Vassijaure, daar heb ik een keer vastgezeten...
Bericht van: Aileen (Nowy Targ - 666m) , 17-12-2015 12:57
26 December 2006. Was onderweg naar Kiruna, en besloot op het laatste moment door te gaan naar Vassijaure.
In Kiruna was het lichtjes aan het dooien en was het strakblauw met het zonnetje net onder de horizon, ik door naar Vassijaure. Bij Abisko begon het te betrekken en bij Vassijaure waaide het, maar het was nog half bewolkt. Vertrouwde het niet helemaal, dus ik ging niet te ver van het station weg, en achteraf was dat maar goed ook. Een half uur nadat ik uit de trein was gestapt was het pikdonker, ging de wind met 100 km/u tekeer en sneeuwde het zo hard dat je maximaal 10 meter kon kijken.
Zes uur later kwam de trein terug uit Narvik, en de machinist had al een SAR-team geregeld om naar mij te gaan zoeken. Ik zag de trein aankomen en seinde met mijn lamp, en de machinist toeterde en seinde terug. Had stijgijzers nodig om niet van het perron te worden geblazen toen ik naar de trein liep. Machinist nodigde me vervolgens uit van Abisko tot Kiruna op de bok, en de mensen van dat SAR-team waren heel blij dat ik mijn gezonde verstand had gebruikt en niet de bergen was ingegaan, schijnt namelijk met buitenlanders nog weleens daar mis te gaan in de winter. Die voorzagen mij dus van bier van Kiruna tot Lulea waar ik vrienden heb wonen.
Uiteindelijk was een in de sneeuw gewaaide trip naar de mooie bergen van Norrbotten toch nog leuk en redelijk onvergetelijk geworden
In Kiruna was het lichtjes aan het dooien en was het strakblauw met het zonnetje net onder de horizon, ik door naar Vassijaure. Bij Abisko begon het te betrekken en bij Vassijaure waaide het, maar het was nog half bewolkt. Vertrouwde het niet helemaal, dus ik ging niet te ver van het station weg, en achteraf was dat maar goed ook. Een half uur nadat ik uit de trein was gestapt was het pikdonker, ging de wind met 100 km/u tekeer en sneeuwde het zo hard dat je maximaal 10 meter kon kijken.
Zes uur later kwam de trein terug uit Narvik, en de machinist had al een SAR-team geregeld om naar mij te gaan zoeken. Ik zag de trein aankomen en seinde met mijn lamp, en de machinist toeterde en seinde terug. Had stijgijzers nodig om niet van het perron te worden geblazen toen ik naar de trein liep. Machinist nodigde me vervolgens uit van Abisko tot Kiruna op de bok, en de mensen van dat SAR-team waren heel blij dat ik mijn gezonde verstand had gebruikt en niet de bergen was ingegaan, schijnt namelijk met buitenlanders nog weleens daar mis te gaan in de winter. Die voorzagen mij dus van bier van Kiruna tot Lulea waar ik vrienden heb wonen.
Uiteindelijk was een in de sneeuw gewaaide trip naar de mooie bergen van Norrbotten toch nog leuk en redelijk onvergetelijk geworden
Gott hat die Erde nur einmal geküsst. Genau an dieser Stelle, wo jetzt Nimwegen ist
