Opnieuw liet de zon zich vandaag van haar beste zijde zien en konden we weer genieten van vroege lentekriebels. Althans, nadat de zaak enigzinds opgewarmd was want het was vanochtend weer bibberen bij minima van -4,0 en -5,6 aan de grond. Overdag ging het kwik weer vlotjes richting 10,2 graden onder begeleiding van een zuidwestelijk briesje tot 16 km/h. Nergens was er een wolkje te bespeuren, maar toch waren de eerste voortekenen van de naderende weersveranderingen reeds merkbaar in de vorm van het vochtiger en daardoor heiïger worden van de lucht. We zullen morgen in de loop van de dag oog in oog komen te staan met de eerste echte wolken terwijl de temperatuur stijgt en er lichte neerslag kan vallen vanaf donderdag. Op zaterdag krijgen we mogelijk zelfs een storm(pje) op bezoek. Deze zuigt achter zich een flinke teug polaire buiienlucht mee waarmee we op zondag te maken zullen krijgen. De buien kunnen winters uitpakken en het wordt dan tijdelijk frisser, maar vanuit het westen krijgen we snel aanvoer van stabielere luchtmassa's waarna we na het weekend weer in rustig hogedrukweer lijken te belanden.
Afgelopen nacht werden de laatste resten vervuilde landlucht letterlijk uit de atmosfeer gewassen toen het koufront met veel gedruis doorheen het land spoelde. Bij een langzaam dalende temperatuur ging de neerslag zoals verwacht eventjes over in natte sneeuw, maar er was al veel consentratie nodig om de ijskristalletjes tussen de regendruppels te kunnen onderscheiden. Nog voor het opkomen van de zon werd het echter opnieuw rustig en ook de tot 43 km/h tekeergaande noordenwind van voorbije nacht luwde wat, later kwamen er zelfs opklaringen opzetten: de eerste stukjes diepblauwe lucht na dagenlang grijs en mistig hogedrukweer. Van neerslag waren we echter niet verlost want al snel kwamen er enkele buien op de proppen die echter gepaard gingen met erg fraaie wolkenlandschappen en tussendoor zelfs een vluchtige regenboog. De korte perioden van zon deden de temperatuur nog even pieken op 7,7 graden, maar naar de avond toe is het snel gaan afkoelen richting minima die we pas later op de avond zullen bereiken. Wat lichte nachtvorst is zeker niet uitgesloten in deze omstandigheden alvorens we morgen opnieuw de buiige toer opgaan. Meer naar het westen toe zullen de buien minder aktief zijn, net zoals vandaag het geval was in Malderen waar de 6,2 mm bijna uitsluidend van de regenzone zelf kwam in tegenstelling tot onderandere het oostelijker gelegen Mechelen waar in de late namiddag nog een flinke stortbui op bezoek kwam.
Tijdens de vroege ochtend zag het buiten al behoorlijk wit van het strooizout, en dit bij temperaturen die nog konden doorzakken naar -2,6 graden. Het duurde echter niet lang voordat de rest van het landschap ook werd witgekleurd want de sneeuwzone die gisteren reeds behoorlijk wat aandacht kreeg van de op weerkaarten en satellietfoto's turende winterliefhebber, veroverde het land vanuit het zuiden. De sneeuwzone splitste zich op in drie episodes van matige tot vrij intense neerslag: het warmtefrontgedeelte van een occlusie, daarna het koufront en vervolgens nog een post- frontaal buienlijntje. Dit laatste bereikte ons echter in de vorm van gewone regen en in combinatie met de snel oplopende temperatuur deed dit het aanwezige sneeuwdek dat ondertussen tot een ruime 5 centimeter was aangedikt, behoorlijk slinken op korte tijd. Een buiencluster die in de loop van de namiddag ons land bereikte, spoelde vervolgens de resterende sneeuw grotendeels weg waardoor er van het winterlandschap dat zonet nog aan onze voeten lag, bijna niets meer te merken was. Ondertussen is op grote hoogte een jet dichterbijgekomen, en deze genereerde voortdurend flinke buien welke in het zachte licht van de ondergaande zon als fraaie aambeeldvormige toppen ten zuiden van Malderen de hemel sierden. Op de radarbeelden vielen meteen ook hun flinke neerslagkernen op en eventueel onweer is op deze dynamische buien zeker niet uitgesloten. In Malderen hoeven ze daar echter niet van wakker te liggen want de sturende jet lijkt ter plaatse te blijven trappelen zodat de buien niet verder naar het noorden kunnen oprukken. De temperatuur die opliep naar een zwoele 6,4 graden, moet echter terug vanwaar hij gekomen is want onder de opklaringen koelt het behoorlijk af zodat lichte nachtvorst opnieuw mogelijk is. De wind laat het nog een stuk kouder aanvoelen: ze spande aan tot 49,9 km/h uit het oost- zuidoosten en blijft ook tijdens de avonduren flink van katoen geven. De neerslag was goed voor 7,0 mm vandaag, al kan een eventuele verdwaalde bui daar nog wat aan toevoegen straks.
Een hogedrukgebied is ondertussen zeer dicht in de buurt van de Benelux komen te liggen waardoor wolken en neerslag weinig kansen kregen. Er stond ook voldoende wind om eventuele mist of Stratusbewolking uit te schakelen; deze kwam uit het zuid- zuidwesten met snelheden tot 12,9 km/h.Het enige dat overbleef waren plukjes Cirrusbewolking en vliegtuigstrepen die met momenten voorbijdreven, maar voor de zon geen enkele hinder veroorzaakten. De temperaturen stegen dan ook snel naar maxima van 16,2 graden, al is het niet ondenkbaar dat hier wat tuineffekt bijzit, iets waar het Malderse weerstation erg gevoelig voor blijkt bij rustig en zonnig weer. Dezelfde opklaringen waren wel verantwoordelijk voor een snelle afkoeling waardoor de temperaturen reeds een paar uur na het intreden van de duisternis onder de vijf graden doken. De minima voor dit etmaal werden 's morgens bereikt met -0,8 graden. Voorts konden we een neerslagtotaal van 0,2 mm optekenen (eventuele ochtenddauw)
Het weersbeeld zag er vanmorgen weer een stuk vriendelijker uit, waarbij we het droog hielden en de zon er regelmatig doorkwam. De bewolking bestond nu uit Stratocumulus, Cirrostratus en Stratus fractus. De zon is in deze tijd van het jaar reeds flink in kracht toegenomen, en dit gaf tijdens de namiddag aanleiding tot de eerste 'mooiweerswolkjes' van het nieuwe jaar. Zomers voelde het echter zeker niet aan want er stond een erg gure west- noordwestenwind die ons voortdurend op de realiteit wees met haar snelheden tot 25,7 km/h. De temperaturen die zich tussen 1,7 en 6,4 graden ophielden, voelden daardoor kouder aan dan ze waren. Halverwege de namiddag nam de bewolking flink toe vanuit het westen, en kwam het op verschillende plaatsen opnieuw tot buitjes. Te Malderen zorgde dit voor een hand(je)vol smeltende sneeuw, waarna het terug droger werd en we een waterig zonnetje te zien kregen. Veel schoot er van haar krachten niet meer over, want de bewolking was ondertussen weer overgegaan in een matte laag van Altostratus translucidus die vanuit het westen kwam opzetten. Het bleef echter droog en het duurde tot laat in de avond voordat er meer buien kwamen opzetten die vrijwel uitsluitend uit korrelhagel bestonden, en steeds pittiger leken te worden. De bewolking oogde hierbij erg chaotisch, en zorgde in combinatie met de volle maan voor erg griezelige, maar daarom niet minder mooie visuele effecten. Ondanks de smeltende sneeuw en hagel bleef het neerslagtotaal beperkt tot 0,2 mm.
Net als gisteren was het vanochtend weer een grijze en kille bedoening bij temperaturen die op 2,7 graden bleven steken. Dit waren echter niet de minima maar wel de maxima, want de gisteren besproken koude lucht slaagde erin om ook in België een doorbraak te forceren. Dit was vooral na de middag goed voelbaar toen het kwik meteen werd teruggefloten naar het viespunt en de bewolking wat dunner werd. Er verschenen een paar opklaringen, maar erg veel stelde het niet voor en we moesten ons met een zwak waterzonnetje tevreden stellen. De wind zocht resoluut het noordoosten op en wakkerde aan tot een onaangename 24,1 km/h. Het koelde ondertussen verder af, maar de bewolking nam bij zonsondergang opnieuw toe waardoor erger (of beter voor de winterliefhebbers) kon voorkomen worden en het kwik op -2,2 graden bleef steken. De bewolking zorgde af en toe voor een paar sneeuwvlokken, maar deze konden enkel met het speurderstalent van een detective opgemerkt worden en van een dekje was er dan ook in de verste verte geen sprake. Ook het vloeibare deel van de vandaag gevallen neerslag bleef overigens beperkt met 0,8 mm als eindresultaat.
We ontwaakten vanochtend onder een heldere hemel bij minima van 1,6 graden, doch bij het aanbreken van de dag(lichtperiode) bleek deze opeens een grijze kleur te hebben. Laaghangende Stratuswolken hebben kennelijk in een mum van tijd het volledige luchtruim veroverd en er volgde een erg sombere en kille voormiddag om even snel te vergeten als dat de Stratusbewolking is opgekomen. Na de middag veranderde er overigens weinig aan het novemberiaanse weersbeeld waardoor we deze eveneens aan onze vergeetlijst kunnen toevoegen. Met een zwakke oost- zuidoostenwind tot 17,7 km/h werd geleidelijk koelere landlucht aangevoerd wat het kwik samen met de bewolking weinig goeds deed. De temperaturen bleven dan ook steken op 3,3 graden al zorgde dezelfde bewolking 's avonds voor een slechts langzame afkoeling die ons wellicht van nachtvorst zal sparen. Het bleef de hele tijd droog waardoor het neerslagtotaal voor deze dag beperkt bleef tot 0,0 mm.
We bevonden ons vandaag aan de voorzijde van een koufront, en dat vertaalde zich aanvankelijk in erg hoge temperaturen die na de middag opliepen tot 9,8 graden. Het was zwaarbewolkt met Stratocumulus en Stratus fractus al kon er af en toe nog iets zonnestraal- achtigs doorheen het wolkendek glippen. Tijdens de voormiddag kwam het ook even tot lichte regen en motregen terwijl er rond en na de middag een droog maar vrij winderig weertype heerste (snelheden tot 45,1 km/h uit het west- zuidwesten). Kort na zonsondergang tuimelde er een buienlijntje het land in welke meteen een einde maakte aan de droge periode, maar nauwelijks wat voorstelde in vergelijking met het waterballet dat spoedig zou opgevoerd worden. De radarbeelden sloegen immers blauw uit ten westen van ons en in het massieve neerslaggebied waren twee afzonderlijke lijnen met een zeer krachtig neerslagsignaal te zien wat op een split koufront leek te wijzen. Toen deze lijnen later op de avond boven Malderen werden ingetekend, ging dit niet onopgemerkt voorbij en zagen we inderdaad het water met bakken naar beneden komen terwijl de temperatuur snel daalde. De neerslag ging daarna over in natte sneeuw en kort voor middernacht werd het geleidelijk weer droger bij een gestaag dalende temperatuur. Terwijl het neerslagtotaal was uitgekomen op 5,2 mm, zorgde de polaire lucht ervoor dat de minima nu pas bereikt werden, en dat was een stuk minder dan we de voorbije twee dagen gewend waren met 3,8 graden.
Het is afgelopen nacht gestaag verder afgekoeld onder een heldere hemel waardoor we omstreeks 5H uitkwamen op -2,6 graden. Daarna werd er plots mist gevormd en was het weerstation in een mum van tijd van de aardbodem verdwenen. Er dreigde weer een sombere, grijze winterdag doch in de grote steden viel op dat er veel moeilijker mist werd gevormd. Tijdens de voormiddag breidden de mistvrije gebieden rond de steden zich snel uit over de rest van Vlaanderen waardoor het alsnog zonnig werd. Er hing enkel wat sluierbewolking en er stond ook niet al te veel wind op een uitschieter tot 12,9 km/h uit het oost- zuidoosten na zodat het wat aan lente deed denken. De temperaturen stegen tot 8,8 graden maar op het einde van de namiddag ging het snel afkoelen onder de open hemel. De minima van vanochtend werden voor middernacht niet meer scherpgesteld en ook aan het neerslagtotaal van 0,0 mm werd niet meer gesleuteld.
Nadat het tijdens de vroege ochtend al wat gedruppeld heeft, volgde er een grijze en sombere voormiddag waarbij de bewolking uit Altostratus en Altocumulus bestond. We kwamen in zeer zachte lucht terecht waarin we maxima van 8,1 graden konden optekenen terwijl de minima al vroeg in de afgelopen nacht werden opgetekend met 5,4 graden. Het was rustig met een zwak zuidelijk briesje en door de dag heen veranderde er weinig aan het matgrijze maar droge weertype. Pas tijdens de late namiddag leek de bewolking dunner te worden en kwam de zon er af en toe door, maar tijdens de vroege avond dreef er opnieuw dikkere Altostratus bewolking binnen vanuit het westen waaruit het lichtjes ging regenen. De wind draaide hierbij naar meer zuidoostelijke richtingen, en tijdens de late avond kregen we er nog enkele buien achteraan die het neerslagtotaal aanvulden tot 0,2 mm. Echt veel stelde het dus niet voor en heel boeiend konden we het weertype niet noemen. Desondanks zorgde de massale vorming van hoge bewolking door de bijhorende depressie ervoor dat dit lagedruksysteem er op de satellietbeelden buitengewoon indrukwekkend uit zag en daarmee zelfs het meest opvallende weersysteem werd dat op onze planeet te zien was.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.