[...]
Die 15mm is van zaterdag, in de avond regende het toen flink. Zondag was een drogere dag, met enkel in de voormiddag nog motregen.
Er komt nu wel een drogere en koudere periode aan. Mooie liedjes blijven niet eeuwig duren. En daarbij moet er natuurlijk ook nog genoeg regen over blijven voor de zomer. 
Hopelijk niets ergs, jij hebt al veel pech gehad laatste tijd. Ik duim voor je dat het goed afloopt.
(Semi-OT). Het regent hier nog steeds trouwens. Wel mot maar je wordt er kletsnat van

.
Voor de rest: merci! Ik wist dat er nog wat punten waren in mijn hart en het is vrij typisch dat die andere punten dan nadien meer naar voren komen. Ik ben wel het 'angst-stadium' al een paar jaar ontgroeit. Ik ken mijn hart door en door en mijn cardioloog kent het eigenlijk nog beter. Ik heb ook al mijn vertrouwen aan mijn cardioloog geschonken, ik denk dat je daar alleen maar beter van wordt. Van vertrouwen in iemand hebben, zeker als hij of zij dat vertrouwen waard is. Hij is een krak, heeft zijn strepen verdiend en dus kan er weinig mislopen. Er zijn genoeg mensen die 2, 3 of zelfs 4 ablaties ondergaan hebben. Hij wist al meteen over welk punt het in kwestie gaat. Zelf ken ik mijn hart nu als mijn broekzak. Ik zat op de fiets en mijn cardioloog kwam binnen en zei 'zie, nog geen enkele overslag. Optimistisch blijven'. Ik zei al lachende: 'dat ik nog maar pas op die fiets zat'. (Humor is het beste medicijn). Ik weet hoe dat gaat. In het begin gewoon niets en pas als ik begin 'gas te geven' dan begint het. Ik heb mijn benen van onder mijn lijf gefietst. 140 Watt d'r uitgeperst en daar kwamen ze. Het is gewoon een vervelend iets. Iemand van 40 wil nog wel eens iets actiefs doen. Moest ik nu 86 zijn, dan zou ik zeggen 'allez bon, ik zal me rustig houden'. Ook voor mijn gewicht zou het beter zijn, al is dat nu echt wel in dalende lijn aan het gaan. 7 bijna 8 kilo d'r vanaf sinds het overlijden van mijn moeder. Het komt goed. Het kan geen kwaad. Als een cardioloog zich geen zorgen maakt is dat eigenlijk een heel goed teken.
Als hij over zes maanden zegt: ik zou gaan voor een derde ablatie dan doe ik dat. Het verschil met de eerste en tweede is al spectaculair te noemen. En ik ben eigenlijk nog maar een maand aan het herstellen. Dat circuit is eigenlijk pas terug heraangelegd en dat verschil voel je echt wel. Zeker als je je hartkloppingen goed voelt.
Voor de rest gaat het wel. Op en af. Soms heb ik nog verdriet en dat is normaal. Maar voor mijn moeder is dit echt het beste zo. Ik heb haar medisch eindrapport nog gelezen. Als ze hier doorheen zou geraakt zijn, had het zeker ook niet lang meer geduurd.
'Murphy woont hier in de kelder' heb ik vandaag nog tegen de tuinman gezegd. De hele oprit ligt open, hadden 'een kleine verstopping'. Als ik morgenvroeg niet in een put rij/donder ben ik al content

. 'Optimistisch blijven', het is het beste advies dat ik vandaag gehoord heb.
Quote selectie