Ja. Op basis van data voor Stockholm, ST-petersbrug en Ukkel/Berlijn/Praag.
Ik denk wel dat er een link is met de grote watervlakken in die regio's. Die hebben een minimum aan koude nodig om te bevriezen. Als december het volledig laat afweten, vriezen die grote baaien, zeeën en meren niet dicht. Die blijven dan dampen en houden de luchtvochtigheid hoger, waardoor de luchtkolom minder vlot afkoelt. Hoe droger de atmosfeer, hou sneller de afkoeling. H2O gas is immers broeikasgas nummer 1. Dat heeft mijn inziens ook enig belang voor latere drukstijgingen. De manier waarop het Siberisch hoog ontstaat door koudeopbouw in de grenslaag (stabilisering) geldt ook voor Scandinavië en NW Rusland. Wanneer zie je daar de grote drukstijgingen? Bijna altijd na initiële koude-advectie in de grenslaag, daarna gevolgd door warmteadvectie in de hoogte. De grenslaag moet dus de kans krijgen om snel uit te koelen. Hoe kouder de grenslaag hoe krachtiger het hoog (en hoe minder krachtig de warmteadvectie moet zijn).
Spijtig genoeg weet ik te weinig van de mathematica en fysica achter de meteorologische processen om de sensitiviteit van weersystemen op een verschil van enkele graden in temperatuur in de grenslaag uit te rekenen. Maar de al of niet aanwezigheid van vocht is heel bepalend voor de nachtelijke afkoeling (klassiek december probleem: krachtig scandihoog, maar oostzeestratus door een te groot vochtgehalte (te warme zee) in de atmosfeer belemmert de nachtelijke afkoeling.
En iedereen weet hoeveel verschil een sneeuwdek maakt voor de temperaturen boven dat sneeuwdek! Maart en april 2013 waren hier extreem koud dankzij de luchtdrukverdeling, maar ook dankzij de grote sneeuwoppervlakken boven grote delen van Noord- en Oost- Europa. Wij hadden hier in april zonnige dagen met maxima die in mijn herinnering amper de vijf graden haalden. De wind die vanuit een besneeuwd NO -Europa waaide was zo ijzig dat de zon nauwelijks warmde. Geweldig vond ik dat.
mvg,
Dieter
Quote selectie