Als je in januari 1987 gaat kijken, dan zie je vanaf de 10e de temperatuur dalen en de sneeuwhoeveelheden toenemen, maar dat laatste vooral op de Waddeneilanden. De oorzaak was een doorstaande oostnoordoosten wind, die samen met het warme zeewater en kustconvergentie zorgde voor 48 uur of misschien nog wel meer continue sneeuwval. Dit gaf sneeuwhoogtes tot rond de 40 cm! Hoewel er op dit kaartje 'maar' drie keer 23 cm staat (ook frappant trouwens, drie keer dezelfde hoogte).
35cm had ik toen als maximum sneeuwdek zonder verstuiving. Jan heeft heeft de tekening van het sneeuwverloop (Weerspiegel) van die winter nog wel paraat. (Gelukkig) In kan 'm niet vinden, doch is hier al wel eens langsgekomen op weerwoord.
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.
