Allereerst, de kleurenverdeling in de kaart is gebaseerd op losse waarnemingen. Dat varieert van tientallen in de oude versie, tot enkele honderden in de versie die we nu uitprobeerden.
Uit de losse punten wordt een regelmatig veld (grid) geconstrueerd door middel van een flexibel soort splining (met als doel zo min mogelijk buigpunten te krijgen in de lijnen die je trekt), waarbij we ook nog de 'strakheid' kunnen bepalen van de lijnen door de oorspronkelijke datapunten. Deze methode wordt door ons al jaren gebruikt en is niet veranderd.
Er is tijdens ons experimenteren wel wat gespeeld met een soort 'versoepeling' van het ruimtelijk beeld. Bijvoorbeeld door de genoemde strakheid aan te passen en een test met een mediaanfilter, om meer de grote lijnen te tonen, maar wel iets van de (natuurlijke) grillige patronen te behouden. Het blijft uiteindelijk een balans die je zoekt.
Op onze kaart hebben we nimmer alle oorspronkelijke meetwaarden getoond, alleen een selectie van de belangrijkste KNMI-meetstations. Daarin is niets veranderd. De kleurenverdeling is echter gebaseerd op alle beschikbare waarden, ook die niet getoond worden.
Hoe nu verder? Het experiment is voorlopig weer voorbij. We gaan het evalueren en mogelijk komt deze kaart weer terug, maar dan onder een lemma op onze site 'voor experts'. In elk geval heel hartelijk dank voor alle feedback, het heeft ons ook geholpen om anders en beter naar de kaart te kijken, hoe anderen de kaart zien en wat ze ervan verwachten.
Uit de losse punten wordt een regelmatig veld (grid) geconstrueerd door middel van een flexibel soort splining (met als doel zo min mogelijk buigpunten te krijgen in de lijnen die je trekt), waarbij we ook nog de 'strakheid' kunnen bepalen van de lijnen door de oorspronkelijke datapunten. Deze methode wordt door ons al jaren gebruikt en is niet veranderd.
Er is tijdens ons experimenteren wel wat gespeeld met een soort 'versoepeling' van het ruimtelijk beeld. Bijvoorbeeld door de genoemde strakheid aan te passen en een test met een mediaanfilter, om meer de grote lijnen te tonen, maar wel iets van de (natuurlijke) grillige patronen te behouden. Het blijft uiteindelijk een balans die je zoekt.
Op onze kaart hebben we nimmer alle oorspronkelijke meetwaarden getoond, alleen een selectie van de belangrijkste KNMI-meetstations. Daarin is niets veranderd. De kleurenverdeling is echter gebaseerd op alle beschikbare waarden, ook die niet getoond worden.
Hoe nu verder? Het experiment is voorlopig weer voorbij. We gaan het evalueren en mogelijk komt deze kaart weer terug, maar dan onder een lemma op onze site 'voor experts'. In elk geval heel hartelijk dank voor alle feedback, het heeft ons ook geholpen om anders en beter naar de kaart te kijken, hoe anderen de kaart zien en wat ze ervan verwachten.
