Vrijdag, 9 september 2011
De warme luchtmassa's die gisteren reeds voor een zwoele zomeravond op de Britse Eilanden zorgden, bereikten vanochtend uiteindelijk ook Malderen. We waanden ons opeens in de nevelige bergwouden van Borneo terwijl het nevelig en grijs was met af en toe lichte regen of motregen. De minima werden reeds kort na middernacht bereikt met 15,4 graden terwijl het bij zonsopgang al enkele graden warmer was. Vanuit het zuiden werd het geleidelijk droger terwijl de bewolking overging in Stratocumulus, maar een doorbraak van de opklaringen die men daarna zou verwachten is er niet gekomen. Er dreef immers weer Stratus fractus binnen tijdens de namiddag waaruit het af en toe zelfs nog lichtjes motregende. Wel bleef het overwegend rustig met een zwakke(re) west- zuidwestenwind tot 20,9 km/h en was het al iets warmer overdag bij maxima van 22,7 graden. Naar de avond toe werd het weer droog en kort na zonsondergang klaarde het dan alsnog uit vanuit het westen. We kregen nu bewolking te zien die het midden tussen Stratocumulus castellanus en Stratus fractus hield en de vochtige warme lucht zorgde voor een oogverblindend kleurenspel. Er volgde een bijzonder zwoele avond en nacht op waarbij het kwik nauwelijks onder 20 graden kwam ondanks de heldere sterrenhemel. Het laatste restje daglicht gaf uitzicht op sluierbewolking die net boven de westelijke horizon verscheen. We sloten af met een dagtotaal van 0,8 mm.
Zondag, 9 september 2012
Dankzij de open hemel was het vanochtend heerlijk koel bij minima van 10,1 graden. Ze mag dan misschien al wat later opkomen maar zodra het zover was deed de zon het bliksemsnel opwarmen en binnen de kortste keren konden we weer genieten van tropische temperaturen. Het voelde zeker niet plakkerig aan want de aangevoerde lucht was droog en er stond een luchtig briesje dat met snelheden tot 22,5 km/h uit het zuidwestenvoor wat verkoeling zorgde. Toch was de hemel niet strakblauw want tijdens de voormiddag was er veel Cirrusbewolking te zien en vooral boven Nederland nam deze bizarre vormen aan (dichte plukken Cirrus spissatus die op de satellietbeelden op onweersplukken leken maar dat in werkelijkheid niet waren). De vederige wolken verdwenen tegen de middag terug en toen werd het toch nog helder en strakblauw, een echte zuiderse hemel die aan mediterrane vakantiebestemmingen deed denken. Op het einde van de namiddag verschenen er terug sluierwolken, en deze keer zaten ze verpakt in een scherpbegrensde laag die zich in het westen ophield. Deze zou het begin van het einde van ons zomerweer moeten voorstellen, maar aan de voorzijde van de regenzones werd steeds warmere lucht aangevoerd waardoor het kwik in de late namiddag piekte op 30,3 graden. Daarna volgde een zwoele avond terwijl de bewolking zich langzaam over de rest van het luchtruim ging uitbreiden. Zonder veel erg voorlopig want de pluviometer stond nog steeds op 0 (sommige planten ook al) en de sterrenhemel werd op geen enkel moment aan het zicht onttrokken.
Maandag, 9 september 2013
Een combinatie van opklaringen en polaire lucht zorgde ervoor dat het vanochtend fris was bij minima van 9,7 graden. De bewolking bestond uit Altocumulus en Stratocumulusvelden die zich tegen een azuurblauwe lucht aftekenden, en waaronder zich na verloop van tijd stapelwolken gingen ontwikkelen. Dankzij de heldere lucht voelde het in de zon al snel aangenaam aan als ze scheen, en dit ondanks de lage maxima van 19,2 graden. Vanuit het westen werden ondertussen steeds meer Stratocumulusvelden aangevoerd en de stapelwolken gingen zich tot dezelfde wolkensoort uitspreiden. Het zag er soms dreigend uit en het raakte volledig betrokken. Na een tijdje begon het dan te regenen met zeer dikke druppels doch de regen hield niet zo lang aan en we evolueerden naar een droog en somber weertype waarbij de zon echter los door de wolken voelbaar was. Af en toe vielen er wat druppels maar het was wachten tot omstreeks 18H toen het ging motregenen en de bewolking weer dikker werd. De wind wakkerde aan en het kwik maakte een flinke duik waardoor we omstreeks 19H nog maar rond 13 graden zaten. Toch was de neerslag weinig overtuigend te noemen en ondanks de toenemende intensiteit naar middernacht toe kwamen we niet verder dan ongeveer 5 mm (exact dagtotaal onduidelijk).
Dinsdag, 9 september 2014
Ook vandaag was het helder met wat fletse kleuren terwijl het kwik op 8,6 graden is uitgekomen. Het zag er veel belovend uit en wie op de satellietbeelden keek zag dat we enorm veel geluk hadden, want Nederland was volledig bewolkt terwijl het in België helder was. De Nederlandse bewolking verscheen echter al snel in het noorden en later werden er overal stapelwolken gevormd die zich tot Stratocumulus uitspreidden. Er stak een ijzige noordenwind op en weg was de nazomersfeer. Gelukkig nam de bewolking na de middag weer wat af en volgde er een wat aangenamere episode waarin het opwarmde tot 21,3 graden. Dan nam de bewolking weer toe en ging de noordenwind weer onaangenaam kil aanvoelen. Tijdens de avond klaarde het weer op, maar daalde er al snel een bloedstollende kilte over ons heen die ons aan de polaire oorsprong van deze luchtmassa's herinnerde. Deze kilte trotseerden we dan nog een keer om het neerslagtotaal van 0,0 mm op te kunnen tekenen. Ondertussen konden we in de laatste schemering ten noorden van ons de rand van een uitgestrekt Stratocumulusveld ontwaren dat wellicht voor het sombere weer in Nederland verantwoordelijk was maar ons nog net miste.
Woensdag, 9 september 2015
Een hele mooie vriendelijke dag, met veel zon
De warme luchtmassa's die gisteren reeds voor een zwoele zomeravond op de Britse Eilanden zorgden, bereikten vanochtend uiteindelijk ook Malderen. We waanden ons opeens in de nevelige bergwouden van Borneo terwijl het nevelig en grijs was met af en toe lichte regen of motregen. De minima werden reeds kort na middernacht bereikt met 15,4 graden terwijl het bij zonsopgang al enkele graden warmer was. Vanuit het zuiden werd het geleidelijk droger terwijl de bewolking overging in Stratocumulus, maar een doorbraak van de opklaringen die men daarna zou verwachten is er niet gekomen. Er dreef immers weer Stratus fractus binnen tijdens de namiddag waaruit het af en toe zelfs nog lichtjes motregende. Wel bleef het overwegend rustig met een zwakke(re) west- zuidwestenwind tot 20,9 km/h en was het al iets warmer overdag bij maxima van 22,7 graden. Naar de avond toe werd het weer droog en kort na zonsondergang klaarde het dan alsnog uit vanuit het westen. We kregen nu bewolking te zien die het midden tussen Stratocumulus castellanus en Stratus fractus hield en de vochtige warme lucht zorgde voor een oogverblindend kleurenspel. Er volgde een bijzonder zwoele avond en nacht op waarbij het kwik nauwelijks onder 20 graden kwam ondanks de heldere sterrenhemel. Het laatste restje daglicht gaf uitzicht op sluierbewolking die net boven de westelijke horizon verscheen. We sloten af met een dagtotaal van 0,8 mm.
Zondag, 9 september 2012
Dankzij de open hemel was het vanochtend heerlijk koel bij minima van 10,1 graden. Ze mag dan misschien al wat later opkomen maar zodra het zover was deed de zon het bliksemsnel opwarmen en binnen de kortste keren konden we weer genieten van tropische temperaturen. Het voelde zeker niet plakkerig aan want de aangevoerde lucht was droog en er stond een luchtig briesje dat met snelheden tot 22,5 km/h uit het zuidwestenvoor wat verkoeling zorgde. Toch was de hemel niet strakblauw want tijdens de voormiddag was er veel Cirrusbewolking te zien en vooral boven Nederland nam deze bizarre vormen aan (dichte plukken Cirrus spissatus die op de satellietbeelden op onweersplukken leken maar dat in werkelijkheid niet waren). De vederige wolken verdwenen tegen de middag terug en toen werd het toch nog helder en strakblauw, een echte zuiderse hemel die aan mediterrane vakantiebestemmingen deed denken. Op het einde van de namiddag verschenen er terug sluierwolken, en deze keer zaten ze verpakt in een scherpbegrensde laag die zich in het westen ophield. Deze zou het begin van het einde van ons zomerweer moeten voorstellen, maar aan de voorzijde van de regenzones werd steeds warmere lucht aangevoerd waardoor het kwik in de late namiddag piekte op 30,3 graden. Daarna volgde een zwoele avond terwijl de bewolking zich langzaam over de rest van het luchtruim ging uitbreiden. Zonder veel erg voorlopig want de pluviometer stond nog steeds op 0 (sommige planten ook al) en de sterrenhemel werd op geen enkel moment aan het zicht onttrokken.
Maandag, 9 september 2013
Een combinatie van opklaringen en polaire lucht zorgde ervoor dat het vanochtend fris was bij minima van 9,7 graden. De bewolking bestond uit Altocumulus en Stratocumulusvelden die zich tegen een azuurblauwe lucht aftekenden, en waaronder zich na verloop van tijd stapelwolken gingen ontwikkelen. Dankzij de heldere lucht voelde het in de zon al snel aangenaam aan als ze scheen, en dit ondanks de lage maxima van 19,2 graden. Vanuit het westen werden ondertussen steeds meer Stratocumulusvelden aangevoerd en de stapelwolken gingen zich tot dezelfde wolkensoort uitspreiden. Het zag er soms dreigend uit en het raakte volledig betrokken. Na een tijdje begon het dan te regenen met zeer dikke druppels doch de regen hield niet zo lang aan en we evolueerden naar een droog en somber weertype waarbij de zon echter los door de wolken voelbaar was. Af en toe vielen er wat druppels maar het was wachten tot omstreeks 18H toen het ging motregenen en de bewolking weer dikker werd. De wind wakkerde aan en het kwik maakte een flinke duik waardoor we omstreeks 19H nog maar rond 13 graden zaten. Toch was de neerslag weinig overtuigend te noemen en ondanks de toenemende intensiteit naar middernacht toe kwamen we niet verder dan ongeveer 5 mm (exact dagtotaal onduidelijk).
Dinsdag, 9 september 2014
Ook vandaag was het helder met wat fletse kleuren terwijl het kwik op 8,6 graden is uitgekomen. Het zag er veel belovend uit en wie op de satellietbeelden keek zag dat we enorm veel geluk hadden, want Nederland was volledig bewolkt terwijl het in België helder was. De Nederlandse bewolking verscheen echter al snel in het noorden en later werden er overal stapelwolken gevormd die zich tot Stratocumulus uitspreidden. Er stak een ijzige noordenwind op en weg was de nazomersfeer. Gelukkig nam de bewolking na de middag weer wat af en volgde er een wat aangenamere episode waarin het opwarmde tot 21,3 graden. Dan nam de bewolking weer toe en ging de noordenwind weer onaangenaam kil aanvoelen. Tijdens de avond klaarde het weer op, maar daalde er al snel een bloedstollende kilte over ons heen die ons aan de polaire oorsprong van deze luchtmassa's herinnerde. Deze kilte trotseerden we dan nog een keer om het neerslagtotaal van 0,0 mm op te kunnen tekenen. Ondertussen konden we in de laatste schemering ten noorden van ons de rand van een uitgestrekt Stratocumulusveld ontwaren dat wellicht voor het sombere weer in Nederland verantwoordelijk was maar ons nog net miste.
Woensdag, 9 september 2015
Een hele mooie vriendelijke dag, met veel zon
Beter natte regen dan een droge wind
tm 2010 helaas 
Dank!