Koudere, polaire luchtmassa's lokten vandaag een wisselvallig weertype uit met buien. Deze waren reeds in het begin van de dag verspreid over het land aktief, maar de stijgende luchtdruk zsorgde ervoor dat de buien nooit echt intens te noemen waren. Wat ze tekort schoten in aktiviteit, werd echter ruimschoots gecompenseerd door de indrukwekkende wolkenlandschappen die zich de hele dag door ontvouwden. Meestal ging het om compakte Cumulonimbi die onderaan getooid waren met neerslagstrepen (virga). Doordat hun neerslag grotendeels verdampte voor hij de grond bereikte, kon er steeds onder de buienwolken door worden gekeken wat unieke uitzichten opleverde. Kort voor zonsondergang trokken de laatste buien weg naar het zuidwesten bij een steeds meer naar noordoost ruimende stroming (maximumsnelheid nog uit het noorden met 30,6 km/h). De opklaringen geven hierbij de aanzet naar de eerste van een reeks vriesnachten die ons te wachten staan. Voor vandaag viel het nog aardig mee met temperaturen tot 10,2 graden. De afkoeling 's avonds resulteerde echter reeds in de minima voor dit etmaal met net 0,0 graden. Het neerslagtotaal van dit etmaal werd natuurlijk al veel eerder bereikt met 1,4 mm.
Veel buien zijn er afgelopen nacht niet meer bijgevallen waardoor er vanochtend slechts 0,2 mm in de pluvio zat. De bewolking is echter overgegaan in uitgestrekte Stratocumulusvelden waardoor het zeker geen staalblauwe hemel was waarmee we de dag konden beginnen. De temperatuur bleef door de bewolking net boven het vriespunt met 1,6 graden als minimum. Overdag was het dan een voortdurend komen en gaan van Stratocumulusvelden met tussendoor nog een flinke portie zonneschijn waarbij het kwik kon oplopen naar 5,1 graden. In het oosten was men nog in de ban van een wegtrekkend koufront waardoor het vrij zonnige weer in Malderen zeker geen algemeen gegeven was in het land. Ook een groot deel van Nederland werd kennelijk minder royaal bedeeld met zonneschijn en blauwe luchten. Ondanks het erg vriendelijke weertype moesten we echter rekening houden met een aantrekkende zuidwestenwind die met snelheden tot 29,0 km/h over de brug kwam. Na zonsondergang zorgde een samenspel van Stratocumulusbewolking, de hoogstaande volle maan en de opklaringen ertussen voor een heel aparte, mystieke sfeer waarin deze dag ten einde loopt.
Samen met de wolken en motregen is er opnieuw zachtere lucht binnengestroomd zodat het kwik weer kon stijgen naar 9,6 graden. Wie naar boven keek, kon echter vaststellen dat de wolken en windvaantjes aan een noordelijke tot noordoostelijke stroming werden blootgesteld. Een blik op de weerkaarten maakte duidelijk dat de Benelux was omgetoverd tot een warmte- eilandje met temperaturen rond 10 graden, dat volledig werd omsloten door gebieden met lichte vorst. Aan de winterinval viel met andere woorden niet meer te ontsnappen en uiteindelijk werd de warme luchtbel vanuit het noordoosten aangevreten met een gestage afkoeling als logisch gevolg. De bewolking bestond aanvankelijk uit Stratus waar lichte motregen uitviel, en deze ging over in aaneengesloten Stratocumulus waar wat Stratus fractus onder hing. De Stratocumulus brak vervolgens open zodat er nog voor de middag brede opklaringen ontstonden, maar de Stratus fractus werd talrijker en volumineuzer waardoor het na de middag opnieuw overwegend grijs werd. De opklaringen waren klein en vluchtig terwijl de sterk aanwakkerende noord- noordoostenwind het in combinatie met de koudere luchtaanvoer het al snel onaangenaam liet aanvoelen. De snelheden liepen uiteindelijk op tot 29,0 km/h. Tijdens de avond dreven er af en toe nog schaarse opklaringen voorbij, maar de bewolking bleef allesoverheersend. Samen met de aanhoudende wind zorgde ze ervoor dat het ondanks de koude luchtaanvoer nog niet tot vorst kwam (3,3 graden als uiteindelijk minimum), al zal het komende nacht waarschijnlijk niet veel schelen. De regen en motregen waren afgelopen nacht goed voor een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Zoals verwacht bleef het dus vorstvrij en kunnen we de minima zelfs erg zacht noemen met 5,9 graden. Daar hoorde echter nog steeds somber Allerheiligenweer, novemberweer, computerspelletjesweer of hoe-je-het-ook-mag-noemen-weer bij met motregen, nevel en egale Stratusbewolking. Gelukkig bekenden de weergoden na de middag alsnog (andere) kleur en verschenen er opklaringen terwijl de bewolking overging in Stratocumulus. Deze werden geleidelijk breder en zorgden ervoor dat vooral het tweede deel van de namiddag in erg vriendelijke en lenteachtige omstandigheden verliep met een royale portie zonneschijn en maxima van 7,7 graden. De opklaringen waren ook 's avonds goed vertegenwoordigd maar in tegenstelling tot wat je zou verwachten koelde het slechts langzaam af en ziet het er zelfs naar uit dat we niet eens onder de vijf graden zullen zakken. Via een noordwestelijke stroming (tot 30,6 km/h uit het westen aan de grond) werd omheen het hogedrukgebied ten westen van ons immers subtropische lucht aangevoerd die afkomstig was uit de Bahama's en de omgeving van Cuba. Lang gaat dit latino- sprookje echter niet duren want het hogedrukgebied zal geleidelijk aanpunten naar Scandinavië en na een ritje over de tot -25 graden afgekoelde Noorse bergen zal deze lucht niet veel meer overhouden van haar tropische eigenschappen. Vanavond is wellicht voor langere tijd de laatste keer dat we zonder haardroger of microgolfoven het neerslagtotaal van 0,2 mm konden aflezen...
We kwamen vandaag onder invloed van een volgende regenzone waardoor we vanochtend met Stratocumulusvelden, Altocumulus en Altostratus te maken kregen. Deze depressie toonde voor de verandering echter weinig activiteit door de nabijheid van een hogedrukwigje. Sterker nog, na de middag werd de bewolking dunner en schaarser waardoor het weer terug een lenteachtig karakter kreeg. De temperatuur steeg van 1,7 graden 's ochtends naar 8,8 tijdens de namiddag terwijl er een overwegend zwakke zuid- zuidwestenwind stond met snelheden tot 30,6 km/h. Golvende Altocumulusveldjes en sluierwolken zorgden in het zachte licht van de laagstaande zon voor sfeervolle tafereeltjes en de zonsondergang mocht even later ook gezien worden. Daarna werd de bewolking weer dikker en tijdens de late avond kwam het alsnog tot lichte regen en motregen die het dagtotaal op 0,2 mm bracht.
Tijdens de nachtelijke uurtjes is het plots gaan opklaren waardoor de afkoeling een versnelling hoger werd gezet. Het was dan ook even schrikken toen de thermometer vanochtend reeds -3,8 graden aanwees al was dat natuurlijk nog klein bier in vergelijking met vorstperiodes à la februari 2012
. Ook in vergelijking met Nederland stelde het weinig voor want daar werd op veel plaatsen weer matige tot strenge vorst opgemeten. Er was nauwelijks bewolking te zien waardoor de zon er terug een vleugje lentesfeer kon in brengen. Het warmde op tot 4,6 graden (tuineffect) maar door de negatieve dauwpunten hielden het ijs en de gevormde rijp de ganse dag stand op beschaduwde plaatsen. Er stond ook niet al te veel wind met een paar zuchtjes tot 11,3 km/h uit het noorden, maar van daaruit kregen we in de tweede helft van de namiddag te maken met wolkenvelden die binnendreven. Deze hoorden bij een buiengebiedje dat in Nederland voor sneeuw zorgde, maar het waren slechts tot op de draad versleten Cumulus fractus wolken die in Malderen konden worden afgeleverd. De bewolking nam na verloop van tijd weer af en de zon had de horizon nog niet eens geraakt of er was reeds een flinke afkoeling bezig. Wie zich komende nacht aan siberische vorsttoestanden verwachtte kwam echter bedrogen uit want omstreeks 19H dreef er plots Altocumulus en Altostratusbewolking binnen waardoor de afkoeling prompt werd omgezet in een opwarming. Veel verder dan -1 graden zakten we niet meer, al bleef het wel droog. De bewolking is wellicht afkomstig van een troglijntje dat overdag voor de buien in Nederland en aan de kuststreken verantwoordelijk was. We sloten in het droge Malderen natuurlijk af met een dagtotaal van 0,0 mm terwijl de temperatuur rond of net onder het vriespunt bleef steken.
Door het binnenstromen van steeds koelere en drogere lucht zijn de minima vanochtend nog lager uitgevallen dan gisteren met -1,9 graden onder een vergelijkbare heldere hemel. Hier en daar werd een nevelbank gevormd maar voor de rest was er niet het minste spoor van bewolking zichtbaar. Toch niet in Malderen, want in Nederland werd er melding gemaakt van mist en laaghangende bewolking terwijl de satelliet inderdaad bevestigde dat de oostelijke delen van de Benelux gevoeliger waren voor bewolking. Dit resulteerde overigens in hogere minima waardoor het op de door bewolking getroffen plaatsen niet of nauwelijks tot nachtvorst is gekomen. Overdag warmde het ondanks de zwakke decemberzon nog verrassend snel op al bleef het in de schaduw nog erg fris aanvoelen door de lage dauwpunten. We haalden maxima van 9,3 graden (met wat invloed van het tuineffect erbij) terwijl de wind overwegend uit zuidelijke richtingen kwam maar nauwelijks voelbaar was. Echt gezond was de aangevoerde lucht overigens niet want vooral vanuit hogere gebouwen (of vliegtuigen) was zeer duidelijk de smognevel te zien die als een kleverige, bruine peklaag aan de horizon leek vastgekleefd te zitten. Naar de avond toe koelde het weer snel af en werd er weer volop ijs en rijp gevormd. Door de lage dauwpunten en de afgekoelde grond was er overigens de hele dag door nog rijp en ijs te zien op schaduwrijke en beschutte plekjes. Dit zorgde samen met opvriezing van vochtige wegdekken plaatselijk voor verraderlijk gladde toestanden. Een wandeling naar de pluviometer maken om er 0,0 mm op te tekenen was dan ook niet zonder risico al zorgde het felle licht van de wassende maan ervoor dat we tenminste nog konden zien waar we naartoe gleden.
We bevonden ons vandaag in polaire zeelucht die met een krachtig windveld over Malderen werd gejaagd. Ondanks haar oorsprong was deze lucht erg zacht en toen de zon er tijdens de brede opklaringen in de voormiddag doorkwam was het zelfs aangenaam toeven in de buitenlucht. Zeker toen de vlagerige westen tot zuidwestenwind eventjes ging liggen en de gevoelstemperatuur meteen een graad of tien de hoogte in ging. De echte temperatuur is vanochtend overigens niet lager dan 4,2 graden gekomen en de maxima werden uiteraad tijdens deze opklaring gemeten met 8,5 graden. Die korte luwte met zonneschijn was kennelijk de stilte voor de storm want kort voor de middag pakten de wolken zich weer samen en kregen we een felle buienlijn op ons dak. Deze was vooral in het zuidoosten van Nederland actief met veel onweer en felle rukwinden, maar hoewel we in Malderen slechts een flauw afkooksel ervan voorgeschoteld kregen ging het ook hier stevig los. Het water kwam eventjes met bakken naar beneden, al zorgde het blitse optreden van de buienlijn ervoor dat er toch niet meer dan 0,9 mm doorheen de trechter van de pluviometer kon stromen. Ook de onweersliefhebbers onder ons hadden niet bepaald veel reden om ervoor uit bed te komen want de dichtstbijzijnde ontlading werd ergens in de buurt van Leuven geregistreerd. Na de buienlijn klaarde het op vanuit het noorden en zagen we heel stabiel en onschuldig ogende Stratocumulusveldjes binnendrijven. Het leek nu opeens alsof het natuurgeweld er deze middag nooit is geweest en dat we gewoon een winterdag onder een hogedrukgebied achter de rug hadden. Maar toen dreef er weer Cirrus binnen die overging in Cirrostratus. De buienlijn was alweer onderweg naar het noorden en deze keer als warmtefront. Hoewel er bij zonsondergang nog niet meer dan dunne Cirrus en Cirrostratus bewolking te zien, was de bewolking omstreeks 21H al dik genoeg om nieuwe neerslag te veroorzaken. De druppels waren opvallend dik en de neerslag had ook nog een licht buiig karakter met droge perioden ertussen. De echt grote hoeveelheden zouden echter pas na middernacht en vooral morgen arriveren waardoor er niet veel aan het eerdergenoemde neerslagtotaal werd gesleuteld.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.