Uiteindelijk zijn we vandaag dan toch nog verlosd geraakt van het sombere grijze wolkendek waaronder we de voorbije twee dagen gebukt gingen. De zon was er reeds vroeg bij vandaag doch erg veel warmte kon ze ons niet schenken omdat overvloedige sluierbewolking haar aanzienlijk verzwakte. De maxima waren dan ook niet overdreven hoog maar een 15,6 graden is nog altijd meer dan behoorlijk voor de tijd van het jaar terwijl de bewolking de minima hoog hielden met 9,7 graden. De wind zocht het vooral in het oosten met een eerder zwakke 16 km/h, wat voor een stuk wel de oorzaak was voor het breken van de bewolking: de lucht werd namelijk door het continent uitgedroogd. Ook morgen zullen we een mooie lentedag krijgen maar in de loop van dinsdag trekt een vrij aktieve regenzone door het land en mag de paraplu weer bovengehaald worden. Tegen dinsdagavond zou de neerslag Malderen reeds verlaten hebben waarna woensdag en donderdag nauwelijks neerslag zullen kennen dankzij de moedige pogingen van het hogedrukgebied ten zuidoosten van ons om de regenzones weer naar het noordwesten te duwen. Maar tegen volgend weekend zal voornoemd hogedrukgebied het echter voor bekeken houden en belooft het een vochtig paasweekend te worden...
Voor het eerst sinds een hele tijd slaagden we er afgelopen nacht in om de zaak vorstvrij te houden. Door de ontwikkeling van lage wolkenvelden werd de nachtelijke afkoeling immers een halt toegeroepen zodat we uiteindelijk op een minimumtemperatuur van 1,7 graden uitkwamen. Daarmee was al het positieve echter al gezegd want de bewolking bleef nog een ganse voormiddag ter plaatse trappelen en maakte er een kille en sombere boel van. Gelukkig verschenen er rond de middag enkele opklaringen die zich snel over het volledige luchtruim uitbreidden zodat we enkele uurtjes konden genieten van aangenaam zonnig lenteweer bij een oostelijk briesje tot 21 km/h, resulterend in maxima van 9,9 graden. De pret bleef echter niet duren want vanuit het zuiden kwamen neerslagzones dichterbij en terwijl het zuiden van het land met winterse neerslag geconfronteerd werd, keken we te Malderen opnieuw tegen een troosteloze, grijze hemel aan. Rond zonsondergang wisten enkele rudimentaire opklaringen in combinatie met fraaie Altocumuluswolkenvelden in het zuiden er nog een mooi avondlijk kleurenpalet van te maken. Het kwik is ondertussen reeds op haar retour zodat we morgenvroeg in de buurt van het vriespunt het daglicht zullen zien weerkeren. De komende dagen blijven we balanceren in een smalle opklaringengordel tussen neerslagzones die zowel ten zuiden als ten noorden van ons voorbijtrekken: een delicaat evenwicht wat de voorspellingen moeilijker maakt.
Hoewel ze allemaal in bloei stonden, deden de talloze ijsbloemen op de autoruiten niet meteen aan lente denken. Het kwik heeft van de brede opklaringen immers geprofiteerd om nog eens onder nul te duiken en we kwamen aldus uit op -0,9 graden. Het bleef tijdens de voormiddag droog maar het luchtruim vulde zich langzaam maar zeker met Cirrostratusbewolking, werd hierdoor steeds melkachtiger terwijl de zon steeds matter werd, kortom het werd weer tijd onze paraplu's open te klappen. De neerslag bereikte ons rond de middag en bestond uit een mengeling van regen, hagel en smeltende sneeuw. Het leek aanvankelijk of de zwaarste buien ons wilden omzeilen, maar na een poosje werden de buien een stuk intenser. De storing trok vrij snel verder naar het zuiden en er volgden opnieuw opklaringen waarvan de zon kon profiteren om het kwik naar 8,8 graden te stuwen, een waarde die kort voor de middag trouwens al geëvenaard werd. In de vroege avond kregen we opnieuw bezoek van een reeks buien waarin kwistig werd omgesprongen met korrelhagel, regen en soms ook wat natte sneeuw. Tegen zonsondergang zaten we op 1,8 mm neerslag en keerde de rust weer op het Malderse grondgebied. De stroming lijkt ondertussen meer naar het noorden tot noordoosten gekanteld te zijn maar we haalden de hoogste windsnelheid vandaag nog uit het west- noordwesten met 35,4 km/h.
De regenzone die vandaag op het programma stond, leek een beetje vertraging te hebben en in aktiviteit mee te vallen waardoor we het nog droog hielden tot een heel eind in de namiddag. Wel moesten we reeds rekening houden met Altostratusbewolking die de zon reduceerde tot een waterig lichtpuntje terwijl de wind flink aantrok tot 43,5 km/h en hierbij draaide naar het west- noordwesten. Enkele verdwaalde Cumulus fractus wolkjes waren de restanten van de voorjaarsbuien die ons de voorbije dagen zoet hielden, en deze verdwenen na de middag om plaats te maken voor Altocumulus en wat Stratus fractus bewolking. Na een korte periode van lichte motregen en regen kwamen we in de tweede helft van de namiddag in de warme sector terecht waarin de Stratus fractusbewolking erg goed was vertegenwoordigd en voor een zeer chaotische wolkenlucht ging zorgen. Doordat de tong van warme lucht erg smal was, werd het alsnog een erg gure dag met maxima die niet boven de 8,6 graden kwamen terwijl de minima vanochtend nog konden uitzakken naar 2,3 graden. Het koufront stond reeds te trappelen om op haar beurt de lage landen te overspoelen, en deze was veel aktiever zodat de neerslagintensiteit gestaag toenam. De neerslag was eerder continu van karakter en zorgde in minder dan een uur reeds voor 3,0 mm neerslag. Tijdens de avond en vooral na zonsondergang kwam het water met bakken naar beneden en zal wellicht nog heel wat litertjes aan het dagtotaal toevoegen. Het duurde tot kort voor middernacht voordat de regen weer begon af te nemen en overging in motregen.
Bij een heldere hemel en naar -1,3 graden gedaalde temperaturen werd het ochtendlandschap weer met duizenden ijskristalletjes getooid, die in het bleke schijnsel van de halve maan oplichtten. Er hebben zich talloze dunne nevelslierten gevormd die bij zonsopgang voor sfeervolle uitzichten zorgden op de omliggende weiden en akkers. Deze werden korte tijd later netjes opgeruimd door een krachtige lentezon, waarop een vrijwel wolkeloze voormiddag volgde. De blauwe kleur van het Malderse luchtruim werd enkel onderbroken door een aantal condensatiesporen waardoor de zon haar opwarmingsronde ongestoord kon verderzetten. Na de middag bleef het weerbeeld nagenoeg onveranderd, waardoor we aan zonneschijn in elk geval geen gebrek hadden. Enkel aan warmte ontbrak het nog, want de temperaturen kwamen niet boven de 13,5 graden (tuineffect) uit. Bovendien stond er weer een bijtende oost- zuidoostenwind die de uitdrogende lucht op ons deed inbeuken met snelheden tot 20,9 km/h. Tijdens de avond werd het weliswaar rustiger, maar het koelde nu flink af waardoor we momenteel op een stevige vorstnacht afstevenen. Omstreeks 22H was de temperatuur gelukkig nog licht positief met een tweetal graden. Dat het een droge dag was, staat met het neerslagtotaal van 0,0 mm als een paal boven water.
Nog steeds werd Malderen overspoeld door subtropische luchtmassa's waarin het op sommige momenten een beetje zomers aandeed. Helemaal rimpeloos zou deze zomers getinte lentedag echter niet verlopen. De nabijheid van een lagedrukkern, linkeruitgang van een jetstreak, windschering op grote hoogte, (voor de tijd van het jaar) hoge CAPE waarden waren niet meteen gunstige parameters voor wie op een rustige en zonnige lentedag zit te wachten. De eerste buien lieten dan ook niet lang op zich wachten. Voor de middag kwam het oosten van het land reeds aan de beurt met pittige buien die op ramkoers voor Malderen lagen, maar uiteindelijk naar rechts afweken en vooral de Ardennen onder al dan niet letterlijk vuur namen. Na de middag werd het overal droger maar er stond veel wind en er waren uitgestrekte wolkenvelden die uit Cumulus, Stratocumulus en een weinig Cirrus bestonden. Toch kon het kwik zich met gemak omhoog slingeren van 11,9 naar 18,0 graden terwijl de tot 51,5 km/h aanzwellende zuidwestenwind nog meer warmte aanvoerde. Op het einde van de namiddag kregen we echter met nieuwe buienlijnen te maken die meteen ook de aanvoer van koudere lucht voorafgingen. Deze leken het vooral op Nederland gemunt te hebben, maar uiteindelijk kwam ook België aan haar trekken en werd vooral de omgeving van Gent getroffen door pittige onweersbuien en plaatselijke wateroverlast. De buienwolken waren vanuit Malderen goed zichtbaar als dreigende, zich scherp aftekenende wolkentorens, maar voorlopig bleef het op deze locatie nog rustig. Af en toe druppelde het lichtjes uit voornamelijk Stratocumulus castellanus virga bewolking die overging in buienwolken, maar omstreeks 21H waren er ook bliksemflitsen te zien. Rond middernacht leek het even alsof de hel lostbarstte en kwam het tot erg krachtige stortbuien waar licht onweer op zat. Aangezien het grootste deel van de neerslag na middernacht viel, bleef het dagtotaal echter beperkt tot 2,6 mm.
Vanuit het noordwesten zijn afgelopen nacht wolkensluiers binnengedreven die de afkoeling konden afremmen. Niettemin heeft het op veel plaatsen gevroren, en was het ook in Malderen ijskoud bij minima van -1,1 graden. De daglichtperiode ging van start onder een waterig zonnetje dat vooral door Altostratus, Cirrostratus en tijdens de voormiddag ook wat Stratocumulus werd gehinderd. Tegen de middag werd de bewolking dunner en kreeg de zon meer kansen terwijl we ons tussen twee wolkenbanden leken te bevinden. De ene band trok weg naar het zuidoosten terwijl er in het noordwesten dikke Cirrostratus hing met tussen beiden in flinterdunne Altocumulus floccusveldjes. De bewolking uit het noordwesten kwam dichterbij, maar toen deze arriveerde, bleek hij niet zo dik te zijn dan het eerst leek en konden we dus alsnog van fraai lenteweer genieten. De temperaturen liepen op tot 14,4 graden en er stond een zwakke westenwind met snelheden tot 12,9 km/h. Tijdens de avond zorgden de wolkensluiers onderandere voor een fraaie zonsondergang al werd het steeds helderder en was er bij de laatste schemering niet veel meer te zien dat op bewolking leek. Geen wonder dus dat het alweer snel ging afkoelen en we andermaal op een vriesnacht af lijken te stevenen. We sloten af met nog lichtjes positieve temperaturen en een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Het was opnieuw erg koud met minima van 2,0 graden en verspreide rijpplekken op gazons en sommige wagens. Deze keer was en bleef het helder en kon de zon dus extra vroeg aan haar opwarmingsronde beginnen. We maakten dus wat thermische winst en kwamen uit op 15,8 graden tijdens de namiddag. Er werden stapelwolkjes gevormd en in de loop van de dag dreef er ook wat sluierbewolking binnen die gezelschap kreeg van Altocumuluswolkjes. Deze ging zich in banden schikken en maakte soms een wat onstabiele indruk al hoefden we ons geen zorgen te maken op een plots stortbad. Het bleef immers rustig en er stak een uitdrogende westenwind op die snelheden tot 22,5 km/h haalde. De bewolking werd dikker en kreeg het uiterlijk van uitspreidende aambeeldbewolking uit een onweerszone waarna het volledige luchtruim ermee volgesmeerd raakte. De zon kregen we aan het begin van de avond dus niet veel meer te zien. Later ontstonden er terug opklaringen waardoor het alsnog versneld ging afkoelen onder een lichtbewolkte hemel. We sloten de dag opnieuw af met een neerslagtotaal van 0,0 mm.
Dat de hemel gisterenavond een melkachtig kleurtje kreeg was natuurlijk de voorbode van een nieuwe regenzone die op Malderen afstevende. Deze bereikte ons vanuit het zuiden en volgens de radar- en satellietbeelden zaten daar buien op die redelijk intens waren met zelfs een paar ontladingen erop. Maar toen het zaakje in Malderen arriveerde, bleek dit alles tot een gewone regenzone te zijn verworden die bovendien afzwakte waardoor we al snel met druilerig en kil herfstweer te maken kregen. Er viel lichte regen of motregen en we keken aan tegen dikke Stratusbewolking die ons voor de rest van de dag gezelschap zou houden. Net ten noorden van ons kreeg de neerslagzones winterse allures en kwam het tot sneeuwval die plaatselijk weer een gesloten dekje tot 5 centimeter opleverde. Na de middag werd het droger maar de bewolking week niet en alles wat we zagen waren wat lichtere grijstinten met een geelachtige gloed erin die valse hoop op opklaringen opwekte. Af en toe viel er nog wat fijne motregen en het was erg rustig met slechts een zwak noordwestelijk briesje dat snelheden tot 17,7 km/h haalde. Warmer dan 3,7 graden is het niet geworden maar door de bewolking werd het ook niet kouder dan 1,3 graden. Kortom een saai temperatuurs- en weersverloop dat niet meteen liet vermoeden dat deze middag om 12H02 de astronomische lente is begonnen. We sloten deze snel te vergeten dag af met een neerslagtotaal van 5,4 mm onder dezelfde Stratusbewolking.
Nadat het afgelopen nacht was afgekoeld tot 8,3 graden, werden we weer vriendelijk door een stralende lentezon begroet. De bewolking bestond uit condensatiestrepen en een weinig Cirrus terwijl de lucht daartussen een mooie diepblauwe kleur aannam. De 'bewolking' nam geleidelijk af waardoor er uiteindelijk niets anders overbleef dan een dieblauwe, zuiderse ogende hemel met alleen in het oosten en westen een paar Cirrusplukjes. Het warmde zeer snel op en we haalden maxima van 22,8 graden zodat het volop zomer leek. De bijzonder krachtige, bijna stormachtige windvlagen uit het zuid- zuidwesten waren echter een natuurelement dat voor frustratie zorgde bij de thuisblijvers en voor gemoedsrust zorgde bij de schoolgangers en kantoorwerkers onder ons. Samen met de droge lucht haalde ze immers de gevoelstemperaturen flink naar beneden en wie aan de kust woonde kreeg tijdens de namiddag ook nog eens af te rekenen met een ijzige zeebries die het kwik op een kwartier tijd bijna tien graden liet dalen. Tijdens de avond verschoof onze aandacht dan weer naar dat eerdergenoemde plukje Cirrus in het westen. Dat was namelijk een stuk minder onschuldig dan het leek want uit die richting doemde nu een koufront op dat werd ingeleid door Cirrostratus en Altostratus bewolking die zich gestaag uitbreidde over het ganse luchtruim. Tegen zonsondergang was het in het westen reeds betrokken en zagen we enkel in het oosten nog blauwe kleuren. De bewolking remde de afkoeling wat af maar de aanhoudende windvlagen zorgden ervoor dat het slechts bij weinigen opkwam om na zonsondergang nog terrasjes mee te pikken. De neerslag zelf kon ons vandaag nog niet bereiken waardoor we in de pluviometer ons vertrouwde neerslagtotaal van 0,0 mm konden te
Geen Flashback op Weerwoord wegens ziekte, panne of buitenlandse reis? Lees de Flashback nu ook op mijn website! Elke dag automatisch bijgewerkt vanaf 0H01 Belgische tijd, voor alle datums vanaf 1 mei 2004.