in de hoogte. De buien boven Nederland konden zich hierdoor niet meer uitbreiden naar België en te Malderen bleef het dan ook rustig en droog terwijl de temperatuur zonder alteveel weerstand te ondervinden, kon oplopen van 12,1 naar 25,1 graden. Doordat de zuidwestenwind nu beperkt bleef tot 19,3 km/h was dit best wel een zomers ogend weersbeeld. Later op de avond verdwenen de stapelwolken geleidelijk en kwam er sluierbewolking opzetten die in het zuidwesten overging in dikkere Altostratus en Altocumulusvelden. Daarachter kleurde de lucht echter weer blauw, waardoor duidelijk werd dat het slechts bij 'gedreig' zou blijven. Het neerslagtotaal blijft dan ook beperkt tot 0,0 mm.
De grootste hitte mag dan wel zijn verdreven, aan warmte en zonneschijn ontbrak het ons ook vandaag zeker niet. Vanochtend was er nauwelijks bewolking te zien, en konden we minima van 13,8 graden optekenen. Het warmde vervolgens al snel op terwijl er wat stapelwolkjes werden gevormd die echter bescheiden bleven qua volume en aantal. Na de middag bracht dit alles ons op hoogzomerse maxima van 29,1 graden terwijl de zuidwestenwind ons weinig verkoeling bracht met haar snelheden tot 12,9 km/h. Naar de avond toe werden de bovenluchten een beetje melkachtig en verscheen er fijne Altocumulusbewolking. Deze zorgde later voor bijzonder fraaie kleureneffecten in het warme avondlicht terwijl de fijne ribbelstructuur van de bewolking ook meer dan de moeite waard was. Het warmte werd goed vastgehouden waardoor we dit alles bij aangenaam zachte avondtemperaturen konden aanschouwen. Hoe mooi dit er ook mag uitzien, de bewolking gaf duidelijk aan dat we geleidelijk in onstabielere luchtmassa's terechtkomen. Het zou dus best wel eens kunnen dat het neerslagtotaal morgen een stuk meer dan die 0,0 mm van vandaag zal bedragen.
Het was vanochtend heerlijk koel bij minima van 15,3 graden terwijl het erg luchtig aandeed met een fraaie, blauwe zomerlucht met wat Cirruswolkjes erin. Dit bleef voor een groot deel van de voormiddag het geval waarna er wat stapelwolken gevormd werden. Deze hadden echter nauwelijks gevolgen en we hooefden dan ook niet op extra neerslag te rekenen. Tijdens de namiddag ging het opnieuw erg drukkend aanvoelen in de zon, bij temperaturen die opliepen tot 27,4 graden. De stapelwolkjes werden hierbij kleiner en we waren nu volledig afhankelijk van dat west- zuidwestelijke briesje tot 29,0 km/h wat de koeling betreft. Tijdens de avond was het eventjes volledig helder, maar vanuit het noordwesten trok een klein wolkenbandje over dat uit Altocumulus undulatus bestond. Veel last kregen we hier niet mee, integendeel, het zorgde net voor een subliem kleurenspel bij zonsondergang toen deze wolkjes oranje oplichtten. De wolken trokken weg naar het oosten en het werd opnieuw helder waardoor het redelijk afkoelde en we het neerslagtotaal van 0,0 mm in erg kille omstandigheden opmaten.
Zoals verwacht kregen we vanochtend opnieuw met erg lage minima van 7,7 graden af te rekenen terwijl er in Nederland plaatselijk temperaturen rond het vriespunt werden gemeten op de grasmat. Er volgde een mooie zonnige episode, waarna plots Stratocumulusvelden binnendreven vanuit het noordwesten. De afzonderlijke wolkencompartimentjes waren erg groot en hadden veel weg van gewone stapelwolken, maar dan veel talrijker en zeer dicht op elkaar. Dat de zon het hierdoor moeilijk kreeg was natuurlijk te verwachten, maar gelukkig loste de bewolking nog voor de middag weer volledig op. Daarna werden er 'echte' stapelwolken gevormd die eveneens vrij snel oplosten door advectie uit een naderend warmtefront(je). De rest van de namiddag en avond verliep in heldere omstandigheden met uitzondering van een paar Cirrusvelden die voor de zon geen enkele betekenis hadden maar voor de rest een erg fraai uitzicht opleverden. Er stak een zacht noord- noordoostelijk briesje tot 19,3 km/h op terwijl de temperaturen opliepen tot 24,9 graden, een heel verschil met het noorden van Nederland waar men opnieuw niet voorbij 15 graden raakte met Stratusbewolking en motregen. Ook de avond verliep aangenaam zacht al koelde het na zonsondergang alsnog vrij snel af waardoor we nog lang niet van een zwoele zomeravond konden spreken. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm onder een nog steeds heldere hemel.
Het was vanochtend erg zacht maar niet al te zwoel bij minima van 18,3 graden. Het was zwaarbewolkt met Altostratus en Stratocumulusbewolking en dit weertype hield tot laat in de voormiddag aan. Daarna kwamen we in een zone met brede opklaringen terecht waarin stapelwolken werden gevormd die flink uitgroeiden. Er waren ook wat Altocumulus veldjes aanwezig en het werd drukkend warm bij maxima van 28,3 graden. Het luchtruim oogde vriendelijk en wekte niet de indruk dat we met een onstabiele atmosfeer te maken hadden. Tot er in het westen opeens een dreigende wolkenmuur opdoemde die langzaam maar zeker onze richting uitkwam. De bewolking bestond er uit een chaotische mix van Altocumulus, Cirrus densus, Cumulus congestus en Stratocumulus en er waren een aantal buien in verscholen die aanvankelijk westelijk voorbijtrokken. Maar het duurde niet lang voordat er in onze aanvoerrichting eveneens buien ontstonden die bijzonder hevig waren en voorafgegaan door een aantal nabije blikseminslagen Malderen overspoelden. De koele lucht was reeds een half uur voor de buien over Malderen gaan uitstromen en zorgde voor rukwinden tot 25,7 km/h uit het zuiden terwijl het kwik in een oogwenk zakte naar een twintigtal graden. De eerste neerslag was opvallend licht met slechts wat druppels, maar halverwege de bui kwam het tot intense, wolkbreukachtige regenval die haar hoogtepunt pas op het einde van de bui bereikte. Opvallend was dat de onweersactiviteit er toen al lang weer uit was. De outflow van de bui genereerde een imposante whale's mouth die erg ongebruikelijk aan de achterkant van de bui zat. Daarna verscheen er in het westen een lange rolwolk die aan een enorme snelheid naar het oosten trok, daar plots tot stilstand kwam en op minder dan een minuut tijd ontwikkelde tot een massieve wolkenmassa. De oostelijke helft van het luchtruim werd nog lange tijd beheerst door de wegtrekkende bewolking van de bui terwijl de rest werd ingenomen door Altocumulus, Cirrostratus en Stratocumulus die zich veel trager voortbewogen en op grotere hoogte hingen dan de eerdergenoemde rolwolk. Het neerslagtotaal bleef door een storing onbekend.
Het was vanochtend nog steeds zwaarbewolkt, maar er waren kleine opklaringen te zien tussen de Stratus fractus wolken die de neiging hadden om over te gaan in een soort van Cumuluswolken. Met minima van 14,9 graden was het zeker niet koud, en het was ook erg rustig wat door de bijna windstille condities voor wat nevelvorming zorgde. De opklaringen werden eerst breder zodat er een fraaie zomerdag in het verschiet leek te liggen, doch na een tijdje kwam er steeds meer Stratusbewolking binnendrijven waardoor we onder een somber een grijs wolkendek gevangen kwamen te zitten. Deze bewolking bleef het grootste deel van de tijd hangen met slechts wat sporadische opklaringen ertussen. Vooral rond de middag knapte het weer in beperkte mate op en kon het nog opwarmen tot 21,4 graden terwijl een erg zwakke zuidwestenwind stond. Er hingen nu vooral stapelwolken (Cumulus mediocris) en Stratocumulus velden. Naar de avond toe nam de bewolking weer toe (steeds dikkere en dreigend ogende Stratus bewolking) en ging het uiteindelijk zelfs regenen al waren de hoeveelheden zeer beperkt en niet eens meetbaar (0,0 mm). Na 20H30 werd het weer droog maar de bewolking bleven we houden waardoor de afkoeling slechts in een langzaam tempo gebeurde.
Het was erg zwoel vanochtend bij minima van 14,5 graden en we werden opgewacht door brede opklaringen. In de diepblauwe lucht waren echter talloze velden Altocumulus floccus bewolking te zien, en dat was al een eerste teken dat het nog maar net op gang gekomen zomeropstootje spoedig de nek zou omgedraaid worden. De wolkenvelden werden steeds talrijker en de Altocumulus velden kregen steeds meer de neiging om aaneen te klitten tot dikke en gesloten lagen Altostratus bewolking. Hier had de zon natuurlijk een hele klus aan om nog een wegje tot in Malderen te vinden wat uiteindelijk niet meer wilde lukken. Gelukkig was daar nog de tropische luchtaanvoer die ervoor zorgde dat het ook zonder zon erg warm werd met maxima van 28,4 graden. Wind stond er nauwelijks en door het vocht en de bewolking kreeg de atmosfeer een erg broeierig karakter. Als er al een zuchtje voelbaar was, kwam dat meestal uit zuidwestelijkerichtingen. Naast wolken was er ook regen die in de vorm van buien vanuit het zuiden het land binnentrok. Erg veel stelden deze buien niet voor maar op het einde van de namiddag slaagde een losse buiencel zich middenin een uitgestrekt wolkendek boven Vlaanderen tot een onweersbui te ontwikkelen. De bui ontwikkelde zich uit een groepje flinke stapelwolken die zich in het zuiden aftekenden, waaronder vervolgens een indrukwekkend neerslagscherm verscheen. De bui trok echter rakelings ten oosten van Malderen weg waardoor we slechts een paar druppels meekregen. Wat we dan weer wel kregen was een forse windvlaag die koele lucht uit de bui tot over het weerstation liet uitstromen. Hierdoor was de zwoele warmte eventjes verdreven maar zodra de bui een eindje verder naar het noordoosten was getrokken viel de wind weg en hing er opnieuw een klamme warmte. In het westen van het land vonden we nog meer buien terug die er plaatselijk voor flinke wolkbreuken en heel wat onweer zorgden. Deze buien trokken echter niet verder landinwaarts waardoor we ervan gespaard bleven en de droogte dus bleef verderduren (dagtotaal: 0,0 mm). De bewolking bleef zowat de ganse avond hangen en bestond vooral uit Stratocumulus, Cirrostratus, Altostratus en wat Cumulus.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.