De warmte van gisteren is nog lang blijven hangen waardoor we vanacht ontwaakten bij ultrazachte temperaturen. Het werd uiteindelijk niet 'kouder' dan 18,5 graden. Naarmate de dag vorderde ging het echter stelselmatig bergaf met het weer door toedoen van een wolkenband die vanuit het zuidwesten naderde en opvallend sterk begrensd was tov de nog heldere hemel in het oosten. De restanten van een uitgemergelde onweershaard die gisteren flink tekeerging boven het zuidwesten van Frankrijk werden door deze band verzwolgen en het zootje bereikte Belgische bodem kort na de middag als een ordinaire regenzone. Malderen kwam kort daarna aan de beurt maar erg veel stelde het allemaal niet voor met die niet eens meetbare neerslag. De wolkenband of convergentielijn zal in de loop van de avond Belgie achter zich laten en de opklaringen schuiven weer volop binnen onder een zuidwestelijke tot westelijke wind die overigens tot 27 km/h aanspande vandaag. De maxima haalden nog net 22,0 graden en lijken de komende dagen weer een opmars te willen forceren waarbij temperaturen rond dertig graden halfweg volgende week zeker niet uitgesloten zijn. De kansen op neerslag blijven de ganse periode erg beperkt al is het niet uitgesloten dat de restanten van Katrina de weerkaarten na volgende week nog eens grondig zullen dooreenschudden...
De eerste dag van de meteorologische herfst begon... op zijn zomers. Er waren vanochtend reeds brede opklaringen aanwezig die samen met een portie zachte lucht landinwaarts trokken, hierbij slechts wat verspreide Altocumulus overlatend. Deze laatsten hadden echter een aantal typische onstabiliteits indicatoren onder hun hoede zoals Floccus en Castellanus varianten; en het slechte weer in de vorm van een koufront bleek dan ook niet veraf te zijn voor wie een blik op de satellietbeelden wierp. Het slechtere weer was ook voor ons bestemd maar alvorens ons hiermee op te zadelen, besloten de weergoden om ons nog een half dagje te verwennen met zonnig weer en aangename temperaturen die opliepen van 13,2 naar 24,3 graden. Het aandeel Altocumulus nam geleidelijk verder toe halverwege de namiddag maar dit werd niet echt als hinderlijk ervaren vermits ze met hun fraaie kanteelvormige structuren voor mooie tafereeltjes zorgden in het luchtruim en hierbij nog voldoende zonlicht doorlieten. De zachte temperaturen maakten overigens ook veel goed. Later, tijdens de avond werd het luchtruim boven Malderen echter volledig toegestopt en vielen er rond 18H een paar druppels (niet meetbaar). De rest van de avond bleef het echter droog terwijl er later zelfs weer opklaringen binnendreven vanuit het westen. Al bij al een vrij rustige dag, al wakkerde de zuidwestenwind later aan tot 27,4 km/h.
Na een erg fraaie ochtend ontwikkelden zich vandaag al vrij snel stapelwolkjes. Gelukkig waren er verschillende inversielagen aanwezig die het boeltje onder controle wisten te houden zodat het op geen enkel moment tot regen of buien kwam. Nog voor het einde van de middag spreidden sommige stapelwolkjes zich uit tot Stratocumulusveldjes die het startsein gaven voor een eerder zwaarbewolkte maar rustige namiddag waarbij af en toe nog een paar (kleine) opklaringen voorbijdreven. Door de noordwestelijke stroming (snelheden tot 25,7 km/h uit het noordwesten) had het kwik enige moeite om naar boven te klauteren, maar uiteindelijk lukte het nog om een redelijke 22,2 graden uit de brand te slepen. De minima waren overigens ook niet mis met 15,5 graden. Tijdens de avond dreven er nog steeds uitgestrekte Stratocumulusvelden voorbij en het feit dat deze niet verdwenen door het afzwakken van de zon tijdens de avond gaf reeds aan dat er frontale invloeden in het spel waren en we het hierdoor wellicht niet droog zouden houden komende nacht. Het bleef echter nog rustig tot het einde van dit etmaal waardoor we vandaag nog van een droge dag konden spreken met 0,0 mm als neerslagtotaal
Door de warme, goudgele gloed van de opkomende zon ingekleurde Altocumulus- en Stratocumulusvelden met daaronder wat Stratus fractus bewolking, wist deze ochtend meteen weer voor de goede stemming te zorgen. Dit gebeurde bij minimumtemperaturen van 15,8 graden. Na een tijdje begonnen de Strato/Altocumulusvelden in omvang af te nemen terwijl er meer Stratus fractus in het spel kwam. Deze ging later over in Cumulus onder invloed van de ondertussen weer op krachten gekomen zonnestraling. Ze waren hierbij echter iets te enthousiast in hun opwaartse bewegingen waardoor ze tegen een temperatuursinversie aanknalden en vervolgens uitspreidden tot nieuwe Stratocumulusbewolking. Vanuit het westen kwam inmiddels nog meer Stratocumulus opzetten en dit resulteerde al snel in een erg grijze en zonloze bedoening die voor een groot deel van de namiddag bleef aanslepen. Gelukkig (of jammer voor de planten die er ondertussen wegens watergebrek erg belabberd begonnen uit te zien) bleef het droog en werd de bewolking tijdens de vooravond weer aan flarden gescheurd door opklaringen die eveneens vanuit het westen kwamen opzetten. Helemaal helder werd het niet want de bovenlucht raakte geleidelijk bedekt met Cirrus en Cirrostratusbewolking, maar deze liet de verwarmende zonnestralen nog goed door zodat we alsnog maxima van 21,1 graden konden halen. Later op de avond werd het helemaal rustig doordat de zuidwestenwind met haar maximumsnelheden van 30,6 km/h ging liggen. Een laatste blik op de pluviometer brengt een dagtotaal van 0,0 mm neerslag aan het licht
Na een andermaal bijzonder frisse ochtend waarbij de minima op 8,8 graden zijn uitgekomen, volgde een vrij zonnige voormiddag. Op sommige plaatsen in Nederland werd grondvorst gemeten terwijl er zelfs een aantal meldingen van ijs- en rijpvorming binnenkwamen. De Stratocumulusveldjes die hier en daar voorbijdreven konden een nog sterkere afkoeling voorkomen terwijl de zwakker wordende herfstzon er alles aan deed om de thermische achterstand weer in te halen. Met succes, want tegen de middag konden we weer van aangenaam nazomerweer spreken bij maxima die uiteindelijk nog 20,6 graden haalden. Er stond opnieuw weinig wind met maximaal 16,1 km/h uit het noord- noordoosten. De thermiek was krachtig genoeg om net als gisteren stapelwolken te vormen, maar nu bleef het bij mooiweerswolkjes die hier en daar wat uitspreidden tot Stratocumulus. Naar de avond toe kwam er sluierbewolking opzetten die zich vooral in het westen consentreerde. Deze zorgde voor een bijzonder mooi sluitstuk van deze geslaagde nazomerdag dankzij de opvallend lange vezels waaruit de bewolking bestond. De stapelwolkjes hadden er duidelijk niet veel interesse in, en verdwenen prompt in het niets terwijl de sluierwolken geleidelijk overgingen in Altostratus translucidus. Een geduchte voorbode van slecht weer, maar volgens de radar en satelliet heeft ze deze keer (voor de Belgen) geen kwade bedoelingen en zal het neerslagtotaal van 0,0 zowel vandaag als de komende dagen een constante blijven.
Het onder ons doortrekken van een depressie zorgde gisteren voor sluierbewolking en vandaag voor de aanvoer van droge landlucht bij een naar het oosten ruimende stroming. Hierdoor werd het gevoelig warmer, maar doordat er in die droge lucht ook brede opklaringen zaten is het vanochtend nog flink afgekoeld met minima van 8,6 graden tot gevolg. De opklaringen waren zo breed dat er eigenlijk geen bewolking zichtbaar was, en zodra de zon goed en wel op krachten was gekomen werd het dan ook aangenaam nazomerweer bij temperaturen die opliepen naar 22,3 graden. Rond de middag werd er wat Cumulus humilis gevormd en als we de satellietbeelden mogen geloven was er vooral in Nederland nog veel stapelbewolking die zich uitspreidde tot Stratocumulus en dus omstandigheden die wat minder aan nazomer deden denken. Vooral de temperatuursverschillen op het T850 niveau waren indrukwekkend met een kleine 12 graden boven Malderen en amper 3 graden in het noordwesten van Nederland. In Frankrijk was het nog iets warmer maar vooral onstabieler want er kwamen flinke onweersbuien tot ontwikkeling waarvan de uitspreidende ijskappen tot in Malderen zichtbaar waren als Cirrusbewolking in het zuiden. De onweersbuien bleven waar ze waren dus verder dan deze sluierwolkjes kwam het niet, en er volgde een nogal aparte zonsondergang waarbij het luchtruim een nevelige, donkerrode schijn vertoonde. Het was redelijk zacht bij temperaturen die nog een tijdje boven 15 graden bleven steken, maar de lagere T850 waarden in Nederland vertaalden zich daar duidelijk in een snellere afkoeling waardoor het daar op sommige plaatsen reeds bij zonsondergang rond of beneden 10 graden was. Net als gisteren kunnen we weer een droge dag bijschrijven met een dagtotaal van 0,0 mm.
We bevonden ons vanochtend ten westen van het buiengebied waar diepblauwe luchten hun opwachting maakten. In het oosten van Nederland is het afgelopen nacht tot grondvorst gekomen, wat ook wel te verwachten was in de heldere poollucht waarin we terecht waren gekomen. Ook in Malderen waren de minima erg laag met 8,4 graden. In het westen verscheen er Cirrusbewolking uit een warmtefront dat in verzwakte vorm voorbijtrok. Met dit front zouden we de ganse dag te maken krijgen, al bleef het gelukkig bij sluierwolkjes. De zon was krachtig, de lucht bleef tussen deze ijle wolkenvezels azuurblauw en er ontstonden stapelwolkjes die erg klein bleven. Onder begeleiding van een west- noordwestelijk briesje tot 12,9 km/h liep de temperatuur op tot 22,2 graden en op het einde van de namiddag losten de stapelwolkjes weer op. De sluierbewolking was nu wat talrijker geworden wat garant stond voor een erg mooi ingekleurde zonsondergang. Neerslag is er vandaag uiteraard niet gevallen zodat we met 0,0 mm konden afsluiten als dagtotaal.
We bevonden ons diep in de polaire lucht, maar door de bewolking konden lagere minima dan 8,3 graden vermeden worden. Bewolking was er inderdaad, want het luchtruim was nu bedekt met Cirrostratus zodat we tegen een melkachtige waas aankeken. Hier en daar ging de bewolking over in Altostratus translucidus die de zon een matglas- aanblik gaf. Deze grijze wolkenlaag kon echter niet voorkomen dat er stapelwolkjes werden gevormd door zonne- instraling. Vooral na de middag was dit het geval om 's avonds weer over te gaan in de eerdergenoemde sluierbewolking. Er is dus niet veel veranderd doorheen de dag en de sluierwolken waren ook niet de voorbode van regen zoals dat gewoonlijk wel het geval is. Doordat we nog steeds in polaire luchtmassa's vertoefden moesten we het stellen met maxima van 19,8 graden en vooral tijdens de namiddag en vooravond erg veel wind uit west- noordwestelijke richtingen. We sloten, zoals wel verwacht kon worden, af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
De bewolking is tijdens de nacht volledig opgelost waardoor we het daglicht vanochtend in heldere omstadigheden zagen terugkeren. Een diepblauwe, zuiderse hemel maakte haar opwachting en even later deed de zon hetzelfde terwijl de 8,6 graden aanwijzende thermometer glinsterde van de ochtenddauw. Toch zou het zeker geen smetteloze zomerdag worden want er werden al snel stapelwolken gevormd die de neiging hadden om flink uit te groeien. Tegen de middag begon de atmosfeer echter te stabiliseren vanuit het westen waardoor de stapelwolken terug overgingen in onschuldige mooiweerwolkjes. Wel werd de diepblauwe kleur van de hemel fletser en verschenen er af en toe velden van Stratocumulus castellanus bewolking die deden vermoeden dat er nog steeds iets op til was. Voordat dit vermoeden bevestigd werd konden we genieten van een heel aangename nazomerdag waarbij het opwarmde tot 23,9 graden en het vooral de veel zwakkere west- zuidwestenwind was die de weerskwaliteit tegenover gisteren flink liet verbeteren. Omstreeks 18H30 was het dan tijd voor de eerdergenoemde bevestiging en doemde er opeens een dreigende, zwarte wolkenmuur op vanuit het westen. Als een reusachtige pletwals vergruizelde ze de nazomersfeer tot er niets van overbleef en er volgde een periode met somber en kil weer waarbij de bewolking uit Stratus en Stratocumulus bleek te bestaan. Tegen zonsondergang leek het weer wat op te klaren vanuit het westen, maar dit werd slechts gevolgd door een regenbui die gevolgd werd door nog meer buitjes die de rest van de avond kenmerkten. Het neerslagtotaal bleef desondanks beperkt tot een eerder bescheiden 0,3 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.