Net als gisteren keken we vanochtend aan tege een nagenoeg heldere hemel. In de loop van de voormiddag verscheen er weer hoge bewolking van het front dat nog steeds net ten oosten van ons heen en weer aan het golven is en aan wiens polaire zijde we ons bevinden. Na de middag verschenen er dan ook wat stapelwolkjes, maar deze konden de erg zonnige najaarsdag niet vergallen, en ook de wind was vandaag zo vriendelijk om ons even met rust te laten door niet hoger uit te komen dan 18 km/h. De temperaturen vonden we vandaag terug tussen 6,4 en 15,7 graden, wat voor de verandering nog eens vrij normale waarden zijn voor de tijd van het jaar. Op de grasmat kwam de vorstgrens echter al wat dichterbij met 3,3 graden als minimumwaarde. Op dit ogenblik is op de satellietbeelden een nieuwe wolkenpluk te zien die, eveneens voor de verandering, niets te maken heeft met het luie front ten oosten van ons en morgen het weerbeeld kwalitatief zal laten achteruitgaan naarmate de dag vordert. Dit zou tegen de avond resulteren in wat lichte neerslag waarbij de wind ons de rekening zal presenteren van het dagje rust dat ze ons vandaag gegund heeft.
Van de postfrontale buitjes bleven we in Malderen duidelijk gespaard want bij het ontwaken vanochtend lag het wegdek er nog steeds droog bij terwijl er overdag eveneens geen druppel meer gevallen is, en de pluviometer bevestigde dit door 0,0 mm aan te geven. Bewolking was er daarentegen wel, tijdens de ochtenduurtjes en een groot deel van de voormiddag hielden laaghangende grijze wolkenflarden ons in de ban en bij zonsondergang moesten we alweer tevreden zijn met een betrokken hemel. Doch in de tussenperiode was de bewolking zo vriendelijk om zich terug te trekken waardoor we toch nog een langdurige zonnige periode hadden waarbij slechts wat vederwolkjes en verspreide stapelwolkjes te zien waren. Het was trouwens alweer erg warm voor de tijd van het jaar met temperaturen tussen 13,1 en 19,7 graden, al stond er terug een vinnige westenwind met pieken tot 35 km/h die het warmtegevoel grotendeels teniet deed. Hoewel de wind ook morgen prominent aanwezig zal zijn ziet het er zeker niet slecht uit dankzij een aantal mooie opklaringen die voor ons gereserveerd zijn en temperaturen die moeiteloos de 20 graden zullen overschrijden. De komende dagen blijft het eveneens erg zacht al lijkt er in de meeste weermodellen toch een evolutie richting normale temperaturen merkbaar te zijn.
De opwarming die zich gisterenavond inzette, heeft zich in de loop van de nacht duidelijk verdergezet want vanochtend voelde het ronduit warm aan bij een exotische 16,9 graden. Het kwik liet het hier niet bij want onder de oververhitte luchtaanvoer warmde het verder op zodat we na de middag uitkwamen op een fabelachtige 23,1 graden. Om zo'n warme lucht tot bij ons te krijgen waren er echter windstoten tot 38,6 km/h nodig, met andere woorden er was best wel wat hinder voor degenen die gebruik maakten van kranten, kaarten en andere lichte voorwerpen in openlucht. De rest van het thermische werk werd door de zon overgenomen die in tegenstelling tot wat de pessimistische weerberichten deden uitschijnen, slechts beperkte concurrentie van middelhoge en hoge wolken te vrezen had. De Altocumuli zorgden hierbij voor fraaie uitzichten op het hemelse uitspansel terwijl de sluierwolkjes daar een mooie aanvulling op vormden. Het was natuurlijk de denken dat dit mooie liedje niet kon blijven duren en zo zagen we de bewolking aan het einde van de namiddag gevoelig toenemen vanuit het westen. De fraaie ribbel en golfpatroontjes bleven echter het luchtruim domineren terwijl de temperatuur goed op peil bleef. Toenemende onstabiliteit zorgde in de loop van de avond voor een licht regenbuitje, maar de neerslag was niet meetbaar en kort nadien waren er alweer sterren te zien tussen de bewolking door. De rest van de dag verliep rustig en droog al valt een buitje op het laatste moment van dit etmaal niet uit te sluiten. Voorlopig is het neerslagtotaal echter 0,0mm.
Met het zinnetje ' 's morgens grijs, 's namiddags grijs en 's avonds grijs' is deze dag heel eenvoudig samen te vatten, maar of het daardoor bij de meeste mensen geappreciëerd werd, is een andere zaak. Het kille weertype werd veroorzaakt door een uitgestrekt veld van Stratusbewolking dat zich over een flink deel van west- Europa heeft uitgespreid door de aanwezigheid van een hogedrukgebied boven onze contreien. Deze bevond zich de voorbije dagen ten noordwesten van ons maar is door een aanzwellende westcirculatie boven de oceaan onze richting uitgeduwd, en zal verder naar het zuidoosten worden gedreven. Met andere woorden, het saaie weertype zal gelukkig niet lang meer blijven duren. Wellicht wordt het echter van de regen in de drup terechtkomen, want vochtige zeelucht is in deze tijd van het jaar niet meteen een garantie voor een vrolijk weertype. Wat deze dag betreft, moesten we verder vrede nemen met temperaturen die zich tussen een voor de tijd van het jaar zachte 8,1 graden maar erg kille maximumwaarde van 10,5 graden ophielden. Dat er weinig wind stond met snelheden tot 11,3 km/h uit het noordoosten, is natuurlijk niet verwonderlijk. Ondanks de bewolking hielden we het de hele dag droog.
De weergoden deden al meteen enthousiast mee met de omschakeling naar het winteruur door ons een grijs en somber weertype aan te smeren. We zaten reeds vlakbij het koufront van de gisteren genoemde depressie waarbij we het warmtefront afgelopen nacht al voor de kiezen kregen. De bewolking bestond daardoor uit de gevreesde laaghangende Stratus, maar de uitbundig tekeergaande zuidwestenwind wist dit anders zo saaie weertype nog goed te kruiden met haar snelheden tot 40,2 km/h. Het koufront zelf liet alles maar over zich heen gaan en kwam pas op het einde van de namiddag op haar dooie gemakske voorbijgeslenterd waarbij het eerst met tussenpozen lichtjes motregende terwijl de neerslag langzaam maar zeker overging in matige regen die pas laat op de avond haar hoogtepunt bereikte met toch wel erg pittige, buiige regenvlagen. Vervolgens bleef het nog een hele tijd naregenen zodat het neerslagtotaal van dit etmaal pas tegen middernacht werd bereikt met 8,8 mm. De zachte lucht aan de voorzijde van het front zorgde voor redelijke temperaturen die tussen de 10,9 en 13,5 graden schommelden, al zullen velen dit niet zo ervaren hebben.
Uitgestrekte Stratocumulusvelden zorgden vanochtend voor een nogal grijzige start terwijl de minima nog meevielen met 11,0 graden. De bewolking werd geleidelijk dunner en we kregen wat zonnestraaltjes te zien in de nog steeds zwaarbewolkte hemel. Veel verder dan die vluchtige zonnestraaltjes is het echter niet gekomen, want er werd Stratus fractus en Cumulus gevormd die het reeds aanwezige Stratocumulusdek leken bij de voeden. De middag en namiddag verliepen dan ook in overwegend sombere omstandigheden terwijl de stapelwolken het voor elkaar kregen om er nog een licht buitje uit te persen halverwege de namiddag. Het bleef echter bij die ene bui en de aangevoerde lucht was nog steeds erg zacht waardoor de maxima opliepen tot 15,4 graden. De windsnelheden liepen bij dit alles op tot 32,2 km/h uit westelijke richtingen en deden de aangename zachtheid een beetje teniet. Tegen zonsondergang leken de dichte Cumulus en Stratus fractus wolken onder het Stratocumulusdek weer wat op te lossen, maar laatstgenoemde wist zich goed te handhaven waardoor we nauwelijks een glimp van de ondergaande zon konden opvangen. In tegenstelling tot gisteren konden we dankzij de bewolking weer genieten van een opvallend zachte avond waarbij de temperaturen rond de 14 graden bleven schommelen.
De luchttemperaturen zijn weliswaar positief gebleven met 0,2 graden als minima, maar aan de grond zaten ze er duidelijk flink onder daar de omgeving er weer witberijpt bijlag. Bij het doorbreken van de eerste schemering keken enkele onschuldige Stratocumulusveldjes neer op de ijzige wereld, maar gelukkig deed de zon daarna het zelfde. We leken dus gelanceerd te zijn voor een andermaal erg zonnige herfstdag, maar nog voor de middag vond het uitgestrekte Stratocumulusveld net ten noorden van ons dat het welletjes is geweest en kwam tussenbeide. Het werd grijs en kil en het kwik werd meteen tot staan gebracht op 10,4 graden. Het wolkendek was niet aaneengesloten waardoor we af en toe nog wat stukjes blauwe lucht zagen te voorschijn komen. Dit was vooral na de middag het geval, al kwamen we toen onder de invloed van een naderende regenzone. De opklaringen werden geleidelijk met Cirrostratus en Altostratus opgevuld waardoor we geen boodschap hadden aan het verdwijnen der Stratocumuluswolken. De regenzone deed er niettemin erg lang over om ons te bereiken want het duurde tot laat in de avond voordat het lichtjes ging regenen. Veel stroming zat er dan ook niet in de atmosfeer en het bleef zo goed als wind stil tot 's avonds toen de wind plots opstak en aanwakkerde tot 33,8 km/h uit het zuidwesten. Samen met de regenzone werd er een flinke teug warme lucht op Malderen losgelaten waardoor het in vergelijking met de voorbije dagen een ultra zachte avond werd met temperaturen rond 10 graden. De afwisselend lichte tot matige regenval bracht het neerslagtotaal op het einde van de avond op 1,4 mm.
Er hing opnieuw veel bewolking vanochtend, maar deze was erg onvoorspelbaar want het ene moment werd het bijna helder terwijl het enkele minuten later betrokken was en omgekeerd. Zoiets kon natuurlijk niet zonder een krachtige luchtstroming om deze wolken snel aan- en af te voeren, en er stond dan ook een flinke zuid- zuidwestenwind die met haar snelheden tot 33,8 km/h voor echte herfstsfeer zorgde. Deze voerde echter zachte lucht aan waardoor de temperaturen niet beneden 7,7 graden zakten. De voormiddag werd eveneens gekenmerkt door een snelle afwisseling van betrokken peroden (Stratus fractus) en nagenoeg wolkeloze momenten, en tussendoor kwam het opnieuw tot een aantal striemende regenvlagen. Na de middag bleken de opklaringen het pleit te winnen en konden we van langdurige zonnige perioden genieten met slechts wat Cumulus fractus en Cirrusbewolking. De temperaturen konden hierbij oplopen naar 15,4 graden al moesten we nog steeds rekening houden met de vlagerige wind. Tijdens de avond verscheen er in het zuidwesten Altocumulus en Cirrostratus bewolking die de voorbode van een nieuwe depressie is die momenteel boven Frankrijk aankomt. Veel hoeven we hier niet van te verwachten, want het nu nog actieve depressie zwakt snel af en zal wellicht enkel voor wat meer bewolking zorgen. De avond verliep verder lichtbewolkt en zacht bij temperaturen die rond 10 graden bleven schommelen. Het neerslagtotaal is ondanks de buien deze voormiddag blijven steken op 0,6 mm.
(Nieuw Zeeland) We begonnen de dag met veel Cirrostratus en Cirrusbewolking al hing er nog een aangename lentesfeer in Paihia ondanks de koele ochtend. De bewolking werd dikker met flink wat Altostratus erbij, maar plots verschenen er weer opklaringen waaronder Cumuluswolken werden gevormd. Het werd mooi lenteweer bij de rit naar Rotorua, maar het bleef erg koel en de heldere avond zorgde ervoor dat de afkoeling danig werd versneld na zonsondergang.
----
De dag nam weer een sombere start bij minima van 11,8 graden, maar de bewolking is nu overgegaan in Stratocumulus waar gaatjes tussen zaten. Daarboven konden we Cirrostratus en Altostratus translucidus ontwaren van een warmtefront dat net ten noorden van ons zat. De Stratocumulus brak vervolgens open en ondanks de sluierwolken wist de zon er meteen een vleug nazomersfeer in te blazen. De pret was echter van korte duur want vanuit het westen dreven al snel nieuwe Stratocumulusvelden binnen en de zon gaf alweer verstek. Daarna ontstonden er weer opklaringen maar deze werden steeds opgevuld met Cumulus of Stratus fractus waardoor de zonnige intermezzo's maar een minuut of tien duurden hooguit. Dit vertaalde zich dan ook in de kwikstanden die met 17,2 graden een stuk lager zaten dan wat anders mogelijk was geweest. Gelukkig was de zuidwestenwind niet al te krachtig al was deze bij momenten wel goed voelbaar. Pas tegen zonsondergang begon de bewolking op te lossen en bleef er alleen Cirrostratus over met hier en daar wat Stratus fractus flarden ertussen. De zachte kleuren zorgden echter voor een sfeervolle afsluiter die gevolgd werd door een rustige en (voor de tijd van het jaar) zachte avond waarin we het in het laatste schemerlicht weer zagen overtrekken met Stratocumulusvelden. Het neerslagtotaal bleef uiteraard beperkt tot 0,0 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.