We hadden toen steeds laag over laag. 4x, 't duurde wel heel lang voordat die dikke koeklaag een keere weggedooid was. 
daarvoor was de ijzellaag veel te dik. Schaatsen, dat kon (eerst) wel. En als de ijzel toen niet voldoende was zorgde de drie meter (ok, ok, geen drie meter maar wel veel) sneeuw er wel voor dat je niet meer kon fietsen. En schaatsen ook niet eigenlijk. Ik was toen super gefrustreerd dat ik elke dag weer opnieuw de banen over de sloten kon vegen. Op een gegeven moment gooide ik ook maar de handdoek in de ring waarna schaatsen op de kleinere sloten achter het ouderlijke huis onmogelijk werd.
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.
