Een leuk idee van hem. Hij schrijft onder andere:
Recent zag ik in een krant een reportage van een journalist die een week lang geen informatie tot zich nam. Het was voor hem behoorlijk afkicken! Zijn verhaal zette mij aan het denken. Als ik aan mijn eigen gedrag denk, dan is het in de periode naar een mogelijke winterse prik vaak zo dat ik de pluimen, weerkaarten intensief volg. Kijk ik normaal gesproken om de paar dagen naar de weersverwachting bij het KNMI, dan doe ik dat elke dag. Ook ben ik dan behoorlijk actief op VWK-forum, netweather of weerwoord. In discussie met andere weerliefhebbers. Met elke uitdraai van de diverse Opers of pluim kan de sfeer helemaal omdraaien. Een vermakelijk spel is het wel.
Tegelijkertijd ben ik de laatste tijd steeds meer nieuwsgierig hoe het zou zijn als je dat allemaal niet weet. Dus geen enkele vorm van weerinformatie tot mij neem. Hoe beleef ik dan het weer?
Om dat te ervaren heb ik om woensdagochtend 13 januari na het bekijken van weerkaarten en de pluim besloten om een week lang geen enkele bron van weerinformatie te raadplegen. Dus geen internet, geen krantenweerberichten, geen radio-weerbericht, niet van vrienden en kennissen. Dus zoveel mogelijk zoals iemand het in bijvoorbeeld eind negentiende eeuw beleefde. Nu weet ik natuurlijk wel dat er een koudere periode zeer waarschijnlijk aankomt. Die luxe permitteer ik mij, omdat ik zulk weer interessanter vind dan een doorstaande westcirculatie.
De hoogste tijd dus voor een experiment. Zeker tot aanstaande woensdag 20 januari, mocht het zo goed bevallen, mogelijk langer. Tot nu toe bevalt het erg goed, de langdurige regen van gisteren kwam echt als verrassing, en niet weten wanneer het stopt irriteerde ergens wel, maar gaf ook rust. Ik zie het wel. Zo geldt dat ook voor de mogelijk koude dagen die er aan komen. Echt apart hoor, normaal gesproken weet ik precies wat er komen gaat en nu is een groot mysterie. Ik ben benieuwd!
Nog een dagje en hij houdt zich aan z'n eigen afspraak. Zou leuk zij als hij het tot en met zaterdag weet te rekken.
Recent zag ik in een krant een reportage van een journalist die een week lang geen informatie tot zich nam. Het was voor hem behoorlijk afkicken! Zijn verhaal zette mij aan het denken. Als ik aan mijn eigen gedrag denk, dan is het in de periode naar een mogelijke winterse prik vaak zo dat ik de pluimen, weerkaarten intensief volg. Kijk ik normaal gesproken om de paar dagen naar de weersverwachting bij het KNMI, dan doe ik dat elke dag. Ook ben ik dan behoorlijk actief op VWK-forum, netweather of weerwoord. In discussie met andere weerliefhebbers. Met elke uitdraai van de diverse Opers of pluim kan de sfeer helemaal omdraaien. Een vermakelijk spel is het wel.
Tegelijkertijd ben ik de laatste tijd steeds meer nieuwsgierig hoe het zou zijn als je dat allemaal niet weet. Dus geen enkele vorm van weerinformatie tot mij neem. Hoe beleef ik dan het weer?
Om dat te ervaren heb ik om woensdagochtend 13 januari na het bekijken van weerkaarten en de pluim besloten om een week lang geen enkele bron van weerinformatie te raadplegen. Dus geen internet, geen krantenweerberichten, geen radio-weerbericht, niet van vrienden en kennissen. Dus zoveel mogelijk zoals iemand het in bijvoorbeeld eind negentiende eeuw beleefde. Nu weet ik natuurlijk wel dat er een koudere periode zeer waarschijnlijk aankomt. Die luxe permitteer ik mij, omdat ik zulk weer interessanter vind dan een doorstaande westcirculatie.
De hoogste tijd dus voor een experiment. Zeker tot aanstaande woensdag 20 januari, mocht het zo goed bevallen, mogelijk langer. Tot nu toe bevalt het erg goed, de langdurige regen van gisteren kwam echt als verrassing, en niet weten wanneer het stopt irriteerde ergens wel, maar gaf ook rust. Ik zie het wel. Zo geldt dat ook voor de mogelijk koude dagen die er aan komen. Echt apart hoor, normaal gesproken weet ik precies wat er komen gaat en nu is een groot mysterie. Ik ben benieuwd!
Nog een dagje en hij houdt zich aan z'n eigen afspraak. Zou leuk zij als hij het tot en met zaterdag weet te rekken.
