Een schitterende lentedag was wat de weerberichten op radio en televisie aankondigden, doch een sombere grijze dag à la november was hetgene waarmee we het moesten doen. We leefden vandaag onder het bewind van een uitgestrekt stratusveld dat zelfs in de loop van de namiddag maar niet wilde wijken. Af en toe kregen we vaag de contouren van de zonneschijf te zien doch veel meer dan dat werd het niet zodat het ook met de temperaturen niet zo'n hoogvlieger werd als eerder aangekondigd is, ùet waarden tussen 5,2 en 15,8 graden. Toch zijn dit nog meer dan behoorlijke temperaturen voor half maart en we mogen het ook als positief beschouwen dat de wind zich gedeist hield met maximaal 13 km/h uit het noorden en er ook geen neerslag viel. Tijdens de vroege ochtenduurtjes verdween het Malderse weerstation echter opnieuw achter dichte mistgordijnen. Ook op dit moment is het al stratus wat de klok slaat en gezien de kalme atmosfeer waarin we vertoeven zullen degenen die voor morgen gehoopt hadden op op veel zon alvast een schietgebedje mogen doen. Overmorgen lijkt ook nog mooi te verlopen, en de naderende regenzones zullen hierbij wellicht de atmosfeer voldoende in beroering brengen om de lage bewolking minder kansen te geven waardoor maandag mijns inziens de beste dag zal worden.
Vanochtend dreeg het opnieuw de verkeerde kant uit te gaan met ons weer. Nadat de opklaringen het kwik net onder het vriespunt hadden geduwd (-0,7 graden) kwamen er uitgestrekte lage wolkenvelden binnengedreven die het eerste deel van de voormiddag in erg sombere omstandigheden deed verlopen. Maar gelukkig werd de grijze massa geleidelijk dunner om rond de middag alsnog plaats te maken voor een fraaie blauwe hemel die slechts wat restanten van de ochtendlijke bewolking over zich heen zag schuiven. Voor het kwik was het dan ook kinderspel om op te lopen naar 10,0 graden, al moesten we hierbij de noorden tot noordoostelijke wind dulden die het door de lage luchtvochtigheid weer erg schraal deed aanvoelen. Bovendien is het door het ontbreken van enige bewolking naar zonsondergang toe weer behoorlijk gaan afkoelen zodat we andermaal een erg vorstige nacht tegenmoet gaan. Morgen maakt dan weer grotere kansen om mooi en zonnig te beginnen dan vandaag, maar de opklaringen zijn afkomstig van stijgbewegingen in de atmosfeer die getriggerd worden door een depressie die zo zoetjesaan onze kant op komt en vanuit het zuiden de bewolking geleidelijk zal doen toenemen. Samengeperst door de hogedrukinvloed en afgeremd door een noordelijke tegenstroming dreigt de bewolking echter boven onze streken te blijven slepen waardoor we wellicht een saaie tweedaagse tegenmoet gaan vanaf morgennamiddag. Neerslag van betekenis lijkt er weer niet in te zitten en vanaf het tweede deel van de werkweek zouden de opklaringen vanuit het noorden weer tot in Malderen moeten kunnen doordringen...
Reeds geruime tijd voor zonsopgang viel Malderen opnieuw ten prooi aan fikse voorjaarsbuien. Het was ondertussen al flink afgekoeld en het was dan ook niet te verwonderen dat het landschap bij het eerste ochtendgloren bedekt was met een dun, wit sneeuwlaagje. In de sneeuw zaten ook hagelbolletjes verwerkt dus het moet er tijdens de nachtelijke uurtjes best wel pittig aan toe zijn gegaan. Tijdens de voormiddag flaneerden de meest fantastische wolkensculpturen langs de staalblauwe lucht, terwijl er met de regelmaat van de klok nog wat lichte neerslag viel. Tegen de middag bereikte een trogvormige storing ons waardoor de bewolking verder toenam en het ging regenen. Niet voor lang want er doken natte klodders sneeuw op tussen de druppels en deze werden steeds talrijker. Weinige ogenblikken later was het pure sneeuw die in grote hoeveelheden naar beneden kwam, maar de vrij warme bodem zorgde ervoor dat er weinig bleef van liggen. De gure noord- noordwestelijke wind die de sneeuw opjoeg zorgde er echter voor dat we ons eventjes op de noordpool waanden. In tegenstelling tot gisteren was die gelukkig niet al te omstuimig met snelheden tot 22,5 km/h. De sneeuw minderde na een poosje en langzaam kwamen er weer opklaringen binnendrijven vanuit het noorden. Er bleef nog veel bewolking over en daarin zaten nog enkele buitjes van korrelhagel of smeltende sneeuw verscholen. De dag eindigde echter rustig en droog. Het behoeft weinig verwondering dat we niet meer dan 6,6 graden haalden vandaag en het was vanochtend weer krabben geblazen bij -0,7 graden. Het uiteindelijke neerslagtotaal bedroeg 3,2 mm.
Nog steeds werd het Vlaamse binnenland inclusief Malderen vanochtend belaagd door buien die werden afgewisseld met fraaie opklaringen en adembenemende wolkenlandschappen. Echt hevig waren de buien ook deze keer niet al leek de aktiviteit geleidelijk toe te nemen naarmate de voormiddag vorderde. De wolkenvelden die met dit alles gepaard gingen zorgden ervoor dat het kwik niet onder het vriespunt zakte: de minima kwamen vanochtend uit op 1,4 graden. Overdag werd er wel een kleine winst geboekt met temperaturen die opliepen tot 10,1 graden ondanks de gure noordenwind die snelheden tot 33,8 km/h haalde. De buienmachiene draaide ook na de middag rustig verder doch in de hogere regionen van de atmosfeer kwam ondertussen sluierbewolking opzetten, een eerste voorbode van een naderende regenzone die ons waarschijnlijk morgen in grijs en zeer nat herfstweer zal onderdompelen. Op het weer van vandaag had dit echter nog weinig invloed zodat we konden blijven genieten van opklaringen en fraaie uitzichten op de buienluchten die voortdurend langsdreven. Enkele buien gingen gepaard met smeltende sneeuw terwijl er 's avonds een exemplaar met korelhagel op bezoek kwam, gevolgd door nog een paar lichte buien van regen en smeltende sneeuw na zonsondergang. Na het wegtrekken van de laatste bui dit etmaal konden we een eerder beperkt neerslagtotaal van 0,6 mm opschrijven.
De continentale luchtstroom heeft afgelopen nacht wat extra tegengas gegeven, waardoor het golvende koufront nog maar eens richting Malderen werd geblazen. Gelukkig was het nog steeds een erg mager beestje, waardoor de bewolking beperkt bleef tot Altocumulus en Stratocumulusvelden. Deze bedekten hooguit de helft tot driekwart van het luchtruim, om tijdens de uren daarop weer in aantal en betekenis af te nemen. De zon kwam er met andere woorden weer doorgebroken, en dit zorgde ervoor dat de temperaturen konden stijgen van een frisse 1,7 graden in de ochtend naar 13,6 stuks in de namiddag. De aangevoerde lucht was nu duidelijk vochtiger want er werd stapelbewolking gevormd waar de zon heel af en toe achter wegdook. Het waren echter geen typische mooiweerswolkjes, maar een rafelige variant (Cumulus fractus) die met een noordoostelijk briesje over het Malderse luchtruim werd gedreven. De wind wakkerde tijdens de namiddag aan tot 22,5 km/h om naar de avond toe weer te gaan liggen. De stapelwolken verdwenen en maakten plaats voor een weinig Cirrusbewolking en condensatiesporen van vliegtuigen. Deze lichtbewolkte omstandigheden lieten weer een flinke afkoeling toe waardoor het morgenvroeg op de meeste plaatsen waarschijnlijk vorstig zal uitpakken.
We waanden ons vanochtend in de tropische bergwouden van Borneo bij temperaturen die niet beneden 12,7graden zijn gedaald. Toch was dit wel degelijk Malderen, dat even later het daglicht onder een Belgische grijze hemel zag terugkeren. Er viel af en toe wat lichte neerslag uit het dreigende wolkendek dat uit Altostratus undulatus, Altocumulus lenticularis en Altocumulus castellanus bestond, maar veel stelde het (voorlopig) niet voor. De snelheid waarmee de wolken voortdreven was niettemin opvallend, temeer daar er op hetzelfde ogenblik aan de grond nauwelijks wind stond. Vooral in de tweede helft van de voormiddag was er redelijk wat wind met snelheden tot 35,4 km/h uit het zuidwesten. Halverwege de voomiddag kleurde de hemel wat lichter in het noordwesten terwijl de neerslag tijdelijk wat intenser werd. Dit werd gevolgd door een paar schuchtere opklaringen die echter het werk waren van een naderende regenzone. De volgende depressie was immers bijna gearriveerd en begon de luchtlagen reeds door elkaar te woelen. Dat we de zon ondanks de veelbelovende opklaringen nauwelijks te zien kregen, was dan ook geen wonder. De eerdergenoemde wolkentypen maakten plaats voor Stratocumulus terwijl de opklaringen na een tijdje grotendeels werden dichtgeplamuurd met Cumulus fractus. Op het einde van de namiddag loste de bewolking verder op en werd er plaats gemaakt voor Altostratus translucidus waar de zon als door een matglas zichtbaar was. De zwakke zonnestralen konden het nog laten opwarmen tot 16,9 graden. Dit werd later gevolgd door wat lichte regen, maar veel stelde het allemaal niet voor. Het dagtotaal bleef dan ook beperkt tot ... mm.
Het was letterlijk en figuurlijk een dag en een nacht verschil tegenover gisteren toen we vanochtend onder een azuurblauwe hemel ontwaakten. De bewolking van het wegtrekkende koufront bevond zich nu in het zuiden met vooral Stratus fractus en Cumulus, welke geleidelijk werd weggeduwd door de oprukkende heldere lucht. Halverwege de namiddag was er niets meer te zien van deze wolken en warmde het onder de brandende zon op tot 13,3 graden. De noordenwind voelde echter koud aan waardoor het een geluk mag heten dat ze niet meer dan 25,7 km/h haalde. 's Avonds gingen zowel de zon als de wind liggen waardoor het zeer snel afkoelde en het ijzig koud ging aanvoelen onder de heldere hemel. De minima werden nu pas bereikt met 0,1 graden en vorst lijkt dan ook onvermijdelijk morgenvroeg. We sloten af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
De snelle temperatuursdaling deed de vrees voor stevige nachtvorst oplaaien, maar vanochtend bleek het nog tamelijk zacht te zijn bij minima van 1,9 graden. Niettemin vroor het aan de grond en daar waar wagens geparkeerd stonden was dan ook weer het winterse krabgeluid te horen dat het vrolijke gekweel van de zanglijsters overstemde. Het was helder bij het doorbreken van de eerste schemering maar plots werd er mist gevormd die zich in een mum van tijd over de omgeving uitspreidde en voor een herfstachtige, grijze bedoening zorgde. Deze ging vrij snel over in laaghangende Stratus bewolking maar het was wachten tot laat in de voormiddag alvorens deze weer uiteen rafelde. De restanten gingen over in Stratus fractus, en deze maakten subtiel plaats voor mooiweerscumulus. Het zag er ronduit zomers uit, maar voor het gevoel deed het eerder aan prille lente denken (het juiste seizoen dus) met temperaturen die het bij 14,1 graden voor bekeken hielden. De wind was eerder zwak met 19,3 km/h uit het noordwesten als uitschieter. Een zeer snelle afkoeling was 's avonds weer ons deel, maar toen we het neerslagtotaal van 0,0 mm optekenden bleek dit nog vloeibaar te zijn bij een drietal graden op het einde van de avond.
Tijdens het tweede deel van de nacht wisten regengebieden alsnog door te dringen tot in Malderen waardoor we de dag onder een grijze hemel begonnen met een kil en druilerig weertype. De lente was ver te zoeken maar omstreeks 9H kwam er toch wat animo in het weersgebeuren toen een pittige buienlijn alles overspoelde. Daarna kwamen we in de koele lucht terecht die in het noorden van Nederland alweer een tijdje de ijsplak zwaait en draaide de wind via het noordwesten naar noordoostelijke richtingen. Aanvankelijk leverde dit een saai, grijs, kil en druilerig weertype op maar omstreeks 13H ging het Stratus wolkendek over in Stratocumulus en dreven er opklaringen binnen vanuit het noordwesten. Echt hoge temperaturen leverde dit niet op: het kwik bleef steken op 9,6 graden en de wind wakkerde aan met een uitschieter van 22,5 km/h uit het west- noordwesten zodat het voor het gevoel kouder werd. Er bleef nog flink wat Stratocumulusbewolking over die in uitgestrekte velden voorbijdreef, maar op het einde van de namiddag kwamen er toch nog brede opklaringen opzetten en bleef er enkel wat Cumulus en Stratus fractus over. Wel begon de lucht melkachtig te kleuren en waren er onder de resterende wolken stralenkransen te zien (crepuscular rays). Te laat voor een uitgebreid zonnebad want het was al avond toen deze opklaringen zich over het ganse luchtruim hadden uitgebreid. Tijdens de avond zorgden ze voor een versnelde afkoeling en werd er vooral op auto's en op het gras rijp gevormd terwijl de temperatuur in thermometerhut nog net positief bleef. De minima werden uiteraard nu pas bereikt met 1,1 graden en we sloten de dag af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
De natuur is afgelopen nacht weer tot rust gekomen en we zagen de zon opkomen in een mix van Cirrostratus en Altostratus bewolking die in prachtige rode kleuren oplichtte. De kleuren verschoven geleidelijk over oranje en geel naar wit en grijstinten met blauw ertussen terwijl het weer aangenaam zacht was bij temperaturen die niet onder 8,2 graden zijn gezakt. Overdag kregen we met laaghangende Stratocumulusvelden te maken die geleidelijk dikker en talrijker werden waardoor we terug in somber en kil voorjaarsweer dreigden terecht te komen. Gelukkig hadden de weergoden snel door dat dit niet zo was afgesproken en werden de laaghangende wolkenvelden weer zorgvuldig opgeborgen. Er volgde een periode van aangenaam lenteweer waarbij het snel opwarmde tot de uiteindelijke maxima van 17,4 graden terwijl er enkel wat sluierbewolking (Cirrus en Cirrostratus) overbleef. Wel moesten we rekening houden met een pittige westenwind die het vaak een stuk frisser liet aanvoelen. Na de middag kregen we afwisselend Cirrostratus en Altostratus bewolking te zien waar de zon op het ene moment zwakjes en op het andere moment erg krachtig doorscheen. In het westen was af en toe een Altocumulusbank te zien en de sluierbewolking kreeg gaandeweg de neiging om zich in het noorden en noordwesten te consentreren. De wind viel na zonsondergang weg en het koelde af tot een twaalftal graden op het einde van de avond toen we 0,0 mm in de pluviometer aantroffen.
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.