Hallo collega-weerwoorders,
vandaag heb ik ervan geprofiteerd om samen met Pieter, een vriend van mij, te gaan langlaufen. Het was de bedoeling dat Kimme ook meeging, maar jammer genoeg kon hij in extremis niet mee.
Om 8 uur vertrokken we richting Hoge Venen, bestemming Botrange. Onderweg was er van sneeuw maar weinig te merken. Menig wintersportliefhebber zal misschien teleurgesteld teruggekeerd zijn, toen ook een stuk onder Luik nog steeds geen overtuigend sneeuwdek te zien was. Het was duidelijk dat het ook in de lagere Ardennen volop aan het dooien was. Pas toen we op de E42 ter hoogte van de Baraque Michel reden, kwamen we plots in die andere wereld terecht. Daar waar vorst, sneeuw en aanvriezende mist heersen. Het sneeuwtapijt werd plots aanzienlijk dikker en de kwaliteit van de sneeuw beter. Toen we bijna bovenop de Botrange aankwamen sneeuwde het matig en waren ook de hoofdwegen moeilijk berijdbaar.
Aangekomen bij de uitleenpost van "Signal de Botrange" was er nog maar weinig menselijk activiteit te vinden. We konden dan ook in rustige omstandigheden starten aan onze eerste langlauftocht. Het weer was behoorlijk, het was ondertussen gestopt met sneeuwen, er stond weinig wind en de temperaturen lagen rond het vriespunt. De sneeuwkwaliteit was prima. Alleen de mist was enigszins hinderlijk voor het nemen van foto's:
1. Een zicht op de langlaufpiste (in de verte één van de vele geoefende langlaufers die ons voorbij flitsten)
(Invalid img)
2. Kleine sparren bedolven onder de sneeuw
(Invalid img)
3. Zou er achter deze bocht een cafeetje te vinden zijn?
(Invalid img)
4. Pieter ziet het nog wel zitten
(Invalid img)
5.Een beekje langs het parcours waar we liefst niet zouden invallen.
(Invalid img)
6. Mistig weer
(Invalid img)
7. Poging tot een idyllische foto
(Invalid img)
8. Zien we hier schaatsmogelijkheden?
(Invalid img)
9. Pieter ziet het niet meer zitten. Of is het omdat ik altijd achter blijf?
(Invalid img)
10 en 11. Het "Centre Nature de Botrange" waar we 's middags gegeten hebben.
(Invalid img)
(Invalid img)
12. Net na de middag: er is al veel meer volk en het klaart op.
(Invalid img)
13. De opklaringen waren niet van lange duur. Toen we terug buiten kwamen kwam ook de mist weer op. Toevallig?
(Invalid img)
14. Zomaar een foto tussendoor
(Invalid img)
15. Hoge boomtoppen vangen veel sneeuw
(Invalid img)
16. We waren duidelijk de verkeerde weg opgegaan
(Invalid img)
17 en 18. Volle parkings en drukte als we arriveren bij ons vertrek- en eindpunt
(Invalid img)
(Invalid img)
19. Op weg naar huis ging het steil bergaf met de sneeuwkwaliteit
(Invalid img)
Zo, dat was dan een impressie van onze dag in de Ardense sneeuw. We hebben in totaal zo'n 16 km afgelegd. Nog even meegeven dat de sneeuwdikte ongeveer 14 à 15 cm bedroeg, op sommige plaatsen zelfs ruim 20 cm. Door de vele toeristen is de sneeuwlaag wel volledig aangedrukt en dus hard en glad geworden, maar mogelijk is er ook morgen nog een laatste keer sneeuwpret mogelijk. Ah ja, en Kimme was soms dichterbij dan we dachten
vandaag heb ik ervan geprofiteerd om samen met Pieter, een vriend van mij, te gaan langlaufen. Het was de bedoeling dat Kimme ook meeging, maar jammer genoeg kon hij in extremis niet mee.
Om 8 uur vertrokken we richting Hoge Venen, bestemming Botrange. Onderweg was er van sneeuw maar weinig te merken. Menig wintersportliefhebber zal misschien teleurgesteld teruggekeerd zijn, toen ook een stuk onder Luik nog steeds geen overtuigend sneeuwdek te zien was. Het was duidelijk dat het ook in de lagere Ardennen volop aan het dooien was. Pas toen we op de E42 ter hoogte van de Baraque Michel reden, kwamen we plots in die andere wereld terecht. Daar waar vorst, sneeuw en aanvriezende mist heersen. Het sneeuwtapijt werd plots aanzienlijk dikker en de kwaliteit van de sneeuw beter. Toen we bijna bovenop de Botrange aankwamen sneeuwde het matig en waren ook de hoofdwegen moeilijk berijdbaar.
Aangekomen bij de uitleenpost van "Signal de Botrange" was er nog maar weinig menselijk activiteit te vinden. We konden dan ook in rustige omstandigheden starten aan onze eerste langlauftocht. Het weer was behoorlijk, het was ondertussen gestopt met sneeuwen, er stond weinig wind en de temperaturen lagen rond het vriespunt. De sneeuwkwaliteit was prima. Alleen de mist was enigszins hinderlijk voor het nemen van foto's:
1. Een zicht op de langlaufpiste (in de verte één van de vele geoefende langlaufers die ons voorbij flitsten)
(Invalid img)
2. Kleine sparren bedolven onder de sneeuw
(Invalid img)
3. Zou er achter deze bocht een cafeetje te vinden zijn?
(Invalid img)
4. Pieter ziet het nog wel zitten
(Invalid img)
5.Een beekje langs het parcours waar we liefst niet zouden invallen.
(Invalid img)
6. Mistig weer
(Invalid img)
7. Poging tot een idyllische foto
(Invalid img)
8. Zien we hier schaatsmogelijkheden?
(Invalid img)
9. Pieter ziet het niet meer zitten. Of is het omdat ik altijd achter blijf?
(Invalid img)
10 en 11. Het "Centre Nature de Botrange" waar we 's middags gegeten hebben.
(Invalid img)
(Invalid img)
12. Net na de middag: er is al veel meer volk en het klaart op.
(Invalid img)
13. De opklaringen waren niet van lange duur. Toen we terug buiten kwamen kwam ook de mist weer op. Toevallig?
(Invalid img)
14. Zomaar een foto tussendoor
(Invalid img)
15. Hoge boomtoppen vangen veel sneeuw
(Invalid img)
16. We waren duidelijk de verkeerde weg opgegaan
(Invalid img)
17 en 18. Volle parkings en drukte als we arriveren bij ons vertrek- en eindpunt
(Invalid img)
(Invalid img)
19. Op weg naar huis ging het steil bergaf met de sneeuwkwaliteit
(Invalid img)
Zo, dat was dan een impressie van onze dag in de Ardense sneeuw. We hebben in totaal zo'n 16 km afgelegd. Nog even meegeven dat de sneeuwdikte ongeveer 14 à 15 cm bedroeg, op sommige plaatsen zelfs ruim 20 cm. Door de vele toeristen is de sneeuwlaag wel volledig aangedrukt en dus hard en glad geworden, maar mogelijk is er ook morgen nog een laatste keer sneeuwpret mogelijk. Ah ja, en Kimme was soms dichterbij dan we dachten
