Om te rijden moet je krabben. Een slogan die vanmorgen zeer toepasselijk was want onder een nog steeds kraakheldere hemel heeft het kwik vannacht weer een flinke benjie - sprong gemaakt en vonden we het vanmorgen terug op -2,6 graden, en op de grasmat was het zelfs bibberen bij -3,3 graden. Natuurlijk zijn we al december, maar na de Atlantische zachtheid van de voorbije weken is het toch wel even wennen. De zon heeft echter van de open hemel geprofiteerd om het kwik weer naar een aangenamere 8,2 graden te hijsen (tuineffekt inbegrepen) waar het zich kon klaarmaken voor de volgende sprong die op dit ogenblik reeds bezig is. Bewolking was vrij schaars, maar in de late namiddag kwam er toch wat hoge en middelhoge bewolking binnengesijpeld evenwel zonder verdere gevolgen zodat de pluviometer vandaag technisch werkloos bleef. Ondertussen vriest het weer volop aan de grond en zal de huttemperatuur spoedig volgen. Ook de volgende dagen zal het 's nachts vriezen bij een rustig weertype, zij het dat lage bewolking nog steeds erg verradelijk is en op elk moment kan toeslaan zolang de atmosfeer rustig en quasi windstil blijft. De invloed van de hogedrukgebieden zou volgens de meeste weermodellen langer duren zodat we wellicht pas in het tweede deel van volgende week kans maken op verse regen.
Na een erg winderige nacht werd Malderen vanmorgen geconfronteerd met een erg chaotisch bewolkte hemel waarin met momenten opklaringen verschenen, maar deze wisselden zeer snel af met sombere en zwaarbewolkte perioden. Dabkzij de tot maarliefst 47 km/h tekeergaande zuidelijke wind werd de aanvoer van zachte zeelucht goed opgang gehouden zodat maximumtemperaturen tot 9,2 graden gemakkelijk haalbaar waren terwijl de minima er ook wel mochten wezen met 7,2 graden. Er is afgelopen nacht vrijwel geen neerslag meer bijgevallen, maar halverwege de voormiddag werd daar al meteen aan gewerkt door een aantal buitjes op ons los te laten, maar echt indrukwekken konden we ze zeker niet noemen, om 19H00 stond er nog maar 1,0 mm op de teller waarvan er 0,4 afkomstig zijn van een bui die een half uurtje geleden een blitzbezoekje bracht aan het Malderse weerstation. De rust is ondertussen echter weergekeerd maar wie denkt dat we alles hiermee gehad hebben heeft het grondig mis, terwijl degenen die denken dat we nog veel moeten verwachten de komende paar dagen het eveneens grondig mis hebben. De depressie blijft namelijk ten westen van ons toertjes draaien en aan diens zuidoostelijke flank worden in een krachtige zuidwestelijke stroming veel wolken en een aantal buitjes meegezogen die aan de kust weliswaar stevig uit de hoek kunnen komen maar in Malderen opnieuw weinig zullen voorstellen zodat we net als vandaag een zwaarbewolkte en winderige dag met af en toe wat gedruppel zullen krijgen. Ook op maandag zullen we een vergelijkbaar weertype moeten trotseren, maar de dagen erna lijkt het weersgebeuren boven onze hoofden volledig stil te zullen vallen waardoor het best wel eens een saaie week zou kunnen worden op weerkundig gebied.
Een erg aktieve regenzone heeft het voor elkaar gekregen om tot in Malderen door te dringen. Dit gebeurde in de vorm van een koufront, maar om het complexer te maken was het front onderheving aan splitting waardoor we een primair en een secundair advectief maximum over ons heen kregen. Het primaire gedeelte zorgde voor veel wind en matige regen die zowat de ganse voormiddag tot een eind in de namiddag het Malderse weerstation geselden. Tussen de twee delen in zagen we de bewolking chaotischer worden en werd de neerslagintensiteit beduidend minder, maar het duurde niet lang eer we het tweede stuk voorgeschoteld kregen. Deze was erg smal en had een buiig karakter wat zich vertaalde in een korte periode van erg intense neerslag, gepaard gaande met nog wat rukwinden. Het hield snel weer op met regenen en in het uiterste westen zagen we het luchtruim in okerkleurige tinten oplichten. Inderdaad, de opklaringen achter het front waren naderbij gekropen. De laatste minuten voor zonsondergang konden we nog van haar bleke stralen genieten, en eens het donker werd, werden de opklaringen snel breder waarbij we tijdelijk zelfs onder een quazi heldere hemel vertoefden. Het begon hierbij af te koelen door het binnenstromen van polaire luchtmassa's, maar doordat de wind nog de ganse avond bleef doorrazen, werden de luchtlagen goed gemengd waardoor we een snelle afkoeling niet hoefden te vrezen. Het bleef droog voor de rest van het etmaal, maar toenemende bewolking vanuit het westen tijdens de late avonduurtjes doen reeds het vermoedn rijzen dat we de volgende ochtend wellicht niet in droge toestand zullen halen. De temperaturen schommelde,n vandaag tussen 7,5 en 11,8 graden waarbij de minima pas tijdens de avonduurtjes bereikt werden. Dat de windvaantjes flink wat moesten overwerken, staat buiten kijf, de snelheden liepen vandaag immers op tot 53,1 km/h uit het zuidwesten. Het uiteindelijke neerslagtotaal is opgelopen tot 7,2 mm.
Na het stormachtige intermezzo van de voorbije dagen was het vandaag duidelijk tijd voor een adempauze. We begonnen de dag aldus met brede opklaringen, minder wind en een ochtendtemperatuur van 7,2 graden. De bewolking bestond voornamelijk uit Cumulus die de zon met momenten erg parten speelde, maar in vergelijking met gisteren oogde het hoe dan ook een stuk vriendelijker en aangenamer. Onder invloed van de zonneschijn tussendoor steeg de temperatuur geleidelijk naar 10,1 graden terwijl de wind het met snelheden tot 43,5 km/h een stuk kalmer deed dan gisteren. Na de middag ging de bewolking weer toenemen op nadering van een hoogtetrog. Onder invloed van een uitloper van de Straalstroom net ten zuiden van ons werd deze echter danig geactiveerd waardoor hier felle buien op ontstondendie deze keer Malderen niet ontzagen. Het spektakel begon reeds voor zonsondergang met spectaculaire Crespular rays die de ondertussen met Stratocumulus castellanus betrekkende hemel een onaardse aanblik gaven, en later toen de duisternis intrad, bereikten de eerste buien ons. Het hoogtepunt volgde omstreeks 20H25 toen het in Malderen voor de eerste maal sinds 4 juli 2007
tot onweer kwam met slagregens, hagel, rukwinden en bijzonder fraaie bliksemontladingen waarvan de fijn vertakte horizontale exemplaren zonder twijfel de meest indrukwekkende waren van de afgelopen 18 maanden. De diepe, zwoele dreunen van de donder die het weerstation op haar grondvesten deden daveren, mochten er ook best wezen. Na een dik halfuur natuurspektakel keerde de rust weer, maar hoe het neerslagtotaal zal uitpakken wordt nog even afwachten vermits er nog een paar (lichtere) buitjes in de buurt hangen.
Vanmorgen bevonden we ons terug aan de achterzijde van een nieuwe neerslagzone, waarin we konden genieten van een luchtig weertype met brede opklaringen. Deze werden na de middag echter bedreigd door opkomende Stratusbewolking waardoor de zon het opnieuw zwaar te verduren kreeg. Gelukkig was het geen aaneengesloten wolkenlaag, maar een undulatus- vorm die met haar donkere, evenwijdige banden een dramatisch en fotogeniek uitzicht verleende aan het Malderse luchtruim. De bewolking werd in het tweede deel van de namiddag opnieuw dunner om vervolgens over te gaan in wat verspreide Stratocumulusveldjes. Een quazi heldere hemel (1/8 bewolking resterend) was wat we tegen zonsondergang te zien kregen, maar bij het wegebben van het schemerlicht kwam vanuit het noorden opnieuw massaal Stratocumulusbewolking opzetten waarin deze keer ook een paar buitjes verwerkt zaten. Ze bestonden uit lichte regen, gevolgd door een rustige en droge periode die de rest van de avond kenmerkte. De bewolking ging na de buienpassage over in Stratocumulus lenticularis die met haar lensvormige patronen weer een oogstrelend schouwspel opvoerde in het zwakke maanlicht. De opklaringen deden het echter snel afkoelen waardoor de temperatuur die overdag nog 6,8 graden aantikte, op het einde van de avond weer was teruggevallen naar 0,3 graden, en talloze grasperken zich in een fijne laag van ijskristalletjes hebben getooid. We sluiten uiteindelijk af met een neerslagtotaal van <0,2 mm terwijl de dag verder nog werd gekenmerkt door west- zuidwestenwinden tot 17,7 km/h.
Nieuwe opklaringen hebben vanochtend voor een sprankeltje maneschijn gezorgd in een met Stratocumulusvelden en Stratus fractus opgesmukte hemel. Het oogde allemaal heel mystiek en rustgevend, maar zodra de (onzichtbare) zon opkwam oogde het eerder slaapverwekkend door toedoen van dikke Stratus en Stratus fractus die er een sombere boel van maakten. De erg zachte lucht waarin we zijn terechtgekomen, was echter goed voelbaar en wist het grijze leed enigszins te compenseren. Bovendien ging het niet om een egaal grijs wolkendek en waren er met een beetje fantasie zelfs een paar kleine opklaringen te zien, zodat het tussendoor nog wel eens de moeite loonde om naar boven te kijken. De eerder chaotisch aandoende hemel was echter de voorbode van een nieuwe regenzone die kort voor de middag opnieuw voor een guur en herfstachtig weertype ging zorgen. De temperaturen die opliepen van 3,0 naar een zachte 10,7 graden waren hierbij slechts een magere troost, zeker in combinatie met de zuidwestenwind die zich met haar snelheden tot 43,5 km/h weer goed liet voelen. De regenzone gedroeg zich als koufront en zorgde op het einde van de namiddag tijdelijk voor erg intense en buiige neerslag. Dit werd dan gevolgd door opklaringen waarin we in het laatste schemerlicht nog een mooie blauwe lucht konden ontwaren. Hierin waren nog Stratocumuluswolken te zien waartussen een aantal post- frontale buitjes verscholen zaten, maar de rest van de avond verliep rustig terwijl het onder de steeds breder wordende opklaringen snel afkoelde. We sloten af met een neerslagtotaal van 3,4 mm.
Zoals verwacht is het nauwelijks afgekoeld tijdens de nacht en kwamen we vanochtend uit op een kleine -7 graden. De weerdiensten hadden het echter bij het rechte eind want tijdens de voormiddag klaarde het plots op en dook het kwik onmiddellijk weg naar -10,2 graden omstreeks 8H30. Voeg daar nog eens een centimeter extra sneeuw aan toe en het wintergevoel was weer helemaal compleet. We zagen het daglicht dan ook in een echt poollandschap terugkeren dat deels door nevels van damp en ijs versluierd was. Hoewel het nog maar herfst is zag het er al een stuk indrukwekkender uit dan op het hoogtepunt van de afgelopen twee winters die op hun beurt reeds met kop en schouders boven de overige winters van de voorbije 20 jaar uitstaken. Dit was vooral in de buurt van de steden zo want in het landelijke Malderen bleef het grijs en somber met een behoorlijke lading erwtensoep erbij. Hier was het wachten tot de mist voldoende rijp had gevormd om ondanks het sombere weer alsnog voor een feeëriek uitzicht te zorgen. Het hoogtepunt volgde dan kort voor zonsondergang toen de mist optrok en er een magisch uitzicht ontstond op blauwachtige sneeuw met grijze wolkensluiers erboven en de in blauwe en oranje tinten opgloeiende bovenlucht. De opklaringen zorgden weer voor een flinke afkoeling waardoor we na zonsondergang weer op -7,2 graden zaten (komende van maxima van -4,8 graden) maar de nadering van een sneeuwzone deed later op de avond de wind aanwakkeren zodat de lucht door menging weer opwarmde tot ongeveer -5,6 graden. De hoogste windsnelheden werden hierdoor nu pas bereikt met 17,7 km/h uit het zuidwesten. De temperatuur daalde op het einde van de avond terug maar veel verder dan -6 graden kwamen we nier meer uit. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
De nieuwe regenzone heeft ons tijdens het tweede deel van de nacht bereikt waarbij de temperatuur aardig is opgelopen. De regen kwam met bakken naar beneden en er stond een gure west- zuidwestenwind die er met snelheden tot 56,3km/h doorheen joeg. Het koufrontgedeelte van de regenzone walste in de loop van de voormiddag doorheen Malderen en kort daarvoor werden de maxima van 10,9 graden bereikt. Daarna verschenen er opklaringen vanuit het westen waarbij we een erg fraai uitzicht kregen op de snel voorbijtrekkende wolkenvelden. Deze bestonden vooral uit Stratus fractus, Stratocumulus en Cirrostratus. Later werd er plaats gemaakt voor stapelwolken en brede opklaringen, al brachten deze voor zover bekend geen buien meer voort in Malderen. Tegen de avond zorgden de opklaringen voor een gestage afkoeling waardoor de minima van 6,8 graden nu pas bereikt werden. Het neerslagtotaal voor deze dag is opgelopen tot een vrij indrukwekkende 7,4 mm.
De rustige, windstille en lichtbewolkte nacht zorgde voor een stevige afkoeling waardoor de omgeving er stijfbevroren bijlag bij minima van -0,5 graden. Om het plaatje compleet te maken, trok er een sneeuwzone het land in met alle gevolgen voor de ochtendspits. De sneeuwzone bleek echter een regenzone te zijn waardoor die ochtendspits er toch nog een beetje aan ontsnapt is, al zijn de duizenden kilo's strooizout natuurlijk voor niets verloren gegaan. Nederlands strooizout bleek iets nuttiger te zijn aangezien grote delen van Nederland enige tijd met een dun sneeuwdekje te maken kregen terwijl België veel sneller in de zachte(re) zeelucht terechtkwam. Terwijl er omstreeks 5H nog een zwakke maan te zien was, was het bij het aanbreken van de dageraad grijs, nevelig, waterkoud en viel er regen die tijdelijk overging in een mengeling van regen en natte sneeuw. Kortom, zeer gure en onaangename weersomstandigheden voor wie nu de baan op moest al stroomde er geleidelijk zachtere lucht binnen die de natte sneeuw weer deed overgaan in gewone regen. Deze hield enkele uren aan alvorens het droger werd met een afwisseling van lichte regen, motregen en droge perioden. De bewolking bleef echter een constante terwijl er een gure zuid- zuidwestenwind opstak die snelheden tot 33,8 km/h haalde. Op het einde van de namiddag kregen we opeens met buien te maken die gepaard gingen met inktzwarte, dreigende wolkenmuren (oa in Mechelen en Kapelle o/d Bos). Deze bestonden uit gewone regen en werden gevolgd door opklaringen waar we door de intredende duisternis echter weinig aan hadden. Wel was het nu een stuk aangenamer dan vanochtend met een ruime zes graden en een weggevallen wind. De maxima werden kort voor de buienpassage bereikt met 7,1 graden. De rest van de avond verliep in rustige en lichtbewolkte omstandigheden (wat Cumulus en Stratocumulusbewolking) en we konden afsluiten met een neerslagtotaal van 5,0 mm.
Voor het eerst dit seizoen is het tot serieuze nachtvorst gekomen bij minima van -1,4 graden en overal rijp- en ijsvorming. De weersverwachtingen waren echter andermaal fout: het kille grijze weer dat voorspeld was, bleek te hebben plaatsgemaakt voor stralend zonnig weer dat eerder aan lente dan aan winter deed denken. Het kwik moest van ver komen waardoor we desondanks vrede moesten nemen met maxima van 8,4 graden. Heel de dag door was er sluierbewolking te zien waardoor de zon misscien iets minder fel was maar toch nog voldoende om het aangenaam te laten aanvoelen. Ook de zwakke tot ontbrekende wind hielp hieraan mee al viel de koelte op het einde van de namiddag snel weer in. Door de droge lucht waren de dauwpunttemperaturen erg laag waardoor rijp en ijs op schaduwrijke plaatsen hier en daar de dag wisten te overleven. Dit accentueerde de koude avond die erop volgde natuurlijk nog meer al bleven de temperaturen in thermometerhut nog tot middernacht positief. We sloten uiteraard weer af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het was vanochtend schrikken toen het opeens helder bleek te zijn en ook het kwik was onder de indruk zodat het een beetje naar beneden tuimelde tot de minima van -1,1 graden. Toen de zon opkwam bleek ze er echter niet meer te zijn want de Stratus bewolking is opeens teruggekomen. Er zat nu iets meer structuur in met losse flarden eronder en ertussen maar je moest toch al goed kijken om ze op te merken. Voor de rest leek alles hetzelfde te zullen blijven, doch tegen het einde van de namiddag voltrok zich een belangrijke weersverandering. Eentje waar de meesten onder ons echter niet mee gediend waren, want het was de oost- zuidoostelijke wind die opeens flink aantrok, nog koudere landlucht aanvoerde en daarbij ook nog eens de gevoelstemperaturen deed kelderen tot dicht bij -10 graden. Dit koudetransport had ons overigens al rond deze middag in haar greep want de maxima van 1,8 graden werden al erg vroeg bereikt. Op de temperatuurskaartjes van de Lage Landen zagen we ondertussen een gebied met lichte vorst in thermometerhut zich gestaag uitbreiden vanuit het noordoosten en omstreeks 20H zagen we ook in Malderen hoe de overgebleven bloemen in het oranje schijnsel van de straatverlichting één na één wegschrompelden als krimpkousen in een hete luchtstroom. Ondanks deze duidelijke weersverandering was hiermee echter alles al gezegd over deze saaie winterdag en daar de koele luchtsoort geen neerslagzone voor zich uit stuwde konden we ook al meteen notitie maken van het dagtotaal dat 0,0 mm bedroeg.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.