In het begin van deze dag keken we aan tegen bewolking die langzaam dominanter begon te worden, niettegenstaande er nog veel blauw zichtbaar bleef. Tegen de middag begon het ineens terug op te klaren, maar in de namiddag besloten ze hierboven dat het welletjes was met de opklaringen, en kwamen we opnieuw onder het gewolk terecht wat uiteindelijk resulteerde in regen die al snel intenser werd en vervolgens kregen we dan een aantal flinke buien over ons heen gespoeld waarbij de neerslagintensiteiten opliepen tot 27,4 mm/h. Na de passage van de buienlijn bleef het nog een poosje gezapig verder regenen waarna opklaringen vanuit het westen een felle regenboog tevoorschijn toverden en het vervolgens weer droog werd. De neerslagtotalen voor vandaag zijn met dit alles opgelopen tot 5,6 mm. De wind stond vandaag ook aardig in de kijker met rukwinden tot 47 km/h terwijl de temperaturen met 13,7 tot 20,8 graden vrij normaal waren voor de tijd van het jaar. Afsluiten deden we met een indrukwekkende zonsondergang waarbij de zon de onderkant van de wolken verlichtte en in combinatie met de nog steeds zichtbare regenboog een bizar effekt opleverde. Morgen zou eveneens een wisselvallig weerbeeld opleveren met normale temperaturen doch daarna zal het afkoelen en zullen vooral de nachten frisser worden. Bij dit alles kunnen we echter weer genieten van een iets rustiger en droger weertype.
De verwachte opklaringen konden ons reeds gisterenavond bereiken en weden door velen ervaren als een bevrijding van het sombere herfstweer waarmee we het grootste deel van de dag te kampen hadden. Voor het kwik was dit evhter een minder goede zaak want onder de nagenoeg heldere nachthemel kon het ongeremd verder afkoelen en het resultaat dat vanochtend op het display van het weerstation af te lezen viel, was dan ook navenant: slechts 8,9 graden. De zon kon overdag echter voor de nodige opwarming zorgen waardoor we alsnog 23,1 graden konden optekenen in de namiddag. Ze kreeg hierbij wat concurrentie van stapelwolkjes die zich rond de middag vormden maar ondertussen weer verdwenen zijn terwijl de hoge wolkensluiers overdag en de nevelslierten in de ochtend voor een fraaie omlijsting zorgden. De tot 16 km/h uithalende meestal veranderlijke wind hield de noordzeebewolking op veilige afstand en zal dat ook de komende vierentwintig uur doen, met als gevolg dat het komende nacht opnieuw aardig kan afkoelen onder de blote hemel. Vanaf donderdag zullen de lage wolken echter hun weg tot het Malderse weerstation terugvinden terwijl de restanten van ex orkaan Maria ons vanaf vrijdag zullen onderdompelen in overvloedige regen, gevolgd door een hele rits noordzeebuien die ons tot in het weekend zullen vergezellen.
Opnieuw werd het een nazomerdag van formaat, zij het dat er in het westen een band van Altocumulusbewolking te zien was die er in het zwakke ochtendlicht erg donker en dreigend uitzag maar eens het luchtruim met zonlicht doordrongen was, slechts een onschuldig dingetje bleek te zijn. De wolkenband zelf dan want ze was wel de voorbode van een heel wat minder 'onschuldig' weertype dat gelukkig slechts heel langzaam dichterbij komt door weerwerk van een krachtig hogedrukgebied ten oosten van ons. Het was erg zacht vanochtend met 15,5 graden en zo waren we reeds goed gelanceerd voor onze race naar hoogzomerse temperaturen, zij het dat het net niet tropisch werd met 29,1 graden. Niettemin zullen er ongetwijfeld niet veel over de kou geklaagd hebben. In never started as noob urself?de loop van de namiddag kreeg de atmosfeer wat onstabiele trekjes toen er erg forse stapelwolken tot ontwikkeling kwamen terwijl de zuid- zuidwestelijke wind verder aantrok tot 19,3 km/h, maar deze werden snel weer verdreven terwijl er vanuit het westen Cirrostratusbewolking kwam opzetten die op zich echter geen verdergaande gevolgen meer teweegbracht behalve dan het mooi inkleuren van de zonsondergang.
Deze ochtend zat het Malderse luchtruim alweer volgepakt met laaghangende Stratus en Stratocumuluswolken. Ze konden echter niet voorkomen dat het kwik aardig onderuit is gegaan met 6,4 graden. Tot het voortbrengen van regendruppels waren ze evenmin in staat. Halverwege de voormiddag verschenen er steeds meer opklaringen tot er opeens een wolkenloos gebied vanuit het noordoosten kwam binnenwaaien en we aldus voluit konden genieten van de zon. Tegen de middag was de zuidelijke helft van het luchtruim nog bedekt met Stratocumulusvelden, terwijl het wolkenloze gebied ondertussen echter onderhevig was aan convectiestromen zodat er zich snel stapelwolkjes ontwikkelden. Ononderbroken zonneschijn zat er vanaf dan ook niet meer in. Gelukkig was de luchtdruk hoog genoeg en de luchtaanvoer (16,1 km/h uit het oost- zuidoosten) vrij droog zodat de stapelwolkjes het erg bescheiden hielden en we gerust van een fraaie nazomerdag kunnen spreken. Het kwik steeg geleidelijk verder om in de late namiddag uit te komen op 21,6 graden. De stapelwolkjes namen reeds snel af in volume en aantal al werd de lucht geleidelijk wat neveliger en melkachtiger. Het bleef echter zonnig tot op het einde van de daglichtperiode en 's avonds moesten we onder een heldere hemel toezien en aanvoelen hoe het kwik weer een flinke duik nam naar hetgene dat morgenvroeg wellicht niet meteen comfortabele minimumtemperaturen zullen worden...
Hogedrukopbouw ten noorden van ons zorgde ervoor dat de stroming geleidelijk het oosten opzocht, en vermits we daar het koufront terugvinden dat ons gisteren belaagde, konden we de pluvialiteiten vandaag nog eens een keer overdoen. Hier in het uiterste westen van het land bleven we echter lange tijd op veilige afstand van het op haar stappen terugkerende front, en zo zagen we de dag beginnen met voornamelijk Altostratus en Altocumulusbewolking waar een zwak zonnetje door priemde. De bewolking ging over in Cirrostratus waaronder zich Stratus fractus ontwikkelde die vervolgens de neiging had om over te gaan in Cumulus (mooiweerswolkjes) terwijl de zon regelmatig aan bod kwam. Kort na de middag namen de Cumulus- achtige wolkjes flink toe in aantal terwijl het door de aanwakkerende wind erg kil ging aanvoelen, maar na korte tijd werd de bewolking opnieuw schaarser zodat we weer konden genieten van een lekkere portie zonneschijn. Dit bleef zo gedurende een paar uur maar naar de avond toe kregen we af te rekenen met dikker wordende Altostratusbewolking waarvoor (en achter) de zon al snel de duimen moest leggen. Na een poosje ging het hieruit lichtjes regenen maar echt veel stelde dit alles niet voor. Laat op de avond leek alles geleidelijk weer rustig en droger te worden. Te Malderen, waar de neerslag al rond of voor de middag moet zijn gearriveerd, werd 0,6 mm neerslag gemeten, dit bij temperaturen van 9,4 tot 18,3 graden en een noordwestenwind tot 17,7 km/h.
Het was weer even wennen toen we vandaag onder een zwaar bewolkte hemel ontwaakten. De temperaturen waren hierbij naar een ijzige 8,3 graden gedaald terwijl de bewolking uit Stratocumulus bestond. Toch waren er een paar opklaringen aanwezig, maar ook aan de neerslag werd gedacht, zij het dan op beperkte schaal. Er kwamen immers een aantal buitjes voorbijgedreven, die af en toe voor lichte regen of motregen zorgden. Nauwelijks voldoende om het stof te blussen, maar met die kille noordenwind met haar snelheden tot 22,5 km/h erbij waren zelfs die enkele regendruppels zeer goed voelbaar. Bij iedere bui ging de bewolking over in een mengeling van Cumulus congestus en Stratus fractus, gevolgd door een paar opklaringen die telkens vanuit het noorden kwamen binnengedreven. We kregen de hele dag door hetzelfde weerbeeld te zien, en het was voor het kwik dan ook een hele klus om zich op te werken naar de desondanks onderkoelde maxima van 18,4 graden. Tijdens de avond werd de Stratocumulusvbewolking dunner en was er een duidelijke windschering te zien waarbij lage Stratus fractus uit het noorden kwam binnegedreven terwijl de iets hoger gelegen Stratocumulus duidelijk aan een noordoostelijke stroming werd blootgesteld. Dit werd bij zonsondergang gevolgd door brede opklaringen die echter niet meer zullen worden opgemerkt door de ijlings naar binnengevluchte zomerliefhebbers onder ons. Hoe dan ook, de opklaringen zorgden slechts voor een versnelde afkoeling van de reeds erg kille atmosfeer. Toen we vervolgens het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden, waren heel wat landbouwers en tuinliefhebbers er weer een teleurstelling rijker op geworden.
We begonnen de dag voor de verandering eens in heldere omstandigheden, maar wie zich na de heerlijke avondkoelte van gisteren en de open hemel aan koudere polaire luchtmassas verwachte kwam bedrogen uit. De zon brandde meedogenloos en voor schaduw waren er enkel wat Altocumuluspartijtjes beschikbaar die later werden aangevuld met Cumulus fractus. De wolken losten in de loop van de dag op en het werd bijna helder. De temperaturen kwamen dan ook rond de 35 graden uit en hoewel de avond verkoeling bracht, was het ook dan nog steeds erg drukkend. We sloten af in heldere en rustige omstandigheden aan de baai van Nagasaki.
Op een paar Stratocumulusveldjes na was het vanochtend helder maar tamelijk fris bij minima van 12,1 graden. Tijdens de voormiddag dreven er meer wolkenvelden binnen en werd het tijdelijk somber, maar tegen de middag klaarde het weer op en kregen we een afwisseling van Stratocumulus en Cumulus te zien waarbij de zon weer wat nazomersfeer in de zaak wist te pompen. In de loop van de namiddag gingen de stapelwolken echter flink opbollen en toen de zon erachter wegdook voelde het best wel frisjes aan. De maxima van ... graden werden dan ook tussen twee stapelwolken in genoteerd. De wind kwam vooral uit west- zuidwestelijke richtingen en verkeerde nog steeds in een goede conditie met haar snelheden tot 35,4 km/h. Tijdens de avond loste de meeste bewolking op en koelde het razendsnel af waarbij we van geluk mochten spreken dat de wind weer afzwakte. Neerslag is er vandaag niet meer gevallen waardoor we konden afsluiten met een dagtotaal van 0,0 mm.
Tijdens het tweede deel van de nacht is het tot flinke stortbuien gekomen zodat de omgeving er vanochtend druipnat bijlag. Er stond geen wind en de afkoelende vochtige lucht zorgde dus voor nevel en mistbanken die een sfeervol uitzicht opleverden. De minima waren erg laag met 10,8 graden en vanuit het noorden dreven er regelmatig dikke wolkenvelden voorbij die uit Cumulus en Stratus fractus bestonden. Hierin zaten nog een aantal buien verscholen al zorgden deze niet meer voor bijkomende neerslag in Malderen. De lucht werd vervolgens stabieler al kunnen we dit niet meteen een goede zaak noemen daar de stapelwolken zich gingen uitspreiden tot Stratocumulus. Deze bedekten al snel een aanzienlijk gedeelte van het luchtruim (7/8) en met de noordelijke wind die snelheden tot 27,4 km/h haalde was dat niet meteen een gezellige ervaring. De maxima waren bescheiden maar toch nog redelijk met 20,3 graden. Toen de thermiek 's avonds afzwakte losten de stapelwolken en Stratocumulusvelden gedeeltelijk op. Wat ervan overbleef zorgde even later voor een buitengewoon indrukwekkende zonsondergang waarbij het leek alsof de Stratocumulus duplicatusbewolking die er toen hing uit een soort van plasma bestond dat vuurrood oplichtte. Deze kleuren deden van achter glas niet meteen vermoeden dat het venijnig snel afkoelde. De rest van de avond verliep rustig en droog waardoor het neerslagtotaal van 1,8 mm volledig aan de buien afgelopen nacht kon worden toegeschreven.
De gisteren besproken opklaringen zijn tijdens het tweede deel van de nacht in Malderen gearriveerd waardoor het nog aardig is afgekoeld en we op minima van 9,9 graden uitkwamen. De dag begon verder vriendelijk, maar de mix van Altocumulus, Cirrostratus (vooral in het westen) en Cumulus fractus beloofde niet veel goeds. Op de satellietbeelden was inderdaad een naderende regenzone te zien die gelukkig wel zwak was maar niettemin een flinke stempel op het weersgebeuren in Malderen zou drukken. Het begon al snel met lichte regen uit in Altostratus overgaande bewolking en vervolgens kregen we met laaghangende Stratuswolken te maken die voor de rest van de dag voor een druilerig weertype zorgden: het ene moment was het droog en het andere viel er motregen terwijl de bewolking een constante bleef. Tegen de avond kregen we te maken met subtropische lucht (warmtefront) waardoor het na zonsondergang net ging opwarmen bij maxima die pas tegen middernacht bereikt werden met 16,6 graden. De wind kwam hierbij uit overwegend westelijke richtingen en we sloten af met een neerslagtotaal van 4,6 mm.
(Zweden) De sluierbewolking en Altocumulusbanken zijn tijdens de nacht weggedreven naar het oosten, en nu hing de lucht vol met Stratus fractus bewolking waartussen een diepblauwe lucht te zien was. De bewolking had de neiging om over te gaan in een Cumulusachtige, gerafelde variant waarvan de toefjes geleidelijk verder uit elkaar gingen hangen zodat de zon steeds meer ruimte kreeg. Het voelde erg warm aan maar in de schaduw was het net verrassend fris waardoor het eerder aan een nazomertje in oktober deed denken, wat ook niet verwonderlijk is daar de seizoenen hier een maand voorop lopen. Ten zuiden van ons trok ondertussen een regenzone voorbij en dit resulteerde in heiige, melkachtige kleuren in die richting, en later ook wat Cirrus en Cirrostratus die we er konden waarnemen. Later kreeg de lucht overal een nevelige indruk, al losten de stapelwolken op om plaats te maken voor sluierbewolking. Deze wist de zonsondergang extra cachet te geven, zeker toen er in de nevelige lucht fraaie oranjetinten zichtbaar werden die zich mooi tegen de boreale wouden aftekenden. De rest van de avond verliep in rustige maar kille omstandigheden
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.