Met dank aan een uitloper van het Azorenhoog dat zich in de warme sector van de depressie waarin we nu vertoeven genesteld heeft, kregen we vandaag een erg rustige dag met afwisselend zon en wolkenvelden. Het waren vooral Stratocumuluswolken die het weersbeeld domineerden. Het grootste deel van de dag verliep droog maar uiteindelijk kregen we in de late namiddag een aantal buitjes op ons dag, maar deze waren net niet intens genoeg om de pluvio in beweging te krijgen waardoor we op 0,0 mm blijven staan. Met temperaturen tussen 2,9 en 9,6 graden was het erg zacht maar aan de grond hielden ze er niet zo'n positieve instelling op na en vroor het zes tientjes. De wind was vandaag ook wat kalmer met maximaal 26 km/h uit het noordwesten. Het is ondertussen weer helemaal aan het opklaren en deze brede opklaringen gaan het koufront vooraf dat zich morgen in de dag met ons zal bezig houden en de pluvio weer aan het werk zal zetten. In tegenstelling tot wat de naam 'koufront' doet vermoeden is er van enig winterweer nog steeds geen sprake.
Tijdens de vroege ochtenduurtjes werd het Malderse landschap gehuld in sluiers van mist. Deze leken echter niet al te dik te zijn want het zwakke schijnsel van de helderste sterren raakte er nog vlot doorheen. Het zijn deze boven de flinterdunne mistlaag hangende opklaringen die er tevens in slaagden om het kwik terug te dringen naar een flink onderkoelde -3,1 graden, met als gevolg dat het landschap met miljoenen fijne rijpkristalletjes getooid werd. Eens de zon op het toneel verscheen verdween de mist en brak er een periode van mooi en zonnig winterweer aan waarbij de temperatuur echter weinig winst boekte en op 1,7 graden uitkwam. De wegsmeltende rijp op de boorden van de pluviometer leverde 0,2 mm "neerslag" op en er stond een zeer zwak briesje (tot 11 km/h) uit overwegend zuidoostelijke richtingen. Later in de namiddag verschenen er meer wolkenvelden die vanuit het oosten oprukten, maar deze waren zo vriendelijk om nog een paar kleine gaatjes voor de zon over te laten al heeft deze laatste er echter weinig gebruik van gemaakt. De temperatuur is ondertussen weer op zijn retour en zo stevenen we weer op een vorstige nacht af waarbij opnieuw mist zal gevormd worden die hopelijk niet teveel aandikt, iets dat niet ondenkbaar is in de rustige en afkoelende atmosfeer. Zoals de weerkaarten al een tijdje aangeven blijven we met een zeer zwakke oostelijke tot zuidoostelijke stroming zitten waardoor het weer licht winters getint blijft maar er geen siberische kou hoeft verwacht te worden. De as van het zuidwest - noordoost georieënteerde langwerpige hogedrukgebied zou echter iets zuidoostelijker komen te liggen, pal boven België waardoor de kansen op blijvende mist nog groter worden dan eerst al gevreesd werd. Op sommige plaatsen zullen ze daar dan weer niets van merken en kan men genieten van de zon, dit geldt voornamelijk voor hogergelegen plaatsen terwijl gebieden met een zanderige ondergrond eveneens een streepje voor hebben.
Een volgende depressie heeft ondertussen het Belgisch- Nederlandse grondgebied bereikt en dit was meteen merkbaar aan de bewolking die deze ochtend reeds overvloedig aanwezig was. Dezelfde bewolking heeft samen met subtropische luchtaanvoer echter een temperatuursstijging kunnen realiseren waardoor we vandaag alvast waarden tussen 4,2 en 8,9 graden konden noteren. Neerslag bleef aanvankelijk echter aan de beperkte kant. Tussen perioden van dikke bewolking door kregen we zelfs nog de zon te zien terwijl het vooral rond en na de middag met tussenpozen aan het regenen ging. De neerslag had een nogal buiig karakter waarbij onderandere in het Brusselse met momenten dikke druppels neerspatten, en de bewolking kreeg steeds meer typische trekjes die wezen op de invloed van het naderende koufront aan de achterkant van de depressie (Altocumulus castellanus en Altostratus). Het koufront zorgde later op de avond voor een gevoelige toename van de wind die uiteindelijk piekte op 45,1 km/h uit het zuidwesten. Neerslag die na een droger intermezzo weer begon te vallen bracht het dagtotaal, wat Malderen betreft dan, uiteindelijk op een schamele 0,2 mm.
De nadering van een zwak frontaal systeempje zorgde ervoor dat het vanochtend opnieuw bewolkt was met Altocumulus en Altostratus. Dit had natuurlijk zijn invloed op de temperatuur die ondanks de snelle daling gisterenavond niet lager dan -2,9 graden zakte, en deze waarde werd reeds om middernacht bereikt toen de temperatuur weer ging stijgen. Overdag leek de bewolking weer te wijken terwijl er in de loop van de voormiddag erg fraaie Cirrus en Cirostratusschermen verschenen in het zuidwesten die een mooi samenspel vormden met de opklaringen die ondertussen zijn komen opzetten. Deze waren echter geen lang leven beschoren want de bewolking kwam snel weer op om in vrij korte tijd de zon uit beeld te duwen. We konden nog een tijdje genieten van mooie Altocumulus lenticularis bewolking die onder het gesloten dek van Altostratus werd gevormd, maar na de middag bereikte de neerslag ons die te Malderen als een mengsel van smeltende sneeuw, ijsregen en ijzel naar beneden kwam, wat tijdelijk voor spekgladde toestanden zorgde. De temperatuur steeg langzaam door het binnenstromen van zachtere lucht, maar het afkoelende effekt van de neerslag zorgde ervoor dat we niet boven de 1,0 graden uitkwamen. Naast dit alles stond er weer een oost- zuidoostelijke wind die net als gisteren 22,5 km/h haalde. Later op de avond werd het weer droger op wat lichte motregen tussendoor na. De neerslagzone bracht uiteindelijk 1,2 mm op.
Hoewel we het reeds zagen aankomen op de temperatuurskaarten gisterenavond, was het toch even schrikken toen het kwik vannochtend was weggedoken naar een huiveringwekkende -7,7 graden. Dit gebeurde (uiteraard) onder brede opklaringen die vanuit het noorden zijn komen afzakken. Er werd echter op grote schaal nevel en mist gevormd waardoor we alsnog in grijze omstandigheden het daglicht zagen weerkeren. Boven ons was de hemel tamelijk blauw, maar door de kleine invalshoek van de laagstaande zon moesten haar lichtbundels een grote afstand door de nevellaag afleggen zodat we de zon alsnog nauwelijks te zien kregen. De witachtige, dampende nevelslierten zorgden in combinatie met het zwaarberijpte landschap en het overvloedige licht echter voor een prachtig uitzicht waarbij alles in een mysterieuze sfeer werd gehuld. Bij dit weertype hoorde natuurlijk een erg zwakke wind die met snelheden tot 9,7 km/h uit het west- zuidwesten nauwelijks voelbaar was, terwijl de maxima negatief bleven met -1,0 graden. Opvallend was dat de steden mistvrij bleven en op de visuele satellietbeelden als afzonderlijke eilandjes te zien waren tussen de witte wolkenmassa. Tijdens de avond kregen we de maan te zien doordat deze veel hoger stond en dus minder afstand moest afleggen door de mistlaag. Het bleef voor de rest van de avond droog en rustig waarbij we op het einde van het etmaal een neerslagtotaal van 0,0 mm konden optekenen.
De lichte sneeuwval die gisterenavond werd ingezet, werd gevolgd door een aantal intense sneeuwbuien die tijdens de nacht een sneeuwdek van net geen 5 centimeter achterlieten op Malderse bodem. Het sneeuwtapijt was bedekt met kleine hoopjes van een paar centimeter groot, wat erop lijkt te wijzen dat de neerslag tijdelijk uit extreem dikke vlokken moet bestaan hebben. Hoe dan ook, bij het krieken van de dag was het alweer droog en helder waarbij enkel in het zuiden nog Stratocumulus te zien was van het wegtrekkende front. Onder invloed van de erg krachtige zon kon het kwik ondanks de ijzige naar het noordoosten draaiende wind nog uitvloeien naar 2,2 graden. De hoogste windsnelheid werd opgetekend uit het noorden en bedroeg 20,9 km/h. Na zonsondergang dook het kwik dan pijlsnel de diepte in en nog voor middernacht vroor het reeds streng met -10,2 graden bij een volledig weggevallen wind. In het bleke maanlicht waren tijdens de avond wat Cirrus en Altocumulusbankjes te zien die vanuit het noorden kwamen afgezakt, en deze zorgden ervoor dat het op het einde van de avond plots een stuk minder snel afkoelde om later zelfs op te warmen naar - 9,1 graden. Sneeuw en vorst zorgden ervoor dat er geen neerslagtotaal kon worden opgemeten.
Na het (kortstondige) buiengeweld van gisterenavond heeft de atmosfeer zich gestabiliseerd en kon er zich terug laaghangende Stratusbewolking vormen. Dit zorgde voor een tijdelijke opwarming waardoor het kwik niet beneden 0,9 graden kon zakken. Na zonsopgang kregen we echter met het bijhorende sombere weer te maken en keken we voortdurend tegen een bijna egaalgrijze hemel aan. Hieruit viel af en toe wat regen die uit opvallend dikke druppels bestond maar qua hoeveelheid te verwaarlozen was (0,0 mm). Na 15H ging de bewolking over in Stratocumulus en zag het er meteen een stuk minder saai uit al was er bij dit weertype nog lang geen sprake van een adrenalinerush. Dat gold overigens ook voor het kwik want door het beperkte thermische verloop lagen de maxima niet veel hoger dan de minima met 3,1 graden. Ook de wind stelde weinig voor en hield het bij een flauw zuchtje van 12,9 km/h uit het westen. Tijdens de avond kregen we terug met Stratusbewolking te maken al bleef het nu droog. Ondanks de isolerende bewolking en de positieve luchttemperatuur (ongeveer een graad) werd het na zonsondergang weer gevaarlijk glad door opvriezing van smeltwater bij negatieve dauwpunten en bodemtemperaturen. Dit smeltwater was overigens goed voor 1,0 mm in de pluviometer al heeft de neerslag van vandaag hier geen invloed op gehad.
De wind is afgelopen nacht flink toegenomen, en met de 'winterstorm' die vandaag op het programma staat is dat natuurlijk niet meer dan logisch. De neerslag bereikte ons om 6H40 in de ochtend en was het begin van een erg gure, nate en sombere voormiddag. De stormdepressie pompte opnieuw zachtere lucht naar de Lage Landen, en toen we in de warmde sector van het ding terechtkwamen volgden er striemende motregenvlagen en felle rukwinden terwijl de Stratus fractus wolken met een rotvaart over het uitpansel joegen. Na de middag zagen we op de radar de contouren van een smalle maar intense regenband verschijnen die ingekapseld zat in een uitgestrekter gebied met matige regen: het onmiskenbare koufront. Het stuk onheil kwam in sneltreinvaart dichterbij, maar al snel werd duidelijk dat Nederland het voorrecht/de slachtofferrol kreeg om het zwaartepunt van het front over zich heen te krijgen. In België liep het op de meeste plaatsen met een sisser af al kwamen ook hier nog behoorlijke rukwinden voor met in Malderen eentje tot 75,6 km/h uit het zuidwesten. De regen werd tijdelijk intenser met wat hagel terwijl er een aantal dikke wolkenbanden overtrokken die een soort van Egyptische duisternis ontketenden op het einde van de namiddag. Vanuit het noordwesten kwamen vervolgens snel opklaringen binnendrijven, en toen de Belgische duisternis inviel bleef het droog maar nog steeds erg winderig wat de snelle afkoeling van 11,3 graden als maxima naar 4,8 graden als minima natuurlijk flink in de verf zette.
Het was vanochtend nog steeds grijs en er viel motregen bij een gestaag oplopende temperatuur. De minima werden dan ook al kort na middernacht bereikt met 7,4 graden. Na zonsopgang veranderde er weinig en we keken de ganse voormiddag tegen een grijze laag Stratusbewolking aan waaruit het af en toe motregende. Ook na de middag was dit het geval, doch naar de avond toe begon de bewolking langzaam open te breken waardoor we de zon alsnog indirect konden zien door weerkaatsing op vliegtuigen die zich op meer dan 10 km hoogte bevonden. Het luchtruim zag er toen een stuk boeiender uit met een mix van Stratocumulus, Altocumulus, Stratus fractus en een weinig Cirrus. De opklaringen brachten nauwelijks afkoeling met zich mee en met maxima die overdag 11,6 graden haalden stond dit natuurlijk garant voor een boterzachte avond. De westenwind zwakte geleidelijk af na overdag nog 32,2 km/h gehaald te hebben. De motregen bleek goed te zijn voor een bescheiden neerslagtotaal van 0,4 mm.
Tijdens het tweede deel van de nacht kwam het terug tot buien die tegen de ochtend echter alweer waren weggetrokken naar het oosten. Het was zacht bij temperaturen die rond 11 graden schommelden en het luchtruim begon vol te lopen met Cirrostratus fibratus bewolking die dikker werd. Ze ging over in Altostratus en er dreven losse wolkenflarden onder waarop wat regen volgde. daarna klopte het echter opeens op en kregen we terug Cirrus en Cirrostratus bewolking te zien, met in de verte Cirrus densus. Rond deze laatste zou het vandaag (en misschien wel dit jaar) allemaal gaan draaien. Het beleek namelijk een zeer actieve onweerscluster te zijn die met een voor de tijd van het jaar ongeziene activiteit het land introk. Het duurde niet lang of dreigende buienluchten doemden in het westen op onder begeleiding van uitbundig gedonder en bliksemflitsen. Daarna kwam het tot een wolkbreuk met zware hagel, bliksemschichten die de hemel in lichterlaaie leken te zetten, oorverdovende donderslagen en felle rukwinden die plaatselijk tot 170 km/h opliepen. De buienlijn bleek ook nog eens tornado's te produceren die onderandere in Mechelen lelijk huis hielden. In Malderen bleef het allemaal erg bescheiden met 4,0 mm neerslag waar de neerslag van afgelopen nacht ook inbegrepen zit, doch aan onweersverscijnselen was ook hier geen gebrek. Ook na het wegtrekken van de buienlijn bleef het nog een hele tijd nabliksemen en donderen in het oosten terwijl we de buienlijn met enorm veel activiteit op de satellietbeelden zage wegtrekken naar Duitsland. Er volgden nog een paar lichtere buien die langs de kust echter nog wat onweer wisten voort te brengen. In Malderen waren die echter alleen maar in staat om ee tiental regendruppels te lossen waardoor het eerdergenoemde neerslagtotaal gehandhaafd bleef. Naast natuurgeweld vielen ook de temperaturen op want er werd nog steeds zeer zachte lucht aangevoerd met een strakke zuidwestelijke bries. Maxima van maarliefst 13,7 graden waren het resultaat, en de minima werden kort nadien geregistreerd toen het kwik in de dichte hagelgordijnen eensklaps daalde tot 6,3 graden. De strakke wind zwakte tijdens de avond een beetje af en we sloten af met brede opklaringen en temperaturen die weer stegen naar een negental graden.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.