De dag begon een stuk veelbelovender dan gisteren en eergisteren dankzij een fraai Altocumulus wolkendek dat met duizenden kleine opklarinkjes geperforeerd leek te zijn. Naarmate de voormiddag verstreek, leek het wolkendek steeds dunner te worden en na de middag kwamen vanuit het noorden en noordwesten uitgestrekte en wolkenloze luchten opzetten waardoor er terug een aangename en zonnige namiddag op volgde. De temperatuur reageerde hier enthousiast op en steeg prompt naar een voor de tijd van het jaar nog behoorlijke 13,5 graden en dit onder begeleiding van een zwakke en veranderlijke wind tot 2 km/h. Af en toe dreef er een sliert Cirrusbewolking voorbij, maar de zon had hier duidelijk geen moeite mee. Boven de noordzee hingen echter een aantal buien waarvan de bewolking er wel is in geslaagd om tot boven Malderen te komen, maar deze wolken waren reeds flink uitgedund door de droge lucht waar ze in terechtkwamen. Na zonsondergang is de temperatuur echter in vrije val gegaan waardoor een vorstige nacht zeker niet uitgesloten is (nu om 19H45 nog maar 6,5 graden). De opklaringen zullen ons morgen ook gezelschap houden, al bestaat er kans dat zich in de rustige en snel afkoelende atmosfeer dichte mist zal vormen op sommige plaatsen, welke niet zo eenvoudig is op te ruimen voor de zwakke novemberzon. Vanuit het noorden zullen tegen de avond meer (echte) wolken opdagen als aanloop naar een regenachtige dinsdag waarbij er tevens een aantal buien met hagel of een klodder natte sneeuw op de Ardense toppen tot de mogelijkheden hoort.
Een vrij omstuimige nacht met flink wat wind en een aardige portie regen werd gevolgd door zwaarbewolkt weer met enkele opklaringen in de ochtend. Hierbij viel af en toe wat lichte motregen terwijl het later tijdelijk wat droger werd. Van de regen waren we echter nog niet verlost want de bewolking bleef goed intakt en begon in de loop van de voormiddag weer onstabiele trekjes te vertonen. De gevolgen laten zich al raden: verse regen stroomde al spoedig uit over het Malderse weerstation, welke een nogal buiig karakter kreeg. Samen met de wind, wolken en regen, werd het weerstation en de rest van de Benelux overspoeld door ultrazachte subtropische lucht die zich vertaalde in een temperatuurstijging van 8,6 naar 14,5 graden in de loop van de dag. Typerend voor de tijd van het jaar, bereikte deze lucht ons in een zuidwestelijke stroming, aan de grond stond er eveneens een zuidwestelijke wind waarbij snelheden voorkwamen tot 38,6km/h. De bewolking werd na de middag steeds chaotischer, maar het werd hierbij opnieuw wat droger terwijl enkele schuchtere opklaringen vanuit het westen kwamen binnendrijven. In combinatie met de warme kleuren van de laagstaande novemberzon zorgde dit nog voor fraaie effekten tijdens de laatste ogenblikken van de daglichtperiode. De avond verliep droog en nog steeds zeer zacht bij temperaturen die rond de 13 graden bleven hangen. De wind leek hierbij wat in kracht af te nemen, maar volledig stilvallen deed ze vooralsnog niet. We kunnen uiteindelijk 4,0 mm neerschrijven als neerslagtotaal voor vandaag.
Wie er op tijd bij was, kon nog een paar ochtendlijke zonnestraaltjes opvangen, maar al snel bleef er niet meer dan een waterig zonnetje over. De rest verwaterde ook al snel want tijdens het binnendrijven van laaghangende bewolking vanuit het noorden en noordwesten, begon het lichtjes te motregenen, een weersbeeld dat voor een groot deel van de dag stand bleef houden en in combinatie met temperaturen die het bij een erg schamele 0,3 tot 7,2 graden hielden voor een erg kille en saaie sfeer gingen zorgen. Gelukkig bleef het niet tot het einde van de dag zo want in de late namiddag ging de motregen over in gewone regen die op sommige momenten best wel intens was te noemen. De aanvankelijk egaalgrijze hemel begon hierbij weer wat meer structuur te vertonen waardoor het weer geleidelijk een boeiendere uitstraling kreeg. Niettemin was het nog steeds huilen met de pet op want de zon liet zich niet meer zien en de hoofdkleur bleef nog steeds grijs. Later op de avond werd het weer wat droger en wie de moed bij elkaar raapte om zich laat op de avond in de buitenlucht te vertonen, kon vanuit het noorden de eerste opklaringen weer zien binnendrijven terwijl het kwik weer in versneld tempo naar beneden dook. Ondertussen had het neerslagtotaal van deze druilerige herfstdag 6,4 mm bereikt terwijl deze dag ook werd gekenmerkt door een west- noordwestelijke stroming met snelheden tot 27,4 km/h.
Tijdens de ochtend baadde het Malderse weerstation nog steeds in het zilveren maanlicht dankzij brede opklaringen die enkel ruimte lieten voor wat verspreide Stratocumuluswolken. De nog steeds nadrukkelijk aanwezige wind (27,4 km/h uit het zuidwesten) behoedde ons terug voor een al te sterke afkoeling zodat we er ondanks de open hemel weer met minima van 6,3 graden vanaf kwamen. Overdag nam de bewolking tijdelijk toe waardoor we al snel met een grijze herfstlucht opgescheept zaten. Na de middag zorgde de heilzame werking van een naderend warmtefront ervoor dat de Stratocumulus/Stratuslaag geleidelijk oploste en plaats maakte voor dezelfde losse Stratocumuluspartijtjes als waarmee we de dag begonnen zijn. De zon kwam met andere woorden weer ruim aan bod, en kon zo nog een temperatuursstijging naar 13,9 graden realiseren. Op het einde van de namiddag kregen we een scherp begrensde Cirrostratus en Altostratuslaag te zien in het westen die samen met wat Altocumulusbewolking en wegtrekkende Stratocumulusvelden in het oosten de aanloop naar een sfeervolle zonsondergang vormden. Hoewel het er dreigend uitzag door het tegenlicht, bleef het ook 's avonds slechts lichtbewolkt met Cirrostratusbewolking en een paar artistiek gevormde Altocumulusvelden die af en toe voorbij de maan dreven. Met een neerslagtotaal van 0,0 mm kunnen we terug van een droge dag spreken.
Aan de zachte inval van gisterenavond werd afgelopen nacht een vervolg gebreid waardoor het kwik reeds was gestegen van 12,0 graden om middernacht naar een kleine 13 graden om 5H 's ochtends. Overdag warmde het gestaag verder op, maar een vrij actieve regenzone zorgde ervoor dat het niet meteen aan hoogzomer deed denken. Nog niet, want in tegenstelling tot wat de verwachtingen deden uitschijnen, werd de regenzone opeens naar het noordwesten gedrukt waardoor we in de opklaringen terecht kwamen. De lucht kleurde diepblauw en onder impuls van de uitbundige zon kon het kwik verder uitschieten naar voor deze tijd van het jaar hallucinante waarden tot 18,4 graden. De resterende bewolking bestond uit een weinig Altocumulus, Cumulus en verspreide Cirrus. Tijdens de avond klaarde het verder uit en werd het een ronduit absurde gewaarwording om ons in boterzachte luchtmassa's te koesteren terwijl het volledig helder was, wetende dat een open hemel in deze tijd van het jaar al snel tot matige vorst kan leiden. De temperatuur bleef voor de rest van de avond in de buurt van 15 graden steken, maar in ruil voor deze zachtheid moesten we flink wat wind incasseren. De snelheden liepen overdag op tot 51,5 km/h uit het zuid- zuidwesten. De regenzone die ons deze voormiddag aandeed, heeft het dagtotaal kunnen opvijzelen naar 1,6 mm.
Na een woelige maar zachte nacht boordevol stortbuien ontwaakten we in een verzopen omgeving onder een grijze hemel. En op sommige plaatsen zelfs onder water, want op verschillende plaatsen zijn tientallen liters regen gevallen met overstromingen tot gevolg. Ook Londerzeel ontsnapte er niet aan en kreeg met de zwaarste overstromingen in haar geschiedenis te maken. De regen bleef maar aanhouden waardoor de problemen er alleen maar erger op werden. Opvallend bij dit alles is dat de wind een stuk rustiger was: de golfjes op het polaire front diepten zich niet voldoende uit om krachtige windvelden te genereren. De snelheden bleven beperkt tot 45,1 km/h uit het west- zuidwesten, en dat was dan nog enkel in de vroege ochtend. Het was dus enkel de overvloedige regenval die ervoor zorgde dat we van noodweer kunnen spreken. Het leed werd letterlijk en figuurlijk verzacht door de temperaturen die terug tropisch aanvoelden met waarden tussen 10,3 en 14,1 graden. Het koelde 's avonds vrijwel niet af, en de onophoudelijke regenval bracht ons uiteindelijk op een indrukwekkend dagtotaal van 25,8 mm.
Ondanks de opklaringen gisterenavond was het vanochtend terug grijs. Nu hing er ook veel mist wat de somberheid nog een enigszins mystieke uitstraling gaf. De temperaturen zakten niet beneden 3,8 graden al werd de noordelijke helft van Nederland reeds getroffen door flinke nachtvorst. De mist was overigens verre van algemeen want de satellietbeelden toonden het grootste deel van België in de blakende zon met enkel (veel) condensatiesporen. Maar daarna werd hij toch algemeen, want wie dacht dat de opklaringen zich vanuit het westen gingen uitbreiden kwam bedrogen uit bij een oostenwind. Buiten het vermelden van de maxima van 11,0 graden was alles al gezegd over vandaag. De mist werd 's avonds dikker en zorgde voor massale condensatie waardoor de omgeving er binnen de kortste keren druipnat bijlag. Het dikker worden van de mist ging gepaard met een aantrekkende oost- zuidoostenwind die nu ineens met snelheden tot 17,7 km/h over de brug kwam. Een best aparte gewaarwording daar mist normaal met windstilte gepaard gaat. De wind zwakte op het einde van de avond weer wat af maar de mist bleef hangen.
Nog steeds bevonden we ons vandaag in de greep van lage wolken, temperatuursinversies en alle andere saaiheid die een klassieke novemberdag kan brengen. Door de wolken kenden we weer een beperkt temperatuursverloop met 7,2 graden als minimum en 10,2 graden als maximum. De wind draaide naar het zuidwesten en haalde snelheden tot 30,6 km/h. Af en toe leek er wat fijne neerslag naar beneden te komen maar deze was nog steeds niet meetbaar waardoor we met 0,0 mm konden afsluiten. De bewolking die 's avonds bleef hangen zorgde voor een vertraagde afkoeling.
Tegen de verwachting in is het vanochtend opnieuw tot (grond)vorst gekomen terwijl het kwik in de Malderse thermometerhut naar 1,0 graden was gezakt. Wie de satelliietbeelden nauwlettend in de gaten hield, had het echter al kunnen zien aankoomen, want het koufront dat gisteren over ons land sleepte was zeer smal met daarachter (en ervoor) heldere lucht waarin brede opklaringen voorkwamen. Deze opklaringen bereikten ons kort na middernacht waardoor het kwik een enorme duik nam en de ijskristallen reeds om 4H 's ochtends op de dakramen schitterden. Ook de auto's en een aantal plekken op het gazon werden van een suikerachtige coating voorzien. De lucht voelde ook klam en vochtig aan waardoor er vrees bestond op de ontwikkeling van mist en Stratusbewolking nog voordat de zon zou opkomen, maar gelikkig is het (in Malderen) niet zo ver gekomen. Het bleef helder en de zon liet alles snel weer ontdooien terwijl er in Brussel enkel wat dunne nevelbanken te zien waren die hooguit enkele meters dik waren. In de loop van de voormiddag werden er een aantal stapelwolken gevormd in de vochtige zeelucht, en dit waren wellicht de uitlopers van buiengebieden die zich boven de zee nog konden ontwikkelen. De stapelwolken losten tegen de middag terug op terwijl er tijdens de late namiddag terug Stratus fractus, Stratocumulus en Cumulusbewolking binnendreef vanuit het westen. Bewolking die na een uurtje weer oploste waardoor we een heldere avond ingingen met de daarbijhorende sterke afkoeling in een windstille atmosfeer. Gelukkig hadden we al behoorlijk wat themische reserve opgebouwd bij maxima die overdag nog 14,7 graden haalden dankzij de zon, maar het zal toch op zijn minst tot grondvorst komen daar de temperatuur omstreeks 22H nog maar 3,6 graden bedroeg. De heldere sterrenhemel en de bijna volle maan werden slechts heel af en toe onderbroken door een paar flinke stapelwolken die zich nog wisten te handhaven terwijl er voor de rest alleen wat Cirrus bewolking zichtbaar leek te zijn die zich vooral in het westen ophield. Neerslag is er uiteraard niet gevallen waardoor we met 0,0 mm konden afsluiten.
Het was vanochtend volledig helder en het kwik is op een voor deze omstandigheden nog verrassend hoge 4,2 graden uitgekomen. Geen nachtvorst dus al lijkt het op sommige plekken in Nederland en de Ardennen toch nog (een beetje) prijs te zijn geweest. De heldere hemel zag er een beetje raar uit want er was een witte gloed boven de westelijke horizon te zien. Wie goed keek zag dat dit een scherp begrensde laag Cirrostratus was, en deze kwam langzaam maar zeker onze richting uit. Tegen het einde van de namiddag was alles volgesmeerd met Cirrostratus, maar de zon raakte daar nog vlot doorheen en bij een zwakke zuidwestenwind en maxima van 14,3 graden voelde het nog wat nazomers aan, zeker achter glas. Af en toe dreven er ook wat Stratus fractus wolken onder de Cirrostratus door die in groepjes leken geschikt te zijn. Dit beeld zagen we ook na zonsondergang (al hadden we er dan een nachtkijker voor nodig) en veel veranderde er niet zodat we het rustig en droog hielden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.