Chaseverslag 13-08-2015: Bust en daarna bingo! (11 pics)
Bericht van: RemcoF (Amstelveen) , 16-08-2015 22:29
Donderdagavond 13 augustus. Al dagenlang zag het er
naar uit dat dit een mooie avond zou worden voor de
onweersliefhebbers. De modellen waren run na run
veelbelovend. Dus begon het voorwerk hier zodra
de werkdag er rond 14u30 op zat. Er was ontwikkeling
in Frankrijk en rond 16u zaten er in Noord Frankrijk
flink pittige onweersbuien. 3 uur later zaten
de buien echter pas halverwege België. Er zat totaal geen vaart in in Noordelijke richting. Nu werd het toch wel spannend, niet in de laatste plaats omdat
ik niet op nachtonweer zat te wachten omdat de wekker
alweer om 3u30 zou gaan. Vrijdag moest er gewoon gewerkt worden.
Toch in het achterhoofd dat volgens zowel Harmonie
als Hirlam het westelijk deel van de buien in de 2e
helft van de avond versneld naar het noorden zou gaan
bewegen. Rond 20u45 was daar nog niet veel van te zien, wel trokken de buien de Noordzee op. Modellen
kunnen er wel eens ietsje naast zitten dus gokte ik
erop dat het boven zee noordwaarts zou gaan bewegen
dus ik stapte in de auto richting Zandvoort.
Bij het tankstation langs de A9 nog even snel wat
proviand voor onderweg ingeladen en hup weer verder.
In Haarlem aangekomen sloeg toch de twijdel even toe,
dus ik schoot een parkeerplaats op en checkte nog
even de radarbeelden. En ja hoor, de buien trokken nu,
flink versneld, over het westen van het land Noordwaarts. Zandvoort zou onhaalbaar worden voor mij
als ik nog mooie foto's wilde maken. Dus snel weer omgedraaid en de snelweg op om richting de McDonalds bij Schiphol Oost te gaan. Daar kan je sinds enige tijd ook prima staan als chaser nu de busbaan met storende lantaarns verwijderd is. En onweer boven Schiphol kan erg mooi beeld opleveren natuurlijk!
Bij Schiphol aangekomen was het inmiddels goed
donker geworden en in de verte flitste het aan
1 stuk door. De adrenaline schoot door het lijf
heen en opeens besefte ik dat er een monster van
een shelf te zien was! Snel statief en camera
geintalleerd en foto's maken! De shelf had haast
want paste niet eens meer helemaal in beeld helaas.
Toch een mooi gezicht zo boven Schiphol, en de
lichtvervuiling kwam nu eens een keer van pas in
plaats van dat het stoorde (foto 1). Een enkel
verdwaald druppeltje was soms voelbaar en toen zag
ik opeens verderop op de luchthaven stofwolken
omhoog vliegen. Met een ruisend geluid kwam
dat snel dichterbij en ineens stonden ik en de
andere mensen die er waren midden in een stormachtige
wind. Ik kon nog net mijn statief vastpakken voordat
die omwaaide, geluid van weg- en omwaaiende dingen
bij de McDonalds was hoorbaar en even verderop kon
iemand zich nog net aan een paal vastgrijpen voordat
hij zelf omwaaide. Bizarre momenten waren dat.
Zo plotseling als de wind was opgestoken was deze ook
weer zo goed als verdwenen. Relatieve stilte overheerste en de camera werd weer richting Schiphol gedraaid. Nu was het tijd voor bliksemfoto's!
Oeps, toch niet, want daar was de regen al. Dikke druppels, maar niet echt intensief. Dat verbaasde mij,
want de radarbeelden leken toch plensbuien in petto te hebben zojuist? Wegens de regen de auto maar
ingedoken en primitief door het voorraam en de ruitenwissers heen dan maar proberen foto's te maken.
Maar waar was die intensieve bliksem toch opeens
gebleven? Slechts een enkele flits was over de luchthaven te zien (foto 2, ja, zwaar bewerkt, sorry daarvoor
) terwijl het ten westen van Schiphol nog
wel even goed doorging. De radarbeelden gaven de verklaring. De intensieve pitten waren westwaarts afgebogen en trokken nu in WNW richting naar de Noordzee. Wat een bust zeg!
Nou, dan maar rustig aan richting huis. Wel met een omweg, want ik moest toch even de frustratie van deze
bliksem-bust laten bezinken en de radarbeelden gaven geen reden meer om nog iets te verwachten. Via de
N201 richting Uithoorn en bij Nes ad Amstel nog even uitgestapt. In de verre verte was een sporadisch weerlicht te zien laag aan de horizon dus wachten was geen optie. Het zat zo ver weg dat ik niet eens de radar heb bekeken.
Verdergereden en via Ouderkerk wilde ik naar huis rijden in Amstelveen. Een vreemd gevoel maakte zich van mij meester: Ik moest en zou toch even de Middelpolder inrijden en daar even stoppen. Dus zo geschiedde. Net naast de waterzuivering (oh wat ruikt dat niet lekker) stapte ik uit de auto en tot mijn verbazing zie ik nog geen 10 seconden later al een CG omlaagschieten. Het was inmiddels 23u30 maar dit kon
ik toch niet voorbij laten gaan. Dus alles weer opgesteld en hup, foto's maken. De trekrichting van deze onweersbui leek perfect. Hij zou ruim langstrekken en volgens de radar zou ik het nog droog gaan houden ook. Een minuut of 20 lang kon ik mij naar
hartelust uitleven op deze onweerspit. De intensiteit
was niet heel hoog, maar de ontladingen waren werkelijk prachtig (foto's 3 t/m 8)
(De prachtig gevorkte bliksem op foto 8, het duurde ruim 20 seconden voor de donder er was! De basis moet dus behoorlijk hoog hebben gezeten!)
Zelden heb ik een dergelijk fraaie serie zo mooi
scherp weten vast te leggen!
En of het allemaal niet op kon, toen deze bui
buiten beeldbereik was kwamen de volgende er in het zuiden alweer aanzetten. Deze gaven ook mooie CG's maar nog op te grote afstand. Ik heb er wel foto's van
maar die vallen allen in het niet bij de foto's van de eerdere bui. En toen begon het verderop te ruisen en vanuit het niks stond ik van wat licht gedruppel
in een ware wolkbreuk. Gelukkig stond de camera opgesteld onder de achterklep van de auto. Een voorzorgsmaatregel die al meermalen zijn nut bewezen heeft. Echter de grillige situatie van het weer deze
avond maakten het verstandiger toch maar de auto in te duiken. Aangezien het zowat middernacht was was
het eigenlijk ook de hoogste tijd om naar huis te gaan. De wekker zou immers over 3 en een half uur weer
afgaan.
Toch, thuisgekomen kon de chaser in mij niet rusten.
De radarbeelden gaven dan ook geen reden tot rusten.
De deur weer uitgaan op donderdag om deze tijd was
geen optie (oh! Waarom was het geen vrijdagavond??)
Dus de hele handel maar opgesteld op het balkon waar ik nog een paar mooie crawlers en CG's vast wist te leggen (foto's 9 t/m 11) maar geen van allen zo mooi als de serie die ik in de Middelpolder mocht schieten.
Nu was de klok inmiddels de 1 uur gepasseerd dus moest ik echt mijn bed induiken. Nog minder dan 2,5 uur slaap te gaan. Nou ja... slaap?
Soms waren de bliksems zo fel dat ik er weer van
wakker schoot. En net toen ik dieper in slaap sukkelde
werd mijn dochter wakker en vertelde mij dat het 'begon te onweren'. Die had dus al flink wat gemist!
2u15 Was het. Nog een klein uur om te slapen.
Ja, dus niet. Even na 3 uur brak de oorlog los hier
in de buurt. Nou ja, geen echte oorlog, maar de klappen onweer klonken werkelijk alsof er bommen ontploften in de straat. En dat steeds op <1 seconde
na een steevast zeer felle bliksem.
Al met al was het na eerst een bust toch nog een prima chase geworden, met ondanks de korte nacht toch een onweer om niet snel te vergeten. En na zo weinig slaap verliep de werkdag van 5.00 tot 17.30 toch nog verrassend goed. En toen 's avonds toch nog weer op chase geweest, al viel die in het niet bij de chase
van donderdagavond. Onweer op >80km is toch net even anders dan onweer op enkele km afstand.
Hopelijk snel weer een mooie onweersnacht, maar dan
eens op vrijdag of zaterdagavond. Kan ik tenminste
eens echt losgaan
Gr, Remco
naar uit dat dit een mooie avond zou worden voor de
onweersliefhebbers. De modellen waren run na run
veelbelovend. Dus begon het voorwerk hier zodra
de werkdag er rond 14u30 op zat. Er was ontwikkeling
in Frankrijk en rond 16u zaten er in Noord Frankrijk
flink pittige onweersbuien. 3 uur later zaten
de buien echter pas halverwege België. Er zat totaal geen vaart in in Noordelijke richting. Nu werd het toch wel spannend, niet in de laatste plaats omdat
ik niet op nachtonweer zat te wachten omdat de wekker
alweer om 3u30 zou gaan. Vrijdag moest er gewoon gewerkt worden.
Toch in het achterhoofd dat volgens zowel Harmonie
als Hirlam het westelijk deel van de buien in de 2e
helft van de avond versneld naar het noorden zou gaan
bewegen. Rond 20u45 was daar nog niet veel van te zien, wel trokken de buien de Noordzee op. Modellen
kunnen er wel eens ietsje naast zitten dus gokte ik
erop dat het boven zee noordwaarts zou gaan bewegen
dus ik stapte in de auto richting Zandvoort.
Bij het tankstation langs de A9 nog even snel wat
proviand voor onderweg ingeladen en hup weer verder.
In Haarlem aangekomen sloeg toch de twijdel even toe,
dus ik schoot een parkeerplaats op en checkte nog
even de radarbeelden. En ja hoor, de buien trokken nu,
flink versneld, over het westen van het land Noordwaarts. Zandvoort zou onhaalbaar worden voor mij
als ik nog mooie foto's wilde maken. Dus snel weer omgedraaid en de snelweg op om richting de McDonalds bij Schiphol Oost te gaan. Daar kan je sinds enige tijd ook prima staan als chaser nu de busbaan met storende lantaarns verwijderd is. En onweer boven Schiphol kan erg mooi beeld opleveren natuurlijk!
Bij Schiphol aangekomen was het inmiddels goed
donker geworden en in de verte flitste het aan
1 stuk door. De adrenaline schoot door het lijf
heen en opeens besefte ik dat er een monster van
een shelf te zien was! Snel statief en camera
geintalleerd en foto's maken! De shelf had haast
want paste niet eens meer helemaal in beeld helaas.
Toch een mooi gezicht zo boven Schiphol, en de
lichtvervuiling kwam nu eens een keer van pas in
plaats van dat het stoorde (foto 1). Een enkel
verdwaald druppeltje was soms voelbaar en toen zag
ik opeens verderop op de luchthaven stofwolken
omhoog vliegen. Met een ruisend geluid kwam
dat snel dichterbij en ineens stonden ik en de
andere mensen die er waren midden in een stormachtige
wind. Ik kon nog net mijn statief vastpakken voordat
die omwaaide, geluid van weg- en omwaaiende dingen
bij de McDonalds was hoorbaar en even verderop kon
iemand zich nog net aan een paal vastgrijpen voordat
hij zelf omwaaide. Bizarre momenten waren dat.
Zo plotseling als de wind was opgestoken was deze ook
weer zo goed als verdwenen. Relatieve stilte overheerste en de camera werd weer richting Schiphol gedraaid. Nu was het tijd voor bliksemfoto's!
Oeps, toch niet, want daar was de regen al. Dikke druppels, maar niet echt intensief. Dat verbaasde mij,
want de radarbeelden leken toch plensbuien in petto te hebben zojuist? Wegens de regen de auto maar
ingedoken en primitief door het voorraam en de ruitenwissers heen dan maar proberen foto's te maken.
Maar waar was die intensieve bliksem toch opeens
gebleven? Slechts een enkele flits was over de luchthaven te zien (foto 2, ja, zwaar bewerkt, sorry daarvoor
) terwijl het ten westen van Schiphol nogwel even goed doorging. De radarbeelden gaven de verklaring. De intensieve pitten waren westwaarts afgebogen en trokken nu in WNW richting naar de Noordzee. Wat een bust zeg!
Nou, dan maar rustig aan richting huis. Wel met een omweg, want ik moest toch even de frustratie van deze
bliksem-bust laten bezinken en de radarbeelden gaven geen reden meer om nog iets te verwachten. Via de
N201 richting Uithoorn en bij Nes ad Amstel nog even uitgestapt. In de verre verte was een sporadisch weerlicht te zien laag aan de horizon dus wachten was geen optie. Het zat zo ver weg dat ik niet eens de radar heb bekeken.
Verdergereden en via Ouderkerk wilde ik naar huis rijden in Amstelveen. Een vreemd gevoel maakte zich van mij meester: Ik moest en zou toch even de Middelpolder inrijden en daar even stoppen. Dus zo geschiedde. Net naast de waterzuivering (oh wat ruikt dat niet lekker) stapte ik uit de auto en tot mijn verbazing zie ik nog geen 10 seconden later al een CG omlaagschieten. Het was inmiddels 23u30 maar dit kon
ik toch niet voorbij laten gaan. Dus alles weer opgesteld en hup, foto's maken. De trekrichting van deze onweersbui leek perfect. Hij zou ruim langstrekken en volgens de radar zou ik het nog droog gaan houden ook. Een minuut of 20 lang kon ik mij naar
hartelust uitleven op deze onweerspit. De intensiteit
was niet heel hoog, maar de ontladingen waren werkelijk prachtig (foto's 3 t/m 8)
(De prachtig gevorkte bliksem op foto 8, het duurde ruim 20 seconden voor de donder er was! De basis moet dus behoorlijk hoog hebben gezeten!)
Zelden heb ik een dergelijk fraaie serie zo mooi
scherp weten vast te leggen!
En of het allemaal niet op kon, toen deze bui
buiten beeldbereik was kwamen de volgende er in het zuiden alweer aanzetten. Deze gaven ook mooie CG's maar nog op te grote afstand. Ik heb er wel foto's van
maar die vallen allen in het niet bij de foto's van de eerdere bui. En toen begon het verderop te ruisen en vanuit het niks stond ik van wat licht gedruppel
in een ware wolkbreuk. Gelukkig stond de camera opgesteld onder de achterklep van de auto. Een voorzorgsmaatregel die al meermalen zijn nut bewezen heeft. Echter de grillige situatie van het weer deze
avond maakten het verstandiger toch maar de auto in te duiken. Aangezien het zowat middernacht was was
het eigenlijk ook de hoogste tijd om naar huis te gaan. De wekker zou immers over 3 en een half uur weer
afgaan.
Toch, thuisgekomen kon de chaser in mij niet rusten.
De radarbeelden gaven dan ook geen reden tot rusten.
De deur weer uitgaan op donderdag om deze tijd was
geen optie (oh! Waarom was het geen vrijdagavond??)
Dus de hele handel maar opgesteld op het balkon waar ik nog een paar mooie crawlers en CG's vast wist te leggen (foto's 9 t/m 11) maar geen van allen zo mooi als de serie die ik in de Middelpolder mocht schieten.
Nu was de klok inmiddels de 1 uur gepasseerd dus moest ik echt mijn bed induiken. Nog minder dan 2,5 uur slaap te gaan. Nou ja... slaap?
Soms waren de bliksems zo fel dat ik er weer van
wakker schoot. En net toen ik dieper in slaap sukkelde
werd mijn dochter wakker en vertelde mij dat het 'begon te onweren'. Die had dus al flink wat gemist!
2u15 Was het. Nog een klein uur om te slapen.
Ja, dus niet. Even na 3 uur brak de oorlog los hier
in de buurt. Nou ja, geen echte oorlog, maar de klappen onweer klonken werkelijk alsof er bommen ontploften in de straat. En dat steeds op <1 seconde
na een steevast zeer felle bliksem.
Al met al was het na eerst een bust toch nog een prima chase geworden, met ondanks de korte nacht toch een onweer om niet snel te vergeten. En na zo weinig slaap verliep de werkdag van 5.00 tot 17.30 toch nog verrassend goed. En toen 's avonds toch nog weer op chase geweest, al viel die in het niet bij de chase
van donderdagavond. Onweer op >80km is toch net even anders dan onweer op enkele km afstand.
Hopelijk snel weer een mooie onweersnacht, maar dan
eens op vrijdag of zaterdagavond. Kan ik tenminste
eens echt losgaan
Gr, Remco
Een geslaagde chase is pas compleet als je hem deelt