Na de vrij zonnige dagen waarvan we konden genieten, doken we vandaag weer in de somberheid in de warme sector van de depressie die in dit jaargetijde gevuld is met lage bewolking, maar ook zachte lucht waardoor het kwik vandaag kon opklimmen van 4,7 naar 8,8 graden, een stijging die zich waarschijnlijk zal verderzetten de komende uren omdat de maxima nog maar enkele minuten geleden werden opgetekend. Hoewel er af en toe wat motregen naar beneden leek te komen, is de teller voor vandaag op 0,0 blijven staan en ondanks de zachte temperaturen voelde het buiten erg guur aan enerzijds door de totale afwezigheid van de zon en anderzijds door een erg pittige zuidwestenwind die tekeerging tot 39 km/h. Ook vannacht zullen we tot ergernis van de sterrenkijkers in het zelfde weer blijven zitten, en morgen krijgen we dan het koufront op ons dak waarbij met momenten intense neerslag kan vallen. De kans bestaat dat er aan de voorzijde van het front nog wat opklaringen zullen opduiken, maar het gros van de opklaringen komt pas erachter en zou misschien wel een graadje vorst kunnen opleveren op nieuwjaarsnacht. Later komen we dan weer in een wisselvallig weertype terecht met licht winterse buien.
Een tot -3,1 graden gedaalde temperatuur deed de ijslaagjes op vijvers en plassen weer aardig aandikken terwijl het landschap er vanochtend ondanks de geringe hoeveelheid sneeuw weer erg winters uitzag. Hoog boven het Malderse landschap waren echter de eerste tekenen van een heel ander weertype zichtbaar in de vorm van hoge sluierwolken die overgingen in een transparante Altostratuslaag. Lager bij de grond was het de wind die goed voelbaar werd en bij de nadering van het warmtefront aanwakkerde tot 47 km/h. De zachte zeelucht was echter nog ver weg want de temperatuur haalde hooguit -0,1 graden en toen kort na de middag de eerste sneeuwvlokjes neerdwarrelden koelde het weer af tot ongeveer -1,7 graden terwijl de sneeuw aandikte tot enkele centimeters, met ophopingen van ruim vijf centimeter. Bij het invallen van de duisternis ging de sneeuw plots over in ijzel waardoor we enkele uurtjes glijtijd voor de boeg hebben. Later op de nacht en morgen vroeg zal de dooi zich definitief inzetten zodat er al snel niet veel meer zal overblijven van het winterlandschap. Een markante zone met opklaringen en buitjes stevent echter eveneens op Malderen af en zou ons zaterdagnamiddag of avond moeten bereiken en tot zondag voor een vrij aangenaam weertype moeten zorgen met opklaringen en fraaie wolkenlandschappen.
De zonnekloppers kwamen vandaag niet bepaald aan hun trekken door toedoen van een warmtefront met bijhorende laaghangende bewolking aan diens achterzijde, die de zon overdag geen kans meer gunde. Chaotische wolkenluchten die snel voorbijdreven, geholpen door een strakke wind, zorgden er echter voor dat dit weertype een stuk aangenamer en vooral gezonder was dan het sombere hogedrukweer waarmee we vorige week nog langdurig geconfronteerd werden. De bewolking was in de warme sector ook dunner waardoor er meer licht was dan toen. Tegen de avond werden echter de grote middelen ingezet toen het koufront van de stormdepressie naderbij kwam en de wind behoorlijk aanwakkerde naar snelheden tot 59,5 km/h uit overwegend zuid- zuidwestelijke richtingen. De officiële snelheden moeten een stuk hoger geweest zijn, getuige hiervan de grootschalige stormschade verspreid over het land. Samen met de wind kwam er ook nog eens een flinke portie regen die samen met hetgene er vanochtend reeds viel, goed was voor een totaal van 7,0 mm. De regen had een buiig karakter en werd afgewisseld met perioden van motregen. Het hoogtepunt van de storm werd rond middernacht bereikt al stond zowat de ganse nacht in het teken van regen en wind. Voor enige compensatie zorgden dan weer de ultrazachte temperaturen die zich tussen 7,8 en 12,0 graden ophielden.
Voor een groot deel van de nacht werd het Ardense Longfay overspoeld door de ene bui na de andere. Of daar nog onweer of hagel bij was is niet meteen te achterhalen, doch het feit dat het weersbeeld er tegen de ochtend een stuk minder boeiend was, werd meteen duidelijk. Uitgestrekse lagen Stratus en Stratus fractusbewolking zorgden voor een erg sombere sfeer die het grootste deel van de dag beheerste. Gelukkig bleef er de hele tijd nog wat structuur in de bewolking wat samen met het heuvellandschap voor dramatische uitzichten zorgde. Later in de namiddag kwamen er, afgewisseld met een paar buitjes van motregen, wat schaarse opklaringen binnengedreven terwijl er later op de avond nog wat extra buien op het programma stonden die voornamelijk uit gewone regen bestonden. Rond middernacht nam de buienaktiviteit verder toe waarbij de buien een winters karakter kregen met smeltende sneeuw en stofhagel.
De winter zit nog steeds stevig in het zadel waardoor we vanochtend weer met ijzige minima van 7,8 graden ontwaakten. Daar hoorde opnieuw een kraakheldere hemel bij, doch een klein lagedrukgebiedje ten zuiden van ons zorgde ervoor dat de bewolking niet meer veraf was. Deze kregen we dan ook al snel te zien in de vorm van Altocumulusvelden die zich aan de zuidelijke horizon vertoonden. Het ging vooral om Lenticularis en Undulatis- vormen die zeker de moeite van het bewonderen waard waren met hun geribbelde en golvende structuren. Doordat de depressie ten zuiden van ons bleef, kregen we nog steeds met oostelijke luchtstromingen te maken (maximaal 8,0 km/h uit het oost- zuidoosten). De maxima werden dus in toom gehouden, al zat er door de ondanks de bewolking ononderbroken zonneschijn nog steeds een 3,1 graden in. Tijdens de avond kwam de bewolking massaal opzetten en raakte het grootste deel van de hemel ermee overdekt (7/8). Het koelde hierdoor langzamer af en het lijkt erop dat de minima volgende nacht er 'milder' door zullen uitpakken. Ondanks de bewolking en een gebied met ijzel in noord Frankrijk bleef het op deze locatie nog droog (0,0 mm)
De temperatuursstijging heeft zich afgelopen nacht verder gezet waardoor we vanmorgen uitkwamen op een erg zwoel aanvoelende 9,6 graden. Hier stond echter zwaarbewolkt weer met lichte regen of motregen tegenover en de zon kregen we de hele dag niet meer te zien. op sommige momenten waren de regenvlagen een stuk intenser, wat deels te wijten was aan de nabijheid van een koufront. Langs beide zijden van het front ontstonden sterke temperatuursverschillen waardoor het op minder dan twintig kilometer afstand gemakkelijk zes graden warmer of kouder kon worden. In het noorden van Nederland vroor het reeds een paar graden terwijl het in Malderen nog steeds dichtbij 10 graden was. Na de middag wist de koude lucht echter ook tot hier door te dringen en zagen we de zuidwestelijke wind naar noordelijke richtingen draaien. De hoogste snelheid werd uit zuidwestelijke richting opgetekend en bedroeg 25,7 km/h. Op het einde van de avond was de temperatuur reeds naar 1,8 graden gezakt wat de uiteindelijke minima werden. Het neerslagtotaal liep op tot 10,6 mm.
Tegen alle verwachtingen in werd er vanochtend een enorme bres geslagen in het uitgestrekte wolkenveld dat het westen van Europa in een sombere en kille wurggreep hield. Eerst was er nog wat verspreide Stratocumulus te zien en trok er een vluchtige mistbank voorbij die alles eventjes in een mystieke nevel deed verdwijnen, maar daarna brak de zon definitief door. De lucht was opvallend helder waardoor de zon flink kon branden en het vooral achter glas maar ook op windstille plaatsen in de buitenlucht een beetje aan zomer deed denken. Door de reflectie op het overgebleven sneeuwdek was er immers de helft meer warmtestraling beschikbaar al zorgde de droge lucht voor lage dauwpunten die de smeltende sneeuw hier en daar weer deden opvriezen. Tijdens de namiddag werden er een paar Cumulus fractus wolkjes gevormd die duidelijk door een noordoostelijke stroming werden meegevoerd terwijl er aan de grond een oostelijk briesje tot 9,7 km/h werd gemeten. Het kwik liep op tot 4,8 graden, en bleef 's avonds vrij constant door het binnendrijven van Stratocumulusvelden. Dit ging gepaard met wat nevel die de zonsondergang een sfeervol accent gaf maar later overging in een erg dichte mist die alles leek op te slokken eens het volledig donker was. Boven de mist ontstonden plots weer opklaringen waardoor het kwik opeens een steile duik maakte en binnen de kortste keren uitkwam op -3,1 graden wat ook de minima voor vandaag werden. Enkele tientallen kilometers ten oosten van ons was het ondertussen zelfs al tot beneden -7 graden afgekoeld maar zo'n vaart zal het hier wellicht niet lopen daar er vanuit het noorden weer nieuwe wolkenvelden in aantocht zijn. -Voor komende nacht geen strenge vorst dus, maar of de bewolking morgen ook gewaardeerd zal worden is dan weer een andere vraag. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
We bevonden ons vandaag aan de voorzijde van een warmtefront waar brede opklaringen en uitbundige zonneschijn ons deel waren. De temperatuur liep op tot 8,9 graden al stond er veel wind met snelheden tot 33,8 km/h uit het noordwesten. Het warmtefront was al snel te zien als een scherp begrensde band van Altocumulus in het westen welke zich langzaam uitbreidde over het luchtruim. Maar ook 's namiddags waren er nog opklaringen en de bewolking leek zelfs weer op te lossen om na zonsondergang plaats te maken voor Cirrostratus. De opklaringen waren in staat om het aardig te laten afkoelen en zo maten we kort na zonsondergang minima van 3,3 graden terwijl het vriespunt aan de grond binnen handbereik kwam. De neerslag kon ons nog niet bereiken zodat we met 0,0 mm afsloten als dagtotaal. Toenemende bewolking zorgde omstreeks 20H voor een zeer plotse temperatuursstijging en zo was het opeens weer bijna vijf graden boven nul. De temperatuur bleef daarna min of meer constant terwijl de wolkenlaag dikker werd.
De dag begon met veel laaghangende Stratus en Stratus fractus bewolking die met Stratocumulusvelden gemengd was. Het is afgekoeld tot 5,5 graden Gelukkig ontstonden er snel opklaringen, al werd het zeker geen droog lenteweer want er werd onstabiele zeelucht aangevoerd. Het duurde niet lang voor we de eerste buienwolken zagen opstomen vanuit het zuidwesten. Deze misten ons, maar een tweede reeks van die wolken wist ons alsnog te treffen met een aantal lichte buitjes. Veel stelde het niet voor en de zon kwam er even later weer door. Toch werd het niet warmer dan 9,4 graden doordat we nu in polaire lucht vertoeven. Het bleef enkele uurtjes droog waarbij we van mooie wolkenlandschappen konden genieten in de heldere zeelucht. De bewolking bestond vooral uit Stratocumulus, Stratus fractus en Cirrus densus waarna er vanuit het westen Cirrus en Cirrostratusbewolking binnendreef uit een naderende regenzone. Deze bereikte ons pas na zonsondergang, maar de regen werd er daardoor zeker niet minder nat op en op het einde van de avond was er reeds 1,6 mm in het groene bakje beland door buiige regenvlagen. De wind wakkerde ook flink aan en kwam met snelheden tot 49,9 km/h uit het west- zuidwesten aanzetten.
maandag, 30 december 2013
Na een tamelijk frisse maar bij minima van 3,7 graden vorstvrije nacht konden we vandaag nog even van de zon genieten. Hoe noordoostelijker hoe langer, want vanuit het zuidwesten pakten de wolken zich samen en zagen we de melkachtige laag Cirrostratusbewolking aandikken tot de zon erdoor in moeilijkheden kwam. De wind wakkerde ook flink aan waardoor het erg koud aanvoelde. Na een tijdje verschenen er Altocumulusbankjes die zich van zuid naar noord schikten en een mooi samenspel vormden met de dichte muur van Altostratus die in het westen zichtbaar werd. Achter die wolkenband werd de bewolking echter weer dunner om vervolgens nog enkele keren op te komen en weer uit te dunnen. Daarbij vielen de geelachtige kleurentinten op waardoor we konden genieten van mooie winterluchten die erg bruikbaar waren voor allerlei vormen van natuurfotografie. In vergelijking met de afgelopen dagen was het merkbaar koeler bij maxima van 7,9 graden, doordat de warme lucht nu over de polaire zeelucht gleed die over ons is uitgevloeid tijdens de voorbije nacht. Op het einde van de namiddag was het dan aan het regenwater om over ons uit te vloeien, maar dat wilde niet echt lukken want veel activiteit zat er blijkbaar niet op deze regenzone. De regendruppels hadden maar amper de tijd om uiteen te spatten of we zaten al aan de achterzijde van de storing waar enkele schuchtere opklaringen zichtbaar werden. Het was toen reeds donker waardoor het niet de zon maar de sterren waren die erdoor priemden. Het bleef rustig en droog bij een wegvallende wind en we konden een opvallend laag neerslagtotaal van 0,2 mm optekenen.
Bij minima van 0,4 graden werd er hier en daar weer een beetje ijs gevormd al zag het er helemaal niet meer zo winters uit doordat er geen rijp aanwezig was en het enige wit dus van de armzalige sneeuwresten kwam. Er was nauwelijks bewolking te zien waardoor we van een schitterende, zonnige winterdag konden genieten. Het kwik steeg naar 4,8 graden en de sneeuw smolt verder weg behalve op naar het noorden gerichte hellingen van molshopen, grachten etc. Kort voor de middag dreef er opeens Stratocumulus binnen en de dichte scherpbegrensde bewolking deed ons vrezen dat het uit was met het zonneliedje. Gelukkig was de bewolking wat verderop wat minder gesloten en kwamen we dus weer in opklaringen terecht. Maar na een tijdje werd de bewolking weer dichter vanuit het noordwesten en er verscheen ook nog eens Cirrostratus boven. Tegen zonsondergang waren er alleen in het zuidwesten nog wat rudimentaire opklaringen te zien, maar de bewolking had geen neerslag bij zich waardoor we deze dag met een totaal van 0,0 mm konden afsluiten.
cember 201
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.