Werd wakker van een raar getik wat ik maar niet kon plaatsen. Nog half slaapdronken uit bed gestapt. Eerste voorzichtige blik via slaapkamerraam naar buiten geworpen. Schrikken, gordijn weer dicht, paar stappen achteruit.
Verdorie, wat was dat nou? Wat staat er nu voor mijn slaapkamerraam wat er nog nooit gestaan heeft?
Voorzichtig, na wat moed verzameld te hebben, gordijn opzij. Wat beter kijken, en wat meer wakker ook...een boom. Sinds wanneer staat daar een boom? Begreep er nog steeds niet veel van eerlijk gezegd.
Dan maar aankleden en naar buiten, gewoon kijken.
Achterdeur opgeslingerd en na drie stappen verbouwereerd alweer blijven staan.
Droom ik, waar ben ik? Alles ziet er compleet anders uit. Ijs, het geluid, de wind, de kou, het getik van de ijzel. De tuin en de planten en bomen die je niet meer herkend.
De kruinen die op de grond hingen. Waar is de wereld van gisteren, waar is mijn vertrouwde omgeving die je blind kon uittekenen, niets leek meer hetzelfde.
De boom voor mijn slaapkamerraam bleek een boom van de buren te zijn.
In die tijd had ik nog nooit van stormchasen gehoord, wie wel...maar als jong kereltje gelijk de fiets uit de schuur gepakt en het dorp uit. De polder in. Dat werd een tocht met vallende takken, Elektriciteitskabels op de weg en afgeknapte masten en bomen en tenslotte een fiets waarvan alle draaiende delen op gegeven moment niet meer wilden draaien zodat er op vele kilometers van, toen nog mijn woonplaats Muntendam, richting huis gelopen moest worden.
Toen heb ik even mezelf en die interesse even stevig vervloekt. Heeft ook nog wat uurtjes geduurd voordat ik thuis was.
Waar ik een stevige reprimande van een bezorgde moeder had verwacht, ze had me als jong kereltje in '79 nog binnen kunnen houden op hoogtepunt sneeuwstorm, vroeg ze alleen of ik wat hete chocolademelk wilde. Denk dat ze zich ernstig zorgen maakte, maar dat besef ook daar was dat sommige dingen nu eenmaal niet te voorkomen zijn
Verdorie, wat was dat nou? Wat staat er nu voor mijn slaapkamerraam wat er nog nooit gestaan heeft?
Voorzichtig, na wat moed verzameld te hebben, gordijn opzij. Wat beter kijken, en wat meer wakker ook...een boom. Sinds wanneer staat daar een boom? Begreep er nog steeds niet veel van eerlijk gezegd.
Dan maar aankleden en naar buiten, gewoon kijken.
Achterdeur opgeslingerd en na drie stappen verbouwereerd alweer blijven staan.
Droom ik, waar ben ik? Alles ziet er compleet anders uit. Ijs, het geluid, de wind, de kou, het getik van de ijzel. De tuin en de planten en bomen die je niet meer herkend.
De kruinen die op de grond hingen. Waar is de wereld van gisteren, waar is mijn vertrouwde omgeving die je blind kon uittekenen, niets leek meer hetzelfde.
De boom voor mijn slaapkamerraam bleek een boom van de buren te zijn.
In die tijd had ik nog nooit van stormchasen gehoord, wie wel...maar als jong kereltje gelijk de fiets uit de schuur gepakt en het dorp uit. De polder in. Dat werd een tocht met vallende takken, Elektriciteitskabels op de weg en afgeknapte masten en bomen en tenslotte een fiets waarvan alle draaiende delen op gegeven moment niet meer wilden draaien zodat er op vele kilometers van, toen nog mijn woonplaats Muntendam, richting huis gelopen moest worden.
Toen heb ik even mezelf en die interesse even stevig vervloekt. Heeft ook nog wat uurtjes geduurd voordat ik thuis was.
Waar ik een stevige reprimande van een bezorgde moeder had verwacht, ze had me als jong kereltje in '79 nog binnen kunnen houden op hoogtepunt sneeuwstorm, vroeg ze alleen of ik wat hete chocolademelk wilde. Denk dat ze zich ernstig zorgen maakte, maar dat besef ook daar was dat sommige dingen nu eenmaal niet te voorkomen zijn
Bericht laatst bijgewerkt: 03-01-2016 17:38
Elk kin wel t weer veurspellen, as je mor gain tied vermelden
