We beginnen al op 72 uur en voor UKMO de faxkaart van Bracknell gebruikt wat het even lastiger maakt.
Op 72 uur zien we een lagedrukysteem op de Noordzee. Zowel bij UKMO (Bracknell) als GFS ligt de lagedruk westelijker. EC en GFS berekenen een aparte kern, respectievelijk bij Noorwegen en tegen Schotland aan.
Nu kijken we naar het zeegebied ten noorden daarvan, tussen IJsland en Noorwegen. GFS heeft een koude hoogtetrog naar de Faroër lopen met op 500 hPa temperatuur tot -45 graden. De andere modellen geven die temperatuur niet. Maar verhouding tussen kleur en grondruk (EC vs GFS) en 512dam stippellijn op de Bracknellkaart geven aan dat de andere twee die koude bovenlucht missen. GFS is hier een buiten beentje.
Op 850 Hpa zitten geen temperatuurverschillen tussen GFS en EC dus die kou zit of ontbreekt hoger op. Je ziet bij UKMO ook een occlussiefront langs de Noorse kust dat gebied inlopen. Dit heeft gevolgen voor de eerste drukstijging boven Skandinavië.
In het hogedrukgebied op de Oceaan zijn nauwelijks verschillen te zien. Wel wordt de hogedrukbrug bij Groenland bij GFS doorbroken.
Er zijn wel meer verschillen op de weerkaart maar zijn voor ons van weinig belang.
Nu gaan we een dag verder. Voor alle 3 modellen de WZ-versie gebruikt wat gemakkelijker vergelijken is. Laten we naar het westen van Noorwegen kijken.
Daar heeft GFS de laagste 500 geopot. en UKMO is duidelijk hoger. EC zit ertussen in. In de vorige opers waren de verschillen tussen GFS en EC groter, EC in lijn met UKMO en GFS nog kouder/lager. CA werkt hogedrukopbouw boven Skandinavië tegen.
Nu de oceaan: Alle modellen hebben een hogedrukgebied met kern ZO van 50grN en 20gr W, bij GFS kerndruk > 1035 hPa. Ook alle drie hebben ze het laag bij de Azoren te pakken. West van eerder genoemde gridpunt zie je WA. Bij GFS NO, EC NNO en UKMO nog iets rechter noord en lijkt bij EC het best ontwikkeld. Echter de verschillen zijn marginaal.
Het laagje verder naar het westen is bij GFS het meest uitgesproken.
Op dag 5 is bij GFS het noordzeelaag Nederland ingetrokken, bij EC is het laag vanaf de Noorse kust nog op de Noordzee aktief
en bij UKMO ligt het warmere laagje nog steeds bij de Shetlands. Er is aanvoer van koude lucht over de Noordzee op gang gekomen welke bij GFS de Belgische en kusten van ZW-Nederland heeft bereikt met winterse buien.
Daarentegen heeft UKMO een leuke rug over Skandinavië (door WA van het voor 2 dagen eerder getoonde occlussiefront). GFS heeft ook een leuke uitloper tot over Polen.
De oceaanrug komt nu tot ontwikkeling. Bij EC mooi noordwaartse WA en bij UKMO zelfs NW-waarts. Bij GFS dezelde richting maar minder ontwikkeld. Alle modellen laten het westelijke laag samensmelten met het Azorenlaag, welke een aanval inzet op de rug.
Tot slot op dag 6 heeft UKMO verreweg de sterkste rug op 500hPa waarden boven 552dam. Die agressieve fusiedepressie wordt gewoon verschrompeld. Bij EC is de rug zwakker maar wordt op de juiste plek geparkeerd zodat de gronddruk boven het zuiden van Noorwegen oploopt tot boven 1030 hPa.
Bij GFS heeft de rug zich onvoldoende kunnen ontwikkelen en wordt platgewalst door de opstormende fusiedepressie. De rug drijft de golf van Biskaje in met hogedruk boven Frankrijk tot gevolg.
groeten Victor
Op 72 uur zien we een lagedrukysteem op de Noordzee. Zowel bij UKMO (Bracknell) als GFS ligt de lagedruk westelijker. EC en GFS berekenen een aparte kern, respectievelijk bij Noorwegen en tegen Schotland aan.
Nu kijken we naar het zeegebied ten noorden daarvan, tussen IJsland en Noorwegen. GFS heeft een koude hoogtetrog naar de Faroër lopen met op 500 hPa temperatuur tot -45 graden. De andere modellen geven die temperatuur niet. Maar verhouding tussen kleur en grondruk (EC vs GFS) en 512dam stippellijn op de Bracknellkaart geven aan dat de andere twee die koude bovenlucht missen. GFS is hier een buiten beentje.
Op 850 Hpa zitten geen temperatuurverschillen tussen GFS en EC dus die kou zit of ontbreekt hoger op. Je ziet bij UKMO ook een occlussiefront langs de Noorse kust dat gebied inlopen. Dit heeft gevolgen voor de eerste drukstijging boven Skandinavië.
In het hogedrukgebied op de Oceaan zijn nauwelijks verschillen te zien. Wel wordt de hogedrukbrug bij Groenland bij GFS doorbroken.
Er zijn wel meer verschillen op de weerkaart maar zijn voor ons van weinig belang.
Nu gaan we een dag verder. Voor alle 3 modellen de WZ-versie gebruikt wat gemakkelijker vergelijken is. Laten we naar het westen van Noorwegen kijken.
Daar heeft GFS de laagste 500 geopot. en UKMO is duidelijk hoger. EC zit ertussen in. In de vorige opers waren de verschillen tussen GFS en EC groter, EC in lijn met UKMO en GFS nog kouder/lager. CA werkt hogedrukopbouw boven Skandinavië tegen.
Nu de oceaan: Alle modellen hebben een hogedrukgebied met kern ZO van 50grN en 20gr W, bij GFS kerndruk > 1035 hPa. Ook alle drie hebben ze het laag bij de Azoren te pakken. West van eerder genoemde gridpunt zie je WA. Bij GFS NO, EC NNO en UKMO nog iets rechter noord en lijkt bij EC het best ontwikkeld. Echter de verschillen zijn marginaal.
Het laagje verder naar het westen is bij GFS het meest uitgesproken.
Op dag 5 is bij GFS het noordzeelaag Nederland ingetrokken, bij EC is het laag vanaf de Noorse kust nog op de Noordzee aktief
en bij UKMO ligt het warmere laagje nog steeds bij de Shetlands. Er is aanvoer van koude lucht over de Noordzee op gang gekomen welke bij GFS de Belgische en kusten van ZW-Nederland heeft bereikt met winterse buien.
Daarentegen heeft UKMO een leuke rug over Skandinavië (door WA van het voor 2 dagen eerder getoonde occlussiefront). GFS heeft ook een leuke uitloper tot over Polen.
De oceaanrug komt nu tot ontwikkeling. Bij EC mooi noordwaartse WA en bij UKMO zelfs NW-waarts. Bij GFS dezelde richting maar minder ontwikkeld. Alle modellen laten het westelijke laag samensmelten met het Azorenlaag, welke een aanval inzet op de rug.
Tot slot op dag 6 heeft UKMO verreweg de sterkste rug op 500hPa waarden boven 552dam. Die agressieve fusiedepressie wordt gewoon verschrompeld. Bij EC is de rug zwakker maar wordt op de juiste plek geparkeerd zodat de gronddruk boven het zuiden van Noorwegen oploopt tot boven 1030 hPa.
Bij GFS heeft de rug zich onvoldoende kunnen ontwikkelen en wordt platgewalst door de opstormende fusiedepressie. De rug drijft de golf van Biskaje in met hogedruk boven Frankrijk tot gevolg.
groeten Victor
