Renier vd Berg inmiddels een stuk voorzichtiger..
Bericht van: Stefan (Hellevoetsluis) , 12-01-2016 13:10
Leuk stukje, hij leest hier natuurlijk mee zoals we weten, hij 'gebruikt' het stukje gelijk om het enthousiasme iets te temperen want in zijn vorige stukje was hij een stuk zekerder van zijn zaak 
Toch zijn er nog mogelijkheden, blijft spannend.
==
In de winter zijn ’s lands sneeuwliefhebbers vaak nogal onrustig. Ze houden iedere weerkaart die via het internet te bekijken is, tegen het licht. Discussiëren op diverse weerfora tot in het diepst van de nacht. En als er dan ergens een vlok sneeuw wordt gezien, overtreft het aantal foto’s dat gedeeld wordt al gauw het aantal sneeuwvlokken dat gezien werd. Deze sneeuwliefhebbers zou ik het van harte gunnen, een keer de mogelijkheid te hebben om in de winter af te reizen naar bijvoorbeeld Lake Ontario. Op de grens van Canada en Amerika. De ideale bestemming voor doorgewinterde sneeuwliefhebbers.
Te koud voor sneeuw
De Grote Meren op het Noord Amerikaanse continent zijn iedere winter de ideale plaats voor extreme sneeuwtoestanden. De meren zijn te groot om dicht te vriezen. Het water houdt ook bij het koudste weer meestal nog een temperatuur boven de nul graden. Tegelijkertijd kan koude arctische lucht met regelmaat vanuit het ijzige Canada uitbreken in een zuidelijke en oostelijke richting. Die lucht is van origine niet alleen steenkoud, maar mede daardoor ook droog. IJskoude lucht kan nou eenmaal weinig vocht bevatten. Niet geschikt voor zware sneeuwval dus. Te koud voor veel sneeuw.
Warm water
Maar alles wordt anders als de ijzige vrieskou de Grote Meren op zijn weg tegenkomt. Die meren zijn de kraamkamer voor een bijna eindeloze optocht van sneeuwbuien. Het principe is in feite eenvoudig. De koude lucht komt boven het relatief warme water. Er gebeuren nu twee belangrijke dingen om de sneeuwmachine op gang te helpen. Ten eerste wordt er vanaf het wateroppervlak een flinke hoeveelheid vocht aan de koude droge lucht toegevoegd. Ten tweede wordt de lucht vanaf het warme wateroppervlak ook opgewarmd. De opwarmende lucht gaat opstijgen.
Convectie
Gevolg is dat de opstijgende lucht afkoelt. En voor iedere honderd meter stijging weer steeds minder vocht kan bevatten. Het overtollige vocht veroorzaakt condensatie. Wolkvorming. Naarmate het proces doorgaat en de aanvoer van warmte en vocht van onderen af dus aanhoudt, groeien de stapelwolken uit tot buien. Deze buien rangschikken zich in buienstraten. Zie bijvoorbeeld deze beelden van een buienstraat op enige afstand, boven Lake Erie. Afhankelijk van de locatie (de breedte en vorm van het wateroppervlak) kunnen er meerdere buienstraten evenwijdig aan elkaar tot ontwikkeling komen. Uiteindelijk bereiken de buien de kust. En worden plaatsen nabij deze kustlijn als het ware bedolven onder de sneeuw. De ene na de andere stevige sneeuwbui komt over. Het sneeuwdek groeit. Het openbare leven wordt lam gelegd.
Lake Effect Snow
Met noemt deze super efficiënte sneeuwmachine ‘lake effect snow’. Het kan voorkomen boven (grote) meren, maar natuurlijk ook boven zeeën. Deze week zien we aan de zuid- en oostzijde van de Grote Meren met regelmaat Lake Effect snow. De hedendaagse weermodellen blijken de locatie en de activiteit van de sneeuwval vrij goed te kunnen berekenen. Amerikanen en Canadezen in de getroffen gebieden waren dus tijdig gewaarschuwd. Ook de komende dagen kan er op sommige plekken met gemak nog een paar decimeter sneeuw bij komen.
Europa
Ook in Europa komt Lake Effect Snow met regelmaat voor. Afgelopen weekend werd er in een Finse plaats, aan de oostzijde van de Botnische Golf, nog een sneeuwvalrecord gerapporteerd. Er viel 73 centimeter in een etmaal. Het was het gevolg van de koude Siberische lucht die de nog vrij warme Botnische Golf overstak. Overigens is inmiddels de ijsvorming op de Botnische Golf goed op gang gekomen. Ook Letland is de komende dagen een leuke bestemming voor mooie sneeuwbuien vanaf zee. Vooral donderdag berekenen de modellen daar een flinke stoet sneeuwbuien.
Nederland
De meest mooie voorbeelden van Lake Effect Snow in eigen land zijn doorgaans bestemd voor de Waddeneilanden. Wat we dan nodig hebben is een solide hogedrukgebied boven Scandinavië waar koude arctische lucht omheen stroomt. Ideale windrichting is noordoost. Als de aangevoerde lucht echt ijzig koud is, in het relatief korte stuk open water tussen Denemarken en de Wadden voldoende voor het op gang helpen van de sneeuwstraten. Het is dan vooral de noordkant van de Waddeneilanden waar het genieten geblazen is. De Noordzee is nog warmer. Maar om dan buien in ons land te krijgen, moet de stroming meer uit het noordwesten komen. De lange weglengte over het Noordzeewater doet de lucht dan vaak zo ver opwarmen, dat de buien wel komen, maar de neerslag meer vloeibaar (regen) dan vast (sneeuw) is.
Polar Low
Een potentieel ideale sneeuwbrenger in ons land kan ook een zogenaamde Polar Low zijn. Daar schreef ik gisteren ook al over. Leek het er gisteren nog op dat we zondag bezoek zouden krijgen van dit aparte type depressie, inmiddels is duidelijk dat het lagedrukgebied eerder passeert. En waarschijnlijk ook een wat oostelijkere koerst zal volgen. De meest recente ECMWF berekening legt de kern van het vrij actieve systeem zaterdagavond neer ten noorden van de (oostelijke) Wadden. Rondom de kern kan een stevige noordwestenwind net iets minder koude lucht het land binnen loodsen. Uiteraard is de onzekerheid over de uiteindelijke koers nog vrij groot. Te meer daar dit een relatief kleinschalig systeem is. Maar we houden hem in de gaten. Misschien dat de sneeuwliefhebbers toch ook in eigen land (even en ergens?) aan hun trekken kunnen komen.
MeteoGroup
Toch zijn er nog mogelijkheden, blijft spannend.
==
In de winter zijn ’s lands sneeuwliefhebbers vaak nogal onrustig. Ze houden iedere weerkaart die via het internet te bekijken is, tegen het licht. Discussiëren op diverse weerfora tot in het diepst van de nacht. En als er dan ergens een vlok sneeuw wordt gezien, overtreft het aantal foto’s dat gedeeld wordt al gauw het aantal sneeuwvlokken dat gezien werd. Deze sneeuwliefhebbers zou ik het van harte gunnen, een keer de mogelijkheid te hebben om in de winter af te reizen naar bijvoorbeeld Lake Ontario. Op de grens van Canada en Amerika. De ideale bestemming voor doorgewinterde sneeuwliefhebbers.
Te koud voor sneeuw
De Grote Meren op het Noord Amerikaanse continent zijn iedere winter de ideale plaats voor extreme sneeuwtoestanden. De meren zijn te groot om dicht te vriezen. Het water houdt ook bij het koudste weer meestal nog een temperatuur boven de nul graden. Tegelijkertijd kan koude arctische lucht met regelmaat vanuit het ijzige Canada uitbreken in een zuidelijke en oostelijke richting. Die lucht is van origine niet alleen steenkoud, maar mede daardoor ook droog. IJskoude lucht kan nou eenmaal weinig vocht bevatten. Niet geschikt voor zware sneeuwval dus. Te koud voor veel sneeuw.
Warm water
Maar alles wordt anders als de ijzige vrieskou de Grote Meren op zijn weg tegenkomt. Die meren zijn de kraamkamer voor een bijna eindeloze optocht van sneeuwbuien. Het principe is in feite eenvoudig. De koude lucht komt boven het relatief warme water. Er gebeuren nu twee belangrijke dingen om de sneeuwmachine op gang te helpen. Ten eerste wordt er vanaf het wateroppervlak een flinke hoeveelheid vocht aan de koude droge lucht toegevoegd. Ten tweede wordt de lucht vanaf het warme wateroppervlak ook opgewarmd. De opwarmende lucht gaat opstijgen.
Convectie
Gevolg is dat de opstijgende lucht afkoelt. En voor iedere honderd meter stijging weer steeds minder vocht kan bevatten. Het overtollige vocht veroorzaakt condensatie. Wolkvorming. Naarmate het proces doorgaat en de aanvoer van warmte en vocht van onderen af dus aanhoudt, groeien de stapelwolken uit tot buien. Deze buien rangschikken zich in buienstraten. Zie bijvoorbeeld deze beelden van een buienstraat op enige afstand, boven Lake Erie. Afhankelijk van de locatie (de breedte en vorm van het wateroppervlak) kunnen er meerdere buienstraten evenwijdig aan elkaar tot ontwikkeling komen. Uiteindelijk bereiken de buien de kust. En worden plaatsen nabij deze kustlijn als het ware bedolven onder de sneeuw. De ene na de andere stevige sneeuwbui komt over. Het sneeuwdek groeit. Het openbare leven wordt lam gelegd.
Lake Effect Snow
Met noemt deze super efficiënte sneeuwmachine ‘lake effect snow’. Het kan voorkomen boven (grote) meren, maar natuurlijk ook boven zeeën. Deze week zien we aan de zuid- en oostzijde van de Grote Meren met regelmaat Lake Effect snow. De hedendaagse weermodellen blijken de locatie en de activiteit van de sneeuwval vrij goed te kunnen berekenen. Amerikanen en Canadezen in de getroffen gebieden waren dus tijdig gewaarschuwd. Ook de komende dagen kan er op sommige plekken met gemak nog een paar decimeter sneeuw bij komen.
Europa
Ook in Europa komt Lake Effect Snow met regelmaat voor. Afgelopen weekend werd er in een Finse plaats, aan de oostzijde van de Botnische Golf, nog een sneeuwvalrecord gerapporteerd. Er viel 73 centimeter in een etmaal. Het was het gevolg van de koude Siberische lucht die de nog vrij warme Botnische Golf overstak. Overigens is inmiddels de ijsvorming op de Botnische Golf goed op gang gekomen. Ook Letland is de komende dagen een leuke bestemming voor mooie sneeuwbuien vanaf zee. Vooral donderdag berekenen de modellen daar een flinke stoet sneeuwbuien.
Nederland
De meest mooie voorbeelden van Lake Effect Snow in eigen land zijn doorgaans bestemd voor de Waddeneilanden. Wat we dan nodig hebben is een solide hogedrukgebied boven Scandinavië waar koude arctische lucht omheen stroomt. Ideale windrichting is noordoost. Als de aangevoerde lucht echt ijzig koud is, in het relatief korte stuk open water tussen Denemarken en de Wadden voldoende voor het op gang helpen van de sneeuwstraten. Het is dan vooral de noordkant van de Waddeneilanden waar het genieten geblazen is. De Noordzee is nog warmer. Maar om dan buien in ons land te krijgen, moet de stroming meer uit het noordwesten komen. De lange weglengte over het Noordzeewater doet de lucht dan vaak zo ver opwarmen, dat de buien wel komen, maar de neerslag meer vloeibaar (regen) dan vast (sneeuw) is.
Polar Low
Een potentieel ideale sneeuwbrenger in ons land kan ook een zogenaamde Polar Low zijn. Daar schreef ik gisteren ook al over. Leek het er gisteren nog op dat we zondag bezoek zouden krijgen van dit aparte type depressie, inmiddels is duidelijk dat het lagedrukgebied eerder passeert. En waarschijnlijk ook een wat oostelijkere koerst zal volgen. De meest recente ECMWF berekening legt de kern van het vrij actieve systeem zaterdagavond neer ten noorden van de (oostelijke) Wadden. Rondom de kern kan een stevige noordwestenwind net iets minder koude lucht het land binnen loodsen. Uiteraard is de onzekerheid over de uiteindelijke koers nog vrij groot. Te meer daar dit een relatief kleinschalig systeem is. Maar we houden hem in de gaten. Misschien dat de sneeuwliefhebbers toch ook in eigen land (even en ergens?) aan hun trekken kunnen komen.
MeteoGroup
Weerman Bij Rijnmond en Talpa *Fanatiek Regen Liefhebber!* Twitter: @Meteovoorne
