Deze morgen zag het er allemaal nog veelbelovend uit voor de mooi weer - liefhebbers, en niemand zou op het eerste zicht vermoeden dat er nattigheid boven ons hoofd hing. Naarmate de voormiddag vorderde kwam de hoge en middelhoge bewolking dan steeds meer opzetten, maar uiteindelijk duurde het nog tot na 14H30 eer de eerste druppels neerploften. Het was inderdaad een uit de kluiten gewassen regenzone die als een occlusie voorbijtrok en zo 10,6 liter regen over ons uitkieperde. Vooral het koufrontgedeelte van de occlusie was best pittig met een neerslagintensiteit die opliep tot 39,8 mm/h. Bij dit alles heeft de wind zich weer volop kunnen uitleven met stoten tot 27 km/h uit het NO. De temperaturen waren best nog aardig met 23,5°C max. en 12,7°C minimum. Omstreeks 18H30 is het weer helemaal opgeklaard doch op het moment dat dit verslag wordt klaargestoomd voor online publicatie is er net ten zuiden van de Frans - Belgische grens onweersaktiviteit te zien op de radarbeelden. Het kan dus best zijn dat we vandaag nog niet verlost zijn van de nattigheid.
Wie er vandaag vroeg genoeg bij was, kon nog net de zon zien verdwijnen achter oprukkende bewolking kort nadat ze was opgegaan. Een depressie die vanuit het noordwesten kwam aanzetten trok met haar kern dwars over België en het geoccludeerde front dat rond deze kern draaide bracht ons een flinke plens regen onder een voortdurend sombere en betrokken hemel. Velen zullen het amper geloven dat het niet zo veraf in Nederland de ganse dag overwegend zonnig bleef dus de weersverschillen op korte afstand waren hallucinant. Nadat de kern was doorgetrokken wat gepaard ging met een korte periode van volledige windstilte, brak echter ook hier de zon erdoor, maar ondertussen was het al bijna avond en is er al 9,6 mm neerslag naar beneden gekomen. Ook nu ontwikkelen zich enkele stevige buien in de alles behalve stabiele lucht nabij de kern al bleef Malderen tot nu toe buiten schot. Met temperaturen tussen 11,5 en 17,7 graden bleef het erg fris voor de tijd van het jaar al bleef de wind gelukkig vrij kalm met maximaal 21 km/h uit het zuidwesten. Wisselvalligheid met buien en lokaal een donderslag blijft ook morgen troef, al zouden we dan de zon meer te zien moeten krijgen waarna tegen het weekend ook de temperaturen aardig kunnen oplopen. Aanvankelijk werd er ook dan buiig weer voorspeld met de passage van een afgesnoerd hoogtelaag dat voor destabilisatie zou zorgen, maar het ding zou meer ten zuidoosten van ons afzakken richting Middellandse Zee waardoor de buiigheid zeer beperkt zal blijven, hierbij zijn de grootste kansen op een bui al dan niet met onweer, uiteraard voor het zuidoosten van het land, op zondagvoormiddag, terwijl de rest van het land een redelijke kans maakt om het dit weekend droog te houden.
Tijdens de eerste helft van de dag kregen we uitgebreid de gelegenheid om op adem te komen na de uitbundige zonneschijn en zomerwarmte waar we de voorbije dagen aan werden blootgesteld. De zon had zich immers verborgen achter een dikke laag Stratusbewolking. Op het eerste zich zag het er erg kil en herfstachtig uit, maar de temperatuur die afgelopen nacht niet lager dan 17,1 graden daalde, bracht ons meteen weer een beetje in zomerstemming, naast het feit dat we van neerslag gespaard bleven. De wolken moesten we tot halverwege de namiddag dulden alvorens ze open scheurden en de zon lieten doorkomen. Zonnig en stabiel weer zat er echter niet aan te komen want vrijwel onmiddellijk vormde zich een groepje buien dat op miraculeuze wijze levend tot in Malderen is geraakt. Aan de droogte kwam dan ook meteen een einde door die 6,4 mm vers hemelwater, terwijl er ook een aantal bliksemontladingen zichtbaar waren. Tijdens het onweer koelde het ook flink af: voor de bui kon het kwik nog 24,7 graden halen en een uurtje later doken we weer onder de twintig graden. Breder wordende opklaringen deden vervolgens hun intrede ondanks de passage van een zwak koufront, terwijl de zuidwestelijke wind die overdag nog 20,9 km/h haalde weer ging liggen.
De terugkeer naar huis vangt aan onder een heldere hemel doch naarmate de trein Basel nadert, krijgen we steeds meer af te rekenen met Altocumulusbewolking en deze breidt zich daarna verder uit tot het bijna betrokken wordt. Onder deze wolkenlaag hangen ook wat stapelwolkjes en er was in de opklaringen ervoor ook wat Cirrus te zien. Gelukkig neemt de bewolking na een poosje weer af en halverwege het traject Basel - Keulen schiet er nog voornamelijk stapelbewolking over. De lucht is een beetje onstabiel, wat te merken is aan de erg grote afmetingen van de stapelwolken, maar met buien of iets dat daar op lijkt worden we niet geconfronteerd. De stapelwolken maken bij het binnenrijden van België plaats voor Cirrus spissatus bewolking die vanuit het zuidwesten komt oprukken, maar uiteindelijk neemt de bewolking niet veel meer toe en kunnen we genieten van een erg sfeervolle en kleurrijke zonsondergang bij het naderen van de thuisbestemming.
Met een volledig betrokken hemel en ondanks de vrij zachte temperaturen die waren uitgekomen op 14,6 graden, oogde het weersbeeld te Malderen vanochtend niet bepaald zomers. De bewolking bestond nu uit Stratocumulus stratiformis en Stratocumulus castellanus waarbij deze laatste reeds deed vermoeden dat we nog het een en ander aan vochtige produkten mochten verwachten. De eerste levering kwam er kort voor de middag in de vorm van gewone regen, en na de middag zorgde toenemende convectie ervoor dat de bewolking Cumuliform werd. Voordeel hiervan waren de talloze opklaringen en fraaie, blauwe luchten daarin waarbij de zon regelmatig aan bod kwam, maar de keerzijde (voor de meesten toch) waren de felle buien die zich ontwikkelden en vergezeld gingen van felle rukwinden en onweer. Van dat onweer was er in Malderen niet veel te merken, maar de rukwinden stalen des te meer de show met snelheden tot 49,9 km/h uit het zuidwesten. De opklaringen zorgden ervoor dat het kwik nog kon oplopen naar 19,3 graden. Tijdens de late namiddag en avond kregen we de zwaarste buien te verwerken op deze locatie en deze gingen gepaard met indrukwekkende en fotogenieke wolkenformaties die een beetje aan een klassieke voorjaarslucht in maart of april deden denken (voor zover die hier nog klassiek kunnen genoemd worden). Rond zonsondergang verdwenen de statige buienwolken en kwam er vanuit het westen Stratocumulus lenticularis en Stratocumulus stratiformis binnengedreven waardoor het weersbeeld er ongeveer uitzag als vanochtend, maar dan met iets meer opklaringen. Het buiengeweld bleek vandaag 3,6 mm neerslag te hebben opgeleverd.
Het was vanmorgen weer een diepblauwe lucht met wat Stratus fractus waarin we het daglicht zagen weerkeren. Van de gisteren besproken buienlijn was niet veel te merken, want de omgeving lag er nog steeds droog bij. De buien hebben ons dus gemist, en enkel de koelte heeft ons (een beetje) weten te bereiken met minima die naar 14,1 graden zijn geslonken. De aangevoerde lucht was door de nabijheid van de depressiekern nog steeds onstabiel, en aldus werd er weer een poging gedaan om de Malderse vegetatie van drinkwater te voorzien. De buienwolken schoten als paddenstoelen uit de grond en een eerste buienlijn deed Nederland aan met heel wat onweer en wateroverlast. Vervolgens kwam dan België aan de beurt waar tijdens de namiddag eveneens een aantal pittige buien werden gevormd die onderandere Brussel op een heus waterballet trakteerden. Te Malderen was het omstreeks 14H ook goed prijs, en kwam het water met bakken naar beneden tegen een indrukwekkende intensiteit van 156 mm/h. Dat het watertekort grotendeels werd tenietgedaan is duidelijk, maar de door rukwinden en slagregens omgegooide bloempotten en planten was de prijs die we ervoor moesten betalen. De stortbui ging gepaard met onweer (of er hagel bijzat is niet duidelijk) en werd 's avonds gevolgd door nieuwe buien die echter een stuk lichter waren. De voorlaatste die omstreeks 19H30 de revue passeerde had nog wat licht onweer bij zich, maar het waren toen vooral de sublieme wolkenluchten die opvielen. In combinatie met de diepblauwe hemel vormde dit net als gisteren een mooie compensatie voor de voorjaarsluchten waarvan we dit jaar nog niet veel hebben kunnen genieten. De wind die overdag nog snelheden tot 38,6 km/h uit het zuidwesten haalde zwakte af, en dat is maar goed ook want met maxima van 22,0 graden was het vandaag niet erg warm te noemen. Een licht regenbuitje bij zonsondergang bracht het uiteindelijke dagtotaal op 8,8 mm.
Er waren vanochtend nog steeds Altocumulusvelden te zien, maar het oogde niet meer zo spectaculair als gisterenavond. De opklaringen zijn breder geworden en het koelde dan ook gemakkelijk af tot 9,1 graden. Vooral de sluierwolken waren nu erg schaars geworden zodat de lucht diepblauw kleurde en de zon weinig moeite had om het flink te laten opwarmen. Dit resulteerde in zomerse maxima die 28,5 graden haalden terwijl er opnieuw subtropische lucht werd aangevoerd met snelheden tot 22,5 km/h uit het west- zuidwesten. De Altocumuluswolken moesten het na de middag eveneens ontgelden waardoor de hemel een zuiderse aanblik kreeg. Liefhebbers van wolken en koelere temperaturen hoefden echter geen eindeloze dagreizen te maken, want aan de kustgebieden zag het er een stuk minder zomers uit. Aan de voorzijde van een actief koufront is immers een wolkenband onstaan dat in haar lengte voorbijtrekt en vooral in de noordelijke en noordwestelijke delen van Nederland voor een zwaarbewolkt tot betrokken weersbeeld zorgde. Een blik op de satellietbeelden bevestigde dit, waarbij het schrille contrast met België opviel waar geen enkel spoor van bewolking te zien was. Vanop de begane grond waren vanuit Malderen wel een paar ijle sluierwolkjes te zien, die met veel moeite konden worden opgemerkt. Later verschenen er opnieuw Altocumulusveldjes die net als gisteren weer voor erg fraaie uitzichten zorgden. Maar deze keer konden we ze bij ruimschoots zachtere temperaturen aanschouwen die slechts met grote moeite onder 20 graden zakten na zonsondergang. Hoewel deze wolkjes met het eerdergenoemde koufront te maken hebben, bleef het droog en konden/moesten we alweer afsluiten met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Uitgestrekte Stratocumulusvelden en warme zonnestralen zorgden voor een erg sfeervol begin van de dag. Het was niet al te fris bij minima van 13,8 graden en er was ook voldoende ruimte voor brede opklaringen. Zodra de zon op krachten was gekomen, werden er buien gevormd die zich in lijnen gingen schikken en vanuit het zuidwesten het land veroverden. Tussen deze buienlijnen door werden er opvallend weinig stapelwolken gevormd en kregen we dus ononderbroken zonneschijn, maar uiteindelijk raakte het grootste deel van het luchtruim alsnog dichtgesmeerd door uitspreidende Stratocumulus en Altocumulusvelden. De buien waren in brussel erg pittig, maar ze waren niet erg tuk op een Malders bezoekje waardoor het dagtotaal onvermurwbaar op 0,0 mm bleef steken. Tijdens de late namiddag werd er komaf gemaakt met de Stratocumulusvelden en kregen we terug een wat vriendelijker weertype. Warmer dan de 23,7 graden kort voor de middag werd het echter niet. De wind draaide hierbij naar het zuid- zuidwesten en haalde snelheden tot 35,4 km/h en in het westen van het land arriveerde de volgende buienlijn reeds waardoor het uit die hoek al snel opnieuw buienmeldingen regende. In Malderen duurde het tot na middernacht voordat deze storing ons bereikte zodat het dagtotaal niet meer werd aangevuld.
Ook vandaag kregen we met dreigende wolkenluchten af te rekenen, maar toch brak er een stabiele periode van enkele uren aan. Het was hierin dat we de dag begonnen met koelere minima van 14,8 graden. Daarna zagen we de stapelwolken uitspreiden tot laaghangende Stratocumulusvelden en leek het alsof we niet voor buien hoefden te vrezen. Daarna ontstonden er terug breder wordende opklaringen en de stapelwolken die daarin ontstonden konden we maar beter in het oog houden want deze groeiden wél uit tot buien. De meeste buien ontstonden in Frankrijk en tegen het einde van de namiddag ontstonden er twee grotere buienclusters waarvan eentje boven west- Vlaanderen trok en een andere rakelings ten westen van Malderen voorbijscheerde. Ze werden gevoed door nog steeds erg zachte lucht die opwarmde tot 23,9 graden en valwinden langs de buien waren goed voor de maximale windsnelheid van 30,6 km/h uit het zuid- zuidwesten. Het west- Vlaamse exemplaar bleek redelijk wat onweer aan boord te hebben en zorgde voor wateroverlast met neerslagtotalen die opliepen tot boven 50 mm op een paar uur tijd. Het andere exemplaar had ook veel regen aan boord maar onweer zat er nauwelijks op. Voor Malderen bleef het beperkt tot een mals zomerregentje dat uiteindelijk goed was voor een dagtotaal van 3,6 mm. Dit regentje hield voor de rest van de avond aan al werd het afgewisseld met enkele drogere perioden waarin het hooguit lichtjes motregende.
Het was vanochtend een stuk zachter bij minima van 14,1 graden en alweer beloofde de heldere, blauwe lucht er vandaag weer iets moois van te maken. Een belofte die ook werd nagekomen, want het warmde snel op en tijdens de namiddag werd er een net geen tropische 29,9 graden opgetekend. In tegenstelling tot gisteren werden er nu helemaal geen stapelwolkjes meer gevormd en kon de zon dus ononderbroken schijnen. Voeg daar ook nog eens een hooguit zwakke noordenwind toe en alles was compleet om er een geslaagde zomerdag van te maken. Tijdens de late namiddag dreven er wel een paar sluierwolkjes binnen terwijl de condensatiesporen van vliegtuigen niet meer (volledig) oplosten al was hiermee zowat alles gezegd. De avond verliep aangenaam warm zonder dat het echt zwoel aanvoelde dankzij dat luchtige noordelijke briesje dat droge landlucht aanvoelde. Neerslag vonden we natuurlijk niet terug in de pluviometer (0,0 mm) en ook de komende dagen lijkt er geen regen van betekenis meer in te zitten als we de weermodellen mogen geloven ...
Het was vanochtend lichtbewolkt met Cirrostratus in het zuidwesten en een paar verspreide losse wolkenflarden. De minima zijn op 11,9 graden uitgekomen en de omgeving lag onder een gouden gloed van duizenden dauwdruppels. De Cirrostratus bewolking breidde zich in de loop van de voormiddag uit vanuit het zuidwesten en werd hierbij dikker waardoor het fraaie intermezzo maar van korte duur leek te zijn. Maar op een gegeven moment werd deze wolkenlaag niet meer dikker en klaarde het weer op in het zuidwesten. De zon bleef ondanks alles gewoon verderschijnen waardoor we toch nog een erg fraaie zomerdag konden bijschrijven. Op geringere hoogte waren er de hele tijd mooiweerswolken te zien (Cumulus) die tegen het einde van de namiddag toch nog flinke afmetingen kregen en erg talrijk werden. Tot buien kwam het niet en de temperaturen waren aangenaam met 24,2 graden terwijl er een zwakke zuidenwind stond. Naar de avond toe werd er terug Cirrostratusbewolking aangevoerd die deze keer scherp overging in Altostratus in het zuidwesten met flinke Cumuluswolken ervoor. Door het tegenlicht zag dit er dreigender uit dan het was en leek er onweer in te zitten maar uiteindelijk was dit het begin van een droge maar betrokken avond met Altostratus translucidus bewolking. Na zonsondergang begon het wel te druppelen maar deze neerslag was niet meetbaar en nauwelijks voelbaar dus we sloten zeer af met 0,0 mm. Door de bewolking bleef het wel aangenaam zacht tot in de laatste uurtjes
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.