Tijdens de vroege ochtenduurtjes konden we een zeer heldere sterrenhemel bewonderen, doch zodra het daglicht goed en wel was doorgebroken, werd het uitspansel geleidelijk bevolkt door hoge en middelhoge bewolking en deze nam snel uitbreiding waardoor we van de zon uiteindelijk niet veel meer gezien hebben, zeker na de middag. In de late namiddag ging het zelfs lichtjes regenen en op dit moment valt er nog steeds lichte neerslag. De temperaturen waren redelijk zacht met waarden tussen 4,2 en 7,9 graden, al deed de heldere hemel vanochtend het vriespunt aan de grond gevaarlijk dichtbij komen. De wind was in vergelijking met gisteren dan weer kalmer met maximaal 27 km/h en ook de neerslag is tot nu toe binnen de perken gebleven met 0,6 mm. Op de satellietbeelden zien we nu een depressie die aan sneltempo over ons is geschoven en ons dit sombere weer bezorgde. Morgen komen we tijdelijk onder de beschermende vleugels van een hogedrukwigje terecht, welke letterlijk de stilte voor de storm van het komende weekend zou betekenen.
Degenen die vandaag binnen moesten werken zullen het zich in elk geval niet beklagen want het was in tegenstelling tot het zonnige gisteren en eergisteren maar een magere bedoening. Een somber grijs wolkendek heeft zich van het Malderse luchtruim meester gemaakt en was blijkbaar niet meteen van plan om daar afstand van te nemen. De bewolking hield ons afgelopen nacht warm zodat het kwik niet verder dan -0,6 graden daalde, maar overdag moesten we het zonder de warme zonnestralen stellen zodat het hooguit 1,9 graden werd. Ondanks de bewolking bleef het wel droog (0,0 mm) en als er al beweging te bespeuren was in dit saaie weersbeeld was deze afkomstig van de naar het oosten geruimde wind die 19 km/h haalde. Tegen zonsondergang (wanneer dat ook moge gebeurd zijn) was het nog steeds grijs en betrokken waardoor het slechts langzaam afkoelt en we om 19H nog steeds op 1,4 graden zaten. Het ziet er overigens niet naar uit dat we ons het komende etmaal van de bewolking kunnen ontdoen, integendeel: in de oostelijke en later zuidoostelijke stroming worden restanten van een mediterrane depressie meegezogen die zich een tijdje zullen bezighouden met het Vlaamse binnenland en dus ook Malderen niet zullen ontzien. Dit gebeuren zal vooral merkbaar zijn als aanvriezende regendruppels of wat smeltende sneeuwvlokken die over het Malderse weerstation zullen neerdwarrelen. Wanneer we de weermodellen erbiij halen komt duidelijk naar voren dat een deel van het Russische hogedrukgebied met een voorwaartse salto onder ons door zal duiken en de oceanische wisselvalligheid tijdelijk wat naar het noorden zal drukken, doch vanaf dinsdag zal deze hoe dan ook het onderspit moeten delven waardoor we alsnog onder de regenwolken zullen verdwijnen. Tussen de grijze soep die we momenteel doorspartelen en de regenzone bevindt zich een smalle strook met opklaringen waardoor het weersbeeld heel even wat meer kleur zal bekennen voordat het zover is.
De zachte temperaturen konden niet verhinderen dat we de dag als saai en donker ervaarden. Zon kwam er immers niet aan te pas en met momenten viel er druilerige motregen. Tijdens de middag werd de bewolking tijdelijk dunner, maar ook dat was niet voldoende om de zon weer tevoorschijn te toveren. De bewolking nam vervolgens weer toe en opnieuw kwam er regen aan te pas die tijdens de late avonduurtjes tijdelijk aan een behoorlijk tempo neerstroomde maar nadien weer in intensiteit afnam toen de warme sector arriveerde van het systeem waarmee we opgezadeld zaten. Zoals de naam al doet vermoeden kwamen we dus in zachtere luchtmassa's terecht wat merkbaar was aan de temperaturen die tijdens de avonduren weer gestaag de hoogte ingingen. We konden uiteindelijk pieken op 10,8 graden terwijl de minima vandaag ook al erg zacht waren met 8,3 graden. Naast warmte was er ook aan wind geen gebrek, met snelheden tot 30,6 km/h uit het west- zuidwesten wist deze weer goed van aanpakken. Alles bijeengeteld komen we qua neerslag uit op 1,8 mm.
Een regenzone met koufront - allures sloot halverwege de voormiddag de halfbewolkte en droge periode waarmee we vandaag van start zijn gegaan, af. Er volgde een periode van matige, aanhoudende regenval, waarna er vanuit het noordwesten opnieuw opklaringen verschenen die ons rond de middag bereikten. Het was echter nog niet gedaan met de pluvialiteiten, want achter dat koufront hadden zich de traditionele buien genesteld die tijdens de namiddag voor een uitgelezen fotografenweertje zorgde toen diepblauwe luchten werden afgewisseld met stapelwolken en meer volwassen Cumulonimbus buienwolken. Voor het transport van de buien werd er een krachtige zuidwestenwind met snelheden tot 53,1 km/h aangewend terwijl de temperaturen voor begin januari nog aardig meevielen met 2,8 tot 9,4 graden. Later in de namiddag en tijdens de avond werd het rustig en droog maar ondanks de heldere lucht koelde het nauwelijks af en bleef de temperatuur rond een viertal graden schommelen. Kort voor middernacht kwamen er Stratocumulusvelden opzetten die de temperatuur weer lichtjes deden stijgen. Het bleef echter droog terwijl het koufront en de buien die overdag vielen goed waren voor een neerslagtotaal van 11,4 mm.
De aangekondigde sneeuw heeft de voorspellingen keurig opgevolgd, en zo ontwaakten we vanochtend in een witte wereld waarin ook het Malderse weerstation met een nieuw kostuum de koopjesperiode kon aanvatten. Het goedje was drie tot vier centimeter dik en werd tijdens de voormidag nog een beetje verder aangevuld toen het nog enkele uren lichtjes bleef verdersneeuwen. Dit gebeurde bij licht positieve temperaturen die kort voor de middag nog konden oplopen tot 0,7 graden. Eens de wolkenlaag tegen de middag dunner werd en de wind resoluut het noordoosten opzocht, koelde het echter snel af en vroor de gedeeltelijk gesmolten sneeuwlaag onmiddellijk aan. Het resulteerde in gevaarlijk gladde toestanden op het einde van de namiddag. De koude was moeilijk te verdragen doordat de wind geleidelijk verder aanwakkerde en uiteindelijk met snelheden tot 30,6 km/h over de brug kwam. De bewolking ging over in Stratocumulus met brede opklaringen ertussen terwijl er in de heldere lucht later op de avond nog wat voorbijdrijvende wolkenflarden (Stratus fractus) te zien waren. De krachtige wind vertraagde de afkoeling (menging van de luchtlagen), maar het sneeuwdek versnelde haar dan weer zodat we op het einde van het etmaal reeds op -5,2 graden waren uitgekomen. Op het eerste zicht lijkt de vrieskou komende nacht iets minder streng te zullen uitpakken dan de weersvoorspellingen aanvankelijk deden geloven, maar temperaturen dichtbij -10 graden zouden zeker nog haalbaar moeten zijn. Het neerslagtotaal van deze dag zou ongeveer 4 mm moeten bedragen, maar doordat alles in de vorm van sneeuw is gevallen, konden we enkel het gesmolten gedeelte meten dat goed was voor 0,0 mm.
Het was vanochtend nog steeds zwaarbewolkt met veel Stratocumulus en Stratusbewolking, maar de aangevoerde lucht werd terug continentaal. Hierdoor is het ondanks de bewolking verder afgekoeld en kwamen we uit op -5,4 graden. Overdag kwam er terug een aanlandige stroming op gang, maar het polaire karakter van de lucht zorgde ervoor dat het slechts langzaam opwarmde. Boven de Noordzee werden enkele buitjes opgepikt die vooral in Nederland voor extra sneeuw of regen zorgden, maar in België waren de buien veel schaarser. Het kwik kwam net boven het vriespunt uit (2,4 graden), maar de dauwpunten bleven negatief zodat het sneeuwdek vrijwel niet werd aangetast en de omgeving er 's avonds nog even wit bijlag. De zuid- zuidwestenwind haalde bij dit alles snelheden tot 17,7 km/h. Na zonsondergang werd er opnieuw wat meer bewolking aangevoerd, maar het bleef ondanks de nabijheid van pittige sneeuwzones op de meeste plaatsen droog terwijl het kwik rond -2 graden bleef schommelen. We eindigden met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
De bewolking is afgelopen nacht weer weggetrokken waardoor we vanmorgen opnieuw van brede opklaringen en de bijhorende zonneschijn konden genieten. En het bleef niet bij die ochtendlijke opklaringen want we keken voor het grootste deel van de dag tegen een heldere, diepblauwe lucht aan waarin vrijwel geen enkele wolk zichtbaar was. De zon was bijzonder krachtig maar de lentesfeer werd nog onderdrukt door de vrij lage temperaturen die tussen de vorstige minima van -1,2 graden afgelopen nacht en een door tuineffekt wat overdreven 4,7 graden schommelden. Het scheelde overigens niet veel met die opklaringen aangezien het grootste deel van Nederland de hele dag door met zwaarbewolkt tot betrokken weer af te rekenen kreeg. Op het einde van de namiddag kregen we met een naderend koufront te maken dat voor Stratocumulus floccus, Altocumulus, Cirrus en Altostratus zorgde vanuit het westen. Hierin waren mooie patronen en kleurschakeringen te zien waardoor we zeker niet hoefden te klagen over deze wolkeninvasie. Doordat de luchtmassa in de warme sector door sneeuw en ijs is afgekoeld was de lucht achter het koufront net warmer en kunnen we ons de komende 24 uur dus aan een doorzettende dooiaanval verwachten waarbij de maxima wel eens in de dubbele cijfers zouden kunnen komen. De neerslag van het koufront slaagde er vandaag nog niet in om ons te bereiken en liep daardoor wat achter op schema. Wel zorgde de bewolking ervoor dat de temperaturen positief bleven met een tweetal graden en we de vorstperiode dus reeds achter ons hebben gelaten. De wind trok 's avonds flink aan en deed het ondanks de positieve temperaturen bijtend koud aanvoelen met haar snelheden tot 46,7 km/h uit het zuid- zuidwesten. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,2 mm.
Tussen het warmtefront en het koufront in vertoefden we vanochtend in een droge, zachte en zich snel verplaatsende luchtmassa. Dat laatste vertaalde zich in flinke windstoten terwijl het front met intense buien afzakte vanuit Nederland. Daar zat ook onweer op en de passage ervan deed erg zomers aan met veel blikseminslagen, hagel, donder en wolkbreukachtige neerslag. De rukwinden haalden 59,5 km/h uit het westen en later volgden nog een reeks zware buien die eveneens met onweer en felle windstoten gepaard gingen. De wolkenluchten waren adembenemend en wie zijn camera niet liet wegvliegen kreeg een unieke kans om fraaie opnames te maken van het onvergetelijke winteronweer. Na de middag waren er meer opklaringen tussen de buien door waardoor de buientorens steeds beter tot hun recht kwamen en vooral bij zonsondergang leverde dit tot de verbeelding sprekende taferelen op. We ontsnapten aan de beruchte schaduw van Engeland, kwamen middenin de buienstraat terecht en het weertype deed daardoor erg Nederlands aan met buien die elkaar opvolgden en Malderen steeds vol in de borst troffen met hagel, rukwinden, bliksemflitsen en wolkbreukjes. Het neerslagtotaal loog er niet om met 8,0 mm en door de hoge windsnelheden sloeg elke bui als een donderslag bij heldere hemel toe om even snel te verdwijnen als een rover in de nacht. Dankzij de felle en hoogstaande maan konden we volop van hun schoonheid genieten voor zover de ijzige rukwinden ons niet naar binnen joegen. Het koelde af naar 4,4 graden als minima kort voor middernacht.
Ook vandaag ontwaakten we onder een dikke, grijze wolkendeken die uit de vertrouwde Stratus bestond. Het wolkendek was nu wat dunner door het dalen van de subsidentie- inversie hogerop en er kon dus iets meer licht tot op de begane grond doordringen. Op sommige plaatsen zoals in West- Vlaanderen ontstonden er tijdens de namiddag een paar opklaringen, al is het niet duidelijk hoeveel blauw Malderen vandaag te zien kreeg. De temperaturen waren andermaal aan de zachte kant al koelde het een klein beetje af tegenover gisteren met temperaturen die zich tussen 7,6 en 8,7 graden ophielden. Wind stond er nauwelijks op een paar zuchtjes tot 22,5 km/h uit het westen na. Daar het hooguit tot wat motregen kwam tijdens de voormiddag sloten we terug af met een neerslagtotaal van slechts 0,0 mm.
Onder een kraakheldere hemel is het tijdens de nacht afgekoeld tot ... graden. Aan de grond vroor het plaatselijk, want op beschutte plekken waren tijdens de voormiddag rijpkristallen te vinden. De zon was extra krachtig in de heldere zeelucht en deed ons die kou al snel vergeten. Het voelde aan als een doorsnee lentedag ergens ver in maart en het weer was vriendelijk en rustig bij een overwegend zwak zuidwestelijk briesje. Tegen de middag ontstonden er echter losse wolkenflarden en korte tijd later kregen we gesloten Stratocumulusvelden te zien die vanuit het zuidwesten kwamen opgestoomd. Het waren uiteindelijk de Stratus fractus wolken die de zon een kopje kleiner maakten, nog voordat de Stratocumulus en later ook Altostratusbewolking de genadestoot konden toedienen. Maar de zon liet zich niet kennen en kwam tijdens de namiddag nog eventjes tevoorschijn in waterzonnetjes- formaat. Dan ging ze onder en kregen we de maan zwakjes te zien in dikke Cirrostratus en dunne Altostratus translucidus bewolking. De andere wolken waren weer verdwenen en er volgde een rustige, droge avond daar de regenzone die deze bewolking veroorzaakte ons pas in het tweede deel van de nacht zou bereiken. We sloten af met 0,0 mm als dagtotaal.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.